ການໄຫວ້

ການນະມັດສະການແມ່ນການເຄົາລົບຈິດໃຈເພື່ອໃຫ້ຕົນເອງແກ່ພຣະເຈົ້າ. ໃນສະ ໄໝ ພຣະ ຄຳ ພີເດີມ, ການຖວາຍບູຊາໄດ້ຖືກ ນຳ ສະ ເໜີ ໂດຍການຕາຍຂອງສັດໃນການນະມັດສະການ. ຄວາມຕາຍຂອງສັດຄືກັນກັບຄວາມຕາຍຂອງຄົນບາບ. ໃນສະ ໄໝ ພຣະ ຄຳ ພີ ໃໝ່, ພຣະເຢຊູຄຣິດໄດ້ສິ້ນພຣະຊົນຢູ່ເທິງໄມ້ກາງແຂນ. ດັ່ງນັ້ນຄົນບາບເຊື່ອວ່າພວກເຂົາຈະຕາຍພ້ອມກັນເທິງໄມ້ກາງແຂນ.『 ເຮົາຈຶ່ງບໍ່ມີຊີວິດຢູ່ແຕ່ແມ່ນພຣະ¬ຄຣິດເປັນຜູ້ຊົງມີຊີວິດຢູ່ໃນເຮົາຊີວິດທີ່ເຮົາມີຢູ່ໃນຮ່າງກາຍເວລານີ້ນັ້ນເຮົາກໍມີຢູ່ໂດຍທາງຄວາມເຊື່ອໃນພຣະບຸດຂອງພຣະອົງເຈົ້າຜູ້ຊົງຮັກເຮົາແລະຊົງສະຫລະພຣະຊົນເອງແທນເຮົາ. 』(ຄາລາເຕຍ 2:20) ການນະມັດສະການແມ່ນຄວາມຕັ້ງໃຈຂອງຈິດໃຈເພື່ອຢືນຢັນວ່າພະເຍຊູໄດ້ສິ້ນຊີວິດດ້ວຍໄມ້ກາງແຂນແລະຍ້າຍໄປສູ່ຊີວິດ ໃໝ່.『 ເຫດສັນນັ້ນພວກເຮົາຈິ່ງໄດ້ຖືກຝັງໄວ້ກັບພຣະອົງໂດຍການຮັບບັບຕິສະມາເຂົ້າສ່ວນໃນການສິ້ນພຣະຊົນນັ້ນເພື່ອວ່າພຣະ-ຄຣິດໄດ້ຖືກຊົງບັນດານໃຫ້ຄືນພຣະຊົນໂດຍລິດເດດອັນຮຸ່ງເຮືອງຂອງພຣະບິດາສັນໃດເຮົາທັງຫລາຍກໍຈະໄດ້ດຳເນີນຊີວິດໃໝ່ເໝືອນກັນສັນນັ້ນ. 』((ໂລມ 6: 4) ການນະມັດສະການແມ່ນພິທີການຂະຫຍາຍການຮັບບັບຕິສະມາ, ແມ່ນການຂະຫຍາຍສິນລະລຶກ.『 ເຫດສັນນັ້ນພີ່ນ້ອງທັງຫລາຍເອີຍ,ໂດຍເຫັນແກ່ພຣະເມດຕາກະລຸນາຂອງພຣະເຈົ້າເຮົາຈິ່ງຊັກຊວນພວກເຈົ້າໃຫ້ຖວາຍຕົວແກ່ພຣະອົງເພື່ອເປັນເຄື່ອງບູຊາທີ່ມີຊີວິດ,ເປັນອັນບໍລິສຸດ,ແລະເປັນທີ່ຊອບພຣະໄທພຣະເຈົ້າຊຶ່ງເປັນການນະມັດສະການທີ່ສົມກັບຝ່າຍວິນຍານຂອງເຈົ້າທັງຫລາຍ..』(ໂລມ 12: 1) ມະນຸດທີ່ເກີດ ໃໝ່ ເປັນຄົນທີ່ເກີດມາມີຮ່າງກາຍທາງວິນຍານ. ຄຳ ພີໄບເບິນກ່າວວ່າເນື້ອ ໜັງ ທີ່ມາຈາກພໍ່ແມ່ຄວນເປັນສິ່ງສັກສິດ. ນີ້ແມ່ນຄວາມ ໝາຍ ຂອງການຂ້າມຕົນເອງ. ນີ້ແມ່ນຜູ້ຊາຍທີ່ຈະຕາຍຕໍ່ໂລກ.『 ແຕ່ເຮົາບໍ່ຕ້ອງການອວດນອກຈາກເລື່ອງໄມ້ກາງແຂນຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດເຈົ້າຂອງພວກເຮົາຊຶ່ງໂດຍໄມ້ກາງແຂນຂອງພຣະອົງນັ້ນໂລກຈຶ່ງຖືກຄຶງໄວ້ຈາກເຮົາແລະເຮົາກໍຖືກຄຶງໄວ້ຈາກໂລກເໝືອນກັນ..』 (ຄາລາຊີ 6:14)