ຮັກສາໄວ້ໃນມະຫາສະຫວັນເພື່ອທ່ານທັງຫລາຍ.
『ສາທຸການແດ່ພຣະເຈົ້າພຣະບິດາແຫ່ງພຣະເຢຊູຄຣິດເຈົ້າຂອງເຮົາທັງຫລາຍ,ຜູ້ໄດ້ຊົງພຣະມະຫາກະລຸນາແກ່ພວກເຮົາ,ຊົງໂຜດໃຫ້ພວກເຮົາບັງເກີດໃໝ່ເຂົ້າສູ່ຄວາມຫວັງໃຈອັນມີຊີວິດຢູ່ໂດຍການຄືນພຣະຊົນຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ. ເພື່ອໃຫ້ໄດ້ຮັບມໍລະດົກຊຶ່ງບໍ່ຮູ້ເປື່ອຍເນົ່າ,ບໍ່ຖືກຊົ່ວມົວໝອງ,ແລະຫ່ຽວແຫ້ງໄປບໍ່ໄດ້ຊຶ່ງໄດ້ຮັກສາໄວ້ໃນມະຫາສະຫວັນເພື່ອທ່ານທັງຫລາຍ. 』 (1 ເປໂຕ 1: 3-4)
ນີ້ແມ່ນຈົດໝາຍຈາກເປໂຕເຖິງບັນດາໄພ່ພົນຜູ້ທີ່ອາໄສຢູ່ເມືອງກາກາລັກ.ໄພ່ພົນໄດ້ອົບພະຍົບໂດຍການຂຸດຖ້
ຳ ໃນພູເຂົາເພື່ອຫລີກລ້ຽງການຂົ່ມເຫັງ. ພຣະເຈົ້າແມ່ນສິ່ງທີ່ພຣະເຢຊູຄຣິດເອີ້ນວ່າພຣະບິດາ.ເມື່ອພວກເຮົາຢູ່ໃນພຣະເຢຊູຄຣິດ,ພວກເຮົາກໍ່ສາມາດເອີ້ນວ່າພຣະເຈົ້າພຣະບິດາ.ເວັ້ນເສຍແຕ່ວ່າພວກເຮົາຈະກັບໃຈແລະເກີດໃໝ່,ພວກເຮົາບໍ່ສາມາດຢູ່ໃນພຣະເຢຊູຄຣິດໄດ້.ເປໂຕໄດ້ປະຕິເສດພະເຍຊູສາມເທື່ອກ່ອນທີ່ລາວຈະຕາຍ.
ມັນແມ່ນຮູບພາບຂອງຄົນທີ່ບໍ່ກັບໃຈ. ໃນມື້ນີ້, ຫຼາຍຄົນເອີ້ນວ່າພຣະເຈົ້າພຣະບິດາໂດຍບໍ່ມີການກັບໃຈ.
;ພຣະເຢຊູຄຣິດ,ຜູ້ທີ່ໄດ້ສິ້ນພຣະຊົນຢູ່ເທິງໄມ້ກາງແຂນ,ບໍ່ແມ່ນກະສັດແຕ່ເປັນຄົນບາບ.ເປັນຫຍັງພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ຕາຍເທິງໄມ້ກາງແຂນເພາະການສາບແຊ່ງຂອງພຣະເຈົ້າ?ເພາະວ່າພຣະເຈົ້າບໍ່ໃຫ້ອະໄພບາບ.ແຕ່ພະເຍຊູບໍ່ມີຄວາມຜິດ.
ມັນເປັນສິ່ງທີ່ໜ້າງຶດງໍ້ທີ່ພະບຸດຂອງພະເຈົ້າຜູ້ບໍລິສຸດໄດ້ສິ້ນຊີວິດໃນຖານະເປັນຄົນບາບ.ພຣະເຈົ້າເຕັມໃຈທີ່ຈະຕາຍພຣະບຸດຂອງພຣະອົງເພື່ອຄົນທີ່ກັບໃຈ.
ມີຫຍັງຜິດກັບຄົນທີ່ໄດ້ກັບໃຈວ່າພຣະເຢຊູຕ້ອງຖືກສາບແຊ່ງແລະຕາຍເທິງໄມ້ກາງແຂນ?
ຖ້າທ່ານບໍ່ຮູ້ເລື່ອງນີ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ, ທ່ານກໍ່ບໍ່ຮູ້ຄວາມ ໝາຍ ຂອງການກັບໃຈ.
『ເຫດສັນນັ້ນຄວາມຜິດບາບໄດ້ເຂົ້າມາໃນໂລກເພາະດ້ວຍມະນຸດຄົນດຽວແລະຄວາມຕາຍກໍໄດ້ເກີດມາຍ້ອນຄວາມຜິດບາບນັ້ນຢ່າງນັ້ນແຫລະ,ຄວາມຕາຍຈິ່ງໄດ້ລາມໄປເຖິງມະນຸດທຸກຄົນເພາະວ່າທຸກຄົນໄດ້ເຮັດບາບແລ້ວ. ທີ່ຈິງ,ຄວາມຜິດບາບໄດ້ມີຢູ່ໃນໂລກແລ້ວກ່ອນມີພຣະບັນຍັດແຕ່ວ່າເມື່ອບໍ່ມີພຣະບັນຍັດກໍບໍ່ຖືວ່າມີຜິດ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍດີ,ຄວາມຕາຍກໍໄດ້ຄອບງວຳຕະຫລອດມາຕັ້ງແຕ່ອາດາມຈົນເຖິງໂມເຊເຖິງແມ່ນວ່າເຂົາບໍ່ໄດ້ເຮັດຜິດບາບເໝືອນຢ່າງການລະເມີດຂອງອາດາມຜູ້ຊຶ່ງເປັນແບບໝາຍເຖິງພຣະຜູ້ທີ່ຈະສະເດັດມາພາຍຫລັງນັ້ນ. 』 (ໂລມ 5: 12-14)
ໂດຍສະເພາະການເວົ້າໃນໂລມ (15:14) ໝາຍ ຄວາມວ່າບາບຕົ້ນສະບັບຂອງອາດາມ
(ຄວາມຊົ່ວຮ້າຍ).ບາບແມ່ນຜິດຕໍ່ກົດໝາຍຫລືຄຳສັ່ງ.ຕັ້ງແຕ່ອາດາມຈົນເຖິງໂມເຊບໍ່ມີກົດ ໝາຍ
(ກົດຂອງພຣະພິໂລດຂອງພຣະເຈົ້າ). ສະນັ້ນ, ຍ້ອນວ່າບໍ່ມີກົດ ໝາຍ, ຄຳ ພີໄບເບິນກ່າວວ່າ
"ບາບບໍ່ໄດ້ຖືວ່າເປັນບາບ." ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ກ່ອນກົດ ໝາຍ,ໃນສະໄໝຂອງໂນເອ,ພຣະເຈົ້າໄດ້ເຫັນຄວາມຊົ່ວຮ້າຍຂອງມະນຸດແລະໄດ້ໂກດແຄ້ນແລະຕັດສິນດ້ວຍນໍ້າ.ນີ້ແມ່ນຍ້ອນວ່າມີຄວາມຊົ່ວກ່ອນການເຮັດບາບ.
ຄົນຊົ່ວຕ້ອງຕາຍ.ພຣະເຈົ້າພິພາກສາເພາະວ່າຄວາມຊົ່ວຮ້າຍຂອງມະນຸດ. ຄວາມຊົ່ວຮ້າຍຂອງມະນຸດແມ່ນຄວາມໂລບມາກ.ມະນຸດຮູ້ວ່າພວກເຂົາເປັນຄົນບາບໂດຍການເຮັດບາບຂອງພວກເຂົາແລະກັບໃຈຈາກບາບຂອງພວກເຂົາ,
ແຕ່ພຣະເຈົ້າຮຽກຮ້ອງໃຫ້ພວກເຂົາຕ້ອງກັບໃຈຈາກຄວາມຊົ່ວທີ່ເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາເຮັດບາບ.
ສະນັ້ນການກັບໃຈຈຶ່ງຫັນໄປຈາກຄວາມຊົ່ວ.
ການກັບໃຈແຕກຕ່າງກັນລະຫວ່າງມະນຸດກັບພຣະເຈົ້າ.ປະຊາຊົນເວົ້າວ່າພວກເຂົາເຮັດບາບທຸກວັນແລະອີງໃສ່ເລືອດຂອງພຣະເຢຊູເພື່ອການກັບໃຈຂອງພວກເຂົາ, ແຕ່ພຣະເຈົ້າກ່າວວ່າຄວາມຊົ່ວຮ້າຍຕ້ອງຕາຍ.ຖ້າພວກເຮົາບໍ່ປະຕິບັດຕາມພຣະປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າ,ພວກເຮົາຈະລອດບໍ່ໄດ້.ແຕ່ມະນຸດບໍ່ສາມາດຫັນໜີ
ຈາກຄວາມຊົ່ວຮ້າຍຕົວເອງໄດ້.ມັນເປັນໄປບໍ່ໄດ້ຖ້າບໍ່ມີພຣະເຢຊູຄຣິດ.
ພຽງແຕ່ສະຫະພັນກັບພຣະເຢຊູຄຣິດ,ຜູ້ທີ່ໄດ້ສິ້ນພຣະຊົນຢູ່ເທິງໄມ້ກາງແຂນ, ສາມາດຫັນໜີຈາກຄວາມຊົ່ວ.ຄວາມຊົ່ວຮ້າຍນີ້ແມ່ນຄວາມບາບທີ່ສືບທອດມາຈາກອາດາມ.
『ອາດາມຜູ້ຊຶ່ງເປັນແບບໝາຍເຖິງພຣະຜູ້ທີ່ຈະສະເດັດມາພາຍຫລັງນັ້ນ』 "ຜູ້ຊາຍທີ່ຈະມາເຖິງ"ແມ່ນພຣະເຢຊູຄຣິດ.ອາດາມເວົ້າເຖິງແບບຢ່າງຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ.ແບບຈຳລອງແມ່ນຮູບແບບຂະໜາດນ້ອຍທີ່ແທ້ຈິງ.ອາດາມແມ່ນຮູບແບບນ້ອຍໆຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ.ເຊັ່ນດຽວກັນກັບຜ່ານອາດາມມະນຸດທຸກຄົນໄດ້ກາຍເປັນຄົນຕາຍ, ສະນັ້ນຜ່ານພຣະເຢຊູຄຣິດເທິງໄມ້ກາງແຂນມະນຸດທຸກຄົນກໍ່ຕ້ອງຕາຍຄືກັນ.『ແຕ່ວ່າຂອງປະທານທີ່ມາດ້ວຍພຣະຄຸນນັ້ນບໍ່ເໝືອນຢ່າງການລະເມີດເພາະຖ້າຄົນຈຳນວນຫລາຍຕ້ອງຕາຍເພາະການລະເມີດຂອງມະນຸດຄົນດຽວຫລາຍກວ່ານັ້ນອີກພຣະຄຸນຂອງພຣະເຈົ້າແລະຂອງປະທານທີ່ມາດ້ວຍພຣະຄຸນຂອງພຣະອົງຜູ້ດຽວຄືພຣະເຢຊູຄຣິດກໍມີບໍລິບູນແກ່ຄົນຈຳນວນຫລາຍດ້ວຍ. ແລະຂອງປະທານນັ້ນກໍບໍ່ເໝືອນກັບຜົນທີ່ເກີດຈາກຄວາມຜິດບາບຂອງຄົນນັ້ນຜູ້ດຽວເພາະວ່າການຊົງພິພາກສາທີ່ເກີດຂຶ້ນເນື່ອງຈາກການລະເມີດພຽງເທື່ອດຽວໄດ້ນຳໄປສູ່ການລົງໂທດແຕ່ຂອງປະທານນັ້ນໄດ້ມີຂຶ້ນພາຍຫລັງການລະເມີດຫລາຍເທື່ອນັ້ນນຳໄປສູ່ການປົດປ່ອຍ. 』 (ໂລມ 5: 15-16)
ເຖິງແມ່ນວ່າອາດາມແລະພຣະເຢຊູຄຣິດເບິ່ງຄືກັບຄົນບາບຄົນດຽວກັນ, ແຕ່ອາດາມເປັນລັກສະນະຂອງຄວາມຊົ່ວ,ແລະຕໍ່ມາລາວກໍ່ໄດ້ໃຫ້ຄວາມຕາຍ
(ຄວາມຕາຍທາງວິນຍານ),ພຣະເຢຊູຄຣິດ,ເປັນການແກ້ໄຂຄວາມຊົ່ວ, ໄດ້ສົ່ງຄວາມຕາຍ (ຄວາມຕາຍທາງໂລກ) ມາໃຫ້ຜູ້ທີ່ກັບໃຈ.
『ມີຄຳຂຽນໄວ້ໃນພຣະຄຳພີວ່າ,“ມະນຸດຄົນເດີມຄືອາດາມນັ້ນໄດ້ບັງເກີດເປັນຜູ້ມີຊີວິດຢູ່”ອາດາມຜູ້ສຸດທ້າຍຄືພຣະວິນຍານຜູ້ປະທານຊີວິດ. ແຕ່ກາຍທີ່ເກີດມາກ່ອນນັ້ນບໍ່ໃຊ່ເປັນກາຍຝ່າຍວິນຍານແຕ່ເປັນກາຍທຳມະດາແລະຕໍ່ມາຈິ່ງມີກາຍຝ່າຍວິນຍານ. ມະນຸດເດີມນັ້ນເກີດມາຈາກດິນຈິ່ງເປັນຂີ້ຝຸ່ນດິນມະນຸດຖ້ວນສອງສະເດັດມາຈາກສະຫວັນ. 』 (1 ໂກລິນໂທ 15: 45-47)
ໂດຍສະເພາະ,1ໂກລິນໂທ(15: 45) ອະທິບາຍວ່າມະນຸດເປັນຈິດວິນຍານທີ່ມີຊີວິດຊີວາ.
ເຊັ່ນດຽວກັບໃນປະຖົມມະການ(2:7),ອາດາມໄດ້ເກີດມາເປັນຈິດວິນຍານທີ່ມີຊີວິດຢູ່ໃນໂລກນີ້.ນັ້ນແມ່ນ,ວິນຍານແມ່ນຕາຍແລ້ວ.ການກັບໃຈອາດຮຽກຮ້ອງໃຫ້ທ່ານຮູ້ວ່າທ່ານເປັນຈິດວິນຍານ, ບໍ່ແມ່ນຈິດວິນຍານ.
ຈິດວິນຍານແມ່ນວິນຍານທີ່ຕາຍແລ້ວ. ເພາະມັນຖືກຄວບຄຸມໂດຍຊາຕານ.ການກັບໃຈແມ່ນກ່ຽວກັບຄວາມເປັນຈິງນີ້.
ທ່ານຕ້ອງຮ້ອງຫາພຣະເຈົ້າກ່ຽວກັບການຖືກຕິດຢູ່ໃນຄວາມມືດ.ຊາວເຮັບເລີເປັນທາດຢູ່ໃນອີຢີບແລະຮ້ອງຫາພຣະເຈົ້າ.ພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນຄວາມບາບໃນປະເທດເອຢິບ.ໃນທຳນອງດຽວກັນ,ພຣະເຈົ້າກຳລັງບອກຜູ້ທີ່ຢູ່ພາຍໃຕ້ຊາຕານບໍ່ໃຫ້ເຮັດບາບກ່ອນແຕ່ໃຫ້ອອກມາຕໍ່ຕ້ານຄວາມຊົ່ວ.ແຕ່ຄົນບາບບໍ່ໄດ້ມາຈາກຄວາມຊົ່ວ, ມີແຕ່ບາບເທົ່ານັ້ນ.
Comments
Post a Comment