ຂ້າພະເຈົ້າເປັນການຟື້ນຄືນຊີວິດ, ແລະຊີວິດ

 

ຂ້າພະເຈົ້າເປັນການຟື້ນຄືນຊີວິດ, ແລະຊີວິດ

(ໂຢຮັນ 11: 17-26)

ເມື່ອພຣະເຢຊູສະ​ເດັດ​ມາ​ເຖິງ​ກໍ​ຊົງ​ເຫັນ​ວ່າລາຊະ­ໂຣຢູ່​ໃນ​ອຸບ​ໂມງ​ຝັງ​ສົບ​ໄດ້​ສີ່​ວັນ​ແລ້ວ. ອັນ​ໜຶ່ງ,ບ້ານເບັດ­ທານີນັ້ນ​ຢູ່​ໄກ​ຈາກ​ກຸງເຢ­ຣູ­ຊາ­ເລັມປະ​ມານ​ພັນ​ຫ້າ​ຮ້ອຍ​ວາ. ພວກຢິວຫລາຍ​ຄົນ​ໄດ້​ມາ​ຫາ​ນາງມາ­ທາແລະມາ­ຣິ­ອາເພື່ອ​ເລົ້າ​ໂລມ​ໃຈ​ເຂົາ​ເນື່ອງ​ດ້ວຍ​ນ້ອງ​ຊາຍ​ຂອງ​ເຂົາ.ເມື່ອມາ­ທາໄດ້​ຍິນ​ວ່າພຣະເຢຊູກຳ​ລັງ​ສະ​ເດັດ​ມານາງ​ກໍ​ອອກ​ໄປ​ຕ້ອນ​ຮັບ​ພຣະ​ອົງແຕ່​ສ່ວນມາ­ຣິ­ອານັ້ນ​ນັ່ງ​ຢູ່​ໃນ​ເຮືອນ. ນາງມາ­ທາທູນພຣະເຢຊູວ່າ,“ນາຍ​ເຈົ້າ​ເອີຍ,ຖ້າ​ທ່ານ​ຢູ່​ທີ່​ນີ້​ນ້ອງ​ຊາຍ​ຂອງ​ຂ້າ​ນ້ອຍ​ກໍ​ຄົງ​ບໍ່​ຕາຍ. ແຕ່​ບັດ​ນີ້​ກໍ​ດີ,ຂ້າ​ນ້ອຍ​ຊາບ​ວ່າສິ່ງ​ໃດທີ່​ທ່ານ​ຈະ​ທູນ​ຂໍ​ຈາກ​ພຣະ​ເຈົ້າພຣະ​ເຈົ້າ​ຈະ​ຊົງ​ໂຜດ​ປະ​ທານ​ແກ່​ທ່ານ.”

ພຣະເຢຊູຊົງ​ກ່າວ​ຕໍ່​ນາງ​ວ່າ,“ນ້ອງ​ຊາຍ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ຈະ​ຄືນ​ມາ​ອີກ.” ນາງມາ­ທາທູນ​ວ່າ,“ຂ້າ​ນ້ອຍ​ກໍ​ຊາບ​ແລ້ວ​ວ່າລາວ​ຈະ​ເປັນ​ຄືນ​ມາ​ອີກ​ໃນ​ເວ​ລາ​ຄືນ​ມາເມື່ອ​ວັນ​ສຸດ​ທ້າຍ​ນັ້ນ.” ພຣະເຢຊູຊົງ​ກ່າວ​ຕໍ່​ນາງ​ວ່າ,“ເຮົາ​ນີ້​ແຫລະ,ເປັນ​ເຫດ​ໃຫ້​ຄົນ​ທັງ​ປວງ​ເປັນ​ຄືນ​ມາທັງ​ເປັນ​ຊີ​ວິດຜູ້​ທີ່​ວາງ​ໃຈ​ເຊື່ອ​ຢູ່​ໃນ​ເຮົາເຖິງ​ແມ່ນ​ວ່າ​ຕາຍ​ໄປ​ແລ້ວ​ກໍ​ຍັງ​ຈະ​ມີ​ຊີ​ວິດ​ຢູ່.ແລະ​ທຸກ​ຄົນ​ທີ່​ຍັງ​ມີ​ຊີ​ວິດ​ຢູ່​ແລະ​ວາງ​ໃຈ​ເຊື່ອ​ຢູ່​ໃນ​ເຮົາ​ກໍ​ຈະ​ບໍ່​ຕາຍ​ຈັກ​ເທື່ອເຈົ້າ​ເຊື່ອ​ຂໍ້​ນີ້​ຫລື.”

 

ນາງມາທາເວົ້າວ່າ, "ຂ້ອຍເຊື່ອວ່າຖ້າພຣະເຢຊູທູນຂໍຈາກພຣະເຈົ້າ, ພຣະອົງຈະປະທານສິ່ງໃດໃຫ້." ດັ່ງນັ້ນພະເຍຊູຈຶ່ງກ່າວວ່າ“ ເຮົາຈະມີຊີວິດອີກ” ແຕ່ນາງມາທາກໍາລັງຄິດກ່ຽວກັບ“ ການມີຊີວິດອີກ” ບໍ່ແມ່ນຢູ່ໃນປັດຈຸບັນ, ແຕ່ການຟື້ນຄືນຊີວິດໃນວັນສຸດທ້າຍຂອງອະນາຄົດຫຼັງຈາກທີ່ຮ່າງກາຍຕາຍໄປ. ສິ່ງທີ່ພະເຢໂຫວາຕ້ອງການມີຢູ່. ເຖິງແມ່ນວ່າເມື່ອມັນມາສູ່ຄວາມບາບ, ພວກເຮົາຕ້ອງບໍ່ຄິດວ່າ, "ມື້ ໜຶ່ງ ບາບຂອງຂ້ອຍຈະໄດ້ຮັບການໃຫ້ອະໄພ." ມັນເປັນການໃຫ້ອະໄພບາບໃນປະຈຸບັນ. ສັດທາໃນປັດຈຸບັນ.

ສິ່ງທີ່ພະເຍຊູບອກມາທາແມ່ນ "ຂ້ອຍເປັນຄືນມາຈາກຕາຍແລະເປັນຊີວິດຢູ່ສະເ.ີ. ຜູ້ທີ່ເຊື່ອໃນຂ້ອຍມີວິນຍານຕາຍແລ້ວ, ແຕ່ເຂົາເຈົ້າມີຊີວິດຢູ່, ແລະຖ້າວິນຍານຖືກປຸກຂຶ້ນ, ເຂົາເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບຂອງປະທານແຫ່ງຄວາມເຊື່ອຈາກສະຫວັນແລະຈະບໍ່ຕາຍຕະຫຼອດໄປ. . " ຊອກຫາຄໍາສັບນີ້ຈາກທັດສະນະຂອງເນື້ອຫນັງ, ມັນຫມາຍຄວາມວ່າ, "ຜູ້ທີ່ເຊື່ອໃນຂ້ອຍຈະຕາຍ, ແຕ່ມື້ຫນຶ່ງຈະລຸກຂຶ້ນ, ແລະຜູ້ທີ່ເຊື່ອໃນຂ້ອຍຈະບໍ່ຕາຍຕະຫຼອດໄປ." ໂຄງສ້າງຂອງປະໂຫຍກແມ່ນງຸ່ມງ່າມຫຼາຍ. ຖ້ອຍຄໍາຂອງຄໍາພີໄບເບິນເວົ້າເຖິງວິນຍານ, ແຕ່ມີບາງຄົນຫັນມັນໄປໃນທິດທາງຂອງເນື້ອຫນັງ.

ເຖິງແມ່ນວ່າເຈົ້າຮູ້ຄວາມຮູ້ກ່ຽວກັບຄໍາພີຫຼາຍ, ຄວາມເຊື່ອເປັນສິ່ງສໍາຄັນດຽວນີ້. ສິ່ງທີ່ພະເຢໂຫວາເວົ້າແມ່ນສໍາຄັນ. ໃນໂຢຮັນ 5: 24-25, "ຕາມຈິງ, ຕາມຈິງແລ້ວ, ເຮົາກ່າວກັບເຈົ້າ, ຜູ້ທີ່ຟັງຄໍາຂອງເຮົາ, ແລະເຊື່ອໃນຜູ້ທີ່ໄດ້ສົ່ງເຮົາມາ, ຈະມີຊີວິດນິລັນດອນ, ແລະຈະບໍ່ຖືກລົງໂທດ; ແຕ່ລາວໄດ້ຜ່ານຈາກຄວາມຕາຍໄປສູ່ ຕາມຈິງ, ຕາມຈິງແລ້ວ, ເຮົາກ່າວກັບເຈົ້າວ່າ, ເວລາຈະມາເຖິງ, ແລະບັດນີ້ແມ່ນເວລາຄົນຕາຍຈະໄດ້ຍິນສຸລະສຽງຂອງພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ: ແລະຄົນທີ່ໄດ້ຍິນຈະມີຊີວິດຢູ່. ອະນາຄົດ, ມັນເປັນ ຄຳ ປະຈຸບັນ. ມັນmeansາຍຄວາມວ່າ "ເມື່ອເຈົ້າໄດ້ຍິນສຸລະສຽງຂອງພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າດຽວນີ້, ວິນຍານທີ່ຕາຍແລ້ວຈະມີຊີວິດອີກ."

ຄວາມລອດບໍ່ໄດ້ມາຈາກການຟັງສຽງຂອງພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າແລະຕື່ນຂຶ້ນມາເພື່ອຖືກຕັດສິນເພື່ອຈະຖືກຕັດສິນໃນອະນາຄົດ. ມັນmeansາຍຄວາມວ່າວິນຍານໄດ້ຖືກຟື້ນຟູຄືນມາໂດຍການຟັງພຣະຄໍາຂອງພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າແລະກັບໃຈ. ໃນ 5:26 ເຂົາເວົ້າວ່າ, "ຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ທ່ານຊີວິດ." ຖ້າສິ່ງນີ້ບໍ່ເກີດຂຶ້ນ, ບໍ່ວ່າເຈົ້າຈະອ່ານຄໍາພີໄບເບິນຫຼາຍປານໃດແລະເຮັດວຽກ ໜັກ ໃນຊີວິດຄຣິສຕະຈັກຂອງເຈົ້າ, ເຈົ້າຈະບໍ່ໄດ້ຮັບຄວາມລອດນອກຈາກວ່າວິນຍານຍັງມີຊີວິດຢູ່. ສິ່ງນີ້ເຮັດໄດ້ໂດຍຄວາມເຊື່ອທີ່ກັບໃຈ. ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າປະທານຂອງປະທານແຫ່ງສັດທາໃຫ້ກັບຜູ້ທີ່ກັບໃຈ. ຄວາມເຊື່ອນີ້ແມ່ນ ຄຳ ວ່າ "ວິນຍານມີຊີວິດຢູ່ດຽວນີ້".

ແລະໃນ 5: 28-29, "ຢ່າປະຫລາດໃຈເລີຍໃນເວລານີ້, ເພາະວ່າເວລາກໍາລັງຈະມາເຖິງ, ໃນນັ້ນທຸກຄົນທີ່ຢູ່ໃນບ່ອນshallັງສົບຈະໄດ້ຍິນສຸລະສຽງຂອງລາວ, ແລະຈະອອກມາ; ຄົນທີ່ໄດ້ເຮັດຄວາມດີຈົນເຖິງການຟື້ນຄືນຊີວິດ. ແລະຜູ້ທີ່ໄດ້ເຮັດຄວາມຊົ່ວຈົນເຖິງການຟື້ນຄືນຊີວິດຂອງການສາບແຊ່ງ. ມາເປັນກະສັດອີກຄັ້ງໃນຍຸກສຸດທ້າຍ. ອັນນີ້ບໍ່ຕ້ອງການຄວາມເຊື່ອ, ແຕ່ຊົງເຮັດໃຫ້ມີຊີວິດຢູ່ໂດຍອໍານາດຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ.

ໃນໂຢຮັນ 6:53, "ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ພຣະເຢຊູໄດ້ກ່າວກັບພວກເຂົາວ່າ, ຕາມຈິງ, ຕາມຈິງແລ້ວ, ເຮົາກ່າວກັບເຈົ້າວ່າ, ຖ້າເຈົ້າບໍ່ກິນເນື້ອກາຍຂອງບຸດມະນຸດ, ແລະດື່ມເລືອດຂອງເຂົາ, ເຈົ້າຈະບໍ່ມີຊີວິດຢູ່ໃນຕົວເຈົ້າ. ເພາະສະນັ້ນ, ສາວົກຂອງພຣະອົງຫລາຍຄົນ, ເມື່ອເຂົາເຈົ້າໄດ້ຍິນເລື່ອງນີ້, ເວົ້າວ່າ, ນີ້ເປັນຄໍາເວົ້າທີ່ເວົ້າຍາກ; ໃຜສາມາດໄດ້ຍິນມັນ? 』ຜູ້ຄົນມັກນິນທາ, ແລະພຣະເຢຊູໄດ້ກ່າວອີກໃນຂໍ້ທີ 63 ວ່າ," ມັນເປັນວິນຍານທີ່ເຮັດໃຫ້ມີຊີວິດຊີວາ; ເນື້ອ ໜັງ ບໍ່ມີປະໂຫຍດຫຍັງເລີຍ: ຖ້ອຍ ຄຳ ທີ່ຂ້ອຍເວົ້າກັບເຈົ້າ, ມັນເປັນວິນຍານ, ແລະມັນເປັນຊີວິດ. 』ນັບຕັ້ງແຕ່ພຣະເຢຊູກ່າວເຖິງພຣະວິນຍານ. , ໃນຂໍ້ທີ 66, "ຈາກເວລານັ້ນສານຸສິດຂອງພຣະອົງຫລາຍຄົນໄດ້ກັບຄືນໄປ, ແລະບໍ່ໄດ້ຍ່າງໄປກັບລາວອີກ.』 ບຸກຄົນທີ່ເປັນເຈົ້ານາຍສາມາດເຫັນລາວ ໜີ ໄປໄດ້, ເຖິງແມ່ນວ່າລາວເປັນສາວົກຂອງພຣະເຢຊູ. ລາວບອກວ່າຖ້າ ລາວບໍ່ມັກຄໍາສັບຕ່າງ of ຂອງຄໍາພີໄບເບິນ, ຄົນທີ່ລາວເປັນນາຍໃນມື້ ໜຶ່ງ ຈະຈາກໄປ.

ພຣະກິດຕິຄຸນຂອງໂຢຮັນບອກພວກເຮົາວ່າພວກເຮົາບໍ່ສາມາດຕິດຕາມພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ນອກຈາກວ່າພວກເຮົາບໍ່ກັບໃຈ. ມັນສອນພວກເຮົາວ່າພວກເຮົາບໍ່ສາມາດໄວ້ວາງໃຈພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ນອກຈາກວ່າພວກເຮົາບໍ່ກັບໃຈ. ເນື່ອງຈາກຄໍາພີໄບເບິນເວົ້າເຖິງວິນຍານ, ຜູ້ທີ່ບໍ່ກັບໃຈບໍ່ເຂົ້າໃຈເພາະເຂົາເຈົ້າເຫັນເຂົາເຈົ້າດ້ວຍຕາຂອງເນື້ອຫນັງ. ເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຖືກບັນທຶກໄວ້ໂດຍການທ່ອງຈໍາແລະເຂົ້າໃຈຄໍາພີໄບເບິນຜ່ານການກະທໍາຂອງສະອງຂອງເຈົ້າ, ແຕ່ເມື່ອຄໍາເວົ້າຂອງຄໍາພີເຂົ້າໄປໃນວິນຍານ, ມັນຈະກາຍເປັນຄໍາເວົ້າຂອງຊີວິດ. ຖ້າວິນຍານບໍ່ລຸກຂຶ້ນ, ມັນຈະບໍ່ກາຍເປັນຄໍາເວົ້າຂອງຊີວິດ. ພຽງແຕ່ຜູ້ທີ່ກັບໃຈເທົ່ານັ້ນທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ວິນຍານລຸກຂຶ້ນ.