ທັງເຮົາກໍບໍ່ກ່າວໂທດເຈົ້າ: ໄປ, ແລະຢ່າເຮັດບາບອີກ.
ທັງເຮົາກໍບໍ່ກ່າວໂທດເຈົ້າ: ໄປ, ແລະຢ່າເຮັດບາບອີກ.
http://m.cafe.daum.net/oldnewman135/ri3R?boardType=
(ໂຢຮັນ 8:10-11)ເມື່ອພຣະເຢຊູຊົງເງີຍຂຶ້ນກໍຊົງຖາມຍິງນັ້ນວ່າ,“ນາງເອີຍ,ພວກເຂົາໄປໃສໝົດບໍ່ມີໃຜລົງໂທດເຈົ້າຫລື.” ນາງທູນຕອບວ່າ,“ບໍ່ມີໃຜ,ນາຍເອີຍ”ພຣະເຢຊູຊົງກ່າວຕໍ່ນາງວ່າ,“ເຮົາກໍບໍ່ລົງໂທດເຈົ້າເໝືອນກັນຈົ່ງໄປເສຍຕໍ່ໄປຢ່າເຮັດຜິດອີກ.”]
ຫລາຍຄົນທີ່ໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງພະເຍຊູຕິດຕາມພະອົງ. ເມື່ອມີຄົນຕິດຕາມພະເຍຊູຫຼາຍຂຶ້ນ ພວກຫົວໜ້າສາສະໜາຢິວ ພວກປະໂລຫິດແລະພວກຟາລິຊຽນກໍສົ່ງຄົນເຂົ້າໄປໃນການຈະລາຈົນເພື່ອຈັບພະເຍຊູ ແຕ່ໃນທີ່ສຸດກໍຈັບພະເຍຊູບໍ່ໄດ້. ແລະຝູງຊົນທີ່ຢູ່ນັ້ນ, ພວກປະໂລຫິດແລະພວກຟາຣີຊາຍ, ແລະຂ້າໃຊ້ຂອງເຂົາເຈົ້າທັງຫມົດກັບບ້ານ. ແລະໃນທີ່ສຸດ ພະເຍຊູໄດ້ໄປທີ່ພູເຂົາໝາກກອກເທດ. ພູເຂົາໝາກກອກເທດເປັນບ່ອນທີ່ພະເຍຊູໄປອະທິດຖານຢູ່ເທິງພູເຂົາໝາກກອກເທດກັບພວກສາວົກຂອງພະອົງກ່ອນພະອົງຈະຖືກຈັບ. ພະເຍຊູຢູ່ເທິງພູເຂົາໝາກກອກເທດແລະກັບໄປວິຫານໃນມື້ຕໍ່ມາເພື່ອສັ່ງສອນ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ໃນຂະນະທີ່ພຣະເຢຊູກໍາລັງສັ່ງສອນປະຊາຊົນຢູ່ໃນພຣະວິຫານ, ພວກທໍາມະຈານແລະພວກຟາລິຊຽນໄດ້ນໍາຜູ້ຍິງຄົນຫນຶ່ງທີ່ຖືກຈັບຢູ່ໃນຈຸດໃນຂະນະທີ່ກໍາລັງຜິດປະເວນີແລະມາຢູ່ຕໍ່ຫນ້າພຣະເຢຊູ. ແລະເຂົາເຈົ້າໄດ້ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ພະເຍຊູຕັດສິນຍິງຜູ້ນີ້.” ໂມເຊເວົ້າວ່າຈະແກວ່ງກ້ອນຫີນໃສ່ກົດໝາຍ, ແຕ່ພະເຍຊູຈະເວົ້າແນວໃດ?”
ຈຸດປະສົງຂອງພວກທໍາມະຈານແລະພວກຟາລິຊຽນທີ່ເຂົ້າມາໃນຄໍາຖາມນີ້ ບໍ່ແມ່ນເພື່ອຈະຊອກຫາຄໍາຕອບຢ່າງແທ້ຈິງຕໍ່ຄໍາຖາມກ່ຽວກັບການຜິດປະເວນີຂອງແມ່ຍິງ, ແຕ່ເພື່ອກະຕຸ້ນຄໍາຕອບຂອງພະເຍຊູ. ຖ້າພະເຍຊູເຫັນອົກເຫັນໃຈຜູ້ຍິງທີ່ຖືກຈັບແລະບອກເຂົາເຈົ້າໃຫ້ປ່ອຍນາງໄປ ພວກເຂົາຈະກ່າວຫາລາວວ່າບໍ່ເຊື່ອຟັງກົດໝາຍວ່າລາວເປັນລູກຂອງພະເຈົ້າ. ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ, ຖ້າພຣະເຢຊູບອກພວກເຂົາໃຫ້ແກວ່ງກ້ອນຫີນໃສ່ຍິງນັ້ນຕາມກົດບັນຍັດຂອງນາງ, ຍ້ອນວ່າພຣະເຢຊູເປັນອິດສະລາແອນພາຍໃຕ້ການປົກຄອງຂອງຈັກກະພັດໂລມັນໃນເວລານັ້ນ, ມັນຈະເປັນການຂັດກັບກົດບັນຍັດຂອງໂລມັນທີ່ຫ້າມບໍ່ໃຫ້ຊົນຊາດໃດກ່າວໂທດຕົນເອງເຖິງຕາຍ. . ນີ້ຍັງເປັນຄຳຕອບທີ່ໃຫ້ຂໍ້ແກ້ຕົວໃຫ້ພະເຍຊູຖືກໂຈມຕີ.
ພວກຟາລິຊຽນແລະພວກທຳມະຈານໄດ້ມາຫາພະເຍຊູໂດຍກຽມໃສ່ກັບດັກເພື່ອເຮັດໃຫ້ພະເຍຊູຕົກຢູ່ໃນຄວາມລຳບາກບໍ່ວ່າພະອົງຈະຕອບອັນໃດກໍຕາມ. ແຕ່ໃນສະພາບການທີ່ຫຍຸ້ງຍາກນີ້ ພະເຍຊູລົ້ມລົງແລະຂຽນບາງສິ່ງລົງເທິງພື້ນດິນ. ຂະນະທີ່ເຂົາຍັງຊັກຊວນໃຫ້ຕອບຕໍ່ໄປ ພຣະເຢຊູເຈົ້າກໍລຸກຂຶ້ນກ່າວວ່າ, “ຜູ້ທີ່ບໍ່ມີບາບໃນພວກເຈົ້າ ຈົ່ງໃຫ້ລາວແກວ່ງກ້ອນຫີນໃສ່ນາງກ່ອນ.” ພວກຜູ້ນຳຊາວຢິວເຫັນຍິງຄົນນີ້ຈັບໄດ້ໃນການຜິດຊາຍຍິງເປັນເຫຍື່ອອັນດີ. ສໍາລັບພຣະເຢຊູ, ແລະເປັນແມ່ຍິງທີ່ບໍ່ສະອາດຜູ້ທີ່ໄດ້ເຮັດບາບ.
ແຕ່ເມື່ອພະເຍຊູກ່າວວ່າ: “ຜູ້ທີ່ບໍ່ມີບາບໃນພວກທ່ານທັງຫຼາຍໃຫ້ເຂົາຖິ້ມຫີນໃສ່ນາງກ່ອນ.” ພະອົງເຮັດໃຫ້ຄົນທີ່ຢູ່ທີ່ນັ້ນເບິ່ງຕົວເອງ. ຫຼັງຈາກນັ້ນບໍ່ດົນ, ປະຊາຊົນໃນປະຈຸບັນ, ຈາກຜູ້ໃຫຍ່ເຖິງໄວຫນຸ່ມ, ໄດ້ປະໄວ້ຫນຶ່ງຄົນ. ເມື່ອເຂົາເຈົ້າເຫັນບາບຂອງນາງ ເຂົາຈຶ່ງຄິດວ່ານາງຄວນຈະຖືກແກວ່ງກ້ອນຫີນຕາຍຕາມກົດບັນຍັດ, ແຕ່ເມື່ອເຂົາເຈົ້າໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງພະເຍຊູ ແລະເຫັນຄວາມຜິດບາບຂອງເຂົາເຈົ້າກໍບໍ່ມີຜູ້ໃດກ້າເຮັດໃຫ້ເຂົາເປັນເຫດຜົນຍ້ອນບາບຂອງເຂົາເຈົ້າ. ປະຊາຊົນຖືກບັງຄັບໃຫ້ອອກຈາກສະຖານທີ່.
ຜູ້ຄົນຫຼາຍຄົນທີ່ຢູ່ທີ່ນັ້ນກໍປະຖິ້ມພະເຍຊູແລະສອງຄົນຢູ່ຄົນດຽວ. ຕໍ່ຜູ້ຍິງ, ພຣະເຢຊູໄດ້ກ່າວວ່າ, “ຂ້າພະເຈົ້າກໍບໍ່ກ່າວໂທດເຈົ້າອີກ: ໄປ ແລະຢ່າເຮັດບາບອີກຕໍ່ໄປ.” ພະເຍຊູຍົກໂທດໃຫ້ຜູ້ຍິງທີ່ຜິດສິນລະທຳຂອງນາງ ເຊິ່ງຄົນທັງຫຼາຍໃນໂລກຂອງນາງກ່າວຫານາງວ່າເຮັດບາບຕໍ່ນາງ.
ນາງເປັນຜູ້ຍິງທີ່ຂາດສິນທຳ ແລະເປັນຜູ້ຖືກຈັບໄດ້ຢູ່ບ່ອນກໍ່ອາຊະຍາກຳ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ໃນຄໍາເວົ້າຂອງນາງພຣະເຢຊູໃນ "ຜູ້ທີ່ບໍ່ມີບາບໃນບັນດາພວກທ່ານ, ໃຫ້ເຂົາໄດ້ຖິ້ມກ້ອນຫີນໃສ່ນາງຄັ້ງທໍາອິດ.』, ປະຊາຊົນຂອງນາງທັງຫມົດຈາກບ່ອນທີ່ນາງ. ພວກເຂົາເຈົ້າຍັງບໍ່ທັນໄດ້ຖືກຈັບໄດ້ຢູ່ບ່ອນກໍ່ອາຊະຍາກຳ, ແຕ່ພວກເຂົາເຈົ້າກໍເປັນຄົນບາບບໍ່ຕ່າງກັບຄົນຜິດຊາຍຍິງ. ເຊັ່ນດຽວກັນ, ມະນຸດທັງຫມົດໃນໂລກນີ້ກໍາລັງຕັດສິນຄວາມຜິດບາບຂອງຄົນອື່ນ, ແຕ່ທັງຫມົດແມ່ນບາບຕໍ່ຫນ້າພຣະເຈົ້າ.
ມະນຸດເປັນຄືກັບຄົນທີ່ຫຼົງໄຫຼທີ່ປະຖິ້ມຄວາມຮັກອັນສົມບູນແບບຂອງພະເຈົ້າແລະປະໄວ້ຂ້າງພໍ່. ເຊັ່ນດຽວກັບລູກຊາຍທີ່ຫຼົງໄຫຼປະຖິ້ມພໍ່ຜູ້ທີ່ໃຫ້ທຸກຢ່າງແກ່ລາວເມື່ອລາວຂໍຊັບສິນ ມະນຸດຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບຄວາມຮັກອັນສົມບູນຈາກພະເຈົ້າໄດ້ປະຖິ້ມພະເຈົ້າ. ນີ້ແມ່ນຮູບລັກສະນະຂອງລູກຊາຍ prodigal ແລະສະແດງໃຫ້ເຫັນລັກສະນະທີ່ຫຼຸດລົງຂອງມະນຸດ. ກ່ອນທີ່ຈະຮັບຮູ້ຄວາມຊົ່ວຊ້ານີ້, ມະນຸດບໍ່ສາມາດເຫັນຄວາມຮັກຂອງພຣະເຈົ້າ. ຄວາມເສື່ອມເສຍນີ້ແມ່ນອີງໃສ່ລັກສະນະບາບຂອງຄວາມໂລບເພື່ອກາຍເປັນຄືກັບພຣະເຈົ້າ. ສະນັ້ນ, ການກາຍເປັນເໝືອນລູກທີ່ເສຍຊີວິດທີ່ຕາຍໄປ ແລະ ກັບຄືນມາຫາພໍ່ຄືການກັບໃຈ. ມັນເປັນເລື່ອງຍາກທີ່ຈະຄິດວ່າຖ້າຄົນທີ່ປະຖິ້ມພໍ່ຂອງລາວກັບຄືນມາໂດຍບໍ່ມີເງື່ອນໄຂ, ພໍ່ຂອງລາວຈະຍອມຮັບທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງ. ພຣະເຈົ້າບອກພວກເຮົາໃຫ້ກັບໃຈແລະກັບຄືນມາເປັນຄົນຕາຍ.
ໄມ້ກາງແຂນຂອງພຣະເຢຊູແມ່ນທາງກັບຄືນໄປຫາພຣະເຈົ້າ. ເວັ້ນເສຍແຕ່ເຈົ້າຈະຜ່ານໄມ້ກາງແຂນຂອງພຣະເຢຊູເຈົ້າ, ເຈົ້າບໍ່ສາມາດຊອກຫາທາງໄປຫາພຣະເຈົ້າໄດ້. ຖ້າເຈົ້າພຽງແຕ່ເບິ່ງທີ່ໄມ້ກາງແຂນຂອງພຣະເຢຊູແລະຄິດວ່າ, "ພຣະອົງໄດ້ຊົດໃຊ້ສໍາລັບບາບຂອງຂ້ອຍແລະຊ່ວຍຂ້ອຍໃຫ້ລອດ", ເຈົ້າຈະບໍ່ມີຄວາມເຊື່ອທີ່ສົມບູນແບບ. ເຈົ້າບໍ່ພຽງແຕ່ເບິ່ງຂ້າມ, ເຈົ້າຕ້ອງເຂົ້າໄປໃນມັນ. ມັນແມ່ນການໃຊ້ເວລາຂ້າມຂອງທ່ານ.
ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ແບກໄມ້ກາງແຂນຂອງເຂົາເຈົ້າກໍສາມາດເວົ້າວ່າ “ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ” ດ້ວຍປາກຂອງເຂົາເຈົ້າ ແລະຂັບໄລ່ຜີປີສາດອອກ ແລະທຳນາຍດ້ວຍອຳນາດຂອງເຂົາເຈົ້າ. ແຕ່ເວັ້ນເສຍແຕ່ວ່າພຣະເຢຊູເປັນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ເຂົາບໍ່ສາມາດໄດ້ຮັບຄວາມລອດ. ເພື່ອໃຫ້ພຣະເຢຊູກາຍເປັນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ລາວຕ້ອງໄດ້ຮັບເອົາໄມ້ກາງແຂນຂອງພຣະອົງໂດຍຜ່ານການກັບໃຈຂອງການປະຕິເສດຂອງພຣະອົງ. ພຣະກິດຕິຄຸນຂອງມັດທາຍເຕືອນຜູ້ທີ່ບໍ່ກັບໃຈວ່າໃນມື້ນັ້ນພຣະເຢຊູຈະເວົ້າວ່າ, "ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຮູ້ຈັກທ່ານ." ດັ່ງນັ້ນ, ຄໍາພີໄບເບິນກ່າວເຖິງການກັບໃຈຕໍ່ພຣະເຈົ້າແລະສັດທາໃນພຣະເຢຊູຄຣິດເປັນເງື່ອນໄຂສໍາລັບຄວາມລອດ. ໂບດຫຼາຍແຫ່ງໃນທຸກມື້ນີ້ປິດບັງລັກສະນະຂອງການກັບໃຈ. ເຂົາເຈົ້າພຽງແຕ່ຕ້ອງການທີ່ຈະໄດ້ຮັບການໃຫ້ອະໄພບາບຂອງເຂົາເຈົ້າ. ເຂົາເຈົ້າຄິດວ່າມັນເປັນການກັບໃຈ. ບາບບໍ່ສາມາດໃຫ້ອະໄພໄດ້ເວັ້ນເສຍແຕ່ເຫດຜົນຂອງມັນຈະຖືກລົບລ້າງ. ສາເຫດຂອງບາບແມ່ນຮູບປັ້ນຂອງຄວາມໂລບຂອງຜູ້ເຖົ້າ. ນີ້ບໍ່ແມ່ນບາງສິ່ງບາງຢ່າງທີ່ຈະໄດ້ຮັບການໃຫ້ອະໄພ, ແຕ່ບາງສິ່ງບາງຢ່າງທີ່ຈະຕາຍ. ຜູ້ທີ່ກັບໃຈທຸກວັນຢືນຢັນວ່າລາວຕາຍແລ້ວ.
ໂບດ Laodicea ກາຍເປັນໂບດທີ່ອົບອຸ່ນທີ່ຜູ້ຄົນມັກ. ໂບດທີ່ອົບອຸ່ນແມ່ນໂບດທີ່ບໍ່ມີພາລະ. ມັນຈະກາຍເປັນໂບດທີ່ບໍ່ມີຄໍາເວົ້າທີ່ຈະເຈາະຈິດສໍານຶກ, ສາລະພາບບາບຢ່າງເຫມາະສົມແລະເຮັດໃຫ້ເຈົ້າຄິດວ່າບາບຂອງເຈົ້າໄດ້ຮັບການໃຫ້ອະໄພ. ຖ້າເຈົ້າຮັກພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ໂລກຈະກຽດຊັງທ່ານ. ເພາະຄົນທີ່ເວົ້າຄວາມຈິງ ແຕ່ບໍ່ຍອມຮັບຄວາມຈິງຈະກຽດຊັງເຈົ້າ. ຄວາມຈິງຄືພຣະເຢຊູຄຣິດຜູ້ໄດ້ສິ້ນພຣະຊົນເທິງໄມ້ກາງແຂນ. ຖ້າຄຣິສຕະຈັກບໍ່ໄດ້ຖືກແຍກອອກຈາກໂລກແລະຄ້າຍຄືກັບໂລກ, ມັນຈະກາຍເປັນສາດສະຫນາຈັກຂອງ Laodicea. ຖ້າບໍ່ມີຄໍາເວົ້າຂອງການກັບໃຈແລະພຽງແຕ່ເລື່ອງ philosophical ກ່ຽວກັບວິທີດໍາລົງຊີວິດຢູ່ໃນໂລກ, ສາດສະຫນາຈັກຈະກາຍເປັນສະຖານທີ່ບໍ່ແຕກຕ່າງຈາກໂລກ. ເຈົ້າສາມາດກັບໃຈໄດ້ເມື່ອເຈົ້າຕື່ນຈາກໂລກຄັ້ງທຳອິດເທົ່ານັ້ນ. ຖ້າເຈົ້າປະນີປະນອມກັບໂລກ, ເຈົ້າບໍ່ສາມາດກັບໃຈໄດ້. ຖ້າເຮົາບໍ່ກັບໃຈ, ເຮົາຈະກາຍເປັນຜູ້ທີ່ບໍ່ມີຄວາມຮັກຂອງພຣະເຈົ້າຢູ່ໃນເຂົາເຈົ້າ.
Comments
Post a Comment