ເຮົາຄືເຂົ້າຈີ່ທີ່ມີຊີວິດຢູ່ທີ່ລົງມາຈາກສະຫວັນ
ເຮົາຄືເຂົ້າຈີ່ທີ່ມີຊີວິດຢູ່ທີ່ລົງມາຈາກສະຫວັ
http://m.cafe.daum.net/oldnewman135/ri3R?boardType=
(ໂຢຮັນ 6:51) ເຮົາເປັນອາຫານທີ່ມີຊີວິດຊຶ່ງລົງມາຈາກສະຫວັນຖ້າຜູ້ໃດກິນອາຫານນີ້ແລ້ວຜູ້ນັ້ນຈະມີຊີວິດສືບໄປເປັນນິດແລະອາຫານທີ່ຝ່າຍເຮົາຈະໃຫ້ເພື່ອເປັນຊີວິດຂອງໂລກນັ້ນກໍຄືເນື້ອກາຍຂອງເຮົາ.”
ພະເຍຊູລ້ຽງຄົນປະມານ 5.000 ຄົນດ້ວຍເຂົ້າບາເລຫ້າໂຕແລະປາສອງໂຕ. ຜູ້ຄົນພະຍາຍາມຕັ້ງພະເຍຊູໃຫ້ເປັນກະສັດຂອງເຂົາເຈົ້າ. ແຕ່ພະເຍຊູໜີຈາກຝູງຊົນ. ພະເຍຊູເອີ້ນຕົນເອງວ່າເປັນເຂົ້າຈີ່ຂອງພະເຈົ້າ ເປັນເຂົ້າຈີ່ແຫ່ງຊີວິດ ແລະພະອົງກ່າວວ່າມີແຕ່ຄວາມເຊື່ອເທົ່ານັ້ນທີ່ຈະໄດ້ຊີວິດຕະຫຼອດໄປ. ແຕ່ປະຊາຊົນບໍ່ເຂົ້າໃຈວ່າຄວາມຫມາຍຂອງຄໍາເຫຼົ່ານັ້ນແມ່ນຫຍັງ. ເມື່ອຊາວຢິວໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງພະເຍຊູ ເຂົາກໍເລີ່ມຈົ່ມ ໂດຍອ້າງວ່າເຂົາເຈົ້າຮູ້ວ່າພະເຍຊູເປັນລູກໃຜ ແລະພະອົງຖືກປຸກໃຫ້ເປັນຢູ່ໃສ.
“ບໍ່, ພວກເຮົາຮູ້ຈັກໂຢເຊັບພໍ່ຂອງລາວ, ແຕ່ລູກຊາຍຂອງໂຢເຊບພວກເຮົາຮູ້ວ່າແມ່ນເຂົ້າຈີ່ທີ່ລົງມາຈາກສະຫວັນບໍ? ມັນສົມເຫດສົມຜົນ.” ຕໍ່ຄົນຢິວທີ່ເວົ້ານິນທາ, ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ສັ່ງເຂົາເຈົ້າບໍ່ໃຫ້ນິນທາ. ລາວເນັ້ນໜັກວ່າບໍ່ມີໃຜມາຫາຂ້ອຍໄດ້ເວັ້ນເສຍແຕ່ວ່າພະເຈົ້າຊັກນຳລາວ. ພະເຍຊູພິສູດວ່າຊາວຢິວບໍ່ເຊື່ອເວັ້ນເສຍແຕ່ພະເຈົ້າອະນຸຍາດໃຫ້. ພຽງແຕ່ຜູ້ທີ່ຮັບຮູ້ວ່າລາວເປັນຄົນບາບທີ່ໄດ້ຫັນຫນີຈາກພຣະເຈົ້າ, ກັບໃຈແລະຮ້ອງອອກມາເພື່ອກັບຄືນໄປຫາພຣະເຈົ້າໄດ້ຖືກນໍາພາໂດຍພຣະເຈົ້າ.
ເຖິງແມ່ນວ່າໃນເວລາທີ່ພຣະເຢຊູບອກຄວາມລຶກລັບທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ວ່າພຣະອົງຈະຊ່ວຍປະຢັດປະຊາຊົນໂດຍການປະຖິ້ມພຣະອົງເອງຢູ່ເທິງໄມ້ກາງແຂນ, ຊາວຢິວບໍ່ເຂົ້າໃຈແລະຂັດແຍ້ງກັນ. ມານາຊຶ່ງຕົກຢູ່ໃນຖິ່ນແຫ້ງແລ້ງກັນດານດົນນານມາແລ້ວ, ໄດ້ເຮັດໃຫ້ປະຊາຊົນໃນສະໄໝນັ້ນມີຊີວິດຢູ່ທຸກມື້, ແຕ່ບໍ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ເຂົາມີຊີວິດຢູ່ຕະຫຼອດໄປ. ເພາະມານາທີ່ຕົກໃນຖິ່ນແຫ້ງແລ້ງກັນດານນັ້ນບໍ່ແມ່ນເຂົ້າຈີ່ແຫ່ງຊີວິດ. ແຕ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ສັນຍາວ່າຜູ້ທີ່ກິນແລະດື່ມເນື້ອໜັງແລະເລືອດທີ່ພຣະເຢຊູໄດ້ຫລັ່ງນັ້ນຈະມີຊີວິດຕະຫຼອດໄປ. ສັນຍານັ້ນໄດ້ບັນລຸຜົນແລ້ວ. ພຣະເຢຊູສະຖິດຢູ່ໃນຜູ້ທີ່ກັບໃຈ, ຜູ້ທີ່ໄດ້ເສຍຊີວິດແລະເກີດໃຫມ່ເປັນຮ່າງກາຍວິນຍານ. ການຢູ່ໃນພຣະເຢຊູຫມາຍເຖິງການດໍາລົງຊີວິດຂອງສະຫະພາບກັບພຣະຄຣິດຜູ້ທີ່ໄດ້ເສຍຊີວິດເທິງໄມ້ກາງແຂນໂດຍຄວາມເຊື່ອ. ຈຸດປະສົງຂອງພຣະເຢຊູໄດ້ສະເດັດມາເທິງໂລກນີ້ແມ່ນເພື່ອຊ່ວຍປະຢັດມະນຸດທັງປວງທີ່ບໍ່ມີທາງເລືອກນອກຈາກໃຫ້ຢູ່ໃນເຫວເລິກແຫ່ງຄວາມພິນາດຕະຫຼອດໄປ. ນີ້ແມ່ນພຣະປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າ. ພະເຍຊູບອກຄວາມຈິງກ່ຽວກັບພະອົງເອງຢູ່ສະເໝີ ແຕ່ຜູ້ຄົນບໍ່ເຂົ້າໃຈ.
“ຖ້າຫາກພວກທ່ານກິນເນື້ອໜັງຂອງບຸດມະນຸດ ແລະດື່ມເລືອດຂອງພຣະອົງ, ພວກທ່ານກໍບໍ່ມີຊີວິດຢູ່ໃນພວກທ່ານ.’ ຖ້າຫາກພວກເຮົາບໍ່ມີຊີວິດນິລັນດອນ, ຖ້າຫາກພວກເຮົາບໍ່ໄດ້ເປັນນ້ຳໜຶ່ງໃຈດຽວກັບພຣະເຢຊູຄຣິດ, ຜູ້ໄດ້ສິ້ນພຣະຊົນເທິງໄມ້ກາງແຂນ. ມີພຽງແຕ່ສັດທາໃນການຮ່ວມກັບພຣະເຢຊູຄຣິດສາມາດເຂົ້າໄປໃນພຣະຄຣິດ.
ໃນຂໍ້ທີ 55-57, ພຣະເຢຊູໄດ້ກ່າວວ່າ, “ເພາະວ່າເນື້ອໜັງຂອງຂ້າພະເຈົ້າເປັນຊີ້ນແທ້ໆ, ແລະເລືອດຂອງເຮົາກໍດື່ມແທ້ໆ. ຜູ້ທີ່ກິນເນື້ອໜັງຂອງເຮົາ, ແລະ ດື່ມເລືອດຂອງເຮົາ, ກໍຢູ່ໃນເຮົາ, ແລະ ເຮົາຢູ່ໃນຜູ້ນັ້ນ. ດັ່ງທີ່ພຣະບິດາຊົງພຣະຊົນໄດ້ໃຊ້ຂ້າພະເຈົ້າ, ແລະຂ້າພະເຈົ້າດໍາລົງຊີວິດໂດຍພຣະບິດາ: ດັ່ງນັ້ນຜູ້ທີ່ກິນຂ້າພະເຈົ້າ, ແມ່ນແຕ່ພຣະອົງຈະມີຊີວິດໂດຍຂ້າພະເຈົ້າ.
ໃນພຣະສັນຍາເດີມ, ມັນຖືກຫ້າມບໍ່ໃຫ້ປະຊາຊົນດື່ມເລືອດຂອງສັດ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ຜູ້ຄົນເຊື່ອແລະຕິດຕາມພຣະເຢຊູໃນຖານະເປັນພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ, ໂດຍກ່າວວ່າ, "ຜູ້ທີ່ກິນເນື້ອຫນັງຂອງຂ້າພະເຈົ້າແລະດື່ມເລືອດຂອງຂ້າພະເຈົ້າສະຖິດຢູ່ໃນຂ້າພະເຈົ້າ." ດັ່ງນັ້ນ, ເມື່ອພວກສາວົກຈົ່ມ, ພຣະເຢຊູໄດ້ກ່າວອີກເທື່ອໜຶ່ງໃນຂໍ້ທີ 63: “ມັນຄືວິນຍານທີ່ເຮັດໃຫ້ໄວຂຶ້ນ; ເນື້ອໜັງບໍ່ມີປະໂຫຍດຫຍັງ: ຄຳເວົ້າທີ່ເຮົາກ່າວກັບເຈົ້າ, ມັນເປັນວິນຍານ, ແລະມັນເປັນຊີວິດ.
ຜູ້ຄົນຍາກທີ່ຈະຍອມຮັບສິ່ງທີ່ພະເຍຊູເວົ້າ. ນິໂກເດມໄດ້ມາຫາພຣະເຢຊູໃນຕອນກາງຄືນ, ແລະພຣະເຢຊູໄດ້ກ່າວກັບນິໂກເດມ, ຜູ້ທີ່ຄຸ້ນເຄີຍກັບພຣະຄໍາພີເດີມ, "ເຈົ້າຕ້ອງເກີດໃຫມ່." ເຖິງແມ່ນໃນທຸກມື້ນີ້ ມັນຈະບໍ່ງ່າຍທີ່ຜູ້ຄົນຈະຍອມຮັບຄຳເວົ້າຂອງພະເຍຊູທີ່ວ່າ “ຢ່າຮັກໂລກ.” ເຖິງແມ່ນວ່າຄຳເວົ້າຍາກທີ່ຈະຍອມຮັບ ແຕ່ກໍມີຜູ້ຕິດຕາມພະເຍຊູ ແລະກໍມີຜູ້ທີ່ບໍ່ຕິດຕາມພະເຍຊູເພາະມັນຍາກ. ຄົນສ່ວນໃຫຍ່ພຽງແຕ່ຕ້ອງການເອົາຄໍາເວົ້າທີ່ຫຍຸ້ງຍາກອອກໄປ ແລະເລືອກຄໍາທີ່ງ່າຍສໍາລັບເຂົາເຈົ້າທີ່ຈະເຊື່ອເພື່ອບັນລຸຄວາມລອດ. ພຣະເຢຊູໄດ້ກ່າວຄືນນີ້ໃນຂໍ້ທີ 65: "ແລະພຣະອົງໄດ້ກ່າວວ່າ, ດັ່ງນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກັບທ່ານ, ວ່າບໍ່ມີຜູ້ໃດສາມາດມາຫາຂ້າພະເຈົ້າ, ຍົກເວັ້ນແຕ່ມັນໄດ້ຖືກປະທານໃຫ້ແກ່ພຣະອົງຂອງພຣະບິດາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ."
ຜູ້ຄົນຮູ້ສຶກຄຸ້ນເຄີຍກັບຖ້ອຍຄຳຂອງມັດທາຍ, “ທ່ານທັງປວງທີ່ອອກແຮງງານ ແລະພາລະໜັກ, ຈົ່ງມາຫາເຮົາ, ແລະ ເຮົາຈະໃຫ້ເຈົ້າໄດ້ພັກຜ່ອນ” ແທນທີ່ຈະເປັນຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະກິດຕິຄຸນຂອງໂຢຮັນ. ເປັນຫຍັງພຣະກິດຕິຄຸນຂອງໂຢຮັນແລະມັດທາຍຈຶ່ງແຕກຕ່າງກັນ? ພຣະກິດຕິຄຸນຂອງມັດທາຍໄດ້ຮັບການຍອມຮັບໄດ້ຢ່າງງ່າຍດາຍໂດຍຜູ້ໄປໂບດ. ພຣະກິດຕິຄຸນຂອງມັດທາຍກ່າວວ່າຖ້າຫາກວ່າພວກເຮົາເລືອກທີ່ຈະໄປຫາພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ພວກເຮົາເຊື່ອວ່າພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບເຂົາເຈົ້າ. ແນວໃດກໍ່ຕາມ, ຖ້ອຍຄໍາຂອງຂໍ້ທີ 65 ບໍ່ສາມາດເຂົ້າເຖິງໄດ້ງ່າຍ. ແລະອີກເທື່ອຫນຶ່ງ, ຄົນອາດຈະຄິດວ່າ, "ຂ້ອຍບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງພະຍາຍາມ." ຜູ້ທີ່ນຳພາໂດຍພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະຄິດວ່າມັນຈະມາຕາມທຳມະຊາດ. ແລະໃນຂໍ້ທີ 66, “ນັບແຕ່ນັ້ນມາສານຸສິດຂອງພຣະອົງຫລາຍຄົນໄດ້ກັບຄືນໄປ, ແລະບໍ່ໄດ້ຍ່າງກັບເພິ່ນອີກຕໍ່ໄປ.” ເປັນຫຍັງພະເຍຊູເວົ້າເລື່ອງນີ້ຕອນທີ່ຜູ້ຄົນອອກໄປ? ມີຄົນຢາກລອດຫຼາຍຂຶ້ນ ດັ່ງນັ້ນເປັນຫຍັງພະເຍຊູຈຶ່ງເວົ້າແບບນີ້ເມື່ອຮູ້ວ່າເຂົາເຈົ້າຈະຈາກໄປ? ຄືກັບເມຍຂອງໂລດ ເຮົາສາມາດປະຖິ້ມພະເຈົ້າໄດ້ຫຼັງຈາກທີ່ເຊື່ອແລະຕິດຕາມພະເຈົ້າ. ຜູ້ຄົນບໍ່ຮູ້ວ່າເຂົາເຈົ້າສາມາດກາຍເປັນເມຍຂອງໂລດ. ສະນັ້ນ ເຮົາຕ້ອງຢ້ານຢຳພະເຈົ້າ.
Comments
Post a Comment