ພຣະເຈົ້າຊົງທອດພຣະເນດສັບພະທຸກສິ່ງທີ່ຊົງນິລະມິດສ້າງກໍຊົງພໍພຣະໄທຫລາຍ

(ຕົ້ນເດີມ 1: 28-31)『 ຄັນສ້າງແລ້ວກໍຊົງອວຍພອນໃຫ້ແກ່ເຂົາວ່າ,“ຈົ່ງມີລູກເຕົ້າໃຫ້ມາກຫລາຍໃຫ້ເຊື້ອສາຍຂອງພວກເຈົ້າມີຢູ່ທົ່ວທຸກແຫ່ງເພື່ອຄຸ້ມຄອງໂລກເຮົາໃຫ້ພວກເຈົ້າມີອຳນາດເໜືອກວ່າປານົກສັດປ່າແລະສັດເລືອຄານທຸກຊະນິດ.” ພຣະເຈົ້າຊົງກ່າວຕໍ່ໄປວ່າ,“ສຳລັບພວກເຈົ້າເຮົາໄດ້ໃຫ້ພືດແລະໝາກໄມ້ທຸກຊະນິດເປັນອາຫານ. ແຕ່ສຳລັບສັດປ່າສັດເລືອຄານແລະຝູງນົກນັ້ນເຮົາໄດ້ໃຫ້ຫຍ້າເປັນອາຫານ”ແລ້ວສິ່ງນັ້ນກໍເກີດມີມາ. ພຣະເຈົ້າຊົງທອດພຣະເນດສັບພະທຸກສິ່ງທີ່ຊົງນິລະມິດສ້າງກໍຊົງພໍພຣະໄທຫລາຍມື້ຄືນຜ່ານໄປມື້ເຊົ້າຕ່າວມາແມ່ນມື້ທີຫົກ.』 『 ເຕີມເຕັມແຜ່ນດິນໂລກ, ແລະຢຽບຍ່ ຳ ລົງ』 ມັນແມ່ນການເຊື່ອຟັງພະເຈົ້າຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ສະນັ້ນ, ພຣະຄຣິດຊົງປົກຄອງທຸກຢ່າງ. ສິ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ກ່າວກັບອາດາມມະນຸດຄົນ ທຳ ອິດ, "ເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນໂລກເຕັມໄປ, ແລະລົ້ມລົງ" ຫມາຍຄວາມວ່າລາວຈະປົກຄອງທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງໃຫ້ກັບອາດາມຜູ້ລອດຊີວິດສຸດທ້າຍ. ໃນເຮັບເລີ 2: 8『 ພຣະອົງເຈົ້າຊົງມອບສິ່ງທັງປວງໃຫ້ຢູ່ພາຍໃຕ້ຕີນຂອງເພິ່ນ”ໃນການທີ່ພຣະອົງຊົງມອບສິ່ງທັງປວງໃຫ້ຢູ່ໃຕ້ອຳນາດຂອງເພິ່ນນັ້ນບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ຊົງປະໄວ້ນອກເໜືອຈາກອຳນາດຂອງເພິ່ນແຕ່ບັດນີ້ພວກເຮົາຍັງບໍ່ເຫັນວ່າສິ່ງທັງປວງຢູ່ໃຕ້ອຳນາດຂອງເພິ່ນ. 』 『 ປະກອບແຜ່ນດິນໂລກ, ແລະຢຽບຍ່ ຳ ລົງ』 ນີ້ແມ່ນເພື່ອໃຫ້ຜູ້ບໍລິສຸດເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນໂລກເປັນອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າ. ສະນັ້ນ, ເພື່ອສ້າງສາອານາຈັກທີ່ປົກຄອງໂດຍພຣະເຢຊູຄຣິດ. ເມື່ອພຣະຄຣິດປົກຄອງພວກເຮົາ, ພຣະຄຣິດຈະກາຍເປັນກະສັດຂອງພວກເຮົາ. ໃນໂລມ 8: 19-21『ດ້ວຍວ່າສັບພະສິ່ງທີ່ຊົງສ້າງແລ້ວມີຄວາມພຽນຄອຍຖ້າປາດຖະໜາໃຫ້ບຸດທັງຫລາຍຂອງພຣະເຈົ້າປະກົດ. ເພາະວ່າສັບພະສິ່ງເຫລົ່ານັ້ນໄດ້ຕົກຢູ່ໃຕ້ອຳນາດຂອງອະນິຈັງບໍ່ໃຊ່ຕາມໃຈຊອບຂອງມັນເອງແຕ່ວ່າເປັນໄປຕາມທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງໃຫ້ມັນຕົກຢູ່ນັ້ນດ້ວຍມີຄວາມຫວັງໃຈວ່າ, 21ສັບພະສິ່ງເຫລົ່ານັ້ນຈະໄດ້ພົ້ນຈາກອຳນາດຂອງຄວາມເສື່ອມສູນແລະຈະໄດ້ເຂົ້າໃນເສລີພາບອັນຮຸ່ງເຮືອງແຫ່ງບຸດທັງຫລາຍຂອງພຣະເຈົ້າ. 』 ຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນພຣະຄຣິດກໍ່ກາຍເປັນປະໂລຫິດທີ່ເປັນກະສັດ. ໃນ ຄຳ ປາກົດ 20: 4『 ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນບັນລັງຫລາຍອັນແລະຜູ້ທີ່ນັ່ງເທິງບັນລັງນັ້ນເປັນຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບພຣະລາຊະທານອຳນາດພິພາກສາແລະຂ້າພະເຈົ້າຍັງໄດ້ເຫັນດວງວິນຍານຂອງຄົນທັງປວງທີ່ຖືກຕັດຄໍເພາະເປັນພະຍານຝ່າຍພຣະເຢຊູແລະເພາະພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າຄືຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ບູຊາສັດຮ້າຍຫລືຮູບຂອງມັນແລະບໍ່ໄດ້ຮັບເຄື່ອງໝາຍຂອງມັນຕິດໄວ້ທີ່ໜ້າຜາກຫລືມືຂອງຕົນຄົນເຫລົ່ານັ້ນກັບຄືນມີຊີວິດໃໝ່ແລະໄດ້ຄຸ້ມຄອງຮ່ວມກັບພຣະ¬ຄຣິດໃນລະຫວ່າງພັນປີ. 』 ພະເຈົ້າໃຫ້ຕົ້ນໄມ້ຜັກແລະຕົ້ນໄມ້ໃຫ້ອາດາມແລະຫຍ້າຂຽວໃຫ້ຊີວິດເທິງແຜ່ນດິນໂລກ. ແກ່ນສືບຕໍ່ຜ່ານໄປ, ເຕີບໃຫຍ່ແລະແຂງແຮງ. ບັນດາສັດທີ່ຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກນີ້ຕ້ອງເຕີບໃຫຍ່ແລະເຕັມໄປທົ່ວແຜ່ນດິນໂລກ. ທີ່ດິນບໍ່ແມ່ນນິລັນດອນ. ມື້ ໜຶ່ງ, ຖ້າໃຈປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າ ສຳ ເລັດ, ມັນຈະຖືກ ໄໝ້. ເວົ້າອີກຢ່າງ ໜຶ່ງ ວ່າ, ຖ້າວິນຍານທັງ ໝົດ ທີ່ໄດ້ເຮັດບາບໃນອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າມາສູ່ໂລກນີ້ແລະກັບຄືນສູ່ອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າອີກຄັ້ງ, ໂລກນີ້ຈະສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ. ໃນໂລມ 11:36 『 ດ້ວຍວ່າສິ່ງສາລະພັດກໍເປັນມາຈາກພຣະອົງ,ດ້ວຍພຣະອົງ,ແລະເພື່ອພຣະອົງຂໍພຣະກຽດຕິຍົດຈົ່ງມີແກ່ພຣະອົງສືບໄປເປັນນິດອາແມນ.』 ທຸກຢ່າງແມ່ນມາຈາກມະນຸດຄົນ ທຳ ອິດ, ແລະວິນຍານຂອງໂລກນີ້ກັບຄືນສູ່ບ່ອນທີ່ພວກເຂົາມາຈາກ, ຜ່ານອາດາມຄົນສຸດທ້າຍ. ມັນເປັນລັດສະ ໝີ ພາບຂອງພຣະເຈົ້າ ສຳ ລັບທຸກສິ່ງທີ່ຈະກັບຄືນຫາພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ມັນເປັນກຽດ ສຳ ລັບລູກຊາຍທີ່ເສີຍເມີຍທີ່ໄດ້ອອກຈາກເຮືອນແລະກັບໄປເຮືອນຂອງພໍ່ຂອງລາວອີກຄັ້ງ ໜຶ່ງ.『 ພຣະເຈົ້າຊົງທອດພຣະເນດສັບພະທຸກສິ່ງທີ່ຊົງນິລະມິດສ້າງກໍຊົງພໍພຣະໄທຫລາຍມື້ຄືນຜ່ານໄປມື້ເຊົ້າຕ່າວມາແມ່ນມື້ທີຫົກ. 』 ເຫດຜົນທີ່ພຣະເຈົ້າດີຫຼາຍແມ່ນວ່າຂະບວນການສ້າງທັງ ໝົດ ແລະສຸດທ້າຍຈະຖືກເຮັດຜ່ານດິນແດນນີ້. ປະຊາຊົນໃນໂລກຄິດວ່າໂລກນີ້ຖືກສ້າງຂື້ນເປັນຢ່າງດີໃນສາຍຕາຂອງພຣະເຈົ້າ, ແຕ່ອາດາມແລະເອວາຖືກຫຼອກລວງຈາກງູແລະກິນ ໝາກ ໄມ້ຂອງຕົ້ນໄມ້ເພື່ອຈະຮູ້ຄວາມດີແລະຄວາມຊົ່ວ, ແລະບາບໄດ້ເຂົ້າມາໃນໂລກນີ້ແລະ ທຳ ລາຍມັນ. ພຣະເຈົ້າໄດ້ສ້າງໂລກນີ້, ສ້າງມະນຸດ (ອາດາມ), ແລະໄດ້ສ້າງສວນເອເດນ. ສະນັ້ນ, ພຣະເຈົ້າໄດ້ ນຳ ອາດາມໄປສວນເອເດນ. ໂລກນີ້ແຕກຕ່າງຈາກສວນເອເດນແນວໃດ? ເພາະວ່າໂລກທີ່ຖືກສ້າງຂື້ນໂດຍພຣະເຈົ້ານີ້ບໍ່ຄືກັບສວນເອເດນ. ເພາະວ່າໂລກນີ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນໃນສະພາບແຫ່ງຄວາມມືດເພື່ອສັບສົນວິນຍານ. ມີຕົ້ນໄມ້ແຫ່ງຊີວິດໃນສວນເອເດນ, ໝາກ ໄມ້ຂອງຕົ້ນໄມ້ທີ່ຮູ້ດີແລະຊົ່ວ, ແລະງູ. ສວນເອເດນເປັນສັນຍາລັກໃນອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າ. ສະນັ້ນ, ເຫດການຂອງສວນເອເດນແມ່ນການອະທິບາຍພ້ອມກັນທັງຂອງອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າແລະໃນໂລກ. ເມື່ອຄົນກິນ ໝາກ ໄມ້ຂອງຕົ້ນໄມ້ແຫ່ງຊີວິດ, ວິນຍານທີ່ຕາຍແລ້ວຈະລອດຊີວິດ. ຖ້າທ່ານບໍ່ກິນ ໝາກ ໄມ້ຈາກຕົ້ນໄມ້ແຫ່ງຊີວິດ, ວິນຍານຈະຕາຍ. ແຕ່ ໝາກ ໄມ້ຂອງຕົ້ນໄມ້ທີ່ຮູ້ດີແລະຊົ່ວເປັນສັນຍາລັກແນວໃດ? ຜູ້ຄົນຄິດດ້ວຍພະລັງຂອງພຣະເຈົ້າ. ແຕ່ສິ່ງນີ້ກໍ່ຕ້ອງແບ່ງອອກໄປໃນອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າແລະຂອງໂລກ. ໝາກ ໄມ້ຂອງຕົ້ນໄມ້ທີ່ຮູ້ດີແລະຊົ່ວໃນອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າແມ່ນຄວາມຫຼົງໄຫຼທີ່ຊາຕານສາມາດກາຍເປັນ ເໝືອນ ດັ່ງພຣະເຈົ້າຕໍ່ວິນຍານ. 『ຜູ້ຄົນເຊື່ອວ່າພວກເຂົາສາມາດກາຍເປັນ ເໝືອນ ດັ່ງພຣະເຈົ້າ』. ມັນບໍ່ມີຫຍັງນອກ ເໜືອ ຈາກຄວາມຊອບ ທຳ ຂອງຕົວເອງ. ຊາຕານມີຄວາມຊອບ ທຳ ຂອງຄົນອື່ນ. ໃນຊ່ວງເວລາຂອງພຣະເຢຊູ, ພວກຟາຣີຊາຍແລະພວກ ທຳ ມະຈານເປັນຜູ້ທີ່ຕົກຢູ່ໃນຄວາມຊອບ ທຳ ຂອງຕົນເອງ. ວຽກເປັນຕົວແທນຜູ້ທີ່ຕົກຢູ່ໃນຄວາມຊອບທໍາຂອງລາວ. ພຣະເຈົ້າໄດ້ເຕືອນຜູ້ທີ່ເຂົ້າມາໃນພຣະຄຣິດບໍ່ໃຫ້ຕົກຢູ່ໃນ "ຄວາມຊອບ ທຳ ຂອງພວກເຂົາ." ໝາກ ໄມ້ຂອງຕົ້ນໄມ້ທີ່ຮູ້ດີແລະຊົ່ວຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກແມ່ນພຣະ ຄຳ ຂອງພຣະ ຄຳ ພີ (ກົດ ໝາຍ ຂອງໂມເຊ). ກົດ ໝາຍ ບອກສິ່ງທີ່ດີແລະສິ່ງທີ່ຊົ່ວ. ມັນແມ່ນຊາຕານທີ່ຫຼອກລວງກົດ ໝາຍ ໃຫ້ເປັນຄົນຊອບ ທຳ. ສິ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານກົດ ໝາຍ ໃຫ້ທ່ານຮູ້ວ່າທ່ານເປັນຄົນບາບທັງ ໝົດ ແລະລໍຖ້າແກ່ນຂອງ ຄຳ ສັນຍາໃນອະນາຄົດ. ເວົ້າອີກຢ່າງ ໜຶ່ງ, ໃຫ້ໄປທີ່ຕົ້ນໄມ້ແຫ່ງຊີວິດ. ສະນັ້ນ, ຜູ້ທີ່ເຂົ້າມາໃນພຣະຄຣິດໃນສະຫະພັນກັບພຣະເຢຊູຄຣິດຕ້ອງພົ້ນຈາກກົດ ໝາຍ ແລະກິນແຕ່ ໝາກ ໄມ້ຈາກຕົ້ນໄມ້ແຫ່ງຊີວິດ. ວິນຍານສາມາດມີຊີວິດໄດ້ພຽງແຕ່ຖ້າພວກເຮົາບໍ່ປະຕິບັດຕາມງູເກົ່າທີ່ກ່າວວ່າມັນ ຈຳ ເປັນຕ້ອງຮັກສາກົດ ໝາຍ ໃຫ້ດີພາຍໃຕ້ການ ນຳ ພາຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. 『ພຣະເຈົ້າຊົງທອດພຣະເນດສັບພະທຸກສິ່ງທີ່ຊົງນິລະມິດສ້າງກໍຊົງພໍພຣະໄທຫລາຍມື້ຄືນຜ່ານໄປມື້ເຊົ້າຕ່າວມາແມ່ນມື້ທີຫົກ. 』 ໂດຍຜ່ານສິ່ງທັງ ໝົດ ນີ້, ພຣະເຈົ້າໄດ້ສັນຍາວ່າຈະພັກຜ່ອນໃນວັນທີເຈັດ. ການພັກຜ່ອນ ໝາຍ ເຖິງການເຂົ້າໄປໃນພຣະຄຣິດ. ເປັນຫຍັງຜູ້ຄົນຈຶ່ງອາໄສຢູ່ໃນໂລກນີ້, ແລະສະພາບຂອງວິນຍານຢູ່ໃນເນື້ອ ໜັງ ແມ່ນຫຍັງ? ເມື່ອພວກເຮົາເຂົ້າໄປໃນພຣະຄຣິດຜູ້ທີ່ຊ່ວຍປະຢັດພຣະວິນຍານ, ພວກເຮົາພັກຜ່ອນຢູ່ໃນພຣະຄຣິດ. ການຮັກສາວັນຊະບາໂຕ ກຳ ລັງລໍຖ້າພຣະຄຣິດທີ່ຈະສະເດັດມາ. ມັນ ໝາຍ ຄວາມວ່າຜູ້ທີ່ພະຍາຍາມຮັກສາວັນຊະບາໂຕບໍ່ໄດ້ພັກຜ່ອນ.​ ໃນອົບພະຍົບ 31: 15-17『 ໃຫ້ພວກເຈົ້າເຮັດວຽກແຕ່ໃນກຳນົດຫົກມື້ແຕ່ມື້ຖ້ວນເຈັດໃຫ້ຖືເປັນມື້ພັກແລະເປັນມື້ສັກສິດຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ຜູ້ໃດເຮັດວຽກໃນມື້ນີ້ຈະຕ້ອງຖືກໂທດເຖິງຕາຍປະຊາຊົນອິ¬ສຣາ¬ເອນຈະຕ້ອງນັບຖືວັນສິນນີ້ສືບໄປທຸກຊົ່ວຄົນໃຫ້ຖືເປັນຄຳໝັ້ນສັນຍາຕະຫລອດໄປ. ວັນນີ້ເປັນໝາຍສຳຄັນລະຫວ່າງເຮົາກັບປະຊາຊົນອິ¬ສຣາ¬ເອນຕະຫລອດໄປເພາະວ່າເຮົາໄດ້ສ້າງສະຫວັນຊັ້ນຟ້າແລະແຜ່ນດິນໃນຫົກມື້ນັ້ນແຕ່ມື້ຖ້ວນເຈັດເຮົາໄດ້ຢຸດທຳງານແລະໄດ້ພັກຜ່ອນ. 』 ສັນຍານນິລັນດອນແມ່ນ ຄຳ ສັນຍາແລະພັນທະສັນຍາ. ມັນເປັນ ຄຳ ສັນຍາລະຫວ່າງພຣະເຈົ້າແລະຜູ້ທີ່ໄດ້ອອກຈາກພຣະເຈົ້າ. ຖ້າທ່ານຮັກສາວັນຊະບາໂຕໃຫ້ດີ, ພັນທະສັນຍາຈະ ສຳ ເລັດ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ມະນຸດບໍ່ສາມາດຮັກສາກົດ ໝາຍ. ສະນັ້ນ, ຜ່ານພິທີການຂອງວັນຊະບາໂຕນີ້, ຈົ່ງພິຈາລະນາເບິ່ງພັນທະສັນຍາອັນເປັນນິດຂອງພຣະຄຣິດ.​ ເຫບເລີ 4: 1-3 『 ເຫດສັນນັ້ນ,ເມື່ອພຣະສັນຍາຍັງມີຢູ່ວ່າຈະໃຫ້ພວກເຮົາເຂົ້າຮ່ວມບ່ອນພັກຂອງພຣະອົງກໍໃຫ້ເຮົາທັງຫລາຍຢຳເກງເພາະຢ້ານຈະມີຜູ້ໜຶ່ງຜູ້ໃດໃນພວກທ່ານໄປບໍ່ເຖິງ. ເພາະວ່າພວກເຮົາໄດ້ຍິນຂ່າວປະເສີດຢ່າງດຽວກັນກັບເຂົາແຕ່ວ່າເຂົາບໍ່ໄດ້ຮັບປະໂຫຍດຈາກຂ່າວປະເສີດນັ້ນເພາະເຂົາບໍ່ໄດ້ຮັບດ້ວຍຄວາມເຊື່ອ. ສຳລັບເຮົາທັງຫລາຍຜູ້ມີຄວາມເຊື່ອແລ້ວຈະໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມບ່ອນພັກເຊົາຕາມເລື່ອງທີ່ພຣະອົງຊົງກ່າວໄວ້ແລ້ວວ່າ, “ເຮົາຈິ່ງສາບານດ້ວຍຄວາມເຄືອງໃຈວ່າເຂົາຈະບໍ່ໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມບ່ອນພັກເຊົາຂອງເຮົາຈັກເທື່ອ”ເຖິງແມ່ນວ່າງານຂອງພຣະອົງຈະສຳເລັດແລ້ວຕັ້ງແຕ່ສ້າງໂລກ. 』