ພຣະອົງໄດ້ກ່າວຄຳໝິ່ນປະໝາດ
(ມັດທາຍ 26:63-68)ແຕ່ພຣະເຢຊູຊົງມິດຢູ່ແລ້ວມະຫາປະໂລຫິດຈິ່ງກ່າວວ່າ,“ເຮົາໃຫ້ເຈົ້າສາບານໂດຍອ້າງພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່ໃຫ້ເຈົ້າບອກເຮົາວ່າເຈົ້າເປັນພຣະຄຣິດພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າຫລືບໍ່,” ພຣະເຢຊູຊົງຕອບວ່າ,“ທ່ານເວົ້ານັ້ນແລ້ວແລະຫລາຍກວ່ານັ້ນອີກ,ເຮົາບອກພວກທ່ານວ່າໃນເວລາຕໍ່ໄປພວກທ່ານຈະເຫັນບຸດມະນຸດນັ່ງຢູ່ເບື້ອງຂວາຂອງຜູ້ຊົງລິດທານຸພາບແລະກຳລັງສະເດັດມາເຖິງເມກໃນທ້ອງຟ້າ,” ເມື່ອນັ້ນມະຫາປະໂລຫິດໄດ້ຈີກເສື້ອຜ້າຂອງຕົນແລ້ວກ່າວວ່າ,“ມັນໄດ້ເວົ້າໝິ່ນປະໝາດພຣະເຈົ້າແລ້ວພວກເຮົາຍັງຈະຕ້ອງການພະຍານອັນໃດອີກນີ້ແຫລະ,ທ່ານໄດ້ຍິນຄຳປະໝາດນັ້ນແລ້ວ. ພວກທ່ານຄຶດເຫັນຢ່າງໃດ”ເຂົາກໍຕອບວ່າ,“ຄວນຖືກໂທດປະຫານຊີວິດ,” ແລ້ວເຂົາໄດ້ຖົ່ມນ້ຳລາຍໃສ່ພຣະພັກທັງທຸບຕີພຣະອົງແລະລາງຄົນໄດ້ເອົາມືຕົບພຣະອົງ, ແລ້ວເວົ້າວ່າ,“ເຈົ້າພຣະຄຣິດ,ແມ່ນໃຜຕີມຶງທວາຍພວກເຮົາຟັງແມ.”
ບາບຂອງການປະຕິບັດຂອງພຣະເຢຊູຢູ່ເທິງໄມ້ກາງແຂນແມ່ນການຫມິ່ນປະຫມາດ. ລະບຽບ^ພວກເລວີ 24:16 “ຜູ້ທີ່ໝິ່ນປະໝາດພຣະນາມຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ ຜູ້ນັ້ນຈະຖືກປະຫານຊີວິດຢ່າງແນ່ນອນ ແລະປະຊາຊົນທັງໝົດກໍຈະຖືກແກວ່ງກ້ອນຫີນໃສ່ລາວຢ່າງແນ່ນອນ: ຄົນຕ່າງດ້າວເໝືອນກັບຄົນທີ່ເກີດມາໃນດິນແດນນັ້ນ. ລາວໝິ່ນປະໝາດພຣະນາມຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຈະຖືກປະຫານຊີວິດ. 』
ເມື່ອພວກຢິວໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງພະເຍຊູທີ່ວ່າ, “ຕໍ່ໄປນີ້ພວກທ່ານຈະເຫັນບຸດມະນຸດນັ່ງຢູ່ເບື້ອງຂວາມືແຫ່ງອຳນາດ ແລະສະເດັດມາໃນເມກຂອງສະຫວັນ” ເຂົາເຈົ້າໄດ້ກ່າວຫາພຣະອົງວ່າໝິ່ນປະໝາດ. ບາບຂອງການໝິ່ນປະໝາດແມ່ນວ່າຜູ້ໃດບໍ່ແມ່ນພຣະເຈົ້າສາມາດກາຍເປັນຄືພຣະເຈົ້າ.
ການເປັນອັນໜຶ່ງອັນດຽວກັນກັບພຣະເຈົ້າໃນພຣະຄຣິດ ແລະການເປັນເໝືອນພຣະເຈົ້າພາຍນອກຂອງພຣະຄຣິດແມ່ນແຕກຕ່າງກັນຫຼາຍ. ເນື່ອງຈາກພະເຍຊູເປັນພະຄລິດ ຈຶ່ງເປັນອັນໜຶ່ງອັນດຽວກັນກັບພະເຈົ້າ. ແຕ່ມັນເປັນຊາຕານທີ່ປະຕິເສດຄວາມເປັນອັນໜຶ່ງອັນດຽວກັບພະເຈົ້າ. ຊາຕານເປັນຜູ້ທີ່ເຊື່ອວ່າມັນສາມາດກາຍເປັນເໝືອນດັ່ງພະເຈົ້າໂດຍບໍ່ມີພະເຈົ້າ. ດັ່ງນັ້ນ, ພຣະເຢຊູບໍ່ໄດ້ຫມິ່ນປະຫມາດ, ແຕ່ຜູ້ທີ່ຕິດຕາມຊາຕານແມ່ນການຫມິ່ນປະຫມາດ. ດັ່ງນັ້ນ, ທຸກຄົນທີ່ຢູ່ນອກພຣະຄຣິດຈຶ່ງຖືກໝິ່ນປະໝາດຕໍ່ພຣະເຈົ້າ. ໂດຍວິທີທາງການ, ຊາວຢິວທີ່ຢູ່ນອກພຣະຄຣິດກໍາລັງພະຍາຍາມໃຊ້ການຫມິ່ນປະຫມາດພຣະເຢຊູ.
ສິ່ງທີ່ຄ້າຍຄືກັນໄດ້ເກີດຂຶ້ນຢູ່ໃນໂບດໃນທຸກມື້ນີ້. ຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ເປັນເອກະພາບກັບພະເຍຊູ, ຜູ້ໄດ້ສິ້ນຊີວິດຢູ່ເທິງໄມ້ກາງແຂນ, ກຳລັງໂຈມຕີຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບການສ້າງໃໝ່. ປະ ຊາ ຊົນ ຂອງ ສາດ ສະ ຫນາ ຈັກ ປອມ ຂົ່ມ ເຫັງ ຜູ້ ເຊື່ອ ຖື ທີ່ ອາ ໃສ ຢູ່ ໃນ ພຣະ ຄໍາ ຂອງ ພຣະ ເຈົ້າ. ຜູ້ທີ່ປະຕິບັດຕາມຄວາມຄິດຂອງເນື້ອຫນັງຂົ່ມເຫັງຜູ້ທີ່ປະຕິບັດຕາມຄວາມຄິດຂອງວິນຍານ. ຜູ້ທີ່ເຮັດຕາມຄວາມຄິດຂອງເນື້ອໜັງ ແລະ ຜູ້ທີ່ເຮັດຕາມຄວາມຄິດຂອງວິນຍານແມ່ນແຕກຕ່າງກັນຢ່າງຈະແຈ້ງໃນເລື່ອງຂອງການກັບໃຈ. ຜູ້ທີ່ເມົາມົວກັບຄວາມຄິດຂອງເນື້ອໜັງ, ເພາະເບິ່ງດ້ວຍຕາຂອງເນື້ອໜັງ, ບໍ່ສາມາດຫລົບໜີຈາກບັນຫາຂອງບາບໄດ້. ເຂົາເຈົ້າເຊື່ອວ່າເຂົາເຈົ້າຕ້ອງກັບໃຈທຸກຄັ້ງທີ່ເຂົາເຮັດບາບ, ເຂົາເຈົ້າເວົ້າເຖິງບາບທີ່ຜ່ານມາຄືກັບວ່າເຂົາເຈົ້າຖືກສະກົດທຸກມື້, ແລະເຖິງແມ່ນວ່າຈະສາລະພາບບາບບັນພະບຸລຸດຂອງເຂົາເຈົ້າແລະໄດ້ຮັບການໃຫ້ອະໄພທຸກມື້.
ພະເຈົ້າກ່າວວ່າ, “ບັດນີ້ຈຶ່ງບໍ່ມີການກ່າວໂທດຄົນທີ່ຢູ່ໃນພະຄລິດເຍຊູ ຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ເດີນຕາມເນື້ອໜັງ ແຕ່ຕາມພະວິນຍານ. ເຖິງແມ່ນວ່າທ່ານສັນຍາ,
ຄົນທີ່ເປັນເນື້ອໜັງເຊື່ອວ່າບາບຕົ້ນສະບັບສາມາດໃຫ້ອະໄພໄດ້, ແຕ່ບາບຂອງໂລກສາມາດຊໍາລະໄດ້ໂດຍການກັບໃຈຈາກບາບທຸກໆມື້ເພາະວ່າພວກເຂົາມີຮ່າງກາຍ. ໃນໂຢຮັນ 1:29, ໂຢຮັນບັບຕິສະໂຕອ່ານວ່າ, ໃນມື້ຕໍ່ມາ, ໂຢຮັນເຫັນພຣະເຢຊູມາຫາພຣະອົງ, ແລະກ່າວວ່າ, ຈົ່ງເບິ່ງລູກແກະຂອງພຣະເຈົ້າ, ຜູ້ທີ່ເອົາບາບຂອງໂລກອອກໄປ. 』 ເຂົາ ເຈົ້າ ເວົ້າ ວ່າ ພຣະ ເຢ ຊູ ໄດ້ ຮັບ ເອົາ ບາບ ທັງ ຫມົດ ຂອງ ໂລກ, ແຕ່ ພວກ ເຂົາ ເຈົ້າ ບໍ່ ເຊື່ອ.
ຜູ້ທີ່ເບິ່ງດ້ວຍຫົວໃຈຂອງວິນຍານເຊື່ອໃນ Romans 8: 1. “ບັດນີ້ຈຶ່ງບໍ່ມີການກ່າວໂທດຜູ້ທີ່ມີຢູ່ໃນພະຄລິດຂອງພະເຍຊູ ຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ເດີນຕາມເນື້ອໜັງ ແຕ່ຕາມພຣະວິນຍານ. 』
ເຖິງແມ່ນວ່າເຂົາເຈົ້າມີເນື້ອໜັງ, ແຕ່ເຂົາເຈົ້າເກີດຈາກພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. ຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນພຣະຄຣິດແມ່ນຜູ້ທີ່ໄດ້ເກີດມາອີກດ້ວຍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຄືພຣະເຢຊູ. ນັ້ນແມ່ນ, ຜູ້ເຖົ້າຕາຍແລ້ວ. ມັນສຳຄັນວ່າເຈົ້າໃສ່ຕົວຕົນຂອງເຈົ້າຢູ່ໃສ.
ກົດຫມາຍໃຊ້ກັບຜູ້ທີ່ມີຕົວຕົນຂອງຕົນເອງດ້ວຍຫົວໃຈທີ່ເປັນເນື້ອຫນັງ. ດັ່ງນັ້ນ, ພວກເຂົາເຈົ້າຈະຕ້ອງຈື່ຈໍາບາບຂອງເຂົາເຈົ້າທຸກໆມື້ແລະກັບໃຈຈາກພວກເຂົາທຸກໆມື້. ແນວໃດກໍ່ຕາມ, ແມ່ນແຕ່ພະເຈົ້າຈະຖືກຕັດສິນຖ້າລາວລະເມີດ.
ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ, ນັບຕັ້ງແຕ່ຄົນໃນວິນຍານຕາຍແລ້ວ, ພຣະເຈົ້າໄດ້ສັນຍາວ່າພຣະເຈົ້າຈະບໍ່ຖາມກ່ຽວກັບບາບຂອງໂລກ. ມັນຈະເປັນຕາຫົວຖ້າມີຜູ້ໃດທີ່ຈະລ່ວງລະເມີດຜູ້ເຖົ້າແກ່ໂດຍບໍ່ຕາຍ. ພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ກ່າວໂທດຜູ້ເຖົ້າແກ່ຄົນຕາຍ. ນີ້ແມ່ນຍ້ອນວ່າກົດຂອງພຣະວິນຍານຂອງຊີວິດ (ພຣະກິດຕິຄຸນ) ໄດ້ຮັບການປົດປ່ອຍຈາກກົດຫມາຍຂອງຄວາມບາບແລະຄວາມຕາຍ (ກົດຫມາຍ). ເມື່ອຜູ້ເຖົ້າຕາຍໄປ, ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດເຂົ້າໄປໃນບ່ອນຂອງຜູ້ເຖົ້າ ແລະກົດໝາຍກໍຫາຍໄປ. ດັ່ງນັ້ນ, ຄົນໃຫມ່ແມ່ນຂຶ້ນກັບກົດຫມາຍຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. ນັ້ນແມ່ນ, ລາວຖືກນໍາພາໂດຍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ.
ໃນຄາລາເຕຍ 5:18, "ແຕ່ຖ້າເຈົ້າຖືກນໍາໂດຍພຣະວິນຍານ, ເຈົ້າຈະບໍ່ຢູ່ພາຍໃຕ້ກົດຫມາຍ. '
ຜູ້ທີ່ພະຍາຍາມຮັກສາກົດຫມາຍສາມາດເວົ້າໄດ້ວ່າເປັນ "ຜູ້ເຖົ້າບໍ່ໄດ້ຕາຍ, ແລະຜູ້ຊາຍທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບຄໍາແນະນໍາຈາກພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ".
ໂບດຫຼາຍຄົນເຂົ້າໃຈຜິດວ່າ “ຂ້ອຍເຊື່ອໃນພຣະເຢຊູຄຣິດ”. ມັນແມ່ນຄວາມຈິງທີ່ວ່າຜູ້ທີ່ເຊື່ອແມ່ນ "ບໍ່ເກົ່າ, ແຕ່ໃຫມ່." ຜູ້ເຖົ້າຕ້ອງຕາຍ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ຄົນເກົ່າບໍ່ຕາຍແລະພຽງແຕ່ຄິດວ່າພວກເຂົາລອດໂດຍການເວົ້າວ່າ, "ຂ້ອຍເຊື່ອໃນພຣະເຢຊູຄຣິດ." ມັນເປັນພຽງແຕ່ຄວາມຫມັ້ນໃຈຕົນເອງ. ມັນເປັນການຍາກທີ່ຈະເຂົ້າໃຈໂດຍບໍ່ຮູ້ໂຄງສ້າງຂອງຈິດໃຈຂອງມະນຸດ.
Comments
Post a Comment