ຊີວິດພົບເຫັນໃນພຣະຄຣິດ

 

『ແຕ່​ວ່າ​ສິ່ງ​ໃດ​ເປັນ​ຄຸນ​ປະ​ໂຫຍດ​ແກ່​ເຮົາເຮົາ​ຖື​ສິ່ງ​ນັ້ນ​ວ່າ​ເປັນ​ອັນ​ໄຮ້​ບໍ່​ມີ​ປະ​ໂຫຍດ​ແກ່​ເຮົາ​ແລ້ວເພາະ​ເຫັນ​ແກ່ພຣະ­ຄຣິດ.ທີ່​ຈິງ,ເຮົາ​ຖື​ວ່າ​ສິ່ງ​ສາ​ລະ​ພັດ​ເປັນ​ຂອງ​ໄຮ້​ປະ​ໂຫຍດເພາະ​ເຫັນ​ແກ່​ສິ່ງ​ທີ່​ມີ​ຄຸນ​ຄ່າ​ຫລາຍ​ເຫລືອ​ລົ້ນ​ກວ່າ​ນັ້ນ​ອີກຄືການ​ຮູ້​ເຖິງພຣະເຢຊູຄຣິດອົງ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ເຮົາເພາະ​ເຫດ​ພຣະ​ອົງ​ນັ້ນ,ເຮົາ​ຈິ່ງ​ໄດ້​ຍອມ​ສະ​ຫລະ​ສິ່ງ​ສາ​ລະ​ພັດແລະ​ຖື​ວ່າ​ສິ່ງ​ເຫລົ່າ​ນັ້ນ​ເປັນ​ເໝືອນ​ຂີ້​ເຫຍື້ອ​ເພື່ອ​ຈະ​ໄດ້​ອົງພຣະ­ຄຣິດມາ​ເປັນ​ປະ​ໂຫຍດ​ແກ່​ເຮົາ.ແລະ​ຈະ​ໄດ້​ປະ​ກົດ​ຢູ່​ໃນ​ພຣະ​ອົງ​ໂດຍ​ບໍ່​ມີ​ຄວາມ​ຊອບ​ທຳ​ໃນ​ເຮົາ​ເອງຊຶ່ງ​ໄດ້​ມາ​ໂດຍ​ພຣະ​ບັນ​ຍັດແຕ່​ມີ​ມາ​ໂດຍ​ຄວາມ​ເຊື່ອ​ໃນພຣະ­ຄຣິດເປັນ​ຄວາມ​ຊອບ​ທຳ​ທີ່​ມາ​ຈາກ​ພຣະ​ເຈົ້າຊຶ່ງ​ອາ​ໃສ​ຄວາມ​ເຊື່ອ. 』 (ຟີລິບ 3: 7-9)

 

ພວກເຮົາບໍ່ສາມາດນະມັດສະການພຣະເຈົ້າແລະເງິນຮ່ວມກັນ.ບໍ່ວ່າຈະໄວ້ວາງໃຈແລະນະມັດສະການພຣະເຢຊູ,ຄົນທີ່ຮັກເງິນບໍ່ໄດ້ລອດ.ເມື່ອຄົນທີ່ຮັກຊັບສົມບັດຕາຍແລະຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າ,ພຣະເຈົ້າຈະກ່າວວ່າ,"ຂ້ອຍບໍ່ຮູ້ເຈົ້າ."ພຽງແຕ່ເມື່ອພຣະເຈົ້າຮູ້ຈັກພວກເຮົາເທົ່ານັ້ນທີ່ພວກເຮົາຈະລອດ.ມັນບໍ່ສຳຄັນສຳລັບພວກເຮົາທີ່ຈະເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າ,ແຕ່ເພື່ອໃຫ້ພຣະເຈົ້າຮູ້ພວກເຮົາ.ສັດທາທີ່ພຣະເຈົ້າຮູ້ກ່ຽວກັບພວກເຮົາແມ່ນຄວາມເຊື່ອທີ່ລອດ.ແມ່ນຫຍັງຄືຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງຄວາມເຊື່ອທີ່ເຮົາເຊື່ອແລະຄວາມເຊື່ອທີ່ພຣະເຈົ້າຮູ້?ມັນຂື້ນກັບການກັບໃຈ.ການກັບໃຈແມ່ນການປະຕິເສດຕົນເອງຕໍ່ພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າ.ທຸກມື້ນີ້,ຄົນສ່ວນໃຫຍ່ບໍ່ຮູ້ຄວາມໝາຍ ຂອງການກັບໃຈ.ພວກເຂົາຄິດເຖິງການກັບໃຈດັ່ງຕໍ່ໄປນີ້:ການກັບໃຈແມ່ນການສາລະພາບແລະການສະທ້ອນຂອງບາບໂລກ.ແຕ່ຜ່ານບາບຂອງໂລກ,ພວກເຮົາຕ້ອງພົບຄວາມຊົ່ວ(ຕົວເອງ,ຜູ້ເຖົ້າ)ໃນພວກເຮົາ,ແລະຄວາມຊົ່ວຈະຕ້ອງຕາຍ. ການໃຫ້ພົ້ນຈາກຄວາມຊົ່ວແມ່ນຄວາມລອດ.ຄວາມຊົ່ວຮ້າຍແມ່ນຮາກຖານຢູ່ໃນໃຈຂອງພວກເຮົາຄືກັບidolຂອງຄວາມໂລບ.ນັ້ນແມ່ນເຫດຜົນທີ່ພວກເຮົາຈະຕາຍພ້ອມກັນເທິງໄມ້ກາງແຂນຂອງພຣະເຢຊູ.

『 ດ້ວຍ​ວາ​ຜູ້​ທີ່​ຕາຍ​ໄປ​ແລ້ວ​ກໍ​ພົ້ນ​ຈາກ​ຄວາມ​ຜິດ​ບາບ. 』 (ໂລມ 6: 7)

 ຫລາຍຄົນໃນໂບດເວົ້າວ່າພວກເຂົາບໍ່ຕາຍເພື່ອເຮັດບາບແຕ່ກັບໃຈຈາກບາບຂອງພວກເຂົາໃນໂລກທຸກໆມື້.ແຕ່ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຂົາຄິດວ່າພວກເຂົາລອດແລ້ວ, ເວັ້ນເສຍແຕ່ພວກເຂົາຈະຕາຍ,ພຣະເຈົ້າຈະເວົ້າວ່າ,"ຂ້ອຍບໍ່ຮູ້ຈັກເຈົ້າ."ຄວາມຕາຍນີ້ບໍ່ແມ່ນຄວາມຕາຍຂອງເນື້ອຫນັງ, ແຕ່ "ປະຕິເສດຄວາມຄິດຂອງພວກເຮົາຕໍ່ພຣະ ຄຳຂອງພຣະເຈົ້າ."ຄວາມໂລບໃນໃຈຂອງເຮົາແມ່ນຄວາມປາຖະຫນາທີ່ຈະເປັນຄືກັບພຣະເຈົ້າ.ແຫຼ່ງຂອງຄວາມຊົ່ວແມ່ນຄວາມໂລບມາກ.ຍ້ອນຄວາມໂລບ,ຄົນເຮົາຮັກເງິນຫຼາຍກ່ວາພຣະເຈົ້າ. ຈຳ ນວນເງິນບໍ່ ສຳ ຄັນ, ແຕ່ແມ່ນທັດສະນະຂອງເງິນ. ໃນເວລາທີ່ພວກເຮົາອ່ານຂ່າວ,ພວກເຮົາໄດ້ຍິນຄົນທີ່ຖືກຂ້າຕາຍພຽງແຕ່ສິບພັນວອນເທົ່ານັ້ນ.

ຄຳ ພີໄບເບິນກ່າວເຖິງທັດສະນະຄະຕິຂອງຄວາມຮັ່ງມີ. ໃນ 1 John, "ຖ້າທ່ານຮັກເງິນ, ບໍ່ມີຄວາມຮັກຂອງພຣະເຈົ້າຢູ່ໃນນັ້ນ."ມັດທາຍເວົ້າວ່າ,"ເກັບເງິນຂອງເຈົ້າໄວ້ໃນສະຫວັນ." ເຖິງແມ່ນວ່າເງິນແມ່ນມີຄວາມ ຈຳ ເປັນ ສຳ ລັບການ ດຳ ລົງຊີວິດຢູ່ໃນໂລກ, ເປັນຫຍັງ ຄຳ ພີໄບເບິນບອກພວກເຮົາວ່າຢ່າຮັກເງິນແຕ່ຮັກສາໄວ້ໃນສະຫວັນ? ຄຳ ພີໄບເບິນກ່າວວ່າພວກເຮົາບໍ່ສາມາດຮັບໃຊ້ພະເຈົ້າແລະເງິນ ນຳ ກັນໄດ້. ຄຳ ພີໄບເບິນບອກພວກເຮົາໃຫ້ຮັບໃຊ້ພະເຈົ້າອົງດຽວ. ພວກເຮົາຕ້ອງລະວັງເລື່ອງເງິນ. ເມື່ອໂຢຮັນບັບຕິດໄດ້ຮ້ອງສຽງດັງໃຫ້ກັບໃຈ, ທຸກຄົນເວົ້າກ່ຽວກັບຄວາມຮັ່ງມີ. ເມື່ອໂຢຮັນບັບຕິດໄດ້ຮ້ອງອອກມາເພື່ອກັບໃຈ, ຜູ້ຄົນໄດ້ຍິນແລະຖືກແທງແລະຖາມວ່າ,"ພວກເຮົາຄວນເຮັດແນວໃດ?" ໂຢຮັນບັບຕິສະໂຕກ່າວວ່າ, "ຖ້າເຈົ້າມີເສື້ອສອງໂຕ, ຈົ່ງເອົາໃຫ້ເສື້ອຜ້າທີ່ບໍ່ນຸ່ງເສື້ອ." Johnກ່າວເຖິງທັດສະນະຂອງຫົວໃຈຕໍ່ຄວາມຮັ່ງມີ.ການກັບໃຈແມ່ນການປະຕິເສດຕົນເອງຕໍ່ພຣະ ຄຳ ຂອງພຣະເຈົ້າ.

ຂ່າວປະເສີດແມ່ນການກັບໃຈ,ບໍ່ເຊື່ອໃນພຣະເຢຊູ.ພະເຍຊູຄລິດເປັນກະສັດຂອງກະສັດທີ່ໄດ້ສ້າງໂລກ, ແຕ່ລາວໄດ້ເກີດໃນຄອກສັດ, ອາໄສຢູ່ເປັນລູກຂອງຊ່າງໄມ້, ແລະໄດ້ເຮັດການອັດສະຈັນຫຼາຍຢ່າງເປັນເວລາສາມປີ,ແຕ່ໄດ້ເສຍຊີວິດສາມປີຕໍ່ມາໃນການຄຶງ.ຜູ້ທີ່ບໍ່ກັບໃຈຊອກຫາການອັດສະຈັນຂອງພຣະເຢຊູ.ພວກສາວົກໄດ້ເຫັນການອັດສະຈັນຫຼາຍຢ່າງ. ແຕ່ພວກສາວົກໄດ້ ໜີ ໄປກ່ອນໄມ້ກາງແຂນຂອງພຣະເຢຊູ. ຜູ້ທີ່ບໍ່ກັບໃຈກໍ່ຈະໜີຈາກໄມ້ກາງແຂນ.ສິ່ງທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດແມ່ນວ່າຂ້ອຍຢູ່ໃນພຣະຄຣິດຜູ້ທີ່ໄດ້ເສຍຊີວິດຢູ່ເທິງໄມ້ກາງແຂນ.

 

ໂປໂລກ່າວໃນ 2 ໂກຣິນໂທ 6: 9-10.『 ຖືກ​ເຂົາ​ຫາ​ວ່າ​ເປັນ​ຄົນ​ບໍ່​ມີ​ໃຜ​ຮູ້​ຈັກແຕ່​ຍັງ​ເປັນ​ຄົນ​ທີ່​ເຂົາ​ຮູ້​ຈັກ​ດີ,ເປັນ​ຄົນ​ທີ່​ກຳ​ລັງ​ຈະ​ຕາຍແຕ່​ເບິ່ງ​ແມ,ເຮົາ​ຍັງ​ເປັນ​ຢູ່,ເປັນ​ຄົນ​ຖືກ​ລົງ​ໂທດແຕ່​ຍັງ​ບໍ່​ເຖິງ​ຕາຍ. ເປັນ​ຄົນ​ທີ່​ມີ​ຄວາມ​ທຸກ​ໂສກແຕ່​ຍັງ​ຊົມ​ຊື່ນ​ຍິນ​ດີ​ຢູ່​ສະ​ເໝີ,ເປັນ​ຄົນ​ທຸກ​ຍາກແຕ່​ຍັງ​ເຮັດ​ໃຫ້​ຫລາຍ​ຄົນ​ເກີດ​ຮັ່ງ​ມີ,ເປັນ​ຄົນ​ທີ່​ບໍ່​ມີ​ສິ່ງ​ໃດແຕ່​ຍັງ​ມີ​ສິ່ງ​ສາ​ລະ​ພັດ. 』 (2 ໂກລິນໂທ 6: 9-10)

 

ພຣະກິດຕິຄຸນແລະພອນຕ່າງໆແມ່ນຕິດພັນກັບຜູ້ທີ່ກັບໃຈ,ແຕ່ພຣະກິດຕິຄຸນແລະພອນຕ່າງໆບໍ່ໄດ້ພົວພັນກັບຄົນທີ່ບໍ່ກັບໃຈ.ພອນຈະກາຍເປັນຮູບປັ້ນແລະ ນຳ ຄົນທີ່ບໍ່ກັບໃຈໄປສູ່ເສັ້ນທາງແຫ່ງຄວາມພິນາດ.ທຸກມື້ນີ້,ໂບດຫລາຍແຫ່ງມີຄວາມເຊື່ອຜິດໃນການເຊື່ອຖືພອນຕ່າງໆ.ບາງໂບດໂຕ້ຖຽງກັນເລື່ອງເງິນ.ເງິນແມ່ນ Marmon, ແລະແມ້ແຕ່ຢູ່ໃນໂບດທີ່ມີການຂັດແຍ້ງກໍ່ມີMarmon.ອາດາມແລະເອວາໄດ້ຖືກມອບໃຫ້ ໝົດ ທຸກຄົນໃນສວນເອເດນ, ແຕ່ພະເຈົ້າກ່າວວ່າ "ຢ່າກິນ ໝາກ ໄມ້ຈາກຕົ້ນໄມ້ແຫ່ງຄວາມຮູ້ເລື່ອງຄວາມດີແລະຄວາມຊົ່ວ." ແຕ່ຍ້ອນຄວາມໂລບມາກຢາກຢາກເປັນຄືກັບພຣະເຈົ້າ, ພວກເຂົາຈຶ່ງບໍ່ຮັກສາພຣະ ຄຳຂອງພຣະເຈົ້າ,ແລະສູນເສຍທຸກຢ່າງ.ອາດາມແລະເອວາບໍ່ມີຄວາມຜິດຫຍັງໃນສວນເອເດນ, ແຕ່ປະຖິ້ມ ຄຳ ຂອງພຣະເຈົ້າ. ອາດາມແລະເອວາໄດ້ນຸ່ງເສື້ອ ໜັງ ເພື່ອຮັບເອົາພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າ.ພວກເຮົາຄວນໃສ່ເຄື່ອງນຸ່ງຂອງແກະທີ່ຕາຍແລ້ວ. ພວກເຮົາຄືກັນແຕ່ງຕົວໃນພຣະຄຣິດ.

ຊີວິດນີ້ຖືກກ່າວເຖິງໃນຟີລິບປອຍ3:8『​ຈິງ,ເຮົາ​ຖື​ວ່າ​ສິ່ງ​ສາ​ລະ​ພັດ​ເປັນ​ຂອງ​ໄຮ້​ປະ​ໂຫຍດເພາະ​ເຫັນ​ແກ່​ສິ່ງ​ທີ່​ມີ​ຄຸນ​ຄ່າ​ຫລາຍ​ເຫລືອ​ລົ້ນ​ກວ່າ​ນັ້ນ​ອີກຄືການ​ຮູ້​ເຖິງພຣະເຢຊູຄຣິດອົງ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ເຮົາເພາະ​ເຫດ​ພຣະ​ອົງ​ນັ້ນ,ເຮົາ​ຈິ່ງ​ໄດ້​ຍອມ​ສະ​ຫລະ​ສິ່ງ​ສາ​ລະ​ພັດແລະ​ຖື​ວ່າ​ສິ່ງ​ເຫລົ່າ​ນັ້ນ​ເປັນ​ເໝືອນ​ຂີ້​ເຫຍື້ອ​ເພື່ອ​ຈະ​ໄດ້​ອົງພຣະ­ຄຣິດມາ​ເປັນ​ປະ​ໂຫຍດ​ແກ່​ເຮົາ.』 (ຟີລິບ 3: 8)

 ການໄດ້ຮັບພຣະຄຣິດແມ່ນຊີວິດທີ່ມີຄ່າທີ່ສຸດ.ພວກເຮົາບໍ່ເຊື່ອໃນພຣະເຢຊູ, ແຕ່ພວກເຮົາຕ້ອງໄດ້ຮັບພຣະເຢຊູ.ພຣະເຢຊູທີ່ພວກເຮົາໄດ້ຮັບແມ່ນພຣະເຢຊູຜູ້ທີ່ໄດ້ສິ້ນພຣະຊົນຢູ່ເທິງໄມ້ກາງແຂນ.ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບພຣະເຢຊູກາຍເປັນຜູ້ໜຶ່ງກັບພຣະເຢຊູຜູ້ທີ່ໄດ້ສິ້ນພຣະຊົນຢູ່ເທິງໄມ້ກາງແຂນ.ຖ້າບໍ່ດັ່ງນັ້ນມັນບໍ່ແມ່ນຄວາມລອດ. ພວກເຮົາບໍ່ຮູ້ວ່າພະເຍຊູຄຣິສຕະຈັກຜູ້ຄົນເຊື່ອຫຍັງ.ພະເຍຊູທີ່ພວກເຮົາເຊື່ອວ່າແມ່ນ"ສິ່ງມະຫັດສະຈັນຂອງພຣະເຢຊູ,ພຣະເຢຊູທີ່ຖືກຄຶງທີ່ໄມ້ກາງແຂນ, ພຣະເຢຊູທີ່ໄດ້ຟື້ນຄືນຊີວິດ"ແມ່ນຫຍັງ?ຖ້າພວກເຮົາບໍ່ໄດ້ຢູ່ກັບພຣະເຢຊູຜູ້ທີ່ເສຍຊີວິດຢູ່ເທິງໄມ້ກາງແຂນ, ຫຼັງຈາກນັ້ນພວກເຮົາທຸກຄົນກໍ່ແລ່ນ ໜີ ຈາກໄມ້ກາງແຂນ, ແລະພວກເຮົາບໍ່ໄດ້ກັບຄືນມາຈາກຕາຍກັບພຣະເຢຊູທີ່ໄດ້ຟື້ນຄືນຊີວິດ

ໃນພຣະຄຳພີເດີມ,ຊາວເຮັບເລີໄດ້ຂ້າແລະນະມັດສະການລູກແກະໃນຫໍເຕັນ, ແຕ່ບໍ່ມີໃຜເຊື່ອພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້ານອກຈາກສອງຂ້າງນີ້ຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ແຜ່ນດິນການາອານ.ການາດາເປັນຕົວແທນຂອງພຣະຄຣິດ.ເພາະພວກເຂົາໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳແຫ່ງພັນທະສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າ,ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ເຊື່ອ.ພວກເຂົາຄິດວ່າຖ້າພວກເຂົາເຂົ້າໄປ,ພວກເຂົາຈະຕາຍ.ພວກເຮົາຕ້ອງເຂົ້າໄປໃນພຣະເຢຊູ.ແຕ່ພວກເຮົາສາມາດເຫັນໄດ້ວ່າບໍ່ມີຫຼາຍຄົນທີ່ຈະພະຍາຍາມເຂົ້າໄປໃນພຣະເຢຊູຜູ້ທີ່ໄດ້ເສຍຊີວິດຢູ່ເທິງໄມ້ກາງແຂນ.ບໍ່ມີຫລາຍໆຄົນທີ່ປະຕິເສດຕົນເອງກ່ອນພຣະຄຳ ຂອງພຣະເຈົ້າ. ເພາະພວກເຂົາບໍ່ເຊື່ອຖືພຣະ ຄຳ ຂອງພຣະເຈົ້າເພາະພວກເຂົາຮັກສິ່ງຂອງໂລກ. ພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຢູ່ກັບຜູ້ທີ່ຮັກໂລກ.ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຢູ່ໃນກະໂຈມແຕ່ຕ້ອງການຢູ່ກັບພວກເຮົາຜູ້ທີ່ບໍ່ຮັກໂລກ. ເພາະວ່າວິຫານຂອງສະຫວັນມາເທິງເກີດ ໃໝ່.

ຄຳວ່າ"ຟີລິບ"ແມ່ນຊື່ຂອງຈັກກະພັດໂລມັນ.ນີ້ແມ່ນບ່ອນທີ່ເຈົ້າຟ້າງຸ່ມສ້າງເມືອງຂື້ນໃນນາມຂອງພະອົງ.Caesarea  Philippi, ຍັງມີຊາກຫັກພັງທີ່ມີສີສັນ. ມັນແມ່ນເມືອງດັ່ງກ່າວໃນຮ່ອງກົງຄືກັບຮ່ອງກົງ.ມັນແມ່ນບ່ອນທີ່ຜູ້ຄົນເຕົ້າໂຮມຄວາມ ສຳ ເລັດ. ອັກຄະສາວົກໂປໂລ ກຳ ລັງຂຽນເຖິງໂບດທີ່ຖືກສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນ.
ໂປໂລເວົ້າໃນຟີລິບປອຍ (3: 5-6). 『 ຄື​ເມື່ອ​ເຮົາ​ເກີດ​ມາ​ໄດ້​ແປດ​ວັນ​ເຮົາ​ກໍ​ໄດ້​ຮັບ​ພິ​ທີ​ຕັດ,ເຮົາ​ເປັນ​ຊາດອິ­ສຣາ­ເອນແຕ່​ກະ​ກຸນ​ເບັນ​ຢະ​ມິນ,ເປັນ​ຄົນເຮັບ­ເຣີເກີດ​ຈາກ​ຊາວເຮັບ­ເຣີ,ໃນ​ດ້ານ​ພຣະ​ບັນ​ຍັດ​ເຮົາ​ກໍ​ຢູ່​ໃນ​ຄະ​ນະຟາຣີຊາຍ.ໃນ​ດ້ານ​ໃຈ​ຮ້ອນ​ຮົນ​ເຮົາ​ກໍ​ໄດ້​ຂົ່ມ​ເຫງ​ຄຣິ​ສ​ຕະ​ຈັກ,ໃນ​ດ້ານ​ຄວາມ​ຊອບ​ທຳ​ຊຶ່ງ​ມີ​ຢູ່​ໂດຍ​ພຣະ​ບັນ​ຍັດເຮົາ​ກໍ​ບໍ່​ມີ​ສິ່ງ​ທີ່​ຕິ​ຕຽນ​ໄດ້. 』 (ຟີລິບ 3: 5-6)

 ຍັງເວົ້າໃນຟີລິບປອຍ (3: 7).『ແຕ່​ວ່າ​ສິ່ງ​ໃດ​ເປັນ​ຄຸນ​ປະ​ໂຫຍດ​ແກ່​ເຮົາເຮົາ​ຖື​ສິ່ງ​ນັ້ນ​ວ່າ​ເປັນ​ອັນ​ໄຮ້​ບໍ່​ມີ​ປະ​ໂຫຍດ​ແກ່​ເຮົາ​ແລ້ວເພາະ​ເຫັນ​ແກ່ພຣະ­ຄຣິດ. 』

 ໂປໂລຖືກທໍລະມານຢູ່ໃນຄຸກໃນເມືອງຟີລິບ. ແຕ່ຢູ່ໃນຄຸກຟີລິບ, ລາວໄດ້ຖືກມອບ ໝາຍໃຫ້ສັ່ງສອນຈາກພະເຈົ້າ.ສະນັ້ນລາວຖືກທຸບຕີ,ແຕ່ລາວໄດ້ສັນລະເສີນພຣະເຈົ້າ.ໃນເວລານັ້ນ,ປະຕູໄຊໄດ້ຖືກເປີດໂດຍຕົວມັນເອງ.ນັກໂທດຊາວຟີລິບປໍໄດ້ເຮັດຜິດໂປໂລ ສຳ ລັບການຫລົບ ໜີ ຂອງລາວແລະພະຍາຍາມຂ້າຕົວຕາຍ, ແຕ່ໂປໂລໄດ້ບອກລາວໃຫ້ຢຸດ.ລາວເວົ້າວ່າ,"ຢ່າຕັດຮ່າງກາຍຂອງເຈົ້າ, ເຊື່ອໃນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຢຊູ;ເຈົ້າແລະເຮືອນຂອງເຈົ້າຈະລອດ." ເຖິງແມ່ນວ່ານັກຄຸກບໍ່ຢ້ານຄວາມຕາຍ,ແຕ່ລາວກໍ່ຢ້ານກົວພຣະເຈົ້າ. ສະນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າສັ່ນ. ການກັບໃຈແມ່ນເພື່ອໃຫ້ພວກເຮົາຢ້ານກົວພຣະເຈົ້າແລະຫັນ ໜີ ຈາກຄວາມຊົ່ວ. ການກັບໃຈຫັນ ໜີ ຈາກຄວາມຊົ່ວແລະຫັນໄປຫາພຣະ ຄຳ ຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ.ມັນບໍ່ແມ່ນການກັບໃຈທີ່ພວກເຮົາຈະໄດ້ຮັບການໃຫ້ອະໄພພຽງແຕ່ບາບຂອງພວກເຮົາເທົ່ານັ້ນໂດຍບໍ່ອອກຈາກຄວາມຊົ່ວ.