Lao

(ມັດທາຍ 18: 12-1414)ພວກທ່ານຄຶດເຫັນຢ່າງໃດຖ້າຜູ້ໜຶ່ງມີແກະຢູ່ຮ້ອຍໂຕແລະໂຕໜຶ່ງຫລົງເສຍໄປຈາກຝູງຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ປະແກະເກົ້າສິບເກົ້າໂຕໄວ້ຢູ່ພູແລ້ວໄປຊອກຫາໂຕທີ່ຫລົງເສຍໄປນັ້ນຫລື. ເຮົາບອກພວກທ່ານຕາມຄວາມຈິງວ່າຖ້າພົບແກະໂຕທີ່ເສຍຜູ້ນັ້ນຄົງມີຄວາມຊົມຊື່ນຍິນດີໃນແກະໂຕນັ້ນຫລາຍກວ່າແກະເກົ້າສິບເກົ້າໂຕທີ່ບໍ່ຫລົງເສຍໄປ. ດັ່ງນັ້ນແຫລະ,ພຣະບິດາຂອງພວກທ່ານຜູ້ຊົງສະຖິດຢູ່ໃນສະຫວັນຈິ່ງບໍ່ຊົງປາດຖະໜາໃຫ້ຜູ້ນ້ອຍເຫລົ່ານີ້ຈິບຫາຍແມ່ນແຕ່ຄົນດຽວ.” ເລື່ອງແມ່ນວ່າຜູ້ລ້ຽງແກະວາງເກົ້າສິບເກົ້າຢູ່ເທິງພູແລະຊອກຫາແກະໂຕ ໜຶ່ງ ທີ່ເສຍ. ພູເຂົາ ໝາຍ ເຖິງພູສີໂອນກັບເມືອງເຢຣູຊາເລັມ, ອິດສະຣາເອນແລະຝູງແກະຂອງອາໂມໂນ 9 ຄົນແມ່ນຊົນຍິດສະລາເອນ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ແກະໂຕ ໜຶ່ງ ທີ່ສູນເສຍໄປນັ້ນແມ່ນຄົນທີ່ອ່ອນໂຍນ, ຄົນທີ່ບໍ່ຮູ້ຈັກພຣະເຈົ້າ. ພະເຍຊູຜູ້ລ້ຽງແກະ ກຳ ລັງມຸ່ງ ໜ້າ ໄປສູ່ຄົນຕ່າງຊາດ. ຫຼັງຈາກການສະເດັດຂຶ້ນຂອງພະເຍຊູແລ້ວ, ສາວົກຂອງພະເຍຊູອອກໄປຫາຄົນຕ່າງຊາດພາຍໃຕ້ການຊີ້ ນຳ ຂອງພະວິນຍານບໍລິສຸດ. ພຣະເຢຊູໄດ້ກ່າວໃນເຄື່ອງ ໝາຍ 4:12.『 ເພື່ອ, ‘ເຂົາເບິ່ງແລ້ວເບິ່ງອີກ ແຕ່ຈະບໍ່ໄດ້ເຫັນແລະຟັງແລ້ວຟັງອີກ ແຕ່ບໍ່ເຂົ້າໃຈຢ້ານວ່າເຂົາຈະຫັນກັບມາຫາພຣະເຈົ້າແລະຈະຮັບການຊົງອະໄພ’ 』 ພຣະເຢຊູໄດ້ອ້າງເຖິງ ຄຳ ເວົ້າຂອ...

ພຣະອົງຊົງກ່າວຄຳອຸປະມາອີກເລື່ອງໜຶ່ງໃຫ້ເຂົາຟັງວ່າ,“ລາຊະອານາຈັກສະຫວັນປຽບເໝືອນເຊື້ອແປ້ງທີ່ຜູ້ຍິງຄົນໜຶ່ງເອົາປົນໃສ່ໃນແປ້ງສາມຜອງຈົນແປ້ງນັ້ນຟູຂຶ້ນທັງໝົດ.ຂໍ້ຄວາມເຫລົ່ານີ້ພຣະເຢຊູຊົງກ່າວແກ່ປວງຊົນເປັນຄຳອຸປະມາທັງໝົດແລະນອກຈາກຄຳອຸປະມາພຣະອົງບໍ່ໄດ້ຊົງກ່າວກັບເຂົາຈັກປະການ.ທັງນີ້ເພື່ອຈະໃຫ້ສຳເລັດຕາມທີ່ຊົງກ່າວໄວ້ດ້ວຍຜູ້ປະກາດພຣະທຳວ່າ, “ເຮົາຈະອ້າປາກເປັນຄຳອຸປະມາ ເຮົາຈະບອກຂໍ້ຄວາມທີ່ປົກອຳໄວ້ຕັ້ງແຕ່ແຮກສ້າງໂລກ.(ມັດທາຍ 13: 33-35) ສະຫວັນແມ່ນພຣະເຢຊູຄຣິດ. ພຣະເຢຊູຄຣິດແມ່ນ leaven ໄດ້. ຜູ້ຍິງ ໝາຍ ເຖິງເຈົ້າສາວຂອງພຣະຄຣິດ. ໃນເອເຟໂຊ 5: 31-32『“ເພາະເຫດນີ້ຜູ້ຊາຍຈຶ່ງຈະລະບິດາມານດາຂອງຕົນໄປຜູກພັນກັບພັນລະຍາແລະເຂົາທັງສອງຈະເປັນກາຍອັນດຽວກັນ.” ຄວາມຈິງທີ່ຝັງຢູ່ໃນຂໍ້ນີ້ກໍເລິກເຊິ່ງແຕ່ສ່ວນຂ້າພະເຈົ້າ,ເຂົ້າໃຈວ່າໝາຍເຖິງພຣະ¬ຄຣິດແລະຄຣິສຕະຈັກ.』 ເມຍ ໝາຍ ເຖິງໂບດ. ໄພ່ພົນຂອງໂບດອອກໄປສູ່ໂລກເພື່ອເຜີຍແຜ່ຂ່າວປະເສີດຂອງພຣະຄຣິດ. ບົດແນະ ນຳ ຜົງແມ່ນປຽບທຽບກັບໂລກ. ນີ້ ໝາຍ ຄວາມວ່າຂ່າວປະເສີດຖືກປະກາດແລະເຜີຍແຜ່ໄປສູ່ຄົນຕ່າງຊາດ. ຄຳ ອຸປະມາເລື່ອງແກ່ນ ໝາກ ເດືອຍແລະ ຄຳ ອຸປະມາເລື່ອງເຊື້ອລາ, ເຖິງແມ່ນວ່າການເລີ່ມຕົ້ນຈະອ່ອນແອ, ໃນທີ່ສຸດກໍ່ຈະສົ່ງຜົນດີຫຼາຍ. ແລະມັນມີບາງສິ່ງບາງຢ່າງ...

ພຣະອົງຍັງຊົງກ່າວຄຳອຸປະມາອີກເລື່ອງໜຶ່ງໃຫ້ເຂົາຟັງວ່າ,“ລາຊະອານາຈັກສະຫວັນປຽບເໝືອນແກ່ນຜັກກາດເມັດໜຶ່ງທີ່ຄົນຜູ້ໜຶ່ງເອົາໄປຫວ່ານໃນສວນຂອງຕົນ.ເມັດນັ້ນນ້ອຍກວ່າເມັດທັງປວງແຕ່ເມື່ອງອກຂຶ້ນແລ້ວກໍໃຫຍ່ກວ່າຜັກອື່ນໃນປະເທດນັ້ນມີຕົ້ນຜັກກາດລາງແນວສູງເຖິງສາມສີ່ແມັດ.ແລະກາຍເປັນຕົ້ນໄມ້ຈົນກວ່ານົກປ່າໄດ້ມາເຮັດຄອນອາໃສຢູ່ຕາມກິ່ງກ້ານມັນ.”. (ມັດທາຍ 13: 31-32) ໃນ ຄຳ ພີໄບເບິນ, ສະຫວັນໄດ້ຖືກກ່າວເຖິງວ່າເປັນເມັດ ໝາກ ຫຸ່ງ. ພະເຈົ້າປູກເມັດຜັກກາດເມັດໃນນາຂອງລາວ. ສະຫວັນແມ່ນພຣະເຢຊູຄຣິດ. ແລະພາກສະຫນາມຂອງລາວເປັນຕົວແທນຂອງອິດສະຣາເອນ. ມີເຫດການ ໜຶ່ງ ທີ່ພະເຍຊູ ກຳ ລັງເວົ້າກັບຜູ້ຍິງຊາວສະມາລີໃນເວລາທີ່ນາງມາຮອດສະມາເລຍ. ໃນໂຢຮັນ 4:22『 ຊຶ່ງພວກເຈົ້ານະມັດສະການນັ້ນເຈົ້າບໍ່ຮູ້ຈັກແຕ່ຝ່າຍພວກເຮົາຊຶ່ງເຮົານະມັດສະການນັ້ນເຮົາກໍຮູ້ຈັກເພາະຄວາມລອດພົ້ນນັ້ນມາຈາກຊາດຢິວ. 』 ຜູ້ທີ່ປູກຝັງໃນນາຂອງຕົນ ໝາຍ ເຖິງພຣະເຈົ້າ. ພຣະເຈົ້າໄດ້ປູກພຣະເຢຊູຄຣິດ (ເມັດ mustard) ໃນພາກສະຫນາມຂອງລາວ (ອິດສະຣາເອນ). ດັ່ງນັ້ນເມັດ mustard ໄດ້ເຕີບໃຫຍ່ເປັນຕົ້ນໄມ້ໃຫຍ່, ແລະນົກໃນອາກາດອາໄສຢູ່. ນົກທີ່ບິນເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນນົກທີ່ເປໂຕໄດ້ເຫັນໃນນິມິດຂອງລາວ. ມັນແມ່ນຄົນຕ່າງຊາດ. ພະເຍຊູຄລິດເກີດໃນປະເທດອິດສະລາແອນແຕ່ຄົນຕ່...

(ມັດທາຍ 23: 15-22) ວິບັດແກ່ເຈົ້າພວກນັກທຳແລະພວກຟາຣີຊາຍຄົນໜ້າຊື່ໃຈຄົດເອີຍດ້ວຍວ່າພວກເຈົ້າທຽວໄປທາງນ້ຳແລະທາງບົກທົ່ວໄປເພື່ອຈະໃຫ້ແມ່ນແຕ່ຄົນດຽວເຂົ້າສາດສະໜາແຕ່ເມື່ອໄດ້ເຂົ້າແລ້ວພວກເຈົ້າກໍເຮັດໃຫ້ຄົນນັ້ນສົມກັບນະລົກຫລາຍກວ່າເຈົ້າເອງເຖິງສອງທໍ່. “ວິບັດແກ່ເຈົ້າ,ນາຍທາງຕາບອດທີ່ສອນວ່າ‘ຖ້າຜູ້ໃດຈະສາບານອ້າງໃສ່ພຣະວິຫານຄຳສາບານນັ້ນກໍບໍ່ມີຂໍຜູກມັດແຕ່ຖ້າຜູ້ໃດສາບານອ້າງໃສ່ທອງຄຳຂອງພຣະວິຫານຜູ້ນັ້ນຈະຕ້ອງເຮັດຕາມຄຳທີ່ຕົນໄດ້ສາບານ.’ ໂອຄົນໂງ່ຕາບອດເອີຍ,ສິ່ງໃດຈະສຳຄັນກວ່າກັນທອງຄຳຫລືພຣະວິຫານທີ່ເຮັດໃຫ້ທອງຄຳນັ້ນສັກສິດ. ແລະສອນວ່າ‘ຖ້າຜູ້ໃດຈະສາບານອ້າງໃສ່ແທນບູຊາຄຳສາບານນັ້ນກໍບໍ່ມີຂໍ້ຜູກມັດແຕ່ຖ້າຜູ້ໃດຈະສາບານໃສ່ເຄື່ອງຖວາຍເທິງແທນບູຊາຜູ້ນັ້ນຈະຕ້ອງເຮັດຕາມຄຳທີ່ຕົນໄດ້ສາບານ.’ ພວກຄົນຕາບອດເອີຍ,ສິ່ງໃດຈະສຳຄັນກວ່າກັນເຄື່ອງຖວາຍຫລືແທນບູຊາທີ່ເຮັດໃຫ້ເຄື່ອງຖວາຍນັ້ນສັກສິດ. ເຫດສັນນີ້ຜູ້ໃດຈະສາບານອ້າງໃສ່ແທນບູຊາກໍສາບານອ້າງໃສ່ເຄື່ອງຖວາຍທັງປວງທີ່ຢູ່ເທິງແທນນັ້ນເໝືອນກັນ. ຖ້າຜູ້ໃຈຈະສາບານອ້າງໃສ່ພຣະວິຫານກໍອ້າງໃສ່ພຣະອົງຜູ້ຊົງສະຖິດຢູ່ໃນພຣະວິຫານນັ້ນເໝືອນກັນ. ແລະຜູ້ໃດຈະສາບານອ້າງໃສ່ສະຫວັນກໍອ້າງໃສ່ພຣະທີ່ນັ່ງແລະອ້າງໃສ່ພຣະອົງຜູ້ປະທັບເທິງພຣະທີ່ນັ່ງນັ້ນເໝືອນກັນ. ເມື່ອພະ...

ຂະນະນັ້ນເຂົາໄດ້ພາພວກເດັກນ້ອຍມາຫາພຣະອົງເພື່ອຈະໃຫ້ພຣະອົງຊົງວາງພຣະຫັດແລະອ້ອນວອນເພື່ອເຂົາແຕ່ພວກສາວົກໄດ້ຫ້າມປາມໄວ້. ຝ່າຍພຣະເຢຊູຊົງກ່າວວ່າ,“ຈົ່ງປ່ອຍໃຫ້ເດັກນ້ອຍມາຫາເຮົາຢ່າຊູ່ຫ້າມເຂົາເພາະວ່າລາຊະແຜ່ນດິນເປັນຂອງ ພາສາເດີມອາດຈະໝາຍຄວາມວ່າ“ເປັນກຳມະສິດຂອງ”ຫລືວ່າ“ເປັນທີ່ປະກອບດ້ວຍ”ຄົນທີ່ເໝືອນເດັກນ້ອຍເຫລົ່ານີ້ແຫລະ.” ເມື່ອພຣະອົງຊົງວາງພຣະຫັດໃສ່ພວກເດັກນ້ອຍແລ້ວກໍໄດ້ສະເດັດໄປຈາກບ່ອນນັ້ນ. (ມັດທາຍ 19: 13-15) ພຣະເຈົ້າຕ້ອງການທີ່ຈະໄດ້ຮັບການນະມັດສະການຜ່ານຜູ້ທີ່ດູຖູກຕົວເອງຄືກັບເດັກນ້ອຍ. ການໄຫວ້ຕ້ອງໄດ້ຮັບການຟື້ນຟູໃນດ້ານຊີວິດ. ການນະມັດສະການບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ມື້ທີ່ຜູ້ຄົນໄດ້ຕົກລົງໃນວັນອາທິດເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ກໍ່ຄວນມີການນະມັດສະການຢູ່ໃນຂົງເຂດຊີວິດ. "ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະວິນຍານ, ແລະທ່ານຈະນະມັດສະການດ້ວຍວິນຍານແລະຄວາມຈິງ." ຢາໂຄບແລ່ນ ໜີ ແລະຝັນຢູ່ບ່ອນທີ່ແນ່ນອນ, ແລະບັນໄດລົງມາຈາກສະຫວັນແລະເຫັນທູດຂອງພຣະເຈົ້າຂຶ້ນແລະລົງ. ຈິດໃຈຂອງຍາໂຄບແມ່ນຕໍ່ພຣະເຈົ້າ. ທັນທີທີ່ລາວໄດ້ເປີດຕາ, ລາວໄດ້ຕັ້ງ ໝອນ ກ້ອນຫີນແລະກ່າວວ່ານີ້ແມ່ນເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າ. ສະພາບການຂອງຊີວິດຄວນເປັນບ່ອນສັກສິດໃນການສ້າງເສົາຫີນ. ການໄຫວ້ແມ່ນໄຊຊະນະ. ເຖິງແມ່ນວ່າຢາໂຄບອາໄສຢູ່ໃນຖານະທີ່ເປັນຄ...

ພຣະອົງໄດ້ຊົງຖາມເຂົາວ່າ,“ເມື່ອເຮົາໄດ້ໃຊ້ທ່ານທັງຫລາຍອອກໄປໂດຍບໍ່ມີກະເປົາເງິນ,ບໍ່ມີຖົງ,ຫລືບໍ່ມີເກີບນັ້ນພວກທ່ານໄດ້ຂາດເຂີນສິ່ງໃດແດ່?”ເຂົາທູນຕອບວ່າ,“ບໍ່ໄດ້ຂາດເຂີນສິ່ງໃດ.” ພຣະອົງຊົງກ່າວກັບເຂົາວ່າ,“ແຕ່ດຽວນີ້ໃຜມີກະເປົາເງິນກໍໃຫ້ຖືໄປແລະຖົງກໍໃຫ້ຖືໄປເໝືອນກັນສ່ວນຜູ້ບໍ່ມີດາບກໍໃຫ້ຂາຍເສື້ອໃຫຍ່ຂອງຕົນເພື່ອຊື້ດາບດວງໜຶ່ງ.ດ້ວຍເຮົາບອກທ່ານທັງຫລາຍວ່າຄຳທີ່ຂຽນໃນພຣະຄຳພີນັ້ນຈະຕ້ອງສຳເລັດໃນເຮົາຄືຄຳທີ່ວ່າ‘ທ່ານຖືກນັບເຂົ້າກັບຄົນອະທຳ’ເພາະຄຳທີ່ຂຽນໄວ້ກ່ຽວກັບເຮົານັ້ນກໍຈະສຳເລັດ.” ແລະເຂົາທູນວ່າ,“ນາຍເອີຍ,ເບິ່ງດາບສອງດວງນີ້ແມ!”ພຣະອົງຊົງຕອບເຂົາວ່າ,“ພໍແລ້ວ.” (ລູກາ 22: 35-38) ນີ້ແມ່ນການສົນທະນາຄັ້ງສຸດທ້າຍທີ່ພຣະເຢຊູໄດ້ກ່າວກັບພວກສາວົກຢູ່ຫ້ອງຊັ້ນເທິງ:“ ແລະພຣະອົງໄດ້ສະເດັດອອກໄປແລະໄປຕາມພູເຂົາກົກຫມາກກອກເທດ. ແລະສານຸສິດຂອງພຣະອົງໄດ້ປະຕິບັດຕາມພຣະອົງ. 'ພ້ອມທັງມັດທາຍ, ມາລະໂກແລະໂຢຮັນບໍ່ໄດ້ບັນທຶກບົດສົນທະນານີ້, ມີພຽງລູກາເທົ່ານັ້ນທີ່ໄດ້ບອກບົດຮຽນສຸດທ້າຍຂອງຫ້ອງຊັ້ນເທິງຂອງພະເຍຊູ. ພຣະເຢຊູໄດ້ບອກພວກສາວົກໃຫ້ເບິ່ງແຍງກະເປົາ, ທະຫານແລະດາບຂອງພວກເຂົາ, ແລະພວກເຂົາຕອບວ່າ, ແມ່ນແລ້ວ, ຢູ່ນີ້ມີດາບສອງດວງ. ດັ່ງນັ້ນພະເຍຊູກ່າວວ່າມັນພຽງພໍແລ້ວແລະຈົບບັນທຶກຂອງລູກາເຖິງສີ່...

ແລະຜູ້ໃດທີ່ບໍ່ຮັບເອົາໄມ້ກາງແຂນຂອງຕົນຕິດຕາມເຮົາມາຜູ້ນັ້ນກໍບໍ່ສົມກັບເຮົາ. ຜູ້ທີ່ຈະເອົາຊີວິດຂອງຕົນໄວ້ກໍຕ້ອງເສຍຊີວິດນັ້ນແຕ່ຜູ້ທີ່ຍອມເສຍຊີວິດຂອງຕົນເພາະເຫັນແກ່ເຮົາກໍຈະໄດ້ພົບຊີວິດ. “ຜູ້ທີ່ຮັບຕ້ອນພວກທ່ານກໍຮັບຕ້ອນເຮົາຜູ້ທີ່ຮັບຕ້ອນເຮົາກໍຮັບຕ້ອນພຣະອົງຜູ້ຊົງໃຊ້ເຮົາມາ." ຜູ້ທີ່ຮັບຕ້ອນຜູ້ປະກາດພຣະທຳເພາະເປັນຜູ້ປະກາດພຣະທຳກໍຈະໄດ້ບຳເໜັດເໝືອນຜູ້ປະກາດພຣະທຳແລະຜູ້ທີ່ຮັບຕ້ອນຄົນສິນທຳເພາະເປັນຄົນສິນທຳກໍຈະໄດ້ບຳເໜັດເໝືອນຄົນສິນທຳ. ເຮົາບອກທ່ານທັງຫລາຍຕາມຄວາມຈິງວ່າຖ້າຜູ້ໃດຈະເອົານ້ຳເປັນແຕ່ຈອກດຽວໃຫ້ແກ່ຄົນເລັກນ້ອຍຜູ້ໜຶ່ງໃນຈຳພວກນີ້ດື່ມເພາະເປັນສິດຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ຂາດບຳເໜັດຂອງຕົນຈັກເທື່ອ.” (ມັດທາຍ 10: 38-42) ພຣະເຢຊູໄດ້ກ່າວວ່າ, "ເອົາໄມ້ກາງແຂນຂອງທ່ານເອງ." ນີ້ບໍ່ໄດ້ ໝາຍ ຄວາມວ່າພຣະເຢຊູໄດ້ທົນທຸກທໍລະມານຢູ່ເທິງໄມ້ກາງແຂນ, ດັ່ງນັ້ນພວກເຮົາກໍ່ຈະເຂົ້າຮ່ວມໃນຄວາມທຸກທໍລະມານຄືກັນ. ເຊັ່ນດຽວກັບພຣະເຢຊູໄດ້ສິ້ນພຣະຊົນຢູ່ເທິງໄມ້ກາງແຂນ, ມັນ ໝາຍ ຄວາມວ່າຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນພຣະຄຣິດຕ້ອງຕາຍກັບພຣະເຢຊູກ່ຽວກັບໂລກ. ມັນ ໝາຍ ຄວາມວ່າແຍກອອກຈາກໂລກ. ມັນບອກພວກເຮົາວ່າຜູ້ຊາຍອາຍຸທີ່ຮັກໂລກຕ້ອງຕາຍ. ໃນ 1 ໂຢຮັນ 2:15『 ຢ່າຮັກໂລກຫລື ສິ່ງຂອງທີ່ຢູ່ໃນໂລກຖ້າຜູ້ໃດຮັກໂລກຄວາມຮ...

“ລາຊະອານາຈັກສະຫວັນປຽບເໝືອນຊັບທີ່ເຊື່ອງໄວ້ໃນທົ່ງນາຊຶ່ງມີຜູ້ໜຶ່ງໄດ້ພົບແລ້ວຈິ່ງເຊື່ອງໄວ້ອີກແລະເພາະຄວາມຍິນດີຈິ່ງໄປຂາຍສິ່ງທັງປວງທີ່ຕົນມີຢູ່ແລ້ວໄປຊື້ນາ “ອີກປະການໜຶ່ງລາຊະອານາຈັກສະຫວັນປຽບເໝືອນພໍ່ຄ້າຜູ້ໜຶ່ງທີ່ຊອກຫາໄຂ່ມຸກຢ່າງດີ.ເມື່ອໄດ້ພົບໄຂ່ມຸກເມັດໜຶ່ງທີ່ມີຄ່າຫລາຍກໍໄປຂາຍທຸກສິ່ງທີ່ຕົນມີຢູ່ແລ້ວໄປຊື້ໄຂ່ມຸກນັ້ນ.“ອີກປະການໜຶ່ງລາຊະອານາຈັກສະຫວັນປຽບເໝືອນມອງທີ່ຖິ້ມລົງໃນທະເລຮ່ວມເອົາປາທຸກຊະນິດ. ເມື່ອເຕັມແລ້ວກໍດຶງຂຶ້ນເທິງຝັ່ງນັ່ງລົງເລືອກເອົາໂຕດີໃສ່ໃນກະຕ່າສ່ວນໂຕບໍ່ດີນັ້ນກໍຖິ້ມເສຍ. ໃນຄາວສຸດໂລກກໍຈະເປັນຢ່າງນັ້ນແຫລະພວກເທວະດາຈະອອກມາແຍກຄົນຊົ່ວອອກຈາກຄົນສິນທຳ. ແລ້ວຈະເອົາໄປຖິ້ມໃສ່ເຕົາໄຟຮ້ອນກ້າທີ່ນັ້ນຈະມີການຮ້ອງໄຫ້ກັດແຂ້ວຄ້ຽວຟັນ.“ຂໍ້ຄວາມເຫລົ່ານີ້ພວກທ່ານເຂົ້າໃນແລ້ວຫລື”ເຂົາທູນຕອບວ່າ,“ໂດຍ,ເຂົ້າໃຈແລ້ວ.” ຝ່າຍພຣະອົງຊົງກ່າວກັບເຂົາວ່າ,“ດ້ວຍເຫດນັ້ນນັກທຳທຸກຄົນທີ່ໄດ້ຮຽນຮູ້ເຖິງລາຊະອານາຈັກສະຫວັນກໍເໝືອນເຈົ້າເຮືອນທີ່ເອົາ ຂອງໃໝ່ທັງຂອງເກົ່າອອກມາຈາກສາງຂອງຕົນ.”ເມື່ອພຣະເຢຊູຊົງກ່າວຄຳອຸປະມາເຫລົ່ານີ້ສິ້ນສຸດລົງແລ້ວກໍສະເດັດໄປຈາກທີ່ນັ້ນ.ເມື່ອສະເດັດມາເຖິງເມືອງເດີມຂອງພຣະອົງແລ້ວກໍຊົງສັ່ງສອນຄົນທັງຫລາຍໃນໂຮງທຳມະເທດສະໜາຂອງເຂົາຈົນເຂົາງຶດປະຫລາດໃຈແລ້ວເວ...

“ຢ່າກ່າວໂທດໃສ່ເຂົາເພື່ອພຣະເຈົ້າຈະບໍ່ຊົງກ່າວໂທດໃສ່ທ່ານ." ເພາະວ່າທ່ານຈະກ່າວໂທດໃສ່ເຂົາຢ່າງໃດພຣະເຈົ້າຈະຊົງກ່າວໂທດໃສ່ທ່ານຢ່າງນັ້ນພວກທ່ານຈະຕວງໃຫ້ເຂົາດ້ວຍເຄື່ອງຜອງອັນໃດພຣະເຈົ້າຈະຊົງຕວງໃຫ້ພວກທ່ານດ້ວຍເຄື່ອງຜອງອັນນັ້ນ. ເປັນຫຍັງທ່ານຈິ່ງຫລຽວເຫັນຂີ້ເຫຍື້ອທີ່ຢູ່ໃນຕາພີ່ນ້ອງຂອງທ່ານແຕ່ໄມ້ທັງທ່ອນທີ່ຢູ່ໃນຕາຂອງຕົນທ່ານບໍ່ຮູ້ສຶກ. ຫລືເປັນສັນໃດທ່ານຈິ່ງກ່າວແກ່ພີ່ນ້ອງຂອງທ່ານວ່າ‘ໃຫ້ຂ້ອຍເຂ່ຍຂີ້ເຫຍື້ອອອກຈາກຕາຂອງເຈົ້າ’ແຕ່ເບິ່ງແມ,ໄມ້ທັງທ່ອນມີຢູ່ໃນຕາຂອງທ່ານເອງ.ໂອຄົນໜ້າຊື່ໃຈຄົດເຮີຍຈົ່ງເອົາໄມ້ທັງທ່ອນອອກຈາກຕາຂອງທ່ານກ່ອນແລ້ວທ່ານຈະເຫັນໄດ້ຄັກຈິ່ງຈະເຂ່ຍຂີ້ເຫຍື້ອອອກຈາກຕາຂອງພີ່ນ້ອງຂອງຕົນໄດ້. (ມັດທາຍ 7: 1-5) ໃນເວລາທີ່ພຣະເຢຊູໄດ້ປະກາດຢູ່ເທິງພູ, ທ່ານໄດ້ບອກພວກສາວົກວ່າ "ຢ່າຕັດສິນ". ໂດຍສະເພາະ, ລາວກ່າວວ່າ, "ຢ່າຕັດສິນອ້າຍ." ອ້າຍແມ່ນນ້ອງຊາຍຂອງການເກີດໃຫມ່. ມັນເປັນໄປບໍ່ໄດ້ ສຳ ລັບຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນພຣະຄຣິດທີ່ຈະຕັດສິນຊຶ່ງກັນແລະກັນ. ນີ້ແມ່ນຍ້ອນວ່າຜູ້ພິພາກສາເບິ່ງດ້ວຍຕາຂອງຕົນເອງແລະຕັດສິນດ້ວຍມາດຕະຖານຂອງຕົນເອງ. ເພາະວ່າທ່ານຢູ່ໃນ ຕຳ ແໜ່ງ ດຽວກັນກັບພຣະເຈົ້າ. ສະນັ້ນ, ຖ້າຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບການສືບພັນຄືນ ໃໝ່ ເຮັດຄືກັບຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ກັບຄືນມາ ໃໝ...

ພະເຍຊູກ່າວວ່າເພື່ອຮຽນຮູ້ ຄຳ ອຸປະມາເລື່ອງຕົ້ນ ໝາກ ເດື່ອ. ເນື່ອງຈາກຕົ້ນ ໝາກ ເດື່ອບໍ່ສາມາດໃຫ້ ໝາກ ໄດ້, ພະເຍຊູສາບແຊ່ງຕົ້ນໄມ້ແລະເຮັດໃຫ້ມັນແຫ້ງ. ນີ້ຫມາຍຄວາມວ່າອິດສະຣາເອນບໍ່ສາມາດຮັບຜິດຊອບຫມາກໄມ້, ແລະພຣະຄຸນຂອງຄວາມລອດມາກ່ອນໃຫ້ຄົນຕ່າງຊາດ. ສະນັ້ນ, ເມື່ອທ່ານເຫັນສັນຍານຂອງຍຸກສຸດທ້າຍ, ຈົ່ງຈື່ ຈຳ ຄຳ ສາບຂອງຕົ້ນເດື່ອເທດ, ຈົ່ງຕື່ນຂຶ້ນແລະກຽມພ້ອມ ສຳ ລັບການສະເດັດມາຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ຜູ້ຄົນສົງໄສກ່ຽວກັບການສະເດັດກັບມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະເຢຊູ. ເຊັ່ນດຽວກັບປະເພນີການແຕ່ງດອງຂອງຊາວຢິວ, ໃນເວລາທີ່ບ່າວສາວຈະຢູ່ເຮືອນເຈົ້າບ່າວ, ເຈົ້າສາວໃຫ້ສັນຍານວ່ານາງຈະແຕ່ງງານ. ນັ້ນແມ່ນສິ່ງທີ່ເຈົ້າບ່າວດື່ມເຫລົ້າທີ່ເຈົ້າບ່າວຖອກເທລົງ. ຖ້ານາງບໍ່ດື່ມເຫລົ້າ, ບໍ່ມີຄວາມຕັ້ງໃຈທີ່ຈະແຕ່ງງານ. ເມື່ອເຈົ້າສາວດື່ມເຫຼົ້າຈາກເຈົ້າບ່າວ, ເຈົ້າບ່າວກັບໄປເຮືອນ, ລາວຈັດຫ້ອງໃຫ້ຄູ່ບ່າວສາວ, ແລະພໍ່ຂອງເຈົ້າບ່າວໃຫ້ອະນຸຍາດ ນຳ ເຈົ້າສາວ. ຫລັງຈາກນັ້ນ, ເຈົ້າບ່າວທີ່ຄາດຫວັງຈະໄປເຮືອນເຈົ້າບ່າວແລະ ນຳ ເຈົ້າສາວ. ບໍ່ມີໃຜຮູ້ເວລາທີ່ພໍ່ຂອງເຈົ້າບ່າວໄດ້ຮັບອະນຸຍາດ. ມັນແມ່ນຫົວໃຈຂອງພໍ່. ໂດຍການປຽບທຽບປະເພນີການແຕ່ງດອງຂອງຊາວອິດສະລາແອນພະເຍຊູອະທິບາຍສະພາບການໃນສະ ໄໝ ສຸດທ້າຍ. ມີພຽງແຕ່ພຣະເຈົ້າເທົ່ານັ້ນ...

(ໂລມ 12: 3-8)ເຮົາກ່າວແກ່ເຈົ້າທັງຫລາຍທຸກຄົນໂດຍພຣະຄຸນທີ່ຊົງປະທານແກ່ເຮົາແລ້ວວ່າຢ່າຄຶດຖືຕົວເກີນທີ່ຕົນຄວນຈະຄຶດນັ້ນແຕ່ຈົ່ງຄຶດໃຫ້ພໍສົມກັບຂະໜາດແຫ່ງຄວາມເຊື່ອທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງໂຜດປະທານໃຫ້ແກ່ທຸກຄົນ. ເພາະວ່າໃນຮ່າງກາຍອັນດຽວນັ້ນເຮົາມີອະໄວຍະວະຫລາຍຢ່າງແລະອະໄວຍະວະເຫລົ່ານັ້ນບໍ່ມີໜ້າທີ່ຢ່າງດຽວກັນສັນໃດ. ພວກເຮົາຜູ້ເປັນຫລາຍຄົນກໍຍັງເປັນຮ່າງກາຍອັນດຽວໃນພຣະ¬ຄຣິດແລະເປັນອະໄວຍະວະແກ່ກັນແລະກັນສັນນັ້ນ. ແລະເຮົາທຸກຄົນໄດ້ຮັບຂອງພຣະລາຊະທານຕ່າງກັນຕາມພຣະຄຸນທີ່ໄດ້ຊົງໂຜດປະທານແກ່ພວກເຮົາຄືຖ້າເປັນການປະກາດພຣະທຳກໍຈົ່ງປະກາດຕາມຂະໜາດແຫ່ງຄວາມເຊື່ອ. ຖ້າເປັນການປະຕິບັດກໍຈົ່ງປະຕິບັດຖ້າເປັນການສັ່ງສອນກໍຈົ່ງສັ່ງສອນ. ຖ້າເປັນການເຕືອນສະຕິກໍຈົ່ງເຕືອນສະຕິຖ້າເປັນການບໍລິຈາກກໍຈົ່ງບໍລິຈາກດ້ວຍໃຈກວ້າງຂວາງຜູ້ຄຸ້ມຄອງກໍຈົ່ງຄຸ້ມຄອງດ້ວຍເອົາໃຈໃສ່ຜູ້ທີ່ສະແດງຄວາມເມດຕາກໍຈົ່ງສະແດງດ້ວຍໃຈຍິນດີ. ໃນຂະນະທີ່ໂລມ 1-11 ໄດ້ອະທິບາຍເນື້ອໃນຂອງຂ່າວປະເສີດ, ບົດ 12-15 ກ່ຽວຂ້ອງກັບວິທີການ ດຳ ລົງຊີວິດທີ່ແທ້ຈິງ, ນັ້ນແມ່ນພາກປະຕິບັດຂອງຊີວິດຄຣິສຕຽນ.『 ເຫດສັນນັ້ນພີ່ນ້ອງທັງຫລາຍເອີຍ,ໂດຍເຫັນແກ່ພຣະເມດຕາກະລຸນາຂອງພຣະເຈົ້າເຮົາຈິ່ງຊັກຊວນພວກເຈົ້າໃຫ້ຖວາຍຕົວແກ່ພຣະອົງເພື່ອເປັນເຄື່ອງບູຊາທີ່ມີຊີວິດ,...