ສັດທາທີ່ເຮົາເລືອກແລະສັດທາທີ່ພະເຈົ້າປະທານໃຫ້
『 ຖ້າພຣະເຈົ້າຊົງຖືວ່າອັບຣາຮາມເປັນຄົນຊອບທຳດ້ວຍການປະຕິບັດທ່ານກໍມີທາງທີ່ຈະອວດໄດ້ແຕ່ຕໍ່ພຣະພັກພຣະເຈົ້າທ່ານບໍ່ມີທາງຢ່າງນັ້ນ. ພຣະຄຳພີໄດ້ກ່າວໄວ້ຢ່າງໃດກໍກ່າວວ່າ,“ອັບຣາຮາມໄດ້ເຊື່ອພຣະເຈົ້າແລະຄວາມເຊື່ອນັ້ນພຣະເຈົ້າຊົງຖືວ່າເປັນຄວາມຊອບທຳແກ່ທ່ານ.” 』 (ໂລມ 4: 2-3)
ພວກເຮົາເລືອກເອົາຄວາມເຊື່ອແບບໃດ?ທ່ານເຊື່ອວ່າຖ້າທ່ານເຊື່ອໃນພຣະເຢຊູ, ທ່ານໄດ້ຮັບຄວາມລອດແລ້ວບໍ?ທ່ານເຊື່ອບໍວ່າ“
ພຣະເຢຊູຊົງໂລຫິດເລືອດສໍາລັບຂ້າພະເຈົ້າ,ແລະເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າອາໄສອໍານາດຂອງເລືອດນັ້ນ,ຂ້າພະເຈົ້າພົ້ນຈາກບາບທັງ
ໝົດ ແລະໄປສູ່ຫົນທາງແຫ່ງຄວາມລອດ”?ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ພະເຈົ້າກ່າວໃນ ຄຳ ພີໄບເບິນວ່າ"ມະນຸດຈະບໍ່ລອດພົ້ນເວັ້ນເສຍແຕ່ລາວເກີດມາຈາກນ້ຳແລະພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ."ພຣະເຈົ້າບອກພວກເຮົາໃຫ້ເກີດໃໝ່,ຜູ້ຄົນເຫັນຄຸນຄ່າເລືອດຂອງພຣະເຢຊູ.ຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງຄວາມເຊື່ອຂອງຄົນແລະຄວາມເຊື່ອຂອງພຣະເຈົ້າແມ່ນຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງມະນຸດທີ່ເບິ່ງບາບແລະພຣະເຈົ້າແນມເບິ່ງຄວາມຊົ່ວ.
ມະນຸດຄິດວ່າຖ້າລາວປາດສະຈາກບາບ,ລາວໄດ້ຮັບຄວາມລອດ,ແຕ່ພຣະເຈົ້າກ່າວວ່າລາວຕ້ອງໄດ້ຮັບຄວາມລອດຈາກຄວາມຊົ່ວຮ້າຍທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດບາບ.
ພຣະເຈົ້າກ່າວວ່າ, "ຄວາມລອດຕ້ອງໄດ້ຮັບການປ່ຽນແປງໂດຍພື້ນຖານ."ປະຊາຊົນເຮັດທຸກໆຄວາມພະຍາຍາມເພື່ອປັບປຸງ.
ຄົນຄິດກ່ຽວກັບຄວາມເຊື່ອ:ມະນຸດຄິດແລະເຊື່ອດ້ວຍຕົນເອງ.ພຣະເຈົ້າກ່າວວ່າມັນເປັນຂອງຂວັນໃຫ້ຄົນທີ່ເກີດໃໝ່.ເພາະສະນັ້ນ,ນັບຕັ້ງແຕ່ປະຊາຊົນເຊື່ອໃນສັດທາໃນສະພາບທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຊົ່ວ,ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຮັບພຣະຄຸນຈາກພຣະເຈົ້າ.ເຖິງແມ່ນວ່າປະຊາຊົນໄດ້ມາເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າ,ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຮັບຄວາມລອດເວັ້ນເສຍແຕ່ວ່າພວກເຂົາຈະໄດ້ຮັບຂອງປະທານແຫ່ງພຣະຄຸນຂອງພຣະເຈົ້າ.ເພື່ອຈະໄດ້ຮັບຂອງປະທານແຫ່ງສັດທາຈາກພຣະເຈົ້າ,ມັນເປັນໄປບໍ່ໄດ້ຖ້າປາດສະຈາກການກັບໃຈທີ່ຈະປະຕິເສດຕົນເອງ. 『 ຈາກໂປໂລ,ຜູ້ຮັບໃຊ້ ພາສາເດີມວ່າ“ຂ້ອຍຂ້າ.”ຂອງພຣະເຈົ້າແລະອັກຄະສາວົກຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດເພື່ອສົ່ງເສີມຄວາມເຊື່ອຂອງຜູ້ທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງເລືອກໄວ້ນັ້ນແລະໃຫ້ສັງເກດຮູ້ຄວາມສັດຈິງຕາມການນັບຖືພຣະເຈົ້າຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ດ້ວຍຫວັງວ່າຈະໄດ້ຊີວິດອັນຕະຫລອດໄປເປັນນິດຊຶ່ງພຣະເຈົ້າຜູ້ບໍ່ຊົງກ່າວຄຳຕົວະໄດ້ໄດ້ຊົງສັນຍາໄວ້ຕັ້ງແຕ່ເດິກດຳບັນ. 』 (ຕິໂຕ 1: 1-2)
ສັດທາແມ່ນຄວາມເຊື່ອຂອງຄົນທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ເລືອກໄວ້.ຄວາມເຊື່ອຂອງຄົນທີ່ຖືກເລືອກບໍ່ແມ່ນຄວາມເຊື່ອທີ່ພວກເຂົາເຊື່ອເພາະວ່າຄຣິສຕະຈັກໄດ້ຖືກບອກວ່າ"ການເຊື່ອໃນພຣະເຢຊູຖືກບັນທືກ".
『 ເມື່ອຄວາມເຊື່ອຍັງບໍ່ທັນມານັ້ນພວກເຮົາໄດ້ຕົກຢູ່ໃນຂອບເຂດອຳນາດຂອງພຣະບັນຍັດຖືກຄວບຄຸມໄວ້ຈົນເຖິງຄວາມເຊື່ອຈະໄດ້ມາປະກົດ. 』 (ຄາລາເຕຍ 3:23)
ກົດຫມາຍຂອງອິດສະຣາເອນແມ່ນກົດຂອງຄວາມໂກດແຄ້ນຂອງພຣະເຈົ້າ. ຖ້າປະຊາຊົນ ທຳ
ລາຍສິ່ງ ໜຶ່ງ, ມັນແມ່ນກົດ ໝາຍ ທີ່ ໜ້າ ຢ້ານກົວທີ່ຈະຖືກຕັດສິນ. ມະນຸດທຸກຄົນເປັນຄົນບາບທີ່ບໍ່ສາມາດໜີຈາກກົດໝາຍ.ເມື່ອປະຊາຊົນພະຍາຍາມຮັກສາກົດ
ໝາຍ ແລະຮັບຮູ້ວ່າມັນເປັນໄປບໍ່ໄດ້ ສຳ ລັບພວກເຂົາທີ່ຈະຮັກສາກົດ ໝາຍທັງໝົດ,ພວກເຂົາຮັບຮູ້ວ່າພວກເຂົາບໍ່ສາມາດໄດ້ຮັບຄວາມລອດເວັ້ນເສຍແຕ່ພວກເຂົາຈະຈາກໄປ.ທາງອອກຈາກກົດໝາຍຄືການຕາຍເທິງໄມ້ກາງແຂນກັບພຣະເຢຊູ, ຜູ້ທີ່ຕາຍໂດຍກົດ ໝາຍ.
ພຣະເຈົ້າໃຫ້ຄວາມເຊື່ອແກ່ການເປີດເຜີຍ.
ສັດທາຂອງການເປີດເຜີຍນີ້ບໍ່ໄດ້ມາຈາກຄວາມຮູ້ແລະປະສົບການຂອງມະນຸດ.
『ເຈົ້າທັງຫລາຍທີ່ຢາກຢູ່ໃຕ້ພຣະບັນຍັດພວກເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຍິນພຣະບັນຍັດນັ້ນຫລືຈົ່ງບອກເຮົາດູ.ເພາະມີຄຳຂຽນໄວ້ໃນພຣະຄຳພີວ່າອັບຣາຮາມມີລູກຊາຍສອງຄົນຄົນໜຶ່ງເກີດຈາກຍິງຂ້ອຍຂ້າແລະອີກຄົນໜຶ່ງເກີດຈາກຍິງບໍ່ເປັນຂ້ອຍຂ້າ. ລູກທີ່ເກີດຈາກຍິງເປັນຂ້ອຍຂ້ານັ້ນກໍເກີດຕາມທຳມະດາແຕ່ສ່ວນລູກທີ່ເກີດຈາກຍິງບໍ່ເປັນຂ້ອຍຂ້ານັ້ນກໍເກີດຕາມພຣະສັນຍາ.ຂໍ້ຄວາມນີ້ແມ່ນການປຽບທຽບເພາະວ່າຍິງທັງສອງນັ້ນໄດ້ແກ່ຄຳສັນຍາສອງຢ່າງຜູ້ໜຶ່ງຄືຮາກາ,ເກີດລູກທີ່ເປັນຂ້ອຍຂ້າໄດ້ຄວາມສັນຍາມາຈາກພູຊີນາຍ. 』 (ຄາລາເຕຍ 4:21-24)
ຜູ້ທີ່ຕ້ອງການຢູ່ພາຍໃຕ້ກົດໝາຍແມ່ນໃຜ?ພວກເຂົາຈະເປັນຜູ້ທີ່ພະຍາຍາມຮັກສາກົດ
ໝາຍ. ຜູ້ທີ່ໄດ້ເຮັດຕາມເນື້ອ ໜັງ ແມ່ນຜູ້ທີ່ຢູ່ໃຕ້ກົດ ໝາຍ ຂອງສິນໄຊ. ໃນ ຄຳ
ອຸປະມາມັນແມ່ນອິດຊະມາເອນລູກຊາຍຂອງນາງຮາກາ.
『 ແຕ່ໃນຄາວນັ້ນຜູ້ທີ່ເກີດຕາມທຳມະດາໄດ້ຂົ່ມເຫງຜູ້ທີ່ເກີດຕາມພຣະວິນຍານສັນໃດປັດຈຸບັນນີ້ກໍເໝືອນກັນສັນນັ້ນ. 』(ຄາລາເຕຍ 4:29)
ອິດຊະມາເອນໄດ້ເກີດຫຼັງຈາກເນື້ອຫນັງ.ຜູ້ທີ່ຕິດຕາມພຣະວິນຍານບໍລິສຸດແມ່ນອີຊາກ.
ອີຊາກເປັນບຸດຂອງອັບຣາຮາມຕອນອາຍຸໄດ້ 100 ປີ. ອີຊາກເກີດ ໃໝ່. ມັນແມ່ນຊີວິດຈາກທ້ອງທີ່ຕາຍຂອງຊາຣາ.ສັດທານີ້ແມ່ນຂອງປະທານຂອງພຣະເຈົ້າ.
ອັບຣາຮາມໄດ້ມີລູກຊາຍຢູ່ໃນສະພາບທີ່ເປັນໄປບໍ່ໄດ້ທາງດ້ານຮ່າງກາຍ.ອິດຊະມາເອນທໍລະມານອີຊາກ.ມື້ນີ້,ຜູ້ທີ່ສະແຫວງຫາທີ່ຈະຮັກສາກົດໝາຍ
ຂົ່ມເຫັງຜູ້ທີ່ໄດ້ເຮັດຕາມພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ.ຜູ້ທີ່ຕິດຕາມພຣະວິນຍານບໍລິສຸດແມ່ນຜູ້ທີ່ໄດ້ເສຍຊີວິດຢູ່ເທິງໄມ້ກາງແຂນກັບພຣະເຢຊູຄຣິດ.
ໃນປະຖົມມະການ17:17-18,ອັບຣາຮາມເວົ້າຕອນອາຍຸ99ປີ. ພວກເຮົາເຫັນຄວາມລົ້ມເຫລວຂອງອັບຣາຮາມໃນການເຊື່ອຖືໃນຄຳສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າ.
ໃນປະຖົມມະການ17:17-18,ອັບຣາຮາມເວົ້າຕອນອາຍຸ99ປີ. ພວກເຮົາເຫັນຄວາມລົ້ມເຫລວຂອງອັບຣາຮາມໃນການເຊື່ອຖືໃນຄຳສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າ.
『ອັບຣາຮາມກົ້ມຂາບລົງທັງຍິ້ມຫົວໃນໃຈວ່າ,“ຄົນອາຍຸໄດ້ຮ້ອຍປີແລ້ວຈະມີລູກໄດ້ຈັ່ງໃດ?”ແລະຊາຣາອາຍຸກໍໄດ້ເກົ້າສິບປີແລ້ວຈະມີລູກໄດ້ບໍ? ອັບຣາຮາມທູນຕໍ່ພຣະເຈົ້າວ່າ,“ຂ້ານ້ອຍຂໍພຣະອົງປົກປ້ອງຮັກສາອິດຊະມາເອນໃຫ້ລາວມີຊີວິດຢູ່ທ້ອນ.” 』
ເຖິງແມ່ນວ່າຈະມີຖ້ອຍຄຳທີ່ພຣະເຈົ້າສັນຍາໄວ້,ສາເຫດທີ່ເຮັດໃຫ້ພວກເຮົາບໍ່ປະຕິບັດຕາມ
ຄຳ ສັນຍາແມ່ນຍ້ອນເນື້ອ ໜັງ ຕອບສະ ໜອງ. ນັບຕັ້ງແຕ່ອັບຣາຮາມມີລູກຊາຍຊື່ວ່າອິດຊະມາເອນ, ລາວໄດ້ປ່ຽນ ຄຳ
ສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າໄປສູ່ຄວາມຄິດຂອງຕົນເອງ.
『ແຕ່ພຣະເຈົ້າຊົງກ່າວແກ່ເພິ່ນວ່າ,“ເຈົ້າເຂົ້າໃຈຜິດເຈົ້າຈະໄດ້ລູກຊາຍຈາກຊາຣາເມຍຂອງເຈົ້າແລະຈົ່ງໃສ່ຊື່ໃຫ້ເດັກນັ້ນວ່າອີຊາກເຮົາຈະຮັກສາຄຳໝັ້ນສັນຍາຂອງເຮົາກັບລາວແລະເຊື້ອສາຍຂອງລາວເປັນຄຳໝັ້ນສັນຍາອັນຕະຫລອດໄປເປັນນິດ. 』 (ຕົ້ນເດີມ 17:19)
ເຖິງແມ່ນວ່າພະຄໍາພີກ່າວວ່າພວກເຮົາບໍ່ສາມາດໄດ້ຮັບຄວາມລອດເວັ້ນເສຍແຕ່ວ່າພວກເຮົາເກີດໃໝ່ເປັນກາຍວິນຍານ,ພວກເຮົາມີຮ່າງກາຍທີ່ສາມາດເບິ່ງເຫັນດ້ວຍຕາຂອງພວກເຮົາ,ສະນັ້ນພວກເຮົາປ່ຽນພຣະຄໍາຂອງພຣະເຈົ້າຕາມແນວຄິດຂອງພວກເຮົາເອງ.ບໍ່ມີຄຳສັນຍາໃດໆຂອງພຣະເຈົ້າໃນໃຈຂອງອັບຣາຮາມຈົນກວ່າອີຊາກເກີດມາ.ບໍ່ມີ
ຄຳ ສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າຢູ່ໃນໃຈຂອງພວກເຮົາຈົນກວ່າພວກເຮົາຈະເກີດ ໃໝ່ ໃນກາຍວິນຍານ.
ຄືກັນກັບອິດຊະມາເອນ, ຜູ້ທີ່ແນມເບິ່ງເນື້ອ ໜັງ ແມ່ນຄົນທີ່ຢູ່ໃຕ້ກົດ ໝາຍ. ແຕ່ຄືກັນກັບອີຊາກ,
『ຄວາມເຊື່ອຂອງທ່ານບໍ່ໄດ້ລົດນ້ອຍຖອຍລົງເລີຍເຖິງແມ່ນວ່າອາຍຸສັງຂານຂອງຕົນໄດ້ປະມານຮ້ອຍປີແລ້ວກໍຕາມທ່ານກໍບໍ່ໄດ້ຄຶດວ່າຮ່າງກາຍຂອງຕົນປຽບເໝືອນກັບຕາຍແລ້ວແລະບໍ່ໄດ້ຄຶດວ່າທ້ອງຂອງນາງຊາຣາເປັນໝັນ. ທ່ານບໍ່ໄດ້ສົງໃສໃນພຣະສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າແຕ່ຄວາມເຊື່ອຂອງທ່ານໄດ້ເພີ່ມກຳລັງໃຫ້ແຂງແຮງຂຶ້ນທ່ານຈິ່ງໄດ້ຖວາຍກຽດຕິຍົດແກ່ພຣະເຈົ້າ. ທ່ານເຊື່ອໝັ້ນວ່າພຣະເຈົ້າຊົງລິດອຳນາດອາດເຮັດໃຫ້ສຳເລັດໄດ້ຕາມທີ່ຊົງສັນຍາໄວ້ແລ້ວ. ດ້ວຍເຫດນີ້ແຫລະ,ຄວາມເຊື່ອນັ້ນ“ຊົງຖືວ່າເປັນຄວາມຊອບທຳແກ່ທ່ານ.” 』 (ໂລມ 4:
19-22)
ອັບຣາຮາມໄດ້ອອກຈາກເຮືອນເມື່ອລາວອາຍຸໄດ້75ປີເມື່ອລາວໄດ້ຍິນສຽງຂອງພຣະເຈົ້າ.ແຕ່ຄຳພີໄບເບິນບອກພວກເຮົາວ່າຄວາມເຊື່ອໃນເວລານັ້ນບໍ່ແມ່ນຄວາມລອດທີ່ມີສັດທາ,ແຕ່ຄວາມເຊື່ອໃນອາຍຸ100ປີ.ສັດທາທີ່ມີອາຍຸ100ປີຂອງອັບຣາຮາມແມ່ນສິ່ງທີ່ລູເທີໄດ້ຮັບຮູ້:"ມັນຖືກບັນທືກໂດຍຄວາມເຊື່ອ."ມັນບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ວ່າຖ້າພວກເຮົາເຊື່ອວ່າພວກເຮົາໄດ້ຮັບຄວາມລອດ,ແຕ່ຄວາມເຊື່ອທີ່ຖືກບັນທືກເປັນຂອງຂວັນໃຫ້ຜູ້ທີ່ກັບໃຈ.
ຖ້າພວກເຮົາບໍ່ມີຄວາມເຊື່ອໃນຊີວິດ, ພວກເຮົາກໍ່ບໍ່ສາມາດລອດໄດ້.
ຄວາມເຊື່ອຂອງຊີວິດແມ່ນຄວາມເຊື່ອຂອງຄົນທີ່ກັບໃຈແລະຕາຍກັບພຣະເຢຊູ. ມັນແມ່ນສັດທາທີ່ບໍ່ສາມາດເກີດຂື້ນໃນເນື້ອໜັງ.ຖ້າທ່ານຄິດວ່າມັນສາມາດມີຄວາມເຊື່ອດັ່ງກ່າວ, ທ່ານຕ້ອງປະຖິ້ມມັນ.
ມັນແມ່ນຄວາມເຊື່ອຂອງຄົນທີ່ເກີດ ໃໝ່ ໂດຍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ.
『 ແຕ່ທີ່ໄດ້ຈົດເຫດການເຫລົ່ານີ້ໄວ້ກໍເພື່ອທ່ານທັງຫລາຍຈະໄດ້ເຊື່ອວ່າພຣະເຢຊູຊົງເປັນພຣະຄຣິດພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າແລະເມື່ອມີຄວາມເຊື່ອແລ້ວທ່ານກໍມີຊີວິດໂດຍພຣະນາມຂອງພຣະອົງ.』(ໂຢຮັນ20:31)ຖ້າພວກເຮົາບໍ່ໄດ້ເກີດໃໝ່, ພວກເຮົາບໍ່ສາມາດໄວ້ວາງໃຈໃນພຣະນາມຂອງພຣະເຢຊູ.
Comments
Post a Comment