ລັກລົດຈັກຊ້າຍແລະຂວາ
ແລ້ວໄດ້ເກີດການມືດມົວທົ່ວແຜ່ນດິນຕັ້ງແຕ່ຫົກໂມງ ປັດຈຸບັນນີ້ເຄີຍເວົ້າວ່າເວລາທ່ຽງ.ຈົນເຖິງເກົ້າໂມງ. ປັດຈຸບັນເຄີຍເວົ້າວ່າບ່າຍສາມໂມງ. ຄັນປະມານເກົ້າໂມງພຣະເຢຊູຊົງຮ້ອງສຽງດັ່ງວ່າ,“ເອລີແລມາຊາບັກທານີ”(ແປວ່າ,“ພຣະເຈົ້າຂອງຂ້າພຣະອົງ,ພຣະເຈົ້າຂອງຂ້າພຣະອົງເອີຍ,ເຫດສັນໃດຈິ່ງຊົງປະຖິ້ມຂ້າພຣະອົງເສຍ”). ບາງຄົນທີ່ຢືນຢູ່ນັ້ນເມື່ອໄດ້ຍິນກໍເວົ້າວ່າ,“ຄົນຜູ້ນີ້ເອີ້ນຫາອາລີຢາ.” ໃນທັນໃດນັ້ນມີຜູ້ໜຶ່ງໃນພວກເຂົາແລ່ນໄປເອົາຟອງນ້ຳຈຸ່ມເຫລົ້າແວງສົ້ມໃຫ້ເຕັມແລ້ວສຽບໃສ່ປາຍໄມ້ອໍ້ຍື່ນໃຫ້ພຣະອົງສະເຫວີຍ. ແຕ່ຄົນອື່ນເວົ້າວ່າ,“ຟ້າວເທື່ອ,ຖ້າເບິ່ງກ່ອນວ່າເອລີຢາຈະມາຊ່ອຍມັນໃຫ້ພົ້ນຫລືບໍ່.” ສ່ວນພຣະເຢຊູກໍຊົງຮ້ອງສຽງດັ່ງຂຶ້ນອີກແລ້ວຊົງປ່ອຍຈິດວິນຍານໄປ. ແລະເບິ່ງແມ,ຜ້າກັ້ງໃນພຣະວິຫານກໍຊົງຖືກຈີກໄປສອງຕ່ອນຕັ້ງແຕ່ເທິງລົງເຖິງລຸ່ມແຜ່ນດິນກໍສະທ້ານຫວັ່ນໄຫວສີລາກໍແຕກອອກຈາກກັນ. ອຸບໂມງຝັງສົບກໍໄຂອອກສົບພວກໄພ່ພົນຂອງພຣະເຈົ້າຫລາຍຄົນທີ່ລ່ວງລັບໄປແລ້ວກໍເປັນຄືນມາ. ເຂົາທັງຫລາຍຈິ່ງພາກັນອອກຈາກອຸບໂມງແລະເມື່ອພຣະເຢຊູຊົງເປັນຄືນມາແລ້ວກໍໄດ້ເຂົ້າໄປໃນນະຄອນສັກສິດປະກົດຕົວໃຫ້ຫລາຍຄົນເຫັນ. ສ່ວນນາຍຮ້ອຍແລະທະຫານທີ່ເຝົ້າພຣະສົບພຣະເຢຊູຢູ່ນຳກັນເມື່ອໄດ້ເຫັນແຜ່ນດິນຫວັ່ນໄຫວແລະເຫດການທັງປວງທີ່ເກີດຂຶ້ນນັ້ນກໍພາກັນຢ້ານຫລາຍຈິ່ງເວົ້າກັນວ່າ,“ຈິງແທ້ແລ້ວ,ທ່ານຜູ້ນີ້ແມ່ນພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ.” (ມັດທາຍ 27: 45-54)
ໂຈນສອງຄົນໄດ້ປະກົດຕົວໂດຍໄມ້ກາງແຂນຂອງພຣະເຢຊູ.ໂຈນສອງຄົນນີ້ແມ່ນຕົວເລກຂອງຄົນບາບທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງມະນຸດ.ໂລມ5:12ກ່າວວ່າມະນຸດທຸກຄົນເປັນຄົນບາບໂດຍບໍ່ມີຂໍ້ຍົກເວັ້ນ.ໃນກໍລະນີຂອງໂຈນສອງຄົນນັ້ນ,ມັນຕ້ອງເວົ້າວ່າລາຄາຂອງບາບແມ່ນຄວາມຕາຍ.ຖ້າໂຈນສອງຄົນນີ້ສະແດງເຖິງຄວາມບາບຂອງມະນຸດຊາດ, ມັນສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າພວກເຮົາຈະບໍ່ມີຄວາມຊອບ ທຳ ຢູ່ໃນພວກເຮົາເລີຍ. ໂຈນສອງຄົນນີ້ບອກເຖິງຄວາມຈິງທີ່ວ່າມະນຸດຊາດໄດ້ຖືກແບ່ງອອກເປັນສອງທາງໂດຍພຣະເຢຊູຄຣິດ.ພວກເຮົາບໍ່ຮູ້ກ່ຽວກັບໂຈນສອງຄົນນີ້,ເຊິ່ງຢືນຢູ່ເບື້ອງຊ້າຍຫລືຂວາ.ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ,ພະຄໍາພີກ່າວວ່າໂຈນຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບຄວາມລອດແມ່ນຢູ່ເບື້ອງຂວາ,ແລະໂຈນທີ່ຖືກທໍາລາຍແມ່ນຢູ່ເບື້ອງຊ້າຍ.ໂຈນທາງເບື້ອງຊ້າຍສະແດງໃຫ້ຜູ້ທີ່ຖືກຕັດສິນລົງໂທດຕາມກົດ ໝາຍ ແລະຈະຖືກຕັດສິນຈາກພຣະເຈົ້າ. ກົດ ໝາຍ ບໍ່ໄດ້ກ່າວໂທດຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນພຣະຄຣິດ,ແຕ່ວ່າຜູ້ທີ່ບໍ່ຢູ່ໃນພຣະຄຣິດຈະຖືກຕັດສິນໂດຍກົດ ໝາຍ.
ໂຈນເບື້ອງຂວາເບື້ອງຕົ້ນໄດ້ຕຳໜິຕິຕຽນແລະວິຈານພຣະເຢຊູ,ແຕ່ລາວໄດ້ກັບໃຈແລະໄດ້ຮັບຄວາມລອດ. ພວກເຮົາຄືກັບພວກໂຈນທີ່ຈະຖືກຕັດສິນລົງໂທດຕະຫຼອດໄປ, ແຕ່ພວກເຮົາສາມາດກັບໃຈແລະລອດຈາກພຣະເຈົ້າເມື່ອພວກເຮົາຖືກຄຶງກັບພຣະເຢຊູ.ມະນຸດຊາດທຸກຄົນຕ້ອງເບິ່ງຂ້າມສາມອົງນີ້ຢູ່ເທິງເນີນພູGolgotha ແລະເລືອກເສັ້ນທາງແຫ່ງຄວາມຕາຍຫລືທາງຂອງຊີວິດວ່າຈະໄປທາງໃດ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ທ່ານຕ້ອງເລືອກເສັ້ນທາງແຄບ.ໂຈນສອງຄົນນັ້ນໄດ້ເຮັດຜິດ. ແລະມັນແມ່ນຄືກັນກັບການຖືກຕັດສິນປະຫານຊີວິດໂດຍການຄຶງ. ການກ່າວຫາຄັ້ງ ທຳ ອິດຂອງພວກເຂົາກ່ຽວກັບພະເຍຊູຢູ່ເທິງໄມ້ກາງແຂນ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ໂຈນສອງຄົນນີ້ໄດ້ແຍກກັນໄປໃນເວລາສຸດທ້າຍຂອງໂຊກຊະຕາ. ໂຈນທາງເບື້ອງຊ້າຍບໍ່ໄດ້ກັບໃຈຈາກການເປັນຄົນບາບ.ການລັກຂະໂມຍນີ້ໄດ້ສືບຕໍ່ໄປຈົນກ່ວາການໃສ່ຮ້າຍປ້າຍສີແລະເຍາະເຍີ້ຍພະເຍຊູຕາຍ. "ທ່ານບໍ່ແມ່ນພຣະຄຣິດບໍ? ຊ່ວຍທ່ານແລະພວກເຮົາ."ໂຈນທາງເບື້ອງຊ້າຍໄດ້ຮັບໂອກາດທີ່ດີທີ່ຈະເຊື່ອໃນພຣະເຢຊູຄຣິດ, ແຕ່ລາວໄດ້ປະຕິເສດຕົວເອງແລະໄດ້ກ້າວສູ່ເສັ້ນທາງ ທຳ ລາຍ. ມີຄົນ ຈຳ ນວນຫລວງຫລາຍໃນໂລກນີ້ທີ່ກຳລັງເດີນໄປໃນເສັ້ນທາງແຫ່ງຄວາມຕາຍໂດຍປະຕິເສດຕົນເອງທີ່ຈະເຊື່ອໃນພຣະເຢຊູຄືກັບໂຈນຄົນນີ້.
ໂຈນທາງເບື້ອງຂວາໄດ້ກັບໃຈວ່າລາວເປັນຄົນບາບ,ແລະຫັນມາຫາພຣະຄຣິດເພື່ອຊີວິດຂອງລາວ.ໂຈນຄົນນີ້ແມ່ນຄືກັນກັບໂຈນທາງເບື້ອງຊ້າຍແລະເປັນຄົນເຍາະເຍີ້ຍພຣະເຢຊູ, ແຕ່ຫລັງຈາກນັ້ນລາວໄດ້ຍິນ
ຄຳ ແຫ່ງຄວາມລອດຈາກພຣະເຢຊູ.
ລາວເວົ້າກັບຄົນຂີ້ລັກຢູ່ເບື້ອງຊ້າຍວ່າ,“ ເຈົ້າບໍ່ຢ້ານກົວພຣະເຈົ້າບໍຫລັງຈາກເຈົ້າຖືກຕັດສິນລົງໂທດ?"ພວກເຮົາໄດ້ຮັບລາງວັນສຳລັບສິ່ງທີ່ພວກເຮົາໄດ້ເຮັດ."ລາວເບິ່ງບາບຂອງລາວແລະກັບໃຈ.
ຄົນຂີ້ລັກຢູ່ເບື້ອງຂວາກາຍເປັນຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ພຣະເຈົ້າ.ການກັບໃຈເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ພຣະເຈົ້າ.ແລະທ່ານຕ້ອງເຂົ້າໃຈວ່າເປັນຫຍັງທ່ານຢູ່ໃນໂລກນີ້, ຈົ່ງກັບໃຈຄືກັບຄຳອຸປະມາຂອງລູກຊາຍທີ່ເສີຍເມີຍ,ແລະກັບຄືນສູ່ອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າ.ໂຈນທີ່ຖືກຕ້ອງກ່າວວ່າ,"ພຣະເຢຊູ,ຄິດເຖິງຂ້ອຍເມື່ອເຈົ້າເຂົ້າໄປໃນປະເທດຂອງເຈົ້າ." ພະເຍຊູກ່າວກັບລາວວ່າ, "ມື້ນີ້ທ່ານຈະຢູ່ກັບຂ້ອຍໃນອຸທິຍານ." ສັດທາບໍ່ ຈຳ ເປັນຕ້ອງໃຊ້ເວລາດົນ.
ພະເຍຊູຖືກຄຶງຢູ່ເທິງໄມ້ກາງແຂນຂອງGolgothaHillແລະຄວາມເຈັບປວດກໍ່ຮ້າຍແຮງຂຶ້ນ.ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ,ໃນທ່າມກາງຄວາມທຸກທໍລະມານດັ່ງກ່າວ,ພຣະເຢຊູໄດ້ເບິ່ງກຸ່ມທີ່ໄດ້ສ້າງຄວາມເສຍຫາຍໃຫ້ລາວແລະໄດ້ສະ ເໜີ ຄຳ ອະທິຖານຂອງພໍ່ຂອງລາວ. ທັນໃດນັ້ນໂລກກໍ່ມືດໄປ.ຜູ້ຄົນພາກັນປະຫຼາດໃຈຈົນບໍ່ຮູ້ວ່າຈະເຮັດແນວໃດ. ແຕ່ເມື່ອເຖິງເວລາຄວາມມືດຈະສິ້ນສຸດລົງ,“ພຣະເຈົ້າຂອງຂ້າພະເຈົ້າ,ພຣະເຈົ້າຂອງຂ້າພະເຈົ້າ,ເປັນຫຍັງທ່ານປະຖິ້ມຂ້າພະເຈົ້າ?ມັນແມ່ນສຽງຮ້ອງຂອງຄວາມທຸກທໍລະມານຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ,ຖືກປະຖິ້ມຈາກພຣະເຈົ້າ.ມີສຽງຮ້ອງໄຫ້ຂອງຄວາມເຈັບປວດທີ່ໂສກເສົ້ານັບຕັ້ງແຕ່ປະຫວັດສາດຂອງມະນຸດຊາດບໍ?ການຮ້ອງໄຫ້ຂອງຄວາມເຈັບປວດນີ້ແມ່ນຍັງດັງກ້ອງໄປທົ່ວໂລກ.ຜູ້ຄົນຕ້ອງໄດ້ຍິນສຽງຮ້ອງຂອງຄວາມທຸກທໍລະມານຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າທີ່ມາຈາກໄມ້ກາງແຂນ,ກັບໃຈ,ແລະກັບມາຫາພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ.ການກັບໃຈແມ່ນຊີວິດທີ່ປະຕິເສດຕົນເອງ.ມັນແມ່ນການທີ່ຈະຖືກຄຶງກັບພຣະເຢຊູ. ພຣະເຢຊູໄດ້ຖືກຄຶງຢູ່ທີ່ຊົ່ວໂມງທີສາມ. ນີ້ແມ່ນເວລາຂອງມື້ນີ້ເວລາ 9 ໂມງເຊົ້າ. ແລະຫລັງຈາກສາມຊົ່ວໂມງ, ຄວາມມືດໄດ້ມາສູ່ໂລກໃນເວລາຫົກໂມງແລງ (ຊີ້ໄປ 12:00).ແລະຄວາມມືດນີ້ແກ່ຍາວເປັນເວລາສາມຊົ່ວໂມງ.ໃນເວລາ9ໂມງມືດຄວາມມືດກໍ່ຫາຍໄປ (ປະມານ 3 ໂມງແລງ) ແລະຕໍ່ມາພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ສິ້ນພຣະຊົນ. ຄວາມມືດນີ້ສະແດງເຖິງຄວາມໂກດແຄ້ນຂອງພຣະເຈົ້າ. ພະເຈົ້າໂກດແຄ້ນລູກຊາຍຂອງລາວຢ່າງໂຫດຮ້າຍ.ພຣະພິໂລດຂອງພຣະເຈົ້ານີ້ແມ່ນການພິພາກສາຂອງພຣະເຈົ້າກ່ຽວກັບຄວາມຍຸດຕິ ທຳ ຕໍ່ຄົນບາບ.
ພຣະເຈົ້າຊົງເຈີມບາບຂອງຄົນບາບໃສ່ພຣະເຢຊູເທິງໄມ້ກາງແຂນຂອງໂກໂບອາດ. ດຽວນີ້ລາວ ກຳ ລັງປະສົບຄວາມໂກດແຄ້ນນີ້, ບໍ່ແມ່ນພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ, ແຕ່ເປັນຕົວແທນຂອງບາບຂອງມະນຸດຊາດທີ່ໄດ້ຟື້ນຟູຄືນໃໝ່ແທນບາບຂອງຄົນບາບທັງໝົດ.ພຣະເຈົ້າໄດ້ເຮັດສິ່ງນີ້ເພື່ອຊ່ວຍຄົນບາບໂດຍການພິພາກສາຂອງພຣະພິໂລດນີ້ໃສ່ພຣະບຸດຂອງພຣະອົງ.ພຣະເຈົ້າຊົງຊ່ວຍຊີວິດຄົນທີ່ເຮັດບາບໃຫ້ກັບໃຈແລະຕາຍເທິງໄມ້ກາງແຂນກັບພຣະເຢຊູ.ໃນເວລາທີ່ຄວາມມືດຍັງສືບຕໍ່ຢູ່ໃນເວລາ 6:00 ໂມງຫາ 9:00, ພຣະເຢຊູໄດ້ຮ້ອງອອກມາວ່າ,“ ເອລີ, ເອລີ, lama sabachthani? ນັ້ນໝາຍຄວາມວ່າ,ພຣະເຈົ້າຂອງຂ້ອຍ,ພຣະເຈົ້າຂອງຂ້ອຍ,ເປັນຫຍັງເຈົ້າປະຖິ້ມຂ້ອຍ?”ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະຖິ້ມລູກຊາຍຂອງລາວ.ສະນັ້ນເປັນຫຍັງພຣະເຈົ້າຈຶ່ງປະຖິ້ມພຣະບຸດຂອງພຣະອົງ,ຜູ້ທີ່ທົນທຸກທໍລະມານຢູ່ເທິງໄມ້ກາງແຂນ?ມັນແມ່ນຍ້ອນວ່າລາວໄດ້ເຫັນພຣະບຸດຢູ່ເທິງໄມ້ກາງແຂນເປັນຄົນບາບ,ບໍ່ແມ່ນລູກຊາຍ.ພຣະເຢຊູຊົງໂກດແຄ້ນພຣະເຈົ້າເທິງໄມ້ກາງແຂນໃນຖານະຄົນບາບ.ດັ່ງນັ້ນ,ພວກເຮົາໄດ້ຖືກພິພາກສາກັບພຣະເຢຊູໃນພຣະຄຣິດ.ມັນເປັນຄວາມຮັກສຳລັບຜູ້ທີ່ກັບໃຈແລະກັບມາທີ່ພຣະເຈົ້າສາມາດປະຖິ້ມແມ່ນແຕ່ພຣະບຸດຂອງພຣະອົງ.ພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ສະແດງຄວາມຮັກຕໍ່ຜູ້ໃດ.ພຽງແຕ່ກັບໃຈແລະໃຫ້ຄວາມຮັກແກ່ຄົນທີ່ຕາຍກັບພຣະເຢຊູເທົ່ານັ້ນ. “ເພາະວ່າພຣະເຈົ້າຮັກໂລກຈົນໄດ້ປະທານພຣະບຸດອົງດຽວຂອງພຣະອົງ,ເພື່ອຜູ້ທີ່ເຊື່ອໃນພຣະອົງຈະບໍ່ຈິບຫາຍ,ແຕ່ໃຫ້ມີຊີວິດຕະຫຼອດໄປ. ”ດ້ວຍການສິ້ນພຣະຊົນຂອງພຣະເຢຊູ,ຜ້າຄຸມຂອງພະວິຫານໄດ້ຖືກເຊັດຈາກເທິງລົງຫາລຸ່ມ."ສານຂອງພະວິຫານຖືກຈີກຂາດ"ແມ່ນການປະກາດຂອງພຣະເຈົ້າວ່າບໍ່ຕ້ອງມີການເສຍສະລະຂອງພຣະສັນຍາເດີມ.ຜ້າມ່ານແມ່ນການແບ່ງປັນລະຫວ່າງບໍລິສຸດຂອງຍານບໍລິສຸດແລະບໍລິສຸດຂອງບໍລິສຸດ.ແຕ່ການແບ່ງປັນນີ້ມີຄວາມສຳຄັນຫຼາຍຕໍ່ພວກເຮົາ.ປະໂລຫິດໃຫຍ່ຂອງອິດສະຣາເອນເຂົ້າໄປໃນພະວິຫານປີລະຄັ້ງເພື່ອຮັບເອົາບາບຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ,ແລະໄດ້ຖວາຍເຄື່ອງບູຊາແດ່ພຣະເຈົ້າເພື່ອການຊົດໃຊ້.ໃນເວລານີ້,ປະໂລຫິດໃຫຍ່ໄດ້ຂ້າລູກແກະຕົວເອງແລະແບກມັນດ້ວຍເລືອດ,ແລະສຳລັບຄົນທີ່ລາວໄດ້ຂ້າແບ້ແລະເຂົ້າໄປໃນບ່ອນນັ້ນດ້ວຍເລືອດແລະຊົດໃຊ້. ດຽວນີ້, ດ້ວຍການຕາຍຂອງພະເຍຊູ, ປ້າຍພະວິຫານໄດ້ຖືກຈີກຂາດ,ແລະຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງຜູ້ບໍລິສຸດແລະຜູ້ບໍລິສຸດທີ່ສຸດແມ່ນບໍ່ມີອີກແລ້ວ.ບັດນີ້ປະໂລຫິດໃຫຍ່ບໍ່ໄດ້ເຂົ້າໄປໃນທີ່ນັ້ນອີກແລ້ວ, ແລະບໍ່ ຈຳເປັນຕ້ອງເອົາເລືອດແບ້ເພື່ອເປັນບາບຂອງປະຊາຊົນ.ເຫດຜົນແມ່ນວ່າພຣະຄຣິດ,ຄືກັບລູກແກະຂອງພຣະເຈົ້າ,ໄດ້ກາຍເປັນເຄື່ອງຖວາຍບູຊາອັນເປັນນິດຂອງປະຊາຊົນໃນພຣະຄຣິດ.ການຖີ້ມປ້າຍໃສ່ພະວິຫານໝາຍຄວາມວ່າພະວິຫານຢູ່ເທິງໂລກໄດ້ຖືກຍ້າຍໄປສະຫວັນ.ສິ່ງສັກສິດທີ່ສຸດໃນໂລກແມ່ນແບບຢ່າງຂອງພະເຈົ້າແຫ່ງສະຫວັນທີ່ສຸດ. ໃນເຮັບເລີ 8: 5 .6
ລາວເວົ້າກັບຄົນຂີ້ລັກຢູ່ເບື້ອງຊ້າຍວ່າ,“ ເຈົ້າບໍ່ຢ້ານກົວພຣະເຈົ້າບໍຫລັງຈາກເຈົ້າຖືກຕັດສິນລົງໂທດ?"ພວກເຮົາໄດ້ຮັບລາງວັນສຳລັບສິ່ງທີ່ພວກເຮົາໄດ້ເຮັດ."ລາວເບິ່ງບາບຂອງລາວແລະກັບໃຈ.
ຄົນຂີ້ລັກຢູ່ເບື້ອງຂວາກາຍເປັນຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ພຣະເຈົ້າ.ການກັບໃຈເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ພຣະເຈົ້າ.ແລະທ່ານຕ້ອງເຂົ້າໃຈວ່າເປັນຫຍັງທ່ານຢູ່ໃນໂລກນີ້, ຈົ່ງກັບໃຈຄືກັບຄຳອຸປະມາຂອງລູກຊາຍທີ່ເສີຍເມີຍ,ແລະກັບຄືນສູ່ອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າ.ໂຈນທີ່ຖືກຕ້ອງກ່າວວ່າ,"ພຣະເຢຊູ,ຄິດເຖິງຂ້ອຍເມື່ອເຈົ້າເຂົ້າໄປໃນປະເທດຂອງເຈົ້າ." ພະເຍຊູກ່າວກັບລາວວ່າ, "ມື້ນີ້ທ່ານຈະຢູ່ກັບຂ້ອຍໃນອຸທິຍານ." ສັດທາບໍ່ ຈຳ ເປັນຕ້ອງໃຊ້ເວລາດົນ.
ພະເຍຊູຖືກຄຶງຢູ່ເທິງໄມ້ກາງແຂນຂອງGolgothaHillແລະຄວາມເຈັບປວດກໍ່ຮ້າຍແຮງຂຶ້ນ.ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ,ໃນທ່າມກາງຄວາມທຸກທໍລະມານດັ່ງກ່າວ,ພຣະເຢຊູໄດ້ເບິ່ງກຸ່ມທີ່ໄດ້ສ້າງຄວາມເສຍຫາຍໃຫ້ລາວແລະໄດ້ສະ ເໜີ ຄຳ ອະທິຖານຂອງພໍ່ຂອງລາວ. ທັນໃດນັ້ນໂລກກໍ່ມືດໄປ.ຜູ້ຄົນພາກັນປະຫຼາດໃຈຈົນບໍ່ຮູ້ວ່າຈະເຮັດແນວໃດ. ແຕ່ເມື່ອເຖິງເວລາຄວາມມືດຈະສິ້ນສຸດລົງ,“ພຣະເຈົ້າຂອງຂ້າພະເຈົ້າ,ພຣະເຈົ້າຂອງຂ້າພະເຈົ້າ,ເປັນຫຍັງທ່ານປະຖິ້ມຂ້າພະເຈົ້າ?ມັນແມ່ນສຽງຮ້ອງຂອງຄວາມທຸກທໍລະມານຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ,ຖືກປະຖິ້ມຈາກພຣະເຈົ້າ.ມີສຽງຮ້ອງໄຫ້ຂອງຄວາມເຈັບປວດທີ່ໂສກເສົ້ານັບຕັ້ງແຕ່ປະຫວັດສາດຂອງມະນຸດຊາດບໍ?ການຮ້ອງໄຫ້ຂອງຄວາມເຈັບປວດນີ້ແມ່ນຍັງດັງກ້ອງໄປທົ່ວໂລກ.ຜູ້ຄົນຕ້ອງໄດ້ຍິນສຽງຮ້ອງຂອງຄວາມທຸກທໍລະມານຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າທີ່ມາຈາກໄມ້ກາງແຂນ,ກັບໃຈ,ແລະກັບມາຫາພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ.ການກັບໃຈແມ່ນຊີວິດທີ່ປະຕິເສດຕົນເອງ.ມັນແມ່ນການທີ່ຈະຖືກຄຶງກັບພຣະເຢຊູ. ພຣະເຢຊູໄດ້ຖືກຄຶງຢູ່ທີ່ຊົ່ວໂມງທີສາມ. ນີ້ແມ່ນເວລາຂອງມື້ນີ້ເວລາ 9 ໂມງເຊົ້າ. ແລະຫລັງຈາກສາມຊົ່ວໂມງ, ຄວາມມືດໄດ້ມາສູ່ໂລກໃນເວລາຫົກໂມງແລງ (ຊີ້ໄປ 12:00).ແລະຄວາມມືດນີ້ແກ່ຍາວເປັນເວລາສາມຊົ່ວໂມງ.ໃນເວລາ9ໂມງມືດຄວາມມືດກໍ່ຫາຍໄປ (ປະມານ 3 ໂມງແລງ) ແລະຕໍ່ມາພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ສິ້ນພຣະຊົນ. ຄວາມມືດນີ້ສະແດງເຖິງຄວາມໂກດແຄ້ນຂອງພຣະເຈົ້າ. ພະເຈົ້າໂກດແຄ້ນລູກຊາຍຂອງລາວຢ່າງໂຫດຮ້າຍ.ພຣະພິໂລດຂອງພຣະເຈົ້ານີ້ແມ່ນການພິພາກສາຂອງພຣະເຈົ້າກ່ຽວກັບຄວາມຍຸດຕິ ທຳ ຕໍ່ຄົນບາບ.
ພຣະເຈົ້າຊົງເຈີມບາບຂອງຄົນບາບໃສ່ພຣະເຢຊູເທິງໄມ້ກາງແຂນຂອງໂກໂບອາດ. ດຽວນີ້ລາວ ກຳ ລັງປະສົບຄວາມໂກດແຄ້ນນີ້, ບໍ່ແມ່ນພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ, ແຕ່ເປັນຕົວແທນຂອງບາບຂອງມະນຸດຊາດທີ່ໄດ້ຟື້ນຟູຄືນໃໝ່ແທນບາບຂອງຄົນບາບທັງໝົດ.ພຣະເຈົ້າໄດ້ເຮັດສິ່ງນີ້ເພື່ອຊ່ວຍຄົນບາບໂດຍການພິພາກສາຂອງພຣະພິໂລດນີ້ໃສ່ພຣະບຸດຂອງພຣະອົງ.ພຣະເຈົ້າຊົງຊ່ວຍຊີວິດຄົນທີ່ເຮັດບາບໃຫ້ກັບໃຈແລະຕາຍເທິງໄມ້ກາງແຂນກັບພຣະເຢຊູ.ໃນເວລາທີ່ຄວາມມືດຍັງສືບຕໍ່ຢູ່ໃນເວລາ 6:00 ໂມງຫາ 9:00, ພຣະເຢຊູໄດ້ຮ້ອງອອກມາວ່າ,“ ເອລີ, ເອລີ, lama sabachthani? ນັ້ນໝາຍຄວາມວ່າ,ພຣະເຈົ້າຂອງຂ້ອຍ,ພຣະເຈົ້າຂອງຂ້ອຍ,ເປັນຫຍັງເຈົ້າປະຖິ້ມຂ້ອຍ?”ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະຖິ້ມລູກຊາຍຂອງລາວ.ສະນັ້ນເປັນຫຍັງພຣະເຈົ້າຈຶ່ງປະຖິ້ມພຣະບຸດຂອງພຣະອົງ,ຜູ້ທີ່ທົນທຸກທໍລະມານຢູ່ເທິງໄມ້ກາງແຂນ?ມັນແມ່ນຍ້ອນວ່າລາວໄດ້ເຫັນພຣະບຸດຢູ່ເທິງໄມ້ກາງແຂນເປັນຄົນບາບ,ບໍ່ແມ່ນລູກຊາຍ.ພຣະເຢຊູຊົງໂກດແຄ້ນພຣະເຈົ້າເທິງໄມ້ກາງແຂນໃນຖານະຄົນບາບ.ດັ່ງນັ້ນ,ພວກເຮົາໄດ້ຖືກພິພາກສາກັບພຣະເຢຊູໃນພຣະຄຣິດ.ມັນເປັນຄວາມຮັກສຳລັບຜູ້ທີ່ກັບໃຈແລະກັບມາທີ່ພຣະເຈົ້າສາມາດປະຖິ້ມແມ່ນແຕ່ພຣະບຸດຂອງພຣະອົງ.ພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ສະແດງຄວາມຮັກຕໍ່ຜູ້ໃດ.ພຽງແຕ່ກັບໃຈແລະໃຫ້ຄວາມຮັກແກ່ຄົນທີ່ຕາຍກັບພຣະເຢຊູເທົ່ານັ້ນ. “ເພາະວ່າພຣະເຈົ້າຮັກໂລກຈົນໄດ້ປະທານພຣະບຸດອົງດຽວຂອງພຣະອົງ,ເພື່ອຜູ້ທີ່ເຊື່ອໃນພຣະອົງຈະບໍ່ຈິບຫາຍ,ແຕ່ໃຫ້ມີຊີວິດຕະຫຼອດໄປ. ”ດ້ວຍການສິ້ນພຣະຊົນຂອງພຣະເຢຊູ,ຜ້າຄຸມຂອງພະວິຫານໄດ້ຖືກເຊັດຈາກເທິງລົງຫາລຸ່ມ."ສານຂອງພະວິຫານຖືກຈີກຂາດ"ແມ່ນການປະກາດຂອງພຣະເຈົ້າວ່າບໍ່ຕ້ອງມີການເສຍສະລະຂອງພຣະສັນຍາເດີມ.ຜ້າມ່ານແມ່ນການແບ່ງປັນລະຫວ່າງບໍລິສຸດຂອງຍານບໍລິສຸດແລະບໍລິສຸດຂອງບໍລິສຸດ.ແຕ່ການແບ່ງປັນນີ້ມີຄວາມສຳຄັນຫຼາຍຕໍ່ພວກເຮົາ.ປະໂລຫິດໃຫຍ່ຂອງອິດສະຣາເອນເຂົ້າໄປໃນພະວິຫານປີລະຄັ້ງເພື່ອຮັບເອົາບາບຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ,ແລະໄດ້ຖວາຍເຄື່ອງບູຊາແດ່ພຣະເຈົ້າເພື່ອການຊົດໃຊ້.ໃນເວລານີ້,ປະໂລຫິດໃຫຍ່ໄດ້ຂ້າລູກແກະຕົວເອງແລະແບກມັນດ້ວຍເລືອດ,ແລະສຳລັບຄົນທີ່ລາວໄດ້ຂ້າແບ້ແລະເຂົ້າໄປໃນບ່ອນນັ້ນດ້ວຍເລືອດແລະຊົດໃຊ້. ດຽວນີ້, ດ້ວຍການຕາຍຂອງພະເຍຊູ, ປ້າຍພະວິຫານໄດ້ຖືກຈີກຂາດ,ແລະຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງຜູ້ບໍລິສຸດແລະຜູ້ບໍລິສຸດທີ່ສຸດແມ່ນບໍ່ມີອີກແລ້ວ.ບັດນີ້ປະໂລຫິດໃຫຍ່ບໍ່ໄດ້ເຂົ້າໄປໃນທີ່ນັ້ນອີກແລ້ວ, ແລະບໍ່ ຈຳເປັນຕ້ອງເອົາເລືອດແບ້ເພື່ອເປັນບາບຂອງປະຊາຊົນ.ເຫດຜົນແມ່ນວ່າພຣະຄຣິດ,ຄືກັບລູກແກະຂອງພຣະເຈົ້າ,ໄດ້ກາຍເປັນເຄື່ອງຖວາຍບູຊາອັນເປັນນິດຂອງປະຊາຊົນໃນພຣະຄຣິດ.ການຖີ້ມປ້າຍໃສ່ພະວິຫານໝາຍຄວາມວ່າພະວິຫານຢູ່ເທິງໂລກໄດ້ຖືກຍ້າຍໄປສະຫວັນ.ສິ່ງສັກສິດທີ່ສຸດໃນໂລກແມ່ນແບບຢ່າງຂອງພະເຈົ້າແຫ່ງສະຫວັນທີ່ສຸດ. ໃນເຮັບເລີ 8: 5 .6
『ປະການໜຶ່ງ,ປະໂລຫິດເຫລົ່ານັ້ນບົວລະບັດເປັນແຕ່ແບບແລະເງົາແຫ່ງສິ່ງສັກສິດໃນສະຫວັນເໝືອນໂມເຊ,ເມື່ອທ່ານຈະຕັ້ງສຳນັກຜ້ານັ້ນພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງເຕືອນສະຕິທ່ານວ່າ,“ດັ່ງນີ້,ເຈົ້າຕ້ອງເຮັດທຸກສິ່ງຕາມແບບຢ່າງທີ່ເຮົາໄດ້ສະແດງແກ່ເຈົ້າເທິງພູນັ້ນ.”ແຕ່ພຣະເຢຊູໄດ້ຊົງຮັບພາລະກິດຊຶ່ງປະເສີດກວ່າຂອງປະໂລຫິດເຫລົ່ານັ້ນເໝືອນດັ່ງພຣະສັນຍາຊຶ່ງພຣະອົງຊົງເປັນຜູ້ກາງນັ້ນກໍປະເສີດກວ່າພຣະສັນຍາເດີມເພາະວ່າໄດ້ຊົງຕັ້ງຂຶ້ນໂດຍພຣະສັນຍາທັງຫລາຍອັນປະເສີດກວ່າເກົ່າ.』
ສະຖານທີ່ບໍລິສຸດທີ່ສຸດໃນໂລກແມ່ນຈຳເປັນພຽງແຕ່ຈົນກວ່າພະເຍຊູຈະມາແລະກາຍເປັນປະໂລຫິດໃຫຍ່ຂອງສະຖານທີ່ບໍລິສຸດທີ່ສຸດໃນສະຫວັນ.
ປະໂລຫິດໃຫຍ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກຜູ້ທີ່ເຂົ້າໄປແລະເຮັດວຽກຢູ່ບໍລິສຸດຂອງຍານບໍລິສຸດໄດ້ຫາຍຕົວໄປເມື່ອພະເຍຊູປະກົດຕົວໃນຖານະປະໂລຫິດໃຫຍ່ທີ່ປະຕິບັດຕາມ ຄຳ ສັ່ງຂອງເມນຄີເສເດັກເພາະວ່າປະໂລຫິດໃຫຍ່ຂອງພວກເຂົາເປັນແບບຢ່າງຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດທີ່ຈະມາ,ຕົວແບບນັ້ນຈະຫາຍໄປຫຼັງຈາກຄວາມເປັນຈິງມາ.ພະເຍຊູເອງໄດ້ເຂົ້າໄປໃນບໍລິສຸດທີ່ສຸດໃນຖານະມະຫາປະໂລຫິດ.ມະຫາປະໂລຫິດຄົນນີ້ຈະບໍ່ປ່ຽນແປງຫຍັງເລີຍ, ແລະເຄື່ອງບູຊາໄຖ່ທີ່ລາວໄດ້ ນຳ ມາກໍ່ຍັງມີເລືອດຂອງລາວ, ສະນັ້ນ, ບໍ່ ຈຳ ເປັນຕ້ອງເອົາຫຍັງອີກເລີຍເປັນການຊົດໃຊ້ນິລັນດອນ.
ການປິດບັງຜ້າມ່ານຂອງshrineໝາຍ ຄວາມວ່າເສັ້ນທາງສູ່ພຣະບິດາເທິງສະຫວັນໄດ້ເປີດຢູ່.ໃນເຮັບເລີ10:20,“ ໂດຍວິທີທາງ ໃໝ່ ແລະການ ດຳ ລົງຊີວິດ, ຊຶ່ງພຣະອົງໄດ້ສະລະເພື່ອພວກເຮົາ, ໂດຍຜ່ານຜ້າມ່ານ, ນັ້ນ ໝາຍ ຄວາມວ່າເນື້ອຫນັງຂອງລາວ; ຂ້ອຍເວົ້າ. ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ກ່າວວ່າ, "ເຮົາແມ່ນເສັ້ນທາງ,ຄວາມຈິງ,ແລະຊີວິດ.ບໍ່ມີໃຜມາຫາພຣະບິດາໄດ້ເວັ້ນເສຍແຕ່ຜ່ານຂ້ອຍ."ພະເຍຊູຈີກຜ້າມ່ານຂອງບໍລິສຸດທີ່ສຸດໂດຍການຈີກສົບຂອງພຣະອົງອອກຈາກໄມ້ກາງແຂນແລະຖວາຍມັນເປັນເຄື່ອງຖະຫວາຍສັນຕິພາບແກ່ພຣະເຈົ້າ, ແລະພຣະອົງເອງກໍ່ໄດ້ກາຍເປັນທາງສູ່ພຣະເຈົ້າ.ບໍ່ມີທາງອື່ນໃດຕໍ່ພຣະເຈົ້າ. ມັນບໍ່ຖືກຕ້ອງທີ່ຈະເວົ້າວ່າມີຄວາມລອດໃນສາສະໜາອື່ນ.ມີແຕ່ພະເຍຊູເທົ່ານັ້ນທີ່ເປັນວິທີທີ່ແທ້ຈິງ.ການໄປຢູ່ກາງຜ້າມ່ານນັ້ນໝາຍຄວາມວ່າເຈົ້າສາມາດຜ່ານພຣະເຢຊູຜູ້ທີ່ກົ້ມຜ້າມ່ານເທົ່ານັ້ນ.ຫີບຂອງພະວິຫານໄດ້ເຮັດໃຫ້ທຸກຄົນ, ໂດຍຜ່ານພຣະເຢຊູຄຣິດ, ສາມາດໄປຕໍ່ ໜ້າ ບັນລັງຂອງພຣະຄຸນ. ໃນເຮັບເລີ 4:16, ເພິ່ນໄດ້ກ່າວວ່າ,“ສະນັ້ນຂໍໃຫ້ພວກເຮົາມາທີ່ປະທັບແຫ່ງພຣະຄຸນຢ່າງກ້າຫານ, ເພື່ອພວກເຮົາຈະໄດ້ຮັບຄວາມເມດຕາ,ແລະຊອກຫາພຣະຄຸນເພື່ອຊ່ວຍໃນເວລາທີ່ຕ້ອງການ.”ບ່ອນທີ່ມີພຽງແຕ່ມະຫາປະໂລຫິດສາມາດເຂົ້າປີລະຄັ້ງ, ພວກເຮົາສາມາດເຂົ້າໄປໃນເວລາໃດກໍ່ໄດ້ໂດຍພຣະໂລຫິດຂອງພຣະຄຣິດ. ແລະມັນບໍ່ແມ່ນສະຖານທີ່ບໍລິສຸດຂອງແຜ່ນດິນໂລກ, ແຕ່ຄົນບາບທີ່ກັບໃຈໂດຍ ອຳ ນາດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດສາມາດເຂົ້າໄປໃນບັນລັງຂອງພຣະຄຸນທີ່ພຣະເຈົ້າແລະປະໂລຫິດໃຫຍ່ມີ.ເຫດການທີ່ເກີດຂື້ນບໍ່ດົນຫລັງຈາກການສິ້ນຊີວິດຂອງພະເຍຊູບໍ່ພຽງແຕ່ເຮັດໃຫ້ຫໍຜາສາດຖືກພັງທະລາຍເທົ່ານັ້ນ,ແຕ່ຍັງມີແຜ່ນດິນໄຫວທີ່ເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນໂລກສັ່ນສະເທືອນ, ໂງ່ນຫີນທີ່ພັງທະລາຍ, ແລະໄພ່ພົນຫລາຍໆຄົນທີ່ ກຳ ລັງນອນຫລັບເປີດຂຸມຝັງສົບ.ມັນເປັນເລື່ອງແປກທີ່ວ່າຫລາຍໆສົບຂອງໄພ່ພົນຜູ້ທີ່ພະຍາຍາມເປີດອຸບໂມງໄດ້ເກີດຂື້ນ. ພຣະເຢຊູແມ່ນ ໝາກ ຜົນ ທຳ ອິດຂອງການຟື້ນຄືນຊີວິດ, ແລະການຟື້ນຄືນຊີວິດຕໍ່ໄປແມ່ນຜູ້ ໜຶ່ງ ທີ່ໄດ້ເກີດ ໃໝ່ ດ້ວຍນ້ ຳ ແລະພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ.
ປະໂລຫິດໃຫຍ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກຜູ້ທີ່ເຂົ້າໄປແລະເຮັດວຽກຢູ່ບໍລິສຸດຂອງຍານບໍລິສຸດໄດ້ຫາຍຕົວໄປເມື່ອພະເຍຊູປະກົດຕົວໃນຖານະປະໂລຫິດໃຫຍ່ທີ່ປະຕິບັດຕາມ ຄຳ ສັ່ງຂອງເມນຄີເສເດັກເພາະວ່າປະໂລຫິດໃຫຍ່ຂອງພວກເຂົາເປັນແບບຢ່າງຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດທີ່ຈະມາ,ຕົວແບບນັ້ນຈະຫາຍໄປຫຼັງຈາກຄວາມເປັນຈິງມາ.ພະເຍຊູເອງໄດ້ເຂົ້າໄປໃນບໍລິສຸດທີ່ສຸດໃນຖານະມະຫາປະໂລຫິດ.ມະຫາປະໂລຫິດຄົນນີ້ຈະບໍ່ປ່ຽນແປງຫຍັງເລີຍ, ແລະເຄື່ອງບູຊາໄຖ່ທີ່ລາວໄດ້ ນຳ ມາກໍ່ຍັງມີເລືອດຂອງລາວ, ສະນັ້ນ, ບໍ່ ຈຳ ເປັນຕ້ອງເອົາຫຍັງອີກເລີຍເປັນການຊົດໃຊ້ນິລັນດອນ.
ການປິດບັງຜ້າມ່ານຂອງshrineໝາຍ ຄວາມວ່າເສັ້ນທາງສູ່ພຣະບິດາເທິງສະຫວັນໄດ້ເປີດຢູ່.ໃນເຮັບເລີ10:20,“ ໂດຍວິທີທາງ ໃໝ່ ແລະການ ດຳ ລົງຊີວິດ, ຊຶ່ງພຣະອົງໄດ້ສະລະເພື່ອພວກເຮົາ, ໂດຍຜ່ານຜ້າມ່ານ, ນັ້ນ ໝາຍ ຄວາມວ່າເນື້ອຫນັງຂອງລາວ; ຂ້ອຍເວົ້າ. ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ກ່າວວ່າ, "ເຮົາແມ່ນເສັ້ນທາງ,ຄວາມຈິງ,ແລະຊີວິດ.ບໍ່ມີໃຜມາຫາພຣະບິດາໄດ້ເວັ້ນເສຍແຕ່ຜ່ານຂ້ອຍ."ພະເຍຊູຈີກຜ້າມ່ານຂອງບໍລິສຸດທີ່ສຸດໂດຍການຈີກສົບຂອງພຣະອົງອອກຈາກໄມ້ກາງແຂນແລະຖວາຍມັນເປັນເຄື່ອງຖະຫວາຍສັນຕິພາບແກ່ພຣະເຈົ້າ, ແລະພຣະອົງເອງກໍ່ໄດ້ກາຍເປັນທາງສູ່ພຣະເຈົ້າ.ບໍ່ມີທາງອື່ນໃດຕໍ່ພຣະເຈົ້າ. ມັນບໍ່ຖືກຕ້ອງທີ່ຈະເວົ້າວ່າມີຄວາມລອດໃນສາສະໜາອື່ນ.ມີແຕ່ພະເຍຊູເທົ່ານັ້ນທີ່ເປັນວິທີທີ່ແທ້ຈິງ.ການໄປຢູ່ກາງຜ້າມ່ານນັ້ນໝາຍຄວາມວ່າເຈົ້າສາມາດຜ່ານພຣະເຢຊູຜູ້ທີ່ກົ້ມຜ້າມ່ານເທົ່ານັ້ນ.ຫີບຂອງພະວິຫານໄດ້ເຮັດໃຫ້ທຸກຄົນ, ໂດຍຜ່ານພຣະເຢຊູຄຣິດ, ສາມາດໄປຕໍ່ ໜ້າ ບັນລັງຂອງພຣະຄຸນ. ໃນເຮັບເລີ 4:16, ເພິ່ນໄດ້ກ່າວວ່າ,“ສະນັ້ນຂໍໃຫ້ພວກເຮົາມາທີ່ປະທັບແຫ່ງພຣະຄຸນຢ່າງກ້າຫານ, ເພື່ອພວກເຮົາຈະໄດ້ຮັບຄວາມເມດຕາ,ແລະຊອກຫາພຣະຄຸນເພື່ອຊ່ວຍໃນເວລາທີ່ຕ້ອງການ.”ບ່ອນທີ່ມີພຽງແຕ່ມະຫາປະໂລຫິດສາມາດເຂົ້າປີລະຄັ້ງ, ພວກເຮົາສາມາດເຂົ້າໄປໃນເວລາໃດກໍ່ໄດ້ໂດຍພຣະໂລຫິດຂອງພຣະຄຣິດ. ແລະມັນບໍ່ແມ່ນສະຖານທີ່ບໍລິສຸດຂອງແຜ່ນດິນໂລກ, ແຕ່ຄົນບາບທີ່ກັບໃຈໂດຍ ອຳ ນາດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດສາມາດເຂົ້າໄປໃນບັນລັງຂອງພຣະຄຸນທີ່ພຣະເຈົ້າແລະປະໂລຫິດໃຫຍ່ມີ.ເຫດການທີ່ເກີດຂື້ນບໍ່ດົນຫລັງຈາກການສິ້ນຊີວິດຂອງພະເຍຊູບໍ່ພຽງແຕ່ເຮັດໃຫ້ຫໍຜາສາດຖືກພັງທະລາຍເທົ່ານັ້ນ,ແຕ່ຍັງມີແຜ່ນດິນໄຫວທີ່ເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນໂລກສັ່ນສະເທືອນ, ໂງ່ນຫີນທີ່ພັງທະລາຍ, ແລະໄພ່ພົນຫລາຍໆຄົນທີ່ ກຳ ລັງນອນຫລັບເປີດຂຸມຝັງສົບ.ມັນເປັນເລື່ອງແປກທີ່ວ່າຫລາຍໆສົບຂອງໄພ່ພົນຜູ້ທີ່ພະຍາຍາມເປີດອຸບໂມງໄດ້ເກີດຂື້ນ. ພຣະເຢຊູແມ່ນ ໝາກ ຜົນ ທຳ ອິດຂອງການຟື້ນຄືນຊີວິດ, ແລະການຟື້ນຄືນຊີວິດຕໍ່ໄປແມ່ນຜູ້ ໜຶ່ງ ທີ່ໄດ້ເກີດ ໃໝ່ ດ້ວຍນ້ ຳ ແລະພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ.
Comments
Post a Comment