ຢ້ານຈະມີຜູ້ໜຶ່ງຜູ້ໃດໃນພວກທ່ານໄປບໍ່ເຖິງ
『ເຫດສັນນັ້ນ,ເມື່ອພຣະສັນຍາຍັງມີຢູ່ວ່າຈະໃຫ້ພວກເຮົາເຂົ້າຮ່ວມບ່ອນພັກຂອງພຣະອົງກໍໃຫ້ເຮົາທັງຫລາຍຢຳເກງເພາະຢ້ານຈະມີຜູ້ໜຶ່ງຜູ້ໃດໃນພວກທ່ານໄປບໍ່ເຖິງ. ເພາະວ່າພວກເຮົາໄດ້ຍິນຂ່າວປະເສີດຢ່າງດຽວກັນກັບເຂົາແຕ່ວ່າເຂົາບໍ່ໄດ້ຮັບປະໂຫຍດຈາກຂ່າວປະເສີດນັ້ນເພາະເຂົາບໍ່ໄດ້ຮັບດ້ວຍຄວາມເຊື່ອ. 』
ໃນເຮັບເຣີ(ຂໍ້ທີ1-2).ຫຼາຍຄົນຄິດວ່າ"ພັກຜ່ອນ"ຫຼາຍເທົ່າທີ່ພວກເຂົາພັກຜ່ອນຫຼັງຈາກເຮັດວຽກ.
ເວົ້າໃນປະຖົມມະການ (v 1: 1). 『 ໃນຕົ້ນເດີມນັ້ນພຣະເຈົ້າຊົງນິລະມິດສ້າງແຜ່ນດິນແລະສັບພະທຸກສິ່ງໃນທ້ອງຟ້າ.』 ອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ພັກຜ່ອນກ່ອນການສ້າງສະຫວັນແລະແຜ່ນດິນໂລກ.
ຄຳ ພີໄບເບິນ(ພະນິມິດ)ກ່າວເຖິງຍຸກສຸດທ້າຍວ່າ:"ຜູ້ທີ່ເຂົ້າໄປໃນສະຫວັນແລະແຜ່ນດິນໂລກ
ໃໝ່ ກໍ່ຕັ້ງຢູ່." ພຣະເຈົ້າພັກຜ່ອນ, ແລະພຣະເຢຊູຄຣິດໄດ້ພັກຜ່ອນ.
ຖ້າທ່ານຄິດເຖິງສ່ວນທີ່ເຫຼືອຄືກັບວ່າ,“ຫຼັງຈາກເຮັດວຽກ,ໃຫ້ພັກຜ່ອນ.”
ຈາກນັ້ນມື້ອື່ນກໍ່ມາເຮັດວຽກ.ແຕ່ການເຂົ້າໄປໃນອານາຈັກສ່ວນທີ່ເຫຼືອບໍ່ແມ່ນແນວຄວາມຄິດຂອງວຽກງານແລະການພັກຜ່ອນ.ອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ພັກຜ່ອນກ່ອນການສ້າງສະຫວັນແລະແຜ່ນດິນໂລກ,ແຕ່ສ່ວນທີ່ເຫຼືອແມ່ນແຕກຫັກຍ້ອນການສ້າງສະຫວັນແລະແຜ່ນດິນໂລກ.ແລະຫລັງຈາກການສ້າງທັງໝົດ,ພຣະເຈົ້າໄດ້ພັກຜ່ອນ.
ມັນໄດ້ຖືກກ່າວເຖິງໃນປະຖົມມະການ (2: 3).
『ພຣະອົງຊົງອວຍພອນແກ່ມື້ທີເຈັດແລ້ວຕັ້ງເປັນວັນຂອງພຣະເຈົ້າເພາະໃນວັນນັ້ນການນິລະມິດສ້າງກໍສຳເລັດໝົດແລ້ວແລະພຣະອົງຊົງຢຸດກິດຈະການທັງປວງ.』ສ່ວນທີ່ເຫຼືອຂອງອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າແມ່ນປົກຄອງໂດຍພຣະເຈົ້າ.
ການພັກຜ່ອນເທິງແຜ່ນດິນໂລກໝາຍເຖິງການສິ້ນສຸດຂອງການສ້າງ."ພະເຈົ້າອວຍພອນວັນທີ່ເຈັດ"ບໍ່ໄດ້ອວຍພອນໂລກ,ແຕ່ໃຫ້ພອນໃນວັນນັ້ນ.ມືແມ່ນມື້ໃນຊ່ອງແລະເວລາຂອງໂລກວັດສະດຸ.ມີການກ່າວວ່າພະເຈົ້າອວຍພອນວັນນີ້ໃນໂລກວັດຖຸ, ບໍ່ແມ່ນພອນທາງດ້ານວັດຖຸ,ແຕ່ເປັນພອນຂອງອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າ.
ເວົ້າອີກຢ່າງໜຶ່ງ,ມີຄຳສັນຍາວ່າພຣະເຈົ້າຈະໃຫ້ການພັກຜ່ອນນິລັນດອນໃນຕອນທ້າຍຂອງໂລກນີ້.ພວກເຮົາຄວນຈະເຫັນວິທີທີ່ຄຳພີໄບເບິນອະທິບາຍກ່ຽວກັບການພັກຜ່ອນ.
ໃນເຮັບເຣີ (4: 8-1010).
『ເພາະວ່າຖ້າໂຢຊວຍໄດ້ພາເຂົາເຂົ້າໄປສູ່ບ່ອນພັກນັ້ນແລ້ວພຣະເຈົ້າກໍຄົງບໍ່ໄດ້ຊົງກ່າວໃນພາຍຫລັງເຖິງວັນອື່ນອີກ. ເຫດສັນນີ້ຍັງມີວັນພັກເຊົາ,ຄືວັນຊະບາໂຕສຳລັບພົນລະເມືອງຂອງພຣະເຈົ້າ.ເພາະວ່າຜູ້ໃດທີ່ເຂົ້າຮ່ວມບ່ອນພັກເຊົາຂອງພຣະເຈົ້າແລ້ວກໍໄດ້ພັກການງານຂອງຕົນເໝືອນພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງພັກພຣະລາຊະກິດຂອງພຣະອົງ』ຖ້າໂຢຊວຍໃຫ້ອິດສະລາແອນພັກຜ່ອນ,ນັ້ນແມ່ນແຜ່ນດິນການາອານ. ແຜ່ນດິນການາອານເປັນສັນຍາລັກເຖິງອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າ.ມັນບໍ່ແມ່ນການພັກຜ່ອນທີ່ແທ້ຈິງ.ເພາະສະນັ້ນ,ເວລາພັກຜ່ອນຍັງຄົງຢູ່ສຳ
ລັບປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ. ການພັກຜ່ອນທີ່ແທ້ຈິງແມ່ນການເຂົ້າໄປໃນພຣະເຢຊູຄຣິດ, ເພາະວ່າພຣະເຈົ້າເປັນການພັກຜ່ອນທີ່ແທ້ຈິງ.ຖ້າການເກີດໃໝ່ມີການເຊື່ອມຕໍ່ກັບພຣະເຈົ້າTriuneໃນພຣະຄຣິດ,ຫຼັງຈາກນັ້ນລາວຈະເຂົ້າໄປໃນບ່ອນພັກຜ່ອນ.;ກ່າວໃນເອເຟໂຊ (2: 6).
『ແລະໄດ້ຊົງບັນດານໃຫ້ເຮົາເປັນຄືນມາດ້ວຍກັນກັບພຣະອົງແລະໄດ້ຊົງໂຜດໃຫ້ເຮົານັ່ງໃນສະຫວັນສະຖານດ້ວຍກັນກັບພຣະເຢຊູຄຣິດ』ຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນພຣະເຢຊູຄຣິດ: ຮ່າງກາຍທາງກາຍຕາຍກັບພຣະເຢຊູຄຣິດ, ແລະຄົນ ໃໝ່ (ຮ່າງກາຍວິນຍານ)
ເກີດມາກັບພຣະເຢຊູຄຣິດ. ຜູ້ຊາຍຄົນ ໃໝ່ ກຳ ລັງນັ່ງຢູ່ໃນສະຫວັນກັບພຣະຄຣິດ. ໂກໂລຊາຍ
(3: 3) ເວົ້າຄືກັນ.『 ເພາະວ່າເຈົ້າທັງຫລາຍໄດ້ຕາຍແລ້ວແລະຊີວິດຂອງພວກເຈົ້າກໍຊົງບັງໄວ້ດ້ວຍກັນກັບພຣະຄຣິດໃນພຣະເຈົ້າ. 』 『 ເພາະວ່າຜູ້ໃດທີ່ເຂົ້າຮ່ວມບ່ອນພັກເຊົາຂອງພຣະເຈົ້າແລ້ວກໍໄດ້ພັກການງານຂອງຕົນເໝືອນພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງພັກພຣະລາຊະກິດຂອງພຣະອົງ. 』ຜູ້ທີ່ເສຍຊີວິດກັບພະເຍຊູແມ່ນຜູ້ເຖົ້າ.
ຄຳ ພີໄບເບິນກ່າວວ່າ: "ຊີວິດຂອງຄົນ ໃໝ່ ຢູ່ໃນພຣະເຈົ້າ". ເຮັບເຣີ (4:10)
ກ່າວວ່າ, "ນີ້ແມ່ນຜູ້ທີ່ໄດ້ເຂົ້າໄປໃນສ່ວນທີ່ເຫຼືອແລ້ວ." ຜູ້ເຖົ້າໄດ້ເສຍຊີວິດໄປກັບພຣະເຢຊູຄຣິດ.ຜູ້ທີ່ເກີດໃນຊີວິດໃໝ່ກັບພຣະເຢຊູຄຣິດໄດ້ເຂົ້າມາພັກຜ່ອນແລ້ວ.ໃນສັນຍາເກົ່າ,ພຣະເຈົ້າບັນຊາຊາວເຮັບເຣີຮັກສາວັນຊະບາໂຕ.ຖ້າພວກເຂົາບໍ່ຮັກສາວັນຊະບາໂຕ,ພວກເຂົາຈະຖືກຂ້າ.ມັນໄດ້ຖືກກ່າວເຖິງໃນອົບພະຍົບ
20: 8-10.
『 ພວກເຈົ້າຈົ່ງນັບຖືວັນສິນ
ໃຫ້ຖືເປັນວັນສັກສິດຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ
ຈົ່ງເຮັດວຽກທັງປວງຂອງເຈົ້າແຕ່ໃນຫົກມື້
ແຕ່ມື້ຖ້ວນເຈັດໃຫ້ຖືເປັນມື້ສັກສິດຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງເຈົ້າ.
ຈົ່ງເຮັດວຽກທັງປວງຂອງເຈົ້າແຕ່ໃນຫົກມື້
ແຕ່ມື້ຖ້ວນເຈັດໃຫ້ຖືເປັນມື້ສັກສິດຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງເຈົ້າ. ໃນມື້ນັ້ນ ໃຫ້ເຈົ້າເອງພ້ອມດ້ວຍລູກຊາຍຍິງ ຂ້ອຍທາດແລະ
ສັດລ້ຽງຂອງພວກເຈົ້າຕະຫລອດທັງຄົນຕ່າງດ້າວທີ່ອາໄສຢູ່ໃນບ້ານເມືອງຂອງເຈົ້າ
ຢຸດເຮັດວຽກທັງໝົດ.』 ການຮັກສາວັນຊະບາໂຕແມ່ນ ໜຶ່ງ
ໃນ 10 ຄຳ ສັ່ງ, ເຊິ່ງເປັນຂໍ້ ກຳ ນົດກ່ຽວກັບກົດ ໝາຍ (ກົດ ໝາຍ ແຫ່ງຄວາມໂກດແຄ້ນ). ອົບພະຍົບ (31:
12-14) ກ່າວວ່າ『 ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກ່າວກັບໂມເຊວ່າ“ຈົ່ງສັ່ງຊົນຊາດອິສຣາເອນວ່າ‘ເຈົ້າທັງຫລາຍຈົ່ງຮັກສາວັນສະບາໂຕຂອງເຮົາໄວ້ເພາະນີ້ຈະເປັນໝາຍສຳຄັນລະຫວ່າງເຮົາກັບເຈົ້າຕະຫລອດຊົ່ວອາຍຸຂອງເຈົ້າເພື່ອເຈົ້າຈະໄດ້ຮູ້ວ່າເຮົາຄືພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ໄດ້ເຮັດໃຫ້ເຈົ້າບໍລິສຸດ ດັ່ງນັ້ນເຈົ້າທັງຫລາຍຈົ່ງນັບຖືວັນສິນນີ້ໄວ້ເພາະວ່າເປັນວັນສັກສິດພວກເຈົ້າຜູ້ໃດບໍ່ຖືຮັກສາວັນສັກສິດນີ້ຈະຕ້ອງຖືກໂທດເຖິງຕາຍແລະຜູ້ໃດເຮັດວຽກໃນວັນສິນນີ້ຜູ້ນັ້ນຈະຕ້ອງຖືກກຳຈັດອອກຈາກຊົນຊາດຂອງຕົນ. 』
ຕົວເລກ (15:33-36) ກ່າວວ່າ『 ຜູ້ທີ່ພົບລາວເກັບຟືນກໍພາລາວມາຫາໂມເຊແລະອາໂຣນແລະມາຫາຊຸມນຸມຊົນທັງໝົດ ພວກເຂົາຈຶ່ງຈັບຄົນນັ້ນໄວ້ເພາະຍັງບໍ່ແຈ້ງວ່າຈະເຮັດຢ່າງໃດແກ່ລາວ ແລະພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກ່າວກັບໂມເຊວ່າ“ຊາຍຜູ້ນັ້ນຕ້ອງເຖິງຕາຍຊຸມນຸມຊົນທັງໝົດຕ້ອງເອົາຫີນຂວ່າງລາວຢູ່ນອກຄ້າຍ” ແລະຊຸມນຸມຊົນທັງໝົດຈຶ່ງພາລາວອອກມານອກຄ້າຍແລະເອົາຫີນຂວ່າງລາວຈົນຕາຍຕາມທີ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງສັ່ງໂມເຊ』
ພຣະເຈົ້າສັ່ງໃຫ້ຜູ້ທີ່ເຂົ້າໄປພັກຜ່ອນໃຫ້"ຢ່າເຮັດວຽກຂອງຕົນເອງ."ຄຳ
ວ່າ“ວຽກຂອງຕົນເອງ”ແມ່ນການຮັກໂລກ.ໃນມື້ນີ້,ຜູ້ທີ່ເວົ້າວ່າ,"ພວກເຮົາຕ້ອງຮັກສາວັນຊະບາໂຕ"ຄືກັບການສາລະພາບວ່າ,"ຍັງບໍ່ທັນມາເຖິງວັນຊະບາໂຕ."ຂອງອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າເພາະວ່າພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຢູ່ໃນພຣະເຢຊູຄຣິດ.ພຽງແຕ່ຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນພຣະເຢຊູຄຣິດເທົ່ານັ້ນທີ່ເຂົ້າໄປໃນບ່ອນພັກຜ່ອນ.ຜູ້ທີ່ສະແຫວງຫາທີ່ຈະຮັກສາກົດເກນການພັກຜ່ອນແມ່ນຜູ້ທີ່ຮັກສາກົດໝາຍ(ກົດແຫ່ງຄວາມໂກດແຄ້ນ).
ພຽງແຕ່ຜູ້ທີ່ກັບໃຈແລະເຂົ້າໄປໃນພຣະຄຣິດເທົ່ານັ້ນທີ່ສາມາດພົບການພັກຜ່ອນໄດ້.
ແຕ່ຜູ້ທີ່ຢູ່ໃຕ້ກົດ ໝາຍ ຈະຖືກກັກຂັງໄວ້ໃນກົດ ໝາຍ (ກົດແຫ່ງຄວາມໂກດແຄ້ນ), ແລະລາວຈະຖືກພິພາກສາຢ່າງ ໜັກ
ຈາກພະເຈົ້າວ່າເປັນ ໜຶ່ງ ໃນບາບ. ໃນມັດທາຍ (12: 1-2) ມັນບອກວ່າ:
『ໃນເວລານັ້ນພຣະເຢຊູໄດ້ສະເດັດຜ່ານທົ່ງນາໄປໃນວັນຊະບາໂຕສ່ວນພວກສິດຂອງພຣະອົງກໍຫິວເຂົ້າຈິ່ງຕັ້ງຕົ້ນເດັດເອົາຮວງເຂົ້າມາເກັດກິນ.ເມື່ອພວກຟາຣີຊາຍເຫັນດັ່ງນັ້ນຈິ່ງທູນພຣະອົງວ່າ,“ເບິ່ງແມ,ພວກສິດຂອງທ່ານເຮັດຜິດຕໍ່ກົດຂອງວັນຊະບາໂຕ.” 』
ພວກຟາລິຊຽນກ່າວວ່າ: ສາວົກຂອງພະເຍຊູລະເມີດກົດລະບຽບທີ່ ກຳ ນົດໄວ້ໃນກົດ ໝາຍ
(ກົດແຫ່ງຄວາມໂກດແຄ້ນ). ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ພະເຍຊູກ່າວໃນມັດທາຍ (12: 8)『ທ່ານກໍຄົງຈະບໍ່ກ່າວໂທດໃສ່ຄົນທີ່ບໍ່ມີຄວາມຜິດເພາະວ່າບຸດມະນຸດເປັນເຈົ້າຂອງວັນຊະບາໂຕ.”
ຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນພຣະຄຣິດມີຄວາມສຸກແລ້ວ.
ແຕ່ມັນແມ່ນຜູ້ທີ່ຮັກສາກົດ ໝາຍ ທີ່ເວົ້າວ່າ "ຕ້ອງຮັກສາວັນຊະບາໂຕ."ຖ້າພວກເຂົາລະເມີດກົດ
ໝາຍ (ກົດ ໝາຍ ແຫ່ງຄວາມໂກດແຄ້ນ),ພວກເຂົາຈະຖືກຕັດສິນຈາກພຣະເຈົ້າ. ຜ່ານການໃຫ້ການພັກຜ່ອນໃນກົດໝາຍ,ມະນຸດທຸກຄົນຕ້ອງຮັບຮູ້ວ່າບໍ່ມີການພັກຜ່ອນທີ່ແທ້ຈິງ.ສະນັ້ນທຸກຄົນບໍ່ສາມາດລອດຈາກພຣະເຈົ້າໄດ້ເວັ້ນເສຍແຕ່ວ່າພວກເຂົາຈະກັບໃຈແລະເຂົ້າມາໃນພຣະຄຣິດ
Comments
Post a Comment