ພວກເຮົາຕ້ອງໄດ້ຮັບການໄຖ່ຈາກພຣະເຈົ້າ, ດັ່ງນັ້ນພວກເຮົາໄດ້ຮັບການໃຫ້ອະໄພຈາກບາບຂອງພວກເຮົາຈາກພຣະເຈົ້າ

『ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ກ່າວ​ກັບໂມ­ເຊວ່າ“ໃນ​ວັນ​ທີ​ສິບ​ຂອງ​ເດືອນ​ທີ​ເຈັດ​ນີ້​ເປັນ​ມື້​ໄຖ່​ບາບຈະ​ເປັນ​ວັນ​ປະ​ຊຸມ​ບໍ​ລິ​ສຸດ​ແກ່​ເຈົ້າແລະ​ເຈົ້າ​ຕ້ອງ​ຖ່ອມ​ໃຈ​ລົງແລະ​ເອົາ​ເຄື່ອງ​ບູ​ຊາ​ດ້ວຍ​ໄຟ​ມາ​ຖວາຍ​ແດ່​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າໃນ​ມື້​ດຽວ​ກັນ​ນັ້ນ​ເຈົ້າ​ຢ່າ​ເຮັດ​ວຽກ​ໃດເພາະ​ເປັນ​ມື້​ໄຖ່​ບາບທີ່​ຈະ​ເຮັດ​ການ​ໄຖ່​ບາບ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ຕໍ່​ພຣະ​ພັກ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ພຣະ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ເຈົ້າໃນ​ມື້​ດຽວ​ກັນ​ນີ້ຖ້າ​ຜູ້​ໃດ​ບໍ່​ຖ່ອມ​ໃຈ​ລົງກໍ​ໃຫ້​ຕັດ​ຜູ້​ນັ້ນ​ອອກ​ຈາກ​ທ່າມ​ກາງ​ຊົນ​ຊາດ​ຂອງ​ຕົນ 』(ພວກເລວີ 23: 26-29)

『ໃນ​ມື້​ດຽວ​ກັນ​ນີ້ຖ້າ​ຜູ້​ໃດ​ບໍ່​ຖ່ອມ​ໃຈ​ລົງກໍ​ໃຫ້​ຕັດ​ຜູ້​ນັ້ນ​ອອກ​ຈາກ​ທ່າມ​ກາງ​ຊົນ​ຊາດ​ຂອງ​ຕົນ 』 ລະບຽບພວກເລວີ (23:29) ເວົ້າກ່ຽວກັບວິທີການຂອງການຊົດໃຊ້. ພຣະເຈົ້າໄດ້ບອກຊາວອິດສະລາເອນໃຫ້ຈື່ ຈຳ ຄວາມເຈັບປວດແລະຄວາມຍາກ ລຳ ບາກຂອງພວກເຂົາເປັນເວລາສິບວັນຈາກສຽງແກ.ຫລັງຈາກ10ວັນ,ມັນແມ່ນວັນລຶບລ້າງຄວາມຜິດບາບ. Sukkot ເລີ່ມຕົ້ນຫ້າມື້ຫຼັງຈາກການຊົດໃຊ້. ສຽງແກດັງ ໝາຍ ເຖິງການເກັບກ່ຽວໄດ້ສິ້ນສຸດແລ້ວ. ສີ່ເດືອນຫລັງວັນເພນເຕເຕດປະຊາຊົນໄດ້ເກັບກ່ຽວຜົນສຳ ເລັດແລະແກວ່ງສຽງແກ. ນີ້ຫມາຍຄວາມວ່າສຸດທ້າຍຂອງໂລກ.ມື້ນີ້,ພວກເຮົາຕ້ອງລະນຶກເຖິງການສະຫລອງບຸນອິດສະຣາເອນຂອງສັນຍາເກົ່າ,ເພາະວ່າວຽກງານຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ສຳເລັດຜ່ານງານລ້ຽງ.ໃນປັດສະຄາພະເຍຊູສິ້ນຊີວິດຢູ່ເທິງໄມ້ກາງແຂນຄືກັບລູກແກະ, ໄດ້ຟື້ນຄືນຊີວິດໃນມື້ເທດສະການ,ແລະໃນວັນເພນເຕກອດພະວິນຍານບໍລິສຸດໄດ້ສະເດັດມາ.ແລະຕາມສຽງແກຂອງພຣະເຢຊູຈະກັບມາ.ແຕ່ພວກເຮົາບໍ່ຮູ້ວັນແລະເວລາທີ່ແນ່ນອນເມື່ອພະເຍຊູກັບມາ.ມີຫ້າການເສຍສະລະໃນລະບຽບພວກເລວີ, Leviticus (4:20) ອະທິບາຍວ່າ:

『ລາວ​ໄດ້​ເຮັດ​ກັບ​ງົວ​ໂຕ​ທີ່​ຖວາຍ​ເປັນ​ເຄື່ອງ​ບູ​ຊາ​ໄຖ່​ບາບ​ຢ່າງ​ໃດກໍ​ໃຫ້​ລາວ​ເຮັດ​ກັບ​ງົວ​ໂຕ​ນີ້​ຢ່າງ​ດຽວ​ກັນແລະ​ປະ​ໂລ​ຫິດ​ຈະ​ເຮັດ​ການ​ໄຖ່​ບາບ​ຂອງ​ຊຸມ​ນຸມ​ຊົນ​ແລ້ວ​ພວກ​ເຂົາ​ທັງ​ຫລາຍ​ຈະ​ໄດ້​ຮັບ​ການ​ອະ​ໄພ​ບາບ 』

ຄຳວ່າການຊົດໃຊ້ແມ່ນການໄຖ່ເປັນພາສາອັງກິດ,ແລະອັກຄະສາວົກໂປໂລໄດ້ກ່າວເຖິງການໄຖ່ໃນເອເຟໂຊ (1:7)『 ໃນພຣະເຢຊູນັ້ນພວກ​ເຮົາ​ໄດ້​ຮັບ​ການ​ໄຖ່​ໃຫ້​ພົ້ນ​ດ້ວຍ​ພຣະ​ໂລ​ຫິດ​ຂອງ​ພຣະ​ອົງຄື​ໄດ້​ຮັບ​ການ​ອະ​ໄພ​ການ​ຫລົງ​ຜິດ​ຂອງ​ເຮົາໂດຍ​ພຣະ​ກະ​ລຸ​ນາ​ອັນ​ອຸ​ດົມ​ຂອງ​ພຣະ​ເຈົ້າຊຶ່ງ​ໄດ້​ຊົງ​ປະ​ທານ​ແກ່​ພວກ​ເຮົາ​ຢ່າງ​ລົ້ນ​ເຫລືອ. 』

ເວົ້າເຖິງຄວາມເປັນລະບຽບ, ການໄຖ່ຕ້ອງມາກ່ອນ, ແລະຈາກນັ້ນການໃຫ້ອະໄພບາບ. ການໄຖ່ແມ່ນ ຄຳ ອ້າງອີງຈາກການໄຖ່ຂອງລະບຽບພວກເລວີ (4:20). ການໄຖ່ ໝາຍ ເຖິງ:ພຣະເຈົ້າປົດປ່ອຍຄົນບາບຈາກຊາຕານໂດຍການຊື້ຄົນບາບຈາກເລືອດຂອງພຣະເຢຊູ.ພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ລ້າງບາບຂອງຄົນບາບກ່ອນ,ແຕ່ພຣະເຈົ້າຊື້ຄົນບາບຈາກຊາຕານແລະປ່ອຍມັນ. ນີ້ແມ່ນແນວຄິດຂອງ Yom Kippur.

『ໃນ​ເວ​ລາ​ນັ້ນມີ​ຄົນ​ຮູບ​ຮ່າງ​ໃຫຍ່ແລະ​ມີ​ຄວາມ​ສາ​ມາດ​ຫລາຍຄົນ​ພວກ​ນີ້​ເກີດ​ມາ​ຈາກ​ຜູ້​ຍິງແລະ​ເທວະ​ບຸດ​ພວກ​ເຂົາ​ເປັນ​ວິ​ລະ​ບູ​ລຸດ​ຜູ້​ມີ​ຊື່​ສຽງ​ໃນ​ອະ​ດີດ​ຕະ​ການ.』 (ຕົ້ນເດີມ 6: 4)
Yom Kippur ມີຕົ້ນ ກຳ ເນີດມາຈາກ "Rosin." "ທາສີໂຣດສ໌" ໝາຍ ເຖິງການປົກປິດບາບ; ນີ້ແມ່ນ kappar. ໂນເອໄດ້ທາສີພາຍໃນດ້ວຍໂລດພາຍໃນຫີບ.
ໃນພຣະຄຳພີເດີມ,ມີແທ່ນບູຊາທອງແດງຢູ່ໃນເດີ່ນພະວິຫານ.ເມື່ອປະໂລຫິດວາງມືເທິງລູກແກະ,ລາວຈະໂອນບາບຂອງຄົນບາບໄປແກະ.ນີ້ກໍ່ແມ່ນການໄຖ່.ສະນັ້ນລູກແກະທີ່ຕາຍແລະຄົນບາບແມ່ນໜຶ່ງໂຕ.ຖ້າຄົນບາບບໍ່ໄດ້ຢູ່ນຳລູກແກະ,ບາບກໍ່ຈະບໍ່ສູນເສຍໄປ. ຊາວອິດສະລາແອນບໍ່ໄດ້ຢູ່ ນຳ ລູກແກະ. ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຮັບຮູ້ຄວາມ ໝາຍ ຂອງການໄຖ່.ຫຼັງຈາກນັ້ນປະໂລຫິດລ້າງມືແລະຕີນຂອງຄົນບາບໃນອ່າງ. ຫລັງຈາກປະໂລຫິດໄດ້ລ້າງຄົນບາບ,ລາວສາມາດເຂົ້າໄປໃນພະວິຫານ.ຢູ່ໃນພະວິຫານມີການປົກຫຸ້ມ, ການໄຖ່. ປະໂລຫິດໃຫຍ່ໄດ້ເຂົ້າສະຖານທີ່ບໍລິສຸດທີ່ສຸດປີລະຄັ້ງ (ວັນທີ 10ກໍລະກົດ,ຕາມຈັນທະປະຕິທິນ).ມີຫີບໃຫຍ່ຢູ່ໃນສະຖານທີ່ບໍລິສຸດທີ່ສຸດ. ມີຝາປິດທີ່ເອີ້ນວ່າການຊົດໃຊ້ຢູ່ເທິງຫີບ.ແຜ່ນປົກເວົ້າວ່າCopert(ໝາຍເຖິງພຣະຄຸນ) ໃນພາສາເຮັບເຣີ.ມື້ທີ່ປົກຄຸມບາບຂອງຄົນບາບທັງ ໝົດ ແມ່ນທ່ານ Yom Kippur. ສະນັ້ນ, ປີລະຄັ້ງ, ປະໂລຫິດໃຫຍ່ຈະເປື້ອນເລືອດຂອງລູກແກະໃນໄລຍະການຊົດໃຊ້, ແລະເລືອດຈະຖືກປົກຄຸມ.
ໃນພຣະຄຳພີໃໝ່,ເພື່ອໃຫ້ສິ່ງນີ້ເກີດຂື້ນ,ພຣະເຈົ້າຕ້ອງຊື້ຄົນບາບຈາກຊາຕານໂດຍພຣະໂລຫິດຂອງພຣະເຢຊູ.ເມື່ອພະເຍຊູສິ້ນຊີວິດຢູ່ເທິງໄມ້ກາງແຂນ(ຜ້າຄຸມໄດ້ແບ່ງອອກເປັນສອງສ່ວນ)ແລະໄດ້ຟື້ນຄືນຊີວິດ,ລາວໄດ້ເຂົ້າຫາພະເຈົ້າຢູ່ເທິງບັນລັງເປັນປະໂລຫິດໃຫຍ່. ພຣະເຈົ້າຈ່າຍເລືອດຂອງພຣະເຢຊູໃຫ້ຊາຕານ ສຳ ລັບຜູ້ທີ່ກັບໃຈ.

ການໄຖ່ແມ່ນເພື່ອຜ່ານຈາກການພິພາກສາຂອງພຣະເຈົ້າ.ສະນັ້ນຖ້າປາດສະຈາກການໄຖ່,ບໍ່ມີການໃຫ້ອະໄພເລີຍ.ຄົນບາບຕ້ອງໄດ້ຮັບການຕັດສິນ.ແຕ່ພຣະເຈົ້າມີຈຸດປະສົງເພື່ອຊ່ວຍຄົນບາບທີ່ກັບໃຈ. ດ້ວຍເຫດນັ້ນພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າຈຶ່ງຕາຍແທນຄົນບາບ,ສະນັ້ນພຣະເຈົ້າຈຶ່ງຈ່າຍຄ່າເລືອດໃຫ້ຊາຕານ.ນີ້ແມ່ນພຣະຄຸນທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະເຈົ້າ.ພຣະເຈົ້າໃຫ້ຄວາມຮັກຕໍ່ຜູ້ທີ່ກັບໃຈ.ພຣະເຈົ້າບໍ່ຮັກມະນຸດທຸກຄົນ.ພຣະເຈົ້າໂກດແຄ້ນຕໍ່ມະນຸດທຸກຄົນຍົກເວັ້ນຄົນບາບທີ່ກັບໃຈ.
ໃນມື້ນີ້,ຖ້າຄຣິສຕະຈັກເວົ້າວ່າ,"ຖ້າທ່ານເຊື່ອໃນພຣະເຢຊູ,ທ່ານຈະໄດ້ຮັບຄວາມລອດ", ຫຼືເວົ້າງ່າຍໆວ່າ"ຖ້າທ່ານຍອມຮັບພຣະເຢຊູ,ທ່ານຈະລອດ".ຫລັງຈາກໄດ້ຄົ້ນພົບສະພາບຂອງພວກເຂົາໃນປະຈຸບັນ,ຜູ້ຄົນສາມາດກັບໃຈຈາກພຣະເຈົ້າ.ປະຊາຊົນຕ້ອງຮັບຮູ້ວ່າພວກເຂົາແມ່ນຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນຄວາມມືດ.ດັ່ງນັ້ນຄົນບາບຕ້ອງທູນຂໍຕໍ່ພຣະເຈົ້າໃຫ້ພົ້ນຈາກຄວາມມືດ.ນີ້ແມ່ນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງການກັບໃຈ.ມັນບໍ່ແມ່ນຍ້ອນວ່າພວກເຮົາເຊື່ອໃນພຣະເຢຊູ,ແຕ່ພຣະເຈົ້າຈະເຮັດຜູ້ທີ່ກັບໃຈໃໝ່.ຄຳພີໄບເບິນອະທິບາຍຄວາມເຊື່ອນີ້ເປັນຂອງຂວັນ.ບໍ່ມີຄວາມເຊື່ອຫຍັງຈາກພຣະເຈົ້າ,ແຕ່ມັນເປັນຄຳເວົ້າທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງທີ່ເວົ້າວ່າຄົນເຮົາເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າ.
ມື້ນີ້ ຄຳ ວ່າການໄຖ່ຈະຫາຍໄປຈາກໂບດ. ວຽກ (19:25) ກ່າວວ່າ:

『 ແຕ່​ຂ້ອຍ​ຮູ້​ວ່າ​ມີ​ພຣະ​ຄຸ້ມ​ຄອງ​ອົງ​ໜຶ່ງ​ຢູ່​ໃນ​ສະ​ຫວັນ​ຊັ້ນ​ຟ້າຜູ້​ຊຶ່ງ​ຈະ​ມາ​ຕໍ່​ສູ້​ຄະ​ດີ​ໃຫ້​ຂ້ອຍ​ໃນ​ເວ​ລາ​ສຸດ​ທ້າຍ.』 ໃນທຸກມື້ນີ້ເຊັ່ນດຽວກັບໂຢບພວກເຮົາສາມາດຖືກໂຈມຕີຈາກຊາຕານ. ພະເຈົ້າຍອມໃຫ້ຊາຕານໂຈມຕີໂຢບ.ດັ່ງນັ້ນ,ພຣະເຈົ້າຈຶ່ງໄຖ່ຜູ້ທີ່ກັບໃຈ.ໃນເວລາທີ່ຊາວເຮັບເຣີໄດ້ຢູ່ພາຍໃຕ້ການກົດຂີ່ຂົ່ມເຫງຂອງຟາໂລ,ພຣະເຈົ້າໄດ້ປ່ອຍພວກເຂົາຈາກຟາໂລ, ກ່າວໃນອົບພະຍົບ (6: 6)『 ດ້ວຍ​ເຫດ​ນີ້ເຮົາ​ຈຶ່ງ​ບອກ​ຄົນອິ­ສຣາ­ເອນວ່າເຮົາ​ຄື​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າຜູ້​ຈະ​ຊ່ອຍ​ໃຫ້​ພວກ​ເຈົ້າ​ລອດ​ພົ້ນ​ຈາກ​ຊາວເອ­ຢິບທີ່​ບັງ​ຄັບ​ໃຫ້​ເຮັດ​ວຽກ​ໜັກ​ໃຫ້​ພົ້ນ​ຈາກ​ການ​ເປັນ​ທາດ​ຂອງ​ພວກ​ເຂົາເຮົາ​ຈະ​ໄຖ່​ເອົາ​ພວກ​ເຈົ້າ​ດ້ວຍ​ແຂນ​ອັນ​ມີ​ຣິດ​ຂອງ​ເຮົາແລະດ້ວຍ​ການ​ລົງ​ໂທດ​ພວກ​ເຂົາ​ຢ່າງ​ຮຸນ​ແຮງ.』,

ພະບັນຍັດ (7:8) ກໍ່ເວົ້າເຊັ່ນກັນ.『ຕາມ​ຄວາມ​ຈິງ​ແລ້ວພວກ​ທ່ານ​ເປັນ​ຊົນ​ຊາດ​ນ້ອຍ​ທີ່​ສຸດ​ໃນ​ໂລກພຣະ​ອົງ​ຊົງ​ຮັກ​ພວກ​ທ່ານ​ດ້ວຍ​ໃຈ​ຈິງແລະ​ຊົງ​ຮັກ​ສາ​ຄຳ​ໝັ້ນ​ສັນ​ຍາ​ທີ່​ຊົງ​ໃຫ້​ໄວ້​ກັບ​ບັນ​ພະ​ບູ​ລຸດ​ຂອງ​ພວກ​ທ່ານ​ທັງ​ຫລາຍດ້ວຍ​ເຫດ​ນີ້ພຣະ​ອົງ​ຈຶ່ງ​ຊົງ​ຊ່ອຍ​ພວກ​ທ່ານ​ໃຫ້​ລອດ​ພົ້ນ​ຈາກ​ການ​ເປັນ​ທາດ​ຂອງ​ກະ​ສັດເອ­ຢິບດ້ວຍ​ລິດ​ທາ​ນຸ​ພາບ​ອັນ​ຍິ່ງ​ໃຫຍ່. 』 ການໄຖ່ໄດ້ຖືກ ນຳ ໃຊ້ເພື່ອ ໝາຍ ເຖິງການປົດປ່ອຍ.『 ພຣະ­ຄຣິດໄດ້​ໄຖ່​ພວກ​ເຮົາ​ໃຫ້​ພົ້ນ​ຈາກ​ຄວາມ​ປ້ອຍ​ດ່າ​ຂອງ​ພຣະ​ບັນ​ຍັດໂດຍ​ການ​ທີ່​ພຣະ​ອົງ​ຍອມ​ຖືກ​ປ້ອຍ​ດ່າ​ແທນ​ພວກ​ເຮົາ(ເພາະ​ພຣະ​ຄຳ​ພີ​ຂຽນ​ໄວ້​ວ່າ,“ທຸກ​ຄົນ​ທີ່​ຖືກ​ແຂວນ​ໄວ້​ທີ່​ຕົ້ນ​ໄມ້ກໍ​ຖືກ​ປ້ອຍ​ດ່າ​ແລ້ວ”. 』(ຄາລາຊີ 3:13)

,『ເພື່ອ​ຈະ​ຊົງ​ໄຖ່​ເອົາ​ຄົນ​ເຫລົ່າ​ນັ້ນ​ທີ່​ຢູ່​ໃຕ້​ພຣະ​ບັນ​ຍັດເພື່ອ​ໃຫ້​ພວກ​ເຮົາ​ໄດ້​ຖາ​ນະ​ເປັນ​ບຸດ. 』(ຄາລາຊີ 4: 5)
ມະນຸດກາຍເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງຊາຕານໂດຍການລໍ້ລວງຂອງຊາຕານທີ່ຈະ“ ຄືກັບພຣະເຈົ້າ.”ດັ່ງນັ້ນມະນຸດຈຶ່ງຕົກເປັນທາດຂອງຊາຕານແລະພວກເຂົາກໍ່ດຳລົງຊີວິດຢູ່ໃນບາບ.ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຮົາຮູ້ບາບແຕ່ບໍ່ຮູ້ວ່າພວກເຮົາຢູ່ໃນຄວາມຊົ່ວ, ແຕ່ພວກເຮົາບໍ່ໄດ້ກັບໃຈ.ພຣະເຈົ້າບອກພວກເຮົາໃຫ້ກຳຈັດຄວາມຊົ່ວແທນທີ່ຈະກ່ວາບາບ.ຄວາມຊົ່ວນີ້ແມ່ນຄົນເຖົ້າ. ຄວາມຊົ່ວແມ່ນຄວາມໂລບມາກ. ຄົນທີ່ກັບໃຈຈະ ກຳຈັດຄວາມໂລບມາກ.ວິທີທີ່ຈະກຳຈັດຄວາມໂລບມາກແມ່ນການຕາຍເທິງໄມ້ກາງແຂນກັບພຣະເຢຊູ. ທຸກມື້ນີ້, ໂບດຫລາຍແຫ່ງ ກຳ ລັງຫລຸດຜ່ອນຄວາມ ໝາຍ ຂອງການກັບໃຈ. ຜູ້ຄົນຄິດເຖິງການກັບໃຈເປັນການສາລະພາບແລະສະທ້ອນເຖິງບາບ.ແຕ່ຄົນທີ່ຕາຍຈາກຄວາມຊົ່ວຈະກາຍເປັນຜູ້ກັບໃຈ.ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຮົາຈະເກັ່ງໃນໂບດເປັນເວລາດົນນານ,ແລະຖ້າພວກເຮົາຄິດສະທ້ອນເຖິງບາບທຸກໆມື້,ມັນບໍ່ຈະແຈ້ງເພາະວ່າພວກເຮົາບໍ່ໄດ້ ກຳ ຈັດຄວາມຊົ່ວ. ສະນັ້ນທຸກໆມື້, ພວກເຮົາເຮັດບາບ, ແລະກັບໃຈ ໃໝ່. ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຮົາຄິດວ່າພວກເຮົາໄດ້ຮັບຄວາມລອດ, ຖ້າພວກເຮົາບໍ່ ໜີ ຈາກຄວາມຊົ່ວຮ້າຍ,ພວກເຮົາກໍ່ບໍ່ໄດ້ກັບໃຈ.ຖ້າເຮົາບໍ່ກັບໃຈ,ຄວາມໂລບມາກໂລພາຍັງຝັງໃຈຂອງເຮົາຢູ່.