ການແຍກກັນຂອງຈິດວິນຍານແລະຈິດວິນຍານ

 (18) ການແຍກກັນຂອງຈິດວິນຍານແລະຈິດວິນຍານ

ພຣະວິນຍານແມ່ນຮູບພາບຈາກພຣະເຈົ້າ. ຈິດວິນຍານແມ່ນຄວາມຮູ້ສຶກຈາກພໍ່ແມ່. ສອງຢ່າງນີ້ບໍ່ສາມາດລວມເຂົ້າກັນໄດ້ຄືກັນກັບນໍ້າແລະນໍ້າມັນ. ຄົນ ໜຶ່ງ ຈະຕາຍ. ພຣະວິນຍານໄດ້ເສຍຊີວິດໃນເນື້ອຫນັງຈາກພໍ່ແມ່, ແລະຈິດວິນຍານໄດ້ເສຍຊີວິດຢູ່ໃນຮ່າງກາຍຈາກພຣະເຈົ້າ. ສະນັ້ນວິນຍານຂອງມະນຸດທຸກຄົນຈຶ່ງຕາຍເພາະຈິດວິນຍານອ້ອມຮອບວິນຍານຄືກັບງູ. ວິນຍານຖືກຕິດຢູ່ໃນດິນເຜົາ. ວິນຍານບໍ່ສາມາດມີຊີວິດໄດ້ເວັ້ນເສຍແຕ່ວ່າມັນຈະເກີດ ໃໝ່ ເປັນຮ່າງກາຍທາງວິນຍານ. ພວກເຮົາຕ້ອງປະຕິເສດຈິດວິນຍານທີ່ຈະເກີດມາດ້ວຍຮ່າງກາຍທາງວິນຍານ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະຄຶງຂ້າພະເຈົ້າເທິງພຣະເຢຊູໃນທົ່ວເພາະວ່າຢູ່ໃນຈິດໃຈຂອງຂ້າພະເຈົ້າມີງູ. ຜ້າມ່ານຂອງວິຫານແບ່ງອອກຄືກັບທີ່ພະເຍຊູຕາຍ. ວິນຍານແລະຈິດວິນຍານຖືກແຍກອອກຈາກກັນເມື່ອເຮົາຕາຍກັບພຣະເຢຊູ.『 ເພາະເຫດນັ້ນ“ຈົ່ງຍົກມືທີ່ລ່ອຍອ່ອນແລະຫົວເຂົາທີ່ອ່ອນກຳລັງຈົ່ງໃຫ້ມີກຳລັງຂຶ້ນ.” “ຈົ່ງແປງທາງໃຫ້ຊື່ສຳລັບຕີນ”ຂອງພວກທ່ານເພື່ອຂາທີ່ພິການນັ້ນແທນທີ່ຈະພິກໂບກກໍຈະດີເປັນປົກກະຕິ. ຈົ່ງອົດສາພະຍາຍາມທີ່ຈະຢູ່ຢ່າງສະຫງົບສຸກກັບຄົນທັງຫລາຍແລະອົດສາພະຍາຍາມທີ່ຈະໄດ້ໃຈບໍລິສຸດຊຶ່ງຖ້າໃຈບໍ່ບໍລິສຸດກໍຈະບໍ່ມີຜູ້ໃດໄດ້ເຫັນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. 』(ເຮັບເລີ 4: 12-14)

ພະ ຄຳ ຂອງພະເຈົ້າແບ່ງແຍກຈິດວິນຍານ, ວິນຍານ, ແລະໄຂກະດູກ. ຈິດວິນຍານແມ່ນຄວາມຄິດທີ່ມາຈາກເນື້ອຫນັງ. ວິນຍານຟື້ນຟູຄືນເມື່ອຈິດວິນຍານຂອງລາວຕາຍເທິງໄມ້ກາງແຂນ. ຈິດວິນຍານຄືເກົ່າ. ສິ່ງນີ້ສະແດງອອກໃນການບັບຕິສະມາ.『 ເຮົາທັງຫລາຍຮູ້ສິ່ງນີ້ແລ້ວວ່າເພດຄົນເກົ່າຂອງພວກເຮົານັ້ນໄດ້ຖືກຄຶງໄວ້ກັບພຣະອົງແລ້ວເພື່ອເພດຄົນເກົ່າຊຶ່ງເປັນທີ່ຢູ່ຂອງຄວາມຜິດບາບນັ້ນຈະໄດ້ຖືກທຳລາຍເສຍແລະພວກເຮົາຈິ່ງຈະບໍ່ໄດ້ເປັນຂ້ອຍຂ້າຂອງຄວາມຜິດບາບອີກຕໍ່ໄປ. 』(ໂລມ 6: 6) ສຳ ລັບບາງຄົນ, ເມື່ອພວກເຂົາໄດ້ຍິນ, ໄດ້ກະຕຸ້ນ: ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ບໍ່ແມ່ນທຸກສິ່ງທີ່ໂມເຊໄດ້ອອກມາຈາກອີຢີບ. ແຕ່ລາວເສົ້າໂສກກັບຜູ້ໃດສີ່ສິບປີ? ມັນບໍ່ແມ່ນຢູ່ກັບພວກເຂົາທີ່ໄດ້ເຮັດບາບ, ຊາກສົບຂອງມັນທີ່ລົ້ມລົງໃນຖິ່ນແຫ້ງແລ້ງກັນດານ?『 ແມ່ນໃຜໜໍທີ່ໄດ້ຍິນແລ້ວແຕ່ຍັງໄດ້ຄັດຄ້ານບໍ່ແມ່ນຄົນທັງປວງທີ່ໂມ¬ເຊໄດ້ນຳອອກມາຈາກປະເທດເອ¬ຢິບນັ້ນຫລື. ແລະແມ່ນໃຜໜໍທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງເຄືອງພຣະໄທຕະຫລອດສີ່ສິບປີນັ້ນກໍແມ່ນຄົນເຫລົ່ານັ້ນທີ່ໄດ້ເຮັດບາບແລະຊາກສົບຂອງເຂົາໄດ້ຕົກຢູ່ໃນປ່າບໍ່ແມ່ນຫລື. ແລະແກ່ໃຜໜໍທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງສາບານຕົວວ່າເຂົາຈະບໍ່ໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມບ່ອນພັກເຊົາຂອງພຣະອົງຈັກເທື່ອກໍແມ່ນຄົນທີ່ບໍ່ເຊື່ອຟັງເຫລົ່ານັ້ນບໍ່ແມ່ນຫລື. ດັ່ງນັ້ນພວກເຮົາຈິ່ງເຫັນວ່າເພາະຄວາມບໍ່ເຊື່ອຟັງເຂົາຈິ່ງເຂົ້າໄປບໍ່ໄດ້. 』 (ເຫບເລີ 3: 16-19) ຊາວເຫບເລີແມ່ນປະຊາຊົນຜູ້ທີ່ກະຕຸ້ນພະເຈົ້າໃນຖິ່ນແຫ້ງແລ້ງກັນດານເປັນເວລາ 40 ປີ. ໃນໂບດໃນປະຈຸບັນ, ສະມາຊິກສ່ວນໃຫຍ່ແມ່ນເປັນແບບນີ້. ຈິດວິນຍານ, ວິນຍານ, ແລະໄຂກະດູກຕ້ອງຖືກຝັງໄວ້ກ່ອນທີ່ພວກມັນຈະເກີດ ໃໝ່. ມັນຫມາຍຄວາມວ່າຈະປະຕິເສດທຸກຢ່າງກ່ອນ.