ຜູ້ທີ່ປະຖິ້ມພຣະຄຣິດ
ເມື່ອພຣະເຢຊູຊົງຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າຜູ້ປົກຄອງຜູ້ປົກຄອງຈິ່ງຖາມພຣະອົງວ່າ,“ເຈົ້າເປັນກະສັດຂອງຊາດຢິວຫລື.”ພຣະເຢຊູຊົງຕອບວ່າ,“ທ່ານເວົ້ານັ້ນແລ້ວ.” ເມື່ອພວກປະໂລຫິດຕົນໃຫຍ່ແລະພວກເຖົ້າແກ່ໄດ້ກ່າວໂທດໃສ່ພຣະອົງພຣະອົງກໍບໍ່ໄດ້ຊົງຕອບປະການໃດ. ປີລາດຈິ່ງກ່າວແກ່ພຣະອົງວ່າ,“ເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຍິນຫລືເຂົາເບີກພະຍານຕໍ່ສູ້ເຈົ້າຫລາຍປະການເທົ່າໃດ.” ແຕ່ພຣະເຢຊູບໍ່ໄດ້ຊົງຕອບຈັກຄຳຈົນຜູ້ປົກຄອງປະຫລາດໃຈຫລາຍ. ໃນຄາວເທດສະການນັ້ນຜູ້ປົກຄອງເຄີຍປ່ອຍນັກໂທດຄົນໜຶ່ງໃຫ້ແກ່ປະຊາຊົນຕາມທີ່ເຂົາຮ້ອງຂໍ. ຄາວນັ້ນມີນັກໂທດຄົນໜຶ່ງຜູ້ທີ່ເຂົາຮູ້ຈັກທົ່ວໄປຊື່ບາຣາບາ. ເມື່ອປະຊາຊົນມາປະຊຸມກັນແລ້ວປີລາດໄດ້ຖາມເຂົາວ່າ,“ພວກເຈົ້າຢາກໃຫ້ເຮົາປ່ອຍຜູ້ໃດປ່ອຍເຢຊູບາຣາບາຫລືເຢຊູທີ່ເອີ້ນວ່າພຣະຄຣິດ.” ເພາະປີລາດຮູ້ຢູ່ວ່າເຂົາໄດ້ມອບພຣະອົງໄວ້ດ້ວຍຄວາມອິດສາ. ຂະນະທີ່ປີລາດນັ່ງຢູ່ບ່ອນພິພາກສານັ້ນພັນລະຍາຂອງທ່ານໄດ້ໃຊ້ຄົນມາຮຽນວ່າ,“ຢ່າໄດ້ພົວພັນກັບເລື່ອງຄົນທີ່ບໍ່ມີຜິດນັ້ນດ້ວຍວ່າວັນນີ້ຂ້ານ້ອຍມີຄວາມທຸກໃຈຫລາຍຍ້ອນຄວາມຝັນກ່ຽວຜູ້ນັ້ນ.” ຝ່າຍພວກປະໂລຫິດຕົນໃຫຍ່ກັບພວກເຖົ້າແກ່ໄດ້ຍົວະຍົງປະຊາຊົນໃຫ້ຂໍປ່ອຍບາຣາບາແລະໃຫ້ຂ້າພຣະເຢຊູເສຍ. ຜູ້ປົກຄອງຈິ່ງຖາມເຂົາອີກວ່າ,“ໃນສອງຄົນນີ້ພວກເຈົ້າຢາກໃຫ້ເຮົາປ່ອຍຜູ້ໃດ”ເຂົາຕອບວ່າ,“ບາຣາບາ.” ແລ້ວປີລາດຈິ່ງກ່າວກັບເຂົາວ່າ,“ຖ້າຢ່າງນັ້ນ,ເຮົາຈະເຮັດຢ່າງໃດແກ່ເຢຊູຜູ້ເອີ້ນວ່າພຣະຄຣິດ”ເຂົາພາກັນຕອບວ່າ,“ໃຫ້ຄຶງເສຍທີ່ໄມ້ກາງແຂນ.” ຜູ້ປົກຄອງຈິ່ງເວົ້າວ່າ,“ຄຶງເຮັດຫຍັງຄົນນີ້ໄດ້ເຮັດຜິດອັນໃດ”ເຂົາແຮ່ງພາກັນຮ້ອງຂຶ້ນວ່າ,“ໃຫ້ຄຶງເສຍທີ່ໄມ້ກາງແຂນ.” ເມື່ອປີລາດເຫັນວ່າບໍ່ໄດ້ຜົນມີແຕ່ການວຸ້ນວາຍກຳລັງເກີດຂຶ້ນຈິ່ງໄດ້ເອົານ້ຳມາລ້າງມືຕໍ່ໜ້າປະຊາຊົນໂດຍກ່າວວ່າ,“ເຮົາບໍ່ມີຜິດດ້ວຍເລື່ອງຄວາມຕາຍ“ດ້ວຍເລື່ອງຄວາມຕາຍ”ພາສາເດີມວ່າ“ດ້ວຍເລື່ອງເລືອດ.”ຂອງຜູ້ນີ້ໃຫ້ເປັນທຸລະຂອງພວກເຈົ້າເອງ.” ແລະປະຊາຊົນພາກັນຕອບວ່າ,“ໃຫ້ໂທດເລື່ອງຄວາມຕາຍຂອງມັນຕົກໃສ່ພວກເຮົາກັບທັງລູກຫລານຂອງເຮົາ.” ປີລາດຈິ່ງປ່ອຍບາຮາບາໃຫ້ເຂົາແລະເມື່ອໃຫ້ຂ້ຽນພຣະເຢຊູແລ້ວກໍມອບໃຫ້ຄຶງໄວ້ທີ່ໄມ້ກາງແຂນ. (ມັດທາຍ 27: 11-26)
ບໍ່ມີຫຍັງຮູ້ກ່ຽວກັບປີລາດນອກ ເໜືອ ຈາກສິ່ງທີ່ບັນທຶກໄວ້ໃນ ຄຳ ພີໄບເບິນ. ປີລາດແມ່ນບຸກຄົນທີ່ບໍ່ມີຄວາມ ໝາຍ ຖ້າທຽບໃສ່ ອຳ ນາດຂອງລາວ. ລາວຮູ້ວ່າລາວສາມາດໄດ້ຍິນສຽງຂອງສະຕິຮູ້ສຶກຜິດຊອບຂອງລາວ, ແຕ່ລາວບໍ່ແມ່ນຜູ້ທີ່ສາມາດເຮັດມັນໄດ້. ທຳ ອິດພີລາດເປັນມິດຫຼາຍ. ລາວພະຍາຍາມເຮັດໃຫ້ພະເຍຊູບໍ່ມີຄວາມຜິດ.ລາວໄດ້ສົ່ງພຣະເຢຊູໄປຫາເຮໂຣດ Antiba,ແຕ່ສະເໜີໃຫ້ຕີລາວແລະປ່ອຍລາວໄປ.ລາວຍັງພະຍາຍາມປ່ອຍພຣະເຢຊູຕາມປະເພນີຂອງການປ່ອຍຕົວນັກໂທດໃນວັນພັກຜ່ອນ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ປີລາດໄດ້ຖືກຝູງຊົນມາຄອບງຳ.ປີລາດຢ້ານຄວາມວຸ້ນວາຍ.ເມື່ອເກີດການປະທະກັນ, ລາວບໍ່ສາມາດຊ່ວຍຮັບຜິດຊອບຕໍ່ສິ່ງນີ້ໄດ້.ປີລາດໄດ້ມອບພຣະເຢຊູໃສ່ໄມ້ກາງແຂນເພື່ອເຮັດໃຫ້ຝູງຊົນພໍໃຈໂດຍຜ່ານການຝຶກຫັດເປັນສາທາລະນະ. ປີລາດໄດ້ສູນເສຍສະຕິຮູ້ສຶກຜິດຊອບຂອງຕົນເພື່ອຮັກສາ ຕຳ ແໜ່ງ ປະຈຸບັນ. ເມື່ອລາວຖາມຝູງຊົນຮ້ອງຟ້ອງພຣະເຢຊູວ່າ, "ຂ້າພະເຈົ້າຈະຄຶງກະສັດຂອງທ່ານ," ພວກປະໂລຫິດໃຫຍ່ໄດ້ຮ້ອງຂຶ້ນວ່າ, "ບໍ່ມີກະສັດຍົກເວັ້ນແຕ່ເຊຊາ." ໃນຖ້ອຍ ຄຳ ເຫລົ່ານີ້, ມັນມີຄວາມກັງວົນວ່າຖ້າລາວປ່ອຍອິດສະລະພາບຂອງພຣະເຢຊູ, ລາວໄດ້ຖືກແຕ່ງຕັ້ງໃຫ້ຍອມຮັບກະສັດຄົນອື່ນນອກຈາກເຊຊາ. ຖ້າປີລາດເຮັດແນວນັ້ນ, ລາວຈະຖືກໄລ່ອອກຈາກ ຕຳ ແໜ່ງ ເປັນຜູ້ປົກຄອງແລະຈະຖືກທົດລອງເປັນຄົນທໍລະຍົດຕໍ່ Caesar, ຈັກກະພັດໂລມັນ. ປີລາດເວົ້າຢ່າງຮີບຮ້ອນວ່າ "ພະເຍຊູຖືກມອບໃຫ້ພວກເຂົາທີ່ຈະຖືກຄຶງ."
ເມື່ອພະເຍຊູຢືນຢູ່ຕໍ່ ໜ້າ ພີລາດ, ຄຳ ຖາມ ທຳ ອິດຈາກປີລາດແມ່ນ "ເຈົ້າເປັນກະສັດຂອງຊາວຢິວບໍ?"ນີ້ແມ່ນ"ສິ່ງສຳຄັນທີ່ສຸດທີ່ຊາວຢິວໄດ້ກ່າວຫາພະເຍຊູຂອງປີລາດ." ຂໍ້ກ່າວຫາຂອງພວກປະໂລຫິດໃຫຍ່ທີ່ ນຳ ພະເຍຊູໄປຫາປີລາດແລະກ່າວຫາວ່າ:“ພວກເຮົາໄດ້ເຫັນຊາຍຄົນນີ້ຫລອກລວງປະຊາຊົນຂອງພວກເຮົາແລະຫ້າມບໍ່ໃຫ້ເຊເຊເອົາພາສີ, ເອີ້ນວ່າພຣະຄຣິດກະສັດ.
ຄຳ ວ່າ"ຫຼອກລວງປະຊາຊົນ"ໝາຍຄວາມວ່າ"ສິ່ງທີ່ພຣະເຢຊູໄດ້ສອນຜູ້ຄົນຜ່ານພຣະ ຄຳ ແຫ່ງຄວາມຈິງ." ກ່ຽວກັບ "ວິຖີຊີວິດທີ່ສອນໂດຍພຣະເຢຊູ," ພວກເຂົາເວົ້າວ່າພຣະເຢຊູໄດ້ຫລອກລວງຜູ້ຄົນ. ແລະມັນເປັນການຕົວະທີ່ປະໂລຫິດໃຫຍ່ໄດ້ກ່າວວ່າ,"ພຣະເຢຊູໄດ້ຫ້າມບໍ່ໃຫ້ຈ່າຍພາສີសេເຣຊາ."ພຣະເຢຊູໄດ້ກ່າວກັບພວກຟາຣີຊາຍວ່າ,"ຈົ່ງຈັດຂອງສິ່ງຂອງເຊຊາແລະສິ່ງຂອງຂອງພຣະເຈົ້າໃຫ້ແກ່ພຣະເຈົ້າ."
ຄວາມຈິງທີ່ວ່າພະເຍຊູກ່າວວ່າພະອົງເປັນກະສັດເຊິ່ງເປັນຜູ້ປະກາດຕົນເອງແມ່ນຫຼັກຖານທີ່ພົບໃນ"ການສອບສວນຂັ້ນສຸດທ້າຍຂອງCaiaphasໃນລະຫວ່າງການພິຈາລະນາຄະດີSanhedrinໃນCaiaphasໃນເຊົ້າມື້ນັ້ນ."ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຂົາຮູ້ແນ່ນອນວ່າການສະແດງອອກຂອງກະສັດຂອງພະເຍຊູແມ່ນມີຄວາມໝາຍພຽງແຕ່ເປັນພຣະເມຊີອາ,ເຫດຜົນທີ່ພວກເຂົາຮ້ອງຟ້ອງພະເຍຊູແມ່ນ"ເພື່ອເຮັດໃຫ້ປີລາດຮູ້ວ່າພະເຍຊູນີ້ແມ່ນຜູ້ທີ່ເປັນຜູ້ວາງແຜນກໍ່ຄວາມວຸ້ນວາຍຕໍ່
Caesar."
ປີລາດໄດ້ຖາມພຣະເຢຊູວ່າ,"ເຈົ້າເປັນກະສັດຂອງຊາວຢິວບໍ?"ປີລາດເປັນຜູ້ປົກຄອງທີ່ແທ້ຈິງທີ່ປົກຄອງຢູດາພາຍໃຕ້ການບັນຊາຂອງກະສັດລາຊາອານາຈັກໂລມັນ, ດັ່ງນັ້ນບໍ່ມີໃຜສາມາດທ້າທາຍຜູ້ໃດທີ່ທ້າທາຍກະສັດຂອງລາວ.ເພາະສະນັ້ນ, ຄວາມສົນໃຈຂອງລາວແມ່ນບໍ່ວ່າພະເຍຊູເປັນກະສັດຂອງຊາວຢິວຜູ້ທີ່ທ້າທາຍການປົກຄອງຂອງກະສັດເຊຊາ. ພຣະເຢຊູໄດ້ກ່າວກັບປີລາດວ່າ, "ທ່ານເວົ້າຖືກແລ້ວ." ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ພຣະເຢຊູໄດ້ກ່າວວ່າ,"ຂ້າພະເຈົ້າເປັນກະສັດຂອງຊາວຢິວ,ຕາມການກ່າວຫາຂອງຝູງຊົນ." ຖ້ອຍ ຄຳ ຂອງພະເຍຊູກ່ຽວກັບກະສັດຂອງຊາວຢິວບໍ່ໄດ້ ໝາຍ ເຖິງການເປັນກະສັດໃນໂລກປັດຈຸບັນແລະບໍ່ໄດ້ສະແດງຄວາມທະເຍີທະຍານທາງການເມືອງ.ທ່ານໄດ້ປະກາດຕຳແໜ່ງເປັນເມຊີ.ພຣະເມຊີອາໄດ້ຖືກລະບຸໄວ້ຢ່າງຈະແຈ້ງວ່າເປັນກະສັດຂອງຊາວຢິວແລະ ໝາຍ ເຖິງກະສັດນິລັນດອນຜູ້ທີ່ຈະສືບທອດດາວິດ.
ປີລາດໄດ້ຮຽນຮູ້ຈາກຖ້ອຍຄຳເຫລົ່ານີ້ຂອງພະເຍຊູວ່າລາວບໍ່ເຄີຍເປັນກະສັດແທ້ໆທີ່ຈະກະບົດຕໍ່ສູ້ກັບເຊຊາ.ປີລາດຈະຖືກຕັດສິນໂທດທັນທີໂດຍບໍ່ມີຄວາມເຕັມໃຈທີ່ຈະໃຫ້ອະໄພຖ້າອຳນາດຂອງພະເຍຊູມີອຳນາດຫຼາຍຈົນວ່າລາວຖືວ່າເປັນກະສັດຂອງຊາວຢິວໂດຍການກະບົດຕໍ່Caesar.ແຕ່ຕົວເລກຂອງພະເຍຊູໃນສາຍຕາຂອງປີລາດແມ່ນອ່ອນແອຫຼາຍແລະໜ້າອາຍ.ບໍ່ພຽງແຕ່ບໍ່ມີຜູ້ເຫັນອົກເຫັນໃຈເທົ່ານັ້ນ,ແຕ່ບໍ່ມີສັນຍານແຫ່ງການກະບົດ. ແລະປີລາດຮູ້ດີວ່າ "ນີ້ແມ່ນເລື່ອງສາດສະ ໜາ ຕັ້ງແຕ່ຕົ້ນໆ", ແລະພວກເຂົາຮູ້ວ່າບັນຫາທີ່ພວກເຂົາຖືກຟ້ອງກໍ່ແມ່ນສາສະ ໜາ ໜຶ່ງ ເຊັ່ນກັນ. ປີລາດຮູ້ວ່ານີ້ແມ່ນຍ້ອນຄວາມຢິວຂອງຊາວຢິວທີ່ມີຕໍ່ພະເຍຊູ.
ສິ່ງທີ່ແປກທີ່ສຸດສຳລັບປີລາດແມ່ນ"ຄວາມຈິງທີ່ວ່າຜູ້ທີ່ຢືນເປັນຈຳເລີຍຍັງເວົ້າຢ່າງງຽບໆບໍ່ວ່າດ້ວຍເຫດຜົນໃດກໍ່ຕາມ,ເຖິງວ່າຈະມີຂໍ້ກ່າວຫາທີ່ບໍ່ດີຫຼາຍກໍ່ຕາມ."ປີລາດໄດ້ສົງໄສກ່ຽວກັບເລື່ອງນີ້ແລະຖາມວ່າ,"ເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຍິນວ່າພວກເຂົາເປັນພະຍານກັບເຈົ້າຫຼາຍປານໃດ?"ແຕ່ພະເຍຊູບໍ່ຕອບຫຍັງເລີຍ.ພະເຍຊູບໍ່ໄດ້ຕອບຂໍ້ກ່າວຫາຂອງພວກເຂົາ.ພະເຍຊູບໍ່ໄດ້ຖືກປ່ອຍຕົວຢ່າງບໍ່ມີຄວາມຜິດໃນການທົດລອງນີ້,ແຕ່ຍ້ອນວ່າພວກເຂົາຕ້ອງຖືກຕັດສິນລົງໂທດເຖິງຕາຍ.ໃນການຕອບ, ເອຊາຢາ 53: 7 ກ່າວວ່າ:
ປີລາດໄດ້ຖາມພຣະເຢຊູວ່າ,"ເຈົ້າເປັນກະສັດຂອງຊາວຢິວບໍ?"ປີລາດເປັນຜູ້ປົກຄອງທີ່ແທ້ຈິງທີ່ປົກຄອງຢູດາພາຍໃຕ້ການບັນຊາຂອງກະສັດລາຊາອານາຈັກໂລມັນ, ດັ່ງນັ້ນບໍ່ມີໃຜສາມາດທ້າທາຍຜູ້ໃດທີ່ທ້າທາຍກະສັດຂອງລາວ.ເພາະສະນັ້ນ, ຄວາມສົນໃຈຂອງລາວແມ່ນບໍ່ວ່າພະເຍຊູເປັນກະສັດຂອງຊາວຢິວຜູ້ທີ່ທ້າທາຍການປົກຄອງຂອງກະສັດເຊຊາ. ພຣະເຢຊູໄດ້ກ່າວກັບປີລາດວ່າ, "ທ່ານເວົ້າຖືກແລ້ວ." ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ພຣະເຢຊູໄດ້ກ່າວວ່າ,"ຂ້າພະເຈົ້າເປັນກະສັດຂອງຊາວຢິວ,ຕາມການກ່າວຫາຂອງຝູງຊົນ." ຖ້ອຍ ຄຳ ຂອງພະເຍຊູກ່ຽວກັບກະສັດຂອງຊາວຢິວບໍ່ໄດ້ ໝາຍ ເຖິງການເປັນກະສັດໃນໂລກປັດຈຸບັນແລະບໍ່ໄດ້ສະແດງຄວາມທະເຍີທະຍານທາງການເມືອງ.ທ່ານໄດ້ປະກາດຕຳແໜ່ງເປັນເມຊີ.ພຣະເມຊີອາໄດ້ຖືກລະບຸໄວ້ຢ່າງຈະແຈ້ງວ່າເປັນກະສັດຂອງຊາວຢິວແລະ ໝາຍ ເຖິງກະສັດນິລັນດອນຜູ້ທີ່ຈະສືບທອດດາວິດ.
ປີລາດໄດ້ຮຽນຮູ້ຈາກຖ້ອຍຄຳເຫລົ່ານີ້ຂອງພະເຍຊູວ່າລາວບໍ່ເຄີຍເປັນກະສັດແທ້ໆທີ່ຈະກະບົດຕໍ່ສູ້ກັບເຊຊາ.ປີລາດຈະຖືກຕັດສິນໂທດທັນທີໂດຍບໍ່ມີຄວາມເຕັມໃຈທີ່ຈະໃຫ້ອະໄພຖ້າອຳນາດຂອງພະເຍຊູມີອຳນາດຫຼາຍຈົນວ່າລາວຖືວ່າເປັນກະສັດຂອງຊາວຢິວໂດຍການກະບົດຕໍ່Caesar.ແຕ່ຕົວເລກຂອງພະເຍຊູໃນສາຍຕາຂອງປີລາດແມ່ນອ່ອນແອຫຼາຍແລະໜ້າອາຍ.ບໍ່ພຽງແຕ່ບໍ່ມີຜູ້ເຫັນອົກເຫັນໃຈເທົ່ານັ້ນ,ແຕ່ບໍ່ມີສັນຍານແຫ່ງການກະບົດ. ແລະປີລາດຮູ້ດີວ່າ "ນີ້ແມ່ນເລື່ອງສາດສະ ໜາ ຕັ້ງແຕ່ຕົ້ນໆ", ແລະພວກເຂົາຮູ້ວ່າບັນຫາທີ່ພວກເຂົາຖືກຟ້ອງກໍ່ແມ່ນສາສະ ໜາ ໜຶ່ງ ເຊັ່ນກັນ. ປີລາດຮູ້ວ່ານີ້ແມ່ນຍ້ອນຄວາມຢິວຂອງຊາວຢິວທີ່ມີຕໍ່ພະເຍຊູ.
ສິ່ງທີ່ແປກທີ່ສຸດສຳລັບປີລາດແມ່ນ"ຄວາມຈິງທີ່ວ່າຜູ້ທີ່ຢືນເປັນຈຳເລີຍຍັງເວົ້າຢ່າງງຽບໆບໍ່ວ່າດ້ວຍເຫດຜົນໃດກໍ່ຕາມ,ເຖິງວ່າຈະມີຂໍ້ກ່າວຫາທີ່ບໍ່ດີຫຼາຍກໍ່ຕາມ."ປີລາດໄດ້ສົງໄສກ່ຽວກັບເລື່ອງນີ້ແລະຖາມວ່າ,"ເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຍິນວ່າພວກເຂົາເປັນພະຍານກັບເຈົ້າຫຼາຍປານໃດ?"ແຕ່ພະເຍຊູບໍ່ຕອບຫຍັງເລີຍ.ພະເຍຊູບໍ່ໄດ້ຕອບຂໍ້ກ່າວຫາຂອງພວກເຂົາ.ພະເຍຊູບໍ່ໄດ້ຖືກປ່ອຍຕົວຢ່າງບໍ່ມີຄວາມຜິດໃນການທົດລອງນີ້,ແຕ່ຍ້ອນວ່າພວກເຂົາຕ້ອງຖືກຕັດສິນລົງໂທດເຖິງຕາຍ.ໃນການຕອບ, ເອຊາຢາ 53: 7 ກ່າວວ່າ:
:“ລາວຖືກໝິ່ນປະໝາດຢ່າງເຈັບແສບແຕ່ກໍມີຄວາມສຸພາບອ່ອນຫວານລາວບໍ່ເວົ້າຈາຫຍັງເລີຍເໝືອນລູກແກະທີ່ຖືກນຳໄປຂ້າແລະເໝືອນແກະທີ່ຖືກເຂົາຕັດຂົນລາວບໍ່ເວົ້າຫຍັງເລີຍ.”
ພະເຍຊູບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງອ້າງເອົາຄວາມບໍລິສຸດຂອງຕົນ.ເຖິງແມ່ນວ່າລາວບໍ່ມີຄວາມຜິດ,ແຕ່ຕອນນີ້ລາວຢືນຢູ່ບ່ອນນັ້ນ,ເຮັດບາບແທນພວກເຮົາ.ພະເຍຊູບໍ່ຕ້ອງການຖືກຕັດສິນວ່າສົມຄວນ.
ຄຳ ພີໄບເບິນ (ເອຊາຢາ 53: 5) ກ່າວວ່າ“ແຕ່ລາວຖືກບາດເຈັບຍ້ອນບາບຂອງເຮົາທັງຫລາຍ ລາວຖືກຕີຍ້ອນພວກເຮົາເຮັດຊົ່ວການລົງໂທດທີ່ລາວໄດ້ຮັບນັ້ນ
ເຮັດໃຫ້ພວກເຮົາເປັນອິດສະຫລະສົມບູນການທີ່ລາວຖືກຕີນັ້ນ
ກໍເພື່ອໃຫ້ເຮົາຫາຍດີ.. ”
ຊາວຢິວຮູ້ຈັກພະເຍຊູເປັນພະຄລິດຂອງເຂົາເຈົ້າແລະຍິນດີຕ້ອນຮັບການເຂົ້າໄປເມືອງເຢຣຶຊາເລມຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ.ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ,ພະເຍຊູຕໍ່ຕ້ານກັບຄວາມຄາດຫວັງຂອງເຂົາເຈົ້າ.
ພຣະຄຣິດທີ່ຊາວຢິວໄດ້ລໍຖ້າແລະປາຖະ ໜາ ແມ່ນ "ບໍ່ແມ່ນ ຈຳ
ເລີຍທີ່ຖືກທົດລອງຢູ່ຕໍ່ໜ້າພີລາດ,ແຕ່ກະສັດຂອງພວກເຂົາທີ່ຈະຊ່ວຍຊີວິດອິດສະຣາເອນ."ໃນເວລາທີ່ຊາວຢິວບໍ່ເຫັນດີ,ຄວາມຄາດຫວັງຂອງພວກເຂົາຕໍ່ພຣະເຢຊູກາຍເປັນການທໍລະຍົດ.
ໃນສະຖານະການນີ້, ຖ້າປີລາດບໍ່ຍອມຟັງ ຄຳ ແນະ ນຳ ຂອງພວກເຂົາ,
ລາວກໍ່ບໍ່ຮູ້ວ່າຈະມີຫຍັງເກີດຂື້ນໃນພາຍຫລັງ.
ພວກປະໂລຫິດໄດ້ຕັດສິນໃຈແລ້ວທີ່ຈະຖອນຊາວຢິວອອກຈາກບັນດາຊາວຢິວ. ຝູງຊົນໄດ້ກາຍມາເປັນຢ່າງໄວວາ.“ພຣະເຢຊູຕ້ອງຖືກຄຶງໄວ້ທີ່ໄມ້ກາງແຂນ.”ໄດ້ຍິນສຽງຮ້ອງຢູ່ທີ່ນີ້ແລະຢູ່ທີ່ນັ້ນ.ປີລາດໄດ້ເອົານ້ຳ ແລະລ້າງມືຂອງຕົນຕໍ່ຝູງຊົນໂດຍກ່າວວ່າ, "ຂ້ອຍບໍ່ມີໂທດຕໍ່ເລືອດຂອງຊາຍຄົນນີ້;ປີລາດໄດ້ປ່ອຍຕົວໂຈນບາຣາບາໃຫ້ພວກເຮົາ,ຂ້ຽນພຣະເຢຊູແທນບາຣາບາ,ແລະໄດ້ຕອກພຣະເຢຊູໄວ້ທີ່ໄມ້ກາງແຂນ.ປີລາດໄດ້ປົກຄອງກ່ຽວກັບພະເຍຊູ.ປະໂຫຍກປະຫານຊີວິດເພື່ອການຄຶງໄດ້ຖືກເຮັດແລ້ວ.ແຖວປະຫານຊີວິດຖືກລົງໂທດໂດຍການຕີກ່ອນທີ່ຈະປະຫານ.ສາຍສວມຂອງສປປລຂອງ Romanມີມືຈັບສັ້ນ,ສາຍຫນັງສອງສາມເສັ້ນ,ແລະມີຊາກສົບທີ່ແຫຼມຄົມຕິດຢູ່ດ້ານໜ້າ, ດັ່ງນັ້ນເມື່ອຖືກຕີກັບສຽງຄ້ອງນີ້, ກະດູກສັນຫຼັງຈະເປີດເຜີຍ, ແລະບາງຄັ້ງເນື້ອ ໜັງກໍ່ຖືກຝັງ.ແລະນັກໂທດທີ່ຖືກຕັດສິນລົງໂທດຕ້ອງເຮັດໃຫ້ຮ່າງກາຍທີ່ຖືກຄຶງຂອງລາວຄືນດີຂື້ນແລະຂຶ້ນໄປສູ່ໂທດ.ຫລັງຈາກທະຫານໂລມັນໄດ້ໂຈມຕີພະເຍຊູດ້ວຍສຽງໂຫດຮ້າຍ,ພະເຍຊູຕ້ອງແບກໄມ້ກາງແຂນຂອງໄມ້ກາງແຂນແລະຂຶ້ນເນີນພູ Golgotha.
ພວກປະໂລຫິດໄດ້ຕັດສິນໃຈແລ້ວທີ່ຈະຖອນຊາວຢິວອອກຈາກບັນດາຊາວຢິວ. ຝູງຊົນໄດ້ກາຍມາເປັນຢ່າງໄວວາ.“ພຣະເຢຊູຕ້ອງຖືກຄຶງໄວ້ທີ່ໄມ້ກາງແຂນ.”ໄດ້ຍິນສຽງຮ້ອງຢູ່ທີ່ນີ້ແລະຢູ່ທີ່ນັ້ນ.ປີລາດໄດ້ເອົານ້ຳ ແລະລ້າງມືຂອງຕົນຕໍ່ຝູງຊົນໂດຍກ່າວວ່າ, "ຂ້ອຍບໍ່ມີໂທດຕໍ່ເລືອດຂອງຊາຍຄົນນີ້;ປີລາດໄດ້ປ່ອຍຕົວໂຈນບາຣາບາໃຫ້ພວກເຮົາ,ຂ້ຽນພຣະເຢຊູແທນບາຣາບາ,ແລະໄດ້ຕອກພຣະເຢຊູໄວ້ທີ່ໄມ້ກາງແຂນ.ປີລາດໄດ້ປົກຄອງກ່ຽວກັບພະເຍຊູ.ປະໂຫຍກປະຫານຊີວິດເພື່ອການຄຶງໄດ້ຖືກເຮັດແລ້ວ.ແຖວປະຫານຊີວິດຖືກລົງໂທດໂດຍການຕີກ່ອນທີ່ຈະປະຫານ.ສາຍສວມຂອງສປປລຂອງ Romanມີມືຈັບສັ້ນ,ສາຍຫນັງສອງສາມເສັ້ນ,ແລະມີຊາກສົບທີ່ແຫຼມຄົມຕິດຢູ່ດ້ານໜ້າ, ດັ່ງນັ້ນເມື່ອຖືກຕີກັບສຽງຄ້ອງນີ້, ກະດູກສັນຫຼັງຈະເປີດເຜີຍ, ແລະບາງຄັ້ງເນື້ອ ໜັງກໍ່ຖືກຝັງ.ແລະນັກໂທດທີ່ຖືກຕັດສິນລົງໂທດຕ້ອງເຮັດໃຫ້ຮ່າງກາຍທີ່ຖືກຄຶງຂອງລາວຄືນດີຂື້ນແລະຂຶ້ນໄປສູ່ໂທດ.ຫລັງຈາກທະຫານໂລມັນໄດ້ໂຈມຕີພະເຍຊູດ້ວຍສຽງໂຫດຮ້າຍ,ພະເຍຊູຕ້ອງແບກໄມ້ກາງແຂນຂອງໄມ້ກາງແຂນແລະຂຶ້ນເນີນພູ Golgotha.
Comments
Post a Comment