ເພາະພຣະວິນຍານຄົ້ນຫາທຸກຢ່າງ

(1 ໂກລິນໂທ 2: 10-12)ແຕ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງສະແດງສິ່ງເຫລົ່ານັ້ນແກ່ເຮົາທັງຫລາຍທາງພຣະວິນຍານເພາະວ່າພຣະວິນຍານຊົງຢັ່ງຮູ້ທຸກສິ່ງແມ່ນເປັນຄວາມເລິກລັບຂອງພຣະເຈົ້າ. ດ້ວຍວ່າໃຜໜໍ,ອາດຮູ້ຄວາມຄຶດຂອງມະນຸດໄດ້ເວັ້ນແຕ່ຈິດວິນຍານພາຍໃນມະນຸດຜູ້ນັ້ນເອງດັ່ງນັ້ນແຫລະ,ພຣະໄທຂອງພຣະເຈົ້າບໍ່ມີຜູ້ໃດຮູ້ໄດ້ເວັ້ນແຕ່ພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າເທົ່ານັ້ນ. ເຮົາທັງຫລາຍບໍ່ໄດ້ຮັບວິນຍານຂອງໂລກແຕ່ໄດ້ຮັບພຣະວິນຍານຊຶ່ງມາຈາກພຣະເຈົ້າເພື່ອເຮົາທັງຫລາຍຈະໄດ້ຮູ້ເຖິງສິ່ງຕ່າງທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງໂຜດປະທານແກ່ພວກເຮົານັ້ນ.

ຊາວຄຣິດສະຕຽນແມ່ນຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າ. ຜູ້ທີ່ໄດ້ສິ້ນຊີວິດກັບພຣະເຢຊູຕາຍໃນຮ່າງກາຍຂອງພວກເຂົາແລະເກີດເປັນຮ່າງກາຍທາງວິນຍານ, ແລະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າຈະຢູ່ກັບພວກເຂົາ. ຮ່າງກາຍຂອງຮ່າງກາຍຕາຍ, ແລະຮ່າງກາຍຂອງວິນຍານຈະຖືກເກີດ ໃໝ່ ໂດຍ ອຳ ນາດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດເຂົ້າມາໃນຮ່າງກາຍຂອງວິນຍານນີ້, ແລະວິນຍານໃນຮ່າງກາຍກາຍເປັນ ໜຶ່ງ ໃນພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. ຜູ້ທີ່ຮ່າງກາຍບໍ່ຕາຍຈະບໍ່ໄດ້ຮັບ ອຳ ນາດຈາກພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. ຮ່າງກາຍໃນປະຈຸບັນແມ່ນບໍ່ມີຫຍັງນອກ ເໜືອ ຈາກຫອຍທີ່ເປົ່າ.

ອິດຊະມາເອນໄດ້ເກີດຫຼັງຈາກເນື້ອຫນັງ, ແຕ່ອີຊາກໄດ້ເກີດຫຼັງຈາກພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. ອີຊາກຫມາຍຄວາມວ່າຊີວິດການຟື້ນຟູໂດຍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. ຜູ້ທີ່ເກີດໃນເນື້ອ ໜັງ ໝາຍ ເຖິງຜູ້ທີ່ເກີດມາດ້ວຍເລືອດຫລືເນື້ອ ໜັງ“ ຄົນທີ່ຊາຕານຢ້ານແມ່ນຄົນທີ່ປະຕິບັດຕາມທາງກາງແຂນ. ໄພ່ພົນຕ້ອງເປັນເອກະພາບກັນກັບໄມ້ກາງແຂນ. ເພື່ອຈະສາມັກຄີກັບໄມ້ກາງແຂນພວກເຮົາຕ້ອງກັບໃຈ. ພຽງແຕ່ຫຼັງຈາກນັ້ນພະເຈົ້າຈະໃຫ້ສັດທາເປັນຂອງຂວັນໃຫ້ກັບໃຈທີ່ກັບໃຈ. ດັ່ງນັ້ນສັດທານັ້ນແມ່ນຄວາມເຊື່ອຂອງການຟື້ນຄືນຊີວິດ. ເຊັ່ນດຽວກັບຊີວິດການຟື້ນຄືນຊີວິດໄດ້ເຮັດໃຫ້ພະເຍຊູທີ່ຕາຍຈາກອຸບໂມງ, ລາວໄດ້ປຸກຄົນທີ່ກັບໃຈ ໃໝ່ ໃຫ້ມີຊີວິດ ໃໝ່. ຜູ້ທີ່ກັບໃຈພຽງແຕ່ສາມັກຄີກັບພຣະເຢຊູຄຣິດທີ່ຖືກຄຶງ.

ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງຄວາມລອດແມ່ນ "ຂ້ອຍຖືກຄຶງໄວ້ກັບພຣະຄຣິດ." ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ສາມາດຄຶງຕົນເອງໄດ້. ການຕາຍເທິງໄມ້ກາງແຂນແມ່ນ "ຂ້ອຍໄດ້ເສຍສະລະໂດຍຄົນອື່ນ, ແລະຂ້ອຍອົດທົນການເສຍສະລະນັ້ນ." ການປະຕິເສດຕົນເອງຂອງລາວແມ່ນວ່າ "ຂ້ອຍບໍ່ໄດ້ຕາຍເທິງໄມ້ກາງແຂນເພາະການຕັດສິນໃຈຂອງຂ້ອຍ." ເລືອດແລະເນື້ອຫນັງບໍ່ສາມາດແບກໄມ້ກາງແຂນໄດ້. ນັ້ນແມ່ນເຫດຜົນທີ່ວ່າເສັ້ນທາງຂອງໄມ້ກາງແຂນເບິ່ງຄືວ່າໂງ່ຕໍ່ຜູ້ທີ່ສູນຫາຍ. ຄົນດຽວທີ່ຮູ້ວ່າຂ້ອຍເປັນຄົນບາບທີ່ຕາຍແລະວ່າພຣະເຢຊູໄດ້ສິ້ນຊີວິດການເສຍຊີວິດຂອງຂ້ອຍ, ດັ່ງນັ້ນຂ້ອຍຈຶ່ງຮູ້ວ່າຍ້ອນພຣະເຢຊູຄຣິດ, ຜູ້ທີ່ສາມັກຄີກັບຄວາມຕາຍຂອງພຣະອົງແມ່ນພະລັງຂອງພຣະເຈົ້າ. not ບໍ່ແມ່ນຄວາມຕັ້ງໃຈຂອງຂ້ອຍ, ແຕ່ຮູ້ວ່າການຕາຍຂອງລາວແມ່ນຄືກັນກັບຄວາມຕາຍຂອງຂ້ອຍ.

ພຽງແຕ່ຜູ້ທີ່ກັບໃຈບໍ່ສາມາດໄປທາງກາງແຂນ. ໂປໂລໄດ້ກ່າວໃນ 2: 3, "ແລະຂ້ອຍຢູ່ກັບເຈົ້າໃນຄວາມອ່ອນແອ, ແລະໃນຄວາມຢ້ານກົວ, ແລະຄວາມຢ້ານກົວຫລາຍ." ເພາະວ່າລາວມີຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ພຣະເຈົ້າ. ຫົວໃຈຂອງການກັບໃຈແມ່ນຄືກັບໂປໂລ.

ສັດທາໂດຍບໍ່ມີການກັບໃຈໃນທີ່ສຸດເຊື່ອໃນຕົວເອງຫລາຍກວ່າເກົ່າ. ດັ່ງນັ້ນຄວາມເຊື່ອນັ້ນຈະລອດບໍ່ໄດ້. ພວກເຮົາສາມາດຮູ້ຜ່ານເປໂຕ. ເປໂຕໄດ້ກ່າວວ່າລາວຈະບໍ່ປະຖິ້ມພຣະເຢຊູ, ແຕ່ພຣະເຢຊູໄດ້ປະຕິເສດມັນສາມຄັ້ງ. ພຣະເຢຊູໄດ້ ນຳ ເອົາຜູ້ຊາຍທີ່ເປັນໂຣກບ້າ ໝູ ໃນມັດທາຍ 17, ແຕ່ສາວົກຂອງພຣະອົງບໍ່ສາມາດປິ່ນປົວໄດ້. ດັ່ງນັ້ນພວກເຂົາຈຶ່ງພາເດັກນ້ອຍມາຫາພະເຍຊູແລະພະເຍຊູໄດ້ປິ່ນປົວລາວ. ພວກສາວົກໄດ້ຖາມພຣະເຢຊູວ່າ, "ເປັນຫຍັງພວກເຮົາບໍ່ສາມາດຫາຍດີໄດ້?" ໂດຍວິທີທາງການ, ໃນເວລາທີ່ພຣະເຢຊູໄດ້ກ່າວກັບພວກສາວົກວ່າ, "ແລະພຣະເຢຊູໄດ້ກ່າວກັບພວກເຂົາວ່າ, ຍ້ອນຄວາມບໍ່ເຊື່ອຖືຂອງພວກເຈົ້າ: ເພາະຕາມຈິງແລ້ວເຮົາກ່າວກັບພວກເຈົ້າວ່າ, ຖ້າພວກເຈົ້າມີສັດທາຄືກັບເມັດ ໝາກ ໂມ, ຢູ່ບ່ອນອື່ນແລະມັນຈະຍ້າຍອອກໄປແລະບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ເປັນໄປບໍ່ໄດ້ ສຳ ລັບເຈົ້າ.

ເປໂຕບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ສະນັ້ນລາວຈຶ່ງປະຕິເສດພຣະເຢຊູ. ໃນທີ່ສຸດ, ລາວຢ້ານທີ່ຈະຖືກຈັບແລະຖືກຂ້າ. ມັນເປັນຫຼັກຖານທີ່ວ່າຜູ້ທີ່ຕ້ອງການທີ່ຈະໄດ້ຮັບການຍອມຮັບຈາກປະຊາຊົນແລະຜູ້ທີ່ຢ້ານກົວທີ່ຈະຖືກປະຕິເສດຈາກປະຊາຊົນບໍ່ໄດ້ກັບໃຈ. ຜູ້ທີ່ ຢຳ ເກງພຣະເຈົ້າແມ່ນຜູ້ທີ່ກັບໃຈແລະຖືກກັບມາຈາກສະຫວັນ. ສັດທາທີ່ເກີດມາຈາກສະຫວັນເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍແກ່ນ ໝາກ ຫຸ່ງ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ມີການກ່າວວ່າສັດທາທີ່ມີຂະ ໜາດ ເມັດ ໝາກ ເດື່ອເຕີບໃຫຍ່ແລະກາຍເປັນຕົ້ນໄມ້ໃຫຍ່.