ເຈົ້າໄດ້ເຮັດໃຫ້ລາວຄືນດີ, ຜູ້ທີ່ຕາຍແລ້ວໃນການລ່ວງລະເມີດແລະບາບ

 

ເຈົ້າໄດ້ເຮັດໃຫ້ລາວຄືນດີ, ຜູ້ທີ່ຕາຍແລ້ວໃນການລ່ວງລະເມີດແລະບາບ

 

(ເອເຟໂຊ 2: 1-2)ພຣະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ຊົງ​ບັນ​ດານ​ໃຫ້​ທ່ານ​ທັງ​ຫລາຍ​ຄືນ​ມີ​ຊີ​ວິດ​ເໝືອນ​ກັນຫົວຂໍ້ທີ1ນີ້ກໍຕິດຕໍ່ມາຈາກບົດທີ1ຂໍ້ທີ20.ເຖິງ​ແມ່ນ​ວ່າ​ທ່ານ​ທັງ​ຫລາຍ​ຕາຍ​ແລ້ວ​ໂດຍ​ການ​ຫລົງ​ຜິດ​ແລະ​ເຮັດ​ບາບ.ເມື່ອ​ກ່ອນ​ພວກ​ທ່ານ​ເຄີຍ​ດຳ​ເນີນ​ຢູ່​ໃນ​ການ​ບາບ​ນັ້ນຕາມ​ວິ​ທີ​ຂອງ​ໂລກ,ຕາມ​ເຈົ້າ​ນາຍ​ແຫ່ງ​ຍ່ານ​ອາ​ກາດຄື​ວິນ​ຍານ​ທີ່​ຄອບ​ຄອງ​ຢູ່​ໃນ​ຄົນ​ທັງ​ຫລາຍ​ທີ່​ບໍ່​ເຊື່ອ​ຟັງ.

 

ຫຼັງຈາກທີ່ອາດາມແລະເອວາໄດ້ກິນ າກໄມ້ແຫ່ງຄວາມຮູ້ເລື່ອງຄວາມດີແລະຄວາມຊົ່ວ, ເນື້ອ ໜັງ ຂອງເຂົາເຈົ້າມີຊີວິດຢູ່, ແຕ່ດ້ວຍວິນຍານເຂົາເຈົ້າຕາຍຕໍ່ພຣະເຈົ້າ. ຂ້ອຍຍັງສາມາດໄດ້ຍິນສຽງຂອງພະເຈົ້າຢູ່, ແຕ່ຂ້ອຍເຊື່ອງຢູ່ໃນປ່າຂອງສວນເອເດນ. ການບໍລິການຫຼືພິທີການຂອງໂບດສາມາດເປັນປ່າໄມ້ຢູ່ໃນສວນເອເດນ. ຖ້າເຈົ້າດໍາລົງຊີວິດຢູ່ໃນການລີ້ຊ່ອນຢູ່ໃນການບໍລິການແລະພິທີການນະມັດສະການເຫຼົ່ານີ້, ອອກໄປສູ່ສັງຄົມແລະດໍາລົງຊີວິດຕາມເນື້ອ ໜັງ ຂອງເຈົ້າ, ເຈົ້າຈະຕາຍຕໍ່ກັບພຣະເຈົ້າດ້ວຍວິນຍານ.

ການນະມັດສະການຫຼືພິທີການຂອງໂບດບໍ່ໄດ້ນໍາໄປສູ່ຄວາມລອດ. ນີ້ເປັນພຽງເງົາເທົ່ານັ້ນ. ໃນສະໄພຣະ ຄຳ ພີເດີມ, ທຸກຄັ້ງທີ່ພວກເຂົາມາເຖິງພະວິຫານ, ພວກເຂົາຕ້ອງ ນຳ ສັດມາຮັບເລືອດ. ນັ້ນແມ່ນການນະມັດສະການ. ບໍ່ມີການນະມັດສະການໂດຍບໍ່ມີການຫຼັ່ງເລືອດ. ບໍ່ມີການໃຫ້ອະໄພບາບໂດຍບໍ່ມີການຫຼັ່ງເລືອດ. ມັນເປັນຍ້ອນການຕາຍຄັ້ງດຽວຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດທີ່ພວກເຮົາສາມາດໄປໄດ້ຢ່າງເສລີແລະບໍ່ເສຍຄ່າໃນມື້ນີ້. ນັ້ນແມ່ນເຫດຜົນທີ່ພວກເຮົາມາຫາພຣະເຈົ້າເພາະວ່າພຣະເຢຊູໄດ້ຕາຍແທນຜູ້ທີ່ອ້າງວ່າເຊື່ອ. ຄົນທັງareົດຕາຍໃນການລ່ວງລະເມີດແລະບາບ. ວ່າວິນຍານຕາຍແລ້ວ. ວິນຍານບໍ່ໄດ້ກັບຄືນມາມີຊີວິດພຽງແຕ່ຍ້ອນວ່າພວກເຮົານະມັດສະການ. ໃນການລ່ວງລະເມີດແລະບາບການລ່ວງລະເມີດອ້າງອີງາຍເຖິງບາບທີ່ຄົນເຮົາໄດ້ກະ ທຳ ຢູ່ໃນໂລກ, ແລະບາບຫມາຍຄວາມວ່າາຍເຖິງບາບເດີມ.

ການຕາຍໃນການລ່ວງລະເມີດແລະບາບຫມາຍຄວາມວ່າາຍຄວາມວ່າວິນຍານທີ່ພຣະເຈົ້າປະທານໃຫ້ນັ້ນໄດ້ຕາຍໄປແລ້ວ. "ເມື່ອເວລາຜ່ານມາເຈົ້າຍ່າງໄປຕາມເສັ້ນທາງຂອງໂລກນີ້, ອີງຕາມເຈົ້າຊາຍແຫ່ງ ອຳ ນາດທາງອາກາດ

ຖ້າພວກເຮົາບໍ່ກັບໃຈ, ທຸກຄົນຢູ່ໃນສະພາບການນີ້. ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຮົາໄປໂບດ, ຖ້າມີຄົນທີ່ປະຕິບັດຕາມຮີດຄອງປະເພນີຂອງໂລກ, ພວກເຮົາຈະຢູ່ໃນສະພາບຂອງເອເຟໂຊ 1: 2.

ເມື່ອຊາວອິດສະລາແອນອອກຈາກປະເທດເອຢິບ, ທະເລແດງໄດ້ແຍກອອກຈາກກັນ, ແລະໃນເວລານັ້ນເຂົາເຈົ້າໄດ້ຮັບຄວາມລອດທາງຮ່າງກາຍຈາກກອງທັບຂອງກະສັດຟາໂຣ. ເຂົາເຈົ້າຮ້ອງໂຮແລະແລ່ນດ້ວຍຄວາມດີໃຈ. ແຕ່ເມື່ອເຂົາເຈົ້າອອກໄປໃນຖິ່ນແຫ້ງແລ້ງກັນດານ, ເຂົາເຈົ້າໄດ້ຈົ່ມຕໍ່ພະເຈົ້າພາຍຫຼັງສາມມື້ຍ້ອນວ່າຖະ ໜົນ ຫົນທາງຫຍຸ້ງຍາກ. ເປັນເວລາ 40 ປີຕໍ່ໄປ, ທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງທີ່ອອກມາຈາກປະຊາຊົນລ້ວນແຕ່ເປັນບາບ. ແນວໃດກໍ່ຕາມ, ຮ່າງກາຍຂອງເຂົາເຈົ້າລອດຊີວິດມາໄດ້ໂດຍການກິນມານາທີ່ໃຫ້ມາຈາກສະຫວັນທຸກ ທຸກ ມື້. ຂ້ອຍນະມັດສະການທຸກ ມື້ໃນຂະນະທີ່ເບິ່ງເສົາເມກແລະເສົາໄຟ. ແຕ່ທຸກ day ມື້ພວກເຂົາໄດ້ເຮັດບາບ. ບາງເທື່ອເຂົາເຈົ້າໄດ້ເອົາກ້ອນຫີນແກວ່ງໃສ່ເພື່ອຂ້າໂມເຊ.

ຫຼັງຈາກ ໜຶ່ງ ປີໄດ້ຜ່ານໄປ, ເຂົາເຈົ້າໄດ້ສະຫຼອງປັດສະຄາຄັ້ງ ໜຶ່ງ (ເພື່ອລະນຶກເຖິງເວລາທີ່ເຂົາເຈົ້າອອກຈາກອີຢີບ), ແລະພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ກ່າວວ່າ, "ສອດແນມເບິ່ງການາອານທີ່ໄດ້ສັນຍາໄວ້."

ມີການກ່າວວ່າທຸກຄົນທີ່ອອກມາຈາກປະເທດເອຢິບ (ຍົກເວັ້ນໂຢຊວຍແລະກາເລັບ) ໄດ້ຮ້ອງໄຫ້ເມື່ອເຂົາເຈົ້າໄດ້ຍິນ ຄຳ ຕົວະນີ້. ເຂົາເຈົ້າບໍ່ເຊື່ອ ຄຳ ຄໍາຫມັ້ນສັນຍາັ້ນສັນຍາຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ແຕ່ເຊື່ອ ຄຳ ເວົ້າຂອງຄົນສອດແນມສິບຄົນ. ເຊັ່ນດຽວກັນ, ໂຣມ 1-3 ເວົ້າເຖິງສະພາບຂອງບາບຂອງຄົນທັງົດ. ປະຊາຊົນບໍ່ຮູ້ສະພາບຂອງເຂົາເຈົ້າ. ຖ້າເຈົ້າບໍ່ເບິ່ງຕົວເອງ, ເຈົ້າບໍ່ສາມາດເຫັນດ້ານຊົ່ວຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ມັນຈະສົ່ງຜົນໃຫ້ເກີດຄວາມບໍ່ເຊື່ອໃນຖ້ອຍ ຄຳ ຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ.

ຖ້າພວກເຮົາບໍ່ມີສັດທາທີ່ຈະເຂົ້າໄປໃນການາອານ, ພວກເຮົາບໍ່ສາມາດເຂົ້າໄປໃນອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້. ພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ສອນຄວາມເຊື່ອໃຫ້ເຂົ້າໄປໃນອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າເປັນເວລາ 40 ປີ, ແຕ່ຄວາມເຊື່ອທີ່ຈະເຂົ້າໄປໃນແຜ່ນດິນການາອານ. ດັ່ງນັ້ນ, ຜູ້ເຖົ້າທີ່ບໍ່ສາມາດເຂົ້າໄປໃນການາອານໄດ້ຕ້ອງຕາຍ. ເພາະວ່ານາຍຂອງຄົນເກົ່າຄືຜີປີສາດ. ຜູ້ເຖົ້າເວົ້າວ່າ, "ຂ້ອຍດີກວ່າທີ່ຈະໄດ້ມາອີຍິບ." ເຂົາເຈົ້າເວົ້າວ່າຢູ່ໃນອີຍິບ, "ຂ້ອຍໄດ້ກິນຜັກບົ່ວຂຽວ, ຜັກທຽມ, ຜັກທຽມ, ແຕງາກແຕງ, onsາກແຕງ." ສົບຂອງເຂົາເຈົ້າອອກມາຈາກອີຢິບ, ແຕ່ຈິດວິນຍານຂອງເຂົາເຈົ້າຢູ່ໃນອີຢີບ. ວິນຍານບໍ່ສາມາດຟື້ນຄືນມາໄດ້ອີກຈົນກວ່າຈິດວິນຍານຈະຕາຍໃນຖິ່ນທຸລະກັນດານ. ດັ່ງນັ້ນເຂົາເຈົ້າຈຶ່ງເຮັດຕາມຮີດຄອງປະເພນີຂອງໂລກ. ລາວຍັງປາຖະ ໜາ ອີຢີບ.

ປະເທດເອຢິບແມ່ນໂລກ. ເຂົາເຈົ້າຕິດຕາມຄົນອັບເດດ: ຂອງໂລກແລະຮັກເຂົາເຈົ້າ. ດັ່ງນັ້ນມາດຕະຖານກາຍເປັນໂລກ. ຖ້າພວກເຮົາເຮັດອັນນີ້ໃນຄຣິສຕະຈັກ, ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຮົາໄປໂບດຕະຫຼອດຊີວິດ, ພວກເຮົາບໍ່ສາມາດລອດໄດ້. ພວກເຮົາສາມາດລອດໄດ້ພຽງແຕ່ເມື່ອຄວາມຄິດທີ່ມີຈິດວິນຍານເຫຼົ່ານີ້ຕາຍພ້ອມກັບພຣະເຢຊູ.

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າບໍ່ໄດ້ນໍາເອົາຊາວອິດສະລາແອນອອກຈາກປະເທດເອຢິບໄປຕາຍໃນຖິ່ນແຫ້ງແລ້ງກັນດານ, ແຕ່ນໍາພວກເຂົາເຂົ້າໄປໃນການາອານ. ແຕ່ເມື່ອເຂົາເຈົ້າເຂົ້າໄປໃນການາອານ, ເຂົາເຈົ້າຄິດວ່າ,“ ພວກເຮົາຈະຕາຍເພາະເຊື້ອສາຍຂອງອານາດ.” ຊາຕານເຮັດໃຫ້ມັນເປັນແບບນັ້ນ. ຊາຕານສະຫຼາດກວ່າມະນຸດ. ພຽງແຕ່ເມື່ອຜູ້ ໜຶ່ງ ເອົາຊະນະຊາຕານເທົ່ານັ້ນທີ່ລາວສາມາດໃສ່ເສື້ອຂາວໄດ້. ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ພະເຍຊູສອນສາວົກຂອງພະອົງເປັນເວລາສາມປີ. ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ເຮັດການອັດສະຈັນອັນດີເລີດສໍາລັບສານຸສິດຂອງພຣະອົງ. ຄືກັບວ່າຄົນເຫບເລີໄດ້ປະສົບກັບການອັດສະຈັນອັນອັດສະຈັນເມື່ອເຂົາເຈົ້າອອກຈາກອີຢີບ. ແລະພຣະເຢຊູໄດ້ເລືອກສາວົກສິບສອງຄົນແລະກ່າວວ່າ, "ຖ້າຜູ້ໃດປະຕິເສດຂ້ອຍຕໍ່ມະນຸດ, ຂ້ອຍຈະປະຕິເສດເຈົ້າຕໍ່ ໜ້າ ພໍ່ຂອງຂ້ອຍຄືກັນ."

ແນວໃດກໍ່ຕາມ, ພວກເຂົາທັງranົດໄດ້ແລ່ນ ໜີ ຈາກໄມ້ກາງແຂນຂອງພຣະເຢຊູ. ມັນຄືກັບວ່າຊາວເຮັບເຣີທັງweົດຮ້ອງໄຫ້ແລະຮ້ອງໄຫ້ຢູ່ຕໍ່ ໜ້າ ດິນແດນການາອານ. ໃນຄໍາສັ່ງທີ່ຈະໄດ້ຮັບການບັນທືກ, ມັນບໍ່ແມ່ນວ່າບຸກຄົນໃດຫນຶ່ງໄດ້ບັນທືກໃນເວລາທີ່ເຂົາສາລະພາບ, ແຕ່ວ່າພຽງແຕ່ໃນເວລາທີ່ພຣະເຢຊູສາລະພາບກ່ອນທີ່ພຣະເຈົ້າພຣະອົງສາມາດໄດ້ຮັບຄວາມລອດ.