ແຕ່ສ່ວນບັນດາຜູ້ທີ່ຕ້ອນຮັບພຣະອົງຄືຜູ້ທີ່ເຊື່ອໃນພຣະນາມຂອງພຣະອົງພຣະອົງກໍຊົງປະທານສິດໃຫ້ກາຍເປັນບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ.
『ແຕ່ສ່ວນບັນດາຜູ້ທີ່ຕ້ອນຮັບພຣະອົງຄືຜູ້ທີ່ເຊື່ອໃນພຣະນາມຂອງພຣະອົງພຣະອົງກໍຊົງປະທານສິດໃຫ້ກາຍເປັນບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ. ຊຶ່ງບໍ່ໄດ້ເກີດຈາກເລືອດເນື້ອຫລືກາມ,ຫລືຄວາມປະສົງຂອງມະນຸດແຕ່ເກີດຈາກພຣະເຈົ້າ. 』 (ໂຢຮັນ 1: 12-13)
ເມື່ອກະສັດຫລືປະທານາທິບໍດີກັບຄືນເມືອບ້ານຫລັງຈາກຢ້ຽມຢາມຕ່າງປະເທດ, ຜູ້ທີ່ມີສິດອຳນາດອອກໄປພົບ.ອຳ
ນາດນີ້ໄດ້ຮັບໂດຍ ອຳ ນາດສູງສຸດຂອງປະເທດຊາດ. ມັນຈະມີຄວາມ ໝາຍ
ບໍທີ່ຈະເວົ້າວ່າໃນແຜ່ນດິນນີ້, ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບຜູ້ ນຳ ແມ່ນຜູ້ທີ່ມີສິດ ອຳນາດ,ພວກເຂົາຈະຍອມຮັບເອົາພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າໃນອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າເທົ່າໃດ?ຜູ້ທີ່ສາມາດຮັບເອົາພຣະເຢຊູຄຣິດ,ພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ,ສາມາດຮັບເອົາລູກຊາຍຂອງພຣະເຈົ້າ.ຜູ້ໃດທີ່ຍອມຮັບພຣະເຢຊູບໍ່ໄດ້ກາຍເປັນບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ,
ແຕ່ຜູ້ທີ່ກາຍມາເປັນບຸດຂອງພຣະເຈົ້າສາມາດຍອມຮັບເອົາພຣະເຢຊູໄດ້.
ສະພາບຂອງການກາຍມາເປັນບຸດຂອງພຣະເຈົ້າແມ່ນຜູ້ທີ່ເກີດໃໝ່ຂອງນໍ້າແລະພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ.ໃນໂລກນີ້,ຜູ້ທີ່ມີຮ່າງກາຍທີ່ໄດ້ຮັບຈາກພໍ່ແມ່ບໍ່ສາມາດເປັນລູກຂອງພຣະເຈົ້າ.ເພາະສະນັ້ນ,ມີພຽງຄົນທີ່ເກີດໃໝ່ໃນກາຍວິນຍານກາຍເປັນບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ.
ຮ່າງກາຍຂອງວິນຍານແມ່ນຮ່າງກາຍດຽວກັນຂອງພຣະເຢຊູທີ່ໄດ້ຟື້ນຄືນຊີວິດ.
『ເຈົ້າທັງຫລາຍບໍ່ຮູ້ຫລືວ່າພວກເຮົາທຸກຄົນທີ່ໄດ້ຮັບບັບຕິສະມາເຂົ້າໃນພຣະເຢຊູຄຣິດກໍໄດ້ຮັບບັບຕິສະມາເຂົ້າໃນຄວາມຕາຍຂອງພຣະອົງ. 4ເຫດສັນນັ້ນພວກເຮົາຈິ່ງໄດ້ຖືກຝັງໄວ້ກັບພຣະອົງໂດຍການຮັບບັບຕິສະມາເຂົ້າສ່ວນໃນການສິ້ນພຣະຊົນນັ້ນເພື່ອວ່າພຣະຄຣິດໄດ້ຖືກຊົງບັນດານໃຫ້ຄືນພຣະຊົນໂດຍລິດເດດອັນຮຸ່ງເຮືອງຂອງພຣະບິດາສັນໃດເຮົາທັງຫລາຍກໍຈະໄດ້ດຳເນີນຊີວິດໃໝ່ເໝືອນກັນສັນນັ້ນ.』 (ໂລມ 6: 3-4)
;ຜູ້ຮັບບັບເຕມາຈະກາຍເປັນພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ.ການຮັບບັບເຕມາແມ່ນສາມັກຄີກັບການຕາຍຂອງພຣະເຢຊູ.ເມື່ອພວກເຮົາເກີດມາໃນໂລກນີ້,ພວກເຮົາໄດ້ສືບທອດນາມສະກຸນຂອງພໍ່(ພໍ່ຂອງພວກເຮົາ)ທີ່ສຸດໂດຍບໍ່ຄຳນຶງເຖິງຄວາມຕັ້ງໃຈຂອງພວກເຮົາ.
ເຊັ່ນດຽວກັນ, ຖ້າພວກເຮົາເກີດໃນກາຍວິນຍານ, ພຣະບິດາແມ່ນພຣະເຈົ້າ. ໃນອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າຊື່ຂອງພະເຈົ້າແມ່ນເຢໂຫວາ.ແຕ່ພະເຢໂຫວາເກີດຢູ່ແຜ່ນດິນໂລກໃນນາມຂອງພະເຍຊູ.ເມື່ອພວກເຮົາຢູ່ໃນພຣະເຢຊູຄຣິດ,ພຣະບິດາຂອງພວກເຮົາແມ່ນພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າ.
ດັ່ງນັ້ນພະບຸດຂອງພະເຈົ້າຈຶ່ງສະແດງສິດ ອຳ ນາດໃນນາມຂອງພະເຢໂຫວາ (ພະເຍຊູ).
『ລາວເວົ້າຕໍ່ດາວິດວ່າ,“ເຮີຍ!ໄມ້ຄ້ອນນັ້ນສຳລັບໄວ້ເຮັດຫຍັງ?ມຶງຄິດວ່າກູເປັນໝາຊັ້ນບໍ?”ແລ້ວລາວກໍເອີ້ນດ່າສາບແຊ່ງດາວິດໃນນາມພະຂອງລາວ. ລາວເວົ້າທ້າທາຍດາວິດວ່າ,“ມານີ້ກູຈະເອົາຊາກສົບຂອງມຶງໃຫ້ນົກແລະສັດກິນ.”ດາວິດເວົ້າຕອບວ່າ,“ເຈົ້າມາຕໍ່ສູ້ກັບຂ້ອຍດ້ວຍດາບຫອກແລະຫລາວແຕ່ວ່າຂ້ອຍມາຕໍ່ສູ້ເຈົ້າໃນນາມຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານຊຶ່ງເປັນພຣະເຈົ້າຂອງກອງທັບອິສຣາເອນທີ່ເຈົ້າໄດ້ເວົ້າທ້າທາຍນັ້ນ.』 (1 ຊາເມືອນ 17: 43-45)
ໂຄລີອາດຂອງຟີລິດສະຕິນກ່າວອີກວ່າລາວອອກມາໃນນາມຂອງພະຂອງເຂົາ.
ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ,ດາວິດກ່າວວ່າລາວໄດ້ອອກໄປໃນນາມຂອງພະເຢໂຫວາແຫ່ງກອງທັບ, ເພາະວ່າຜູ້ທີ່ເຊື່ອໃນຊື່ນັ້ນມີສິດ
ອຳ ນາດຂອງພຣະເຈົ້າ.
『ເມື່ອດາວິດກັບຄົນຂອງເພິ່ນມາຮອດຕົວເມືອງເບິ່ງແມ,ເມືອງນັ້ນຖືກຈູດເຜົາດ້ວຍໄຟເມຍກັບລູກຊາຍລູກສາວຂອງພວກເຂົາກໍຖືກກວາດໄປເປັນຊະເລີຍ ແລ້ວດາວິດກັບປະຊາຊົນທີ່ຢູ່ກັບເພິ່ນກໍຮ້ອງໄຫ້ສຽງດັງຈົນພວກເຂົາບໍ່ມີແຮງຈະຮ້ອງໄຫ້ອີກອາຮີໂນອາມຊາວເຢດຊະເຣເອນແລະອາບີກາຍແມ່ໝ້າຍຂອງນາບານຊາວກາເມນເມຍທັງສອງຂອງດາວິດກໍຖືກກວາດໄປເປັນຊະເລີຍຄືກັນ 6ແລະດາວິດກໍເປັນທຸກໃຈຫລາຍເພາະຄົນທັງຫລາຍຂູ່ວ່າຈະຂວ່າງກ້ອນຫີນໃສ່ຕົນເພາະຈິດໃຈຂອງພວກເຂົາຕ່າງກໍຂົມຂື່ນຫລາຍຍ້ອນພວກລູກຊາຍແລະລູກສາວຂອງພວກເຂົາຖືກກວາດໄປໝົດ,ແຕ່ດາວິດຊູກຳລັງຕົວເອງຂຶ້ນໃນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າຂອງທ່ານ. 』 (1 ຊາເມືອນ
30:3-6)
ຜູ້ຄົນພະຍາຍາມແກວ່ງກ້ອນຫີນ.
ເມື່ອຄົນເຮົາປະສົບກັບສະຖານະການທີ່ຫຍຸ້ງຍາກ, ຈິດໃຈຂອງຄົນເຮົາຈະປ່ຽນແປງທັນທີ.ຖ້າພວກເຮົາບໍ່ກັບໃຈ,ຄວາມຜິດບາບຈະຖືກກະທຳໂດຍອາລົມ.ໃນສະຖານະການນີ້,ດາວິດກ່າວວ່າລາວມີຄວາມກ້າຫານໂດຍຜ່ານພະເຢໂຫວາ.
ດາວິດເຊື່ອໃນສິດທິສູງສຸດໃນການປົກຄອງຂອງພະເຈົ້າຕໍ່ລາວ.
ໃນເວລາອາຍຸ40ປີ,ໂມເຊ,ເຊິ່ງເຄີຍເປັນນາຍົກຂອງປະເທດເອຢິບ,ໄດ້ຂ້າທະຫານອີຢີບຜູ້ ໜຶ່ງ
ທີ່ກໍ່ກວນຊາວເຫບເລີ, ແລະໄດ້ ໜີ ໄປ, ແລະລາວໄດ້ ໜີ ໄປເມືອງ Midian. ລາວໃຊ້ເວລາ40ປີຢູ່ທີ່ນັ້ນ.ມື້ໜຶ່ງລາວໄດ້ພົບກັບພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຢູ່ຟຸ່ມໄມ້ທີ່ມີໄຟລຸກຢູ່.ແລະລາວໄດ້ຮັບຄຳສັ່ງຈາກພຣະເຈົ້າໃຫ້ຊ່ວຍປະຊາຊົນອອກຈາກປະເທດເອຢິບ.
ໂມເຊມີພະນັກງານແຕ່ລາວອອກຊື່ຂອງພະເຢໂຫວາ.
ມີສາມເຫດຜົນທີ່ຄົນເຮົາອາດບໍ່ມີສິດ ອຳ ນາດຂອງພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າ. pedigree, ເນື້ອຫນັງ, ແລະຈະຂອງມະນຸດ『 ຄັນຕໍ່ມາພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງບອກແກ່ອັບຣາມວ່າ, “ຈົ່ງອອກຈາກປະເທດຂອງເຈົ້າຈາກຍາດພີ່ນ້ອງ
ແລະຈາກບ້ານຂອງເຈົ້າແລ້ວໄປໃນປະເທດທີ່ເຮົາຈະບອກເຈົ້າ.』 (ຕົ້ນເດີມ 12: 1)
ໃນຖານະເປັນຕົວຢ່າງຂອງອັບຣາຮາມ, ອັບຣາຮາມມີອາຍຸ 75 ປີ.
ລາວບໍ່ເຊື່ອຟັງ ຄຳ ສັ່ງຂອງພະເຈົ້າຈົນກວ່າອັບລາຫາມອາຍຸໄດ້100ປີ.ພຣະເຈົ້າສັນຍາວ່າຈະໃຫ້ລູກຊາຍແຫ່ງພັນທະສັນຍາ, ແຕ່ລາວໄດ້ນອນກັບນາງຮາກາ, ບໍ່ແມ່ນນາງຊາຣາ, ເພື່ອໃຫ້ ກຳ ເນີດອິດຊະມາເອນ.ອັບຣາຮາມຖືອິດຊະມາເອນເປັນເຊື້ອສາຍຈາກພຣະເຈົ້າ.ເຊື້ອສາຍຂອງອັບຣາຮາມເປັນເນື້ອຫນັງ,ແຕ່ອີຊາກແມ່ນເຊື້ອສາຍທາງວິນຍານຈາກພຣະເຈົ້າ.ພະເຈົ້າສັ່ງໃຫ້ລາວອອກຈາກບ້ານເກີດແລະຍາດຕິພີ່ນ້ອງຂອງລາວ,ແຕ່ລາວໄດ້ເອົາຫລານຊາຍຂອງລາວອອກ.ຄວາມຮັກຂອງເນື້ອຫນັງກີດຂວາງພຣະປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າ.ພຣະເຈົ້າໄດ້ກ່າວວ່າລາວຈະໃຫ້ຜູ້ສືບທອດ,ແຕ່ອັບຣາຮາມໄດ້ພິຈາລະນາວ່າເປັນຄົນທຳມະດາຂອງລາວຊື່Elezer.ຄວາມປະສົງຂອງມະນຸດບໍ່ໄດ້ເຂົ້າເຖິງຄວາມປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າ.
ມະນຸດບໍ່ສາມາດເກີດມາໄດ້ເວັ້ນເສຍແຕ່ລາວກັບໃຈ. ສຳ ລັບສາມຢ່າງນີ້ (ສາຍເລືອດ, ເນື້ອ ໜັງ, ແລະຄວາມປະສົງຂອງມະນຸດ)
ແມ່ນຖືກກັກຂັງຢູ່ຕໍ່ ໜ້າ ພະ ຄຳ ຂອງພຣະເຈົ້າ.ຖ້າເລື່ອງລາວຂອງອັບຣາຮາມບໍ່ໄດ້ຍິນໃນເລື່ອງຂອງພວກເຮົາ, ມັນເປັນຫຼັກຖານວ່າພວກເຮົາບໍ່ກັບໃຈ.ຜູ້ທີ່ໄປໂບດບໍ່ມີຮ່າງກາຍວິນຍານເວັ້ນເສຍແຕ່ວ່າພວກເຂົາຈະກັບໃຈ.ສະນັ້ນ,ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຂົາເປັນສະມາຊິກ,ພວກເຂົາຈະກະ ທຳ ໃນເຊື້ອສາຍ, ເນື້ອ ໜັງ, ແລະຄວາມປະສົງຂອງພວກເຂົາເອງ.
ວິທີດຽວທີ່ຈະປະຖິ້ມສາມຢ່າງນີ້ແມ່ນການສາມັກຄີກັບພຣະເຢຊູຄຣິດຜູ້ທີ່ໄດ້ສິ້ນພຣະຊົນຢູ່ເທິງໄມ້ກາງແຂນ.
『ເພາະວ່າພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າຊົງນຳພາຜູ້ໃດຜູ້ນັ້ນແຫລະ,ເປັນບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ. ເຫດວ່າເຈົ້າທັງຫລາຍບໍ່ໄດ້ຮັບວິນຍານທີ່ໃຫ້ມີນິໄສຢ່າງຂ້ອຍຂ້າຊຶ່ງນຳເຖິງຄວາມຢ້ານກົວອີກແຕ່ພວກເຈົ້າໄດ້ຮັບພຣະວິນຍານຜູ້ຊົງໃຫ້ເປັນບຸດຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ໃຫ້ເຮົາທັງຫລາຍຮ້ອງເອີ້ນພຣະເຈົ້າວ່າ,“ອັບບາ”
ຄວາມວ່າ“ອັບບາ”ແມ່ນພາສາໜຶ່ງທີ່ເຄີຍໃຊ້ໃນສະໄໝນັ້ນຊຶ່ງແປວ່າ“ບິດາ.”ຄືພຣະບິດາ. ຝ່າຍພຣະວິນຍານນັ້ນຊົງຮ່ວມເປັນພະຍານກັບວິນຍານຂອງເຮົາທັງຫລາຍວ່າພວກເຮົາເປັນບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ. ແລະຖ້າເຮົາທັງຫລາຍເປັນບຸດແລ້ວເຮົາກໍເປັນຜູ້ຮັບມໍລະດົກດ້ວຍຄືເປັນຜູ້ຮັບມໍລະດົກຈາກພຣະເຈົ້າແລະເປັນຜູ້ຮ່ວມຮັບມໍລະດົກກັບພຣະຄຣິດຖ້າແມ່ນເຮົາທັງຫລາຍໄດ້ທົນທຸກທໍລະມານດ້ວຍກັນກັບພຣະອົງນັ້ນພວກເຮົາກໍຈະໄດ້ຮັບສະຫງ່າລາສີກັບພຣະອົງເໝືອນກັນ. ເພາະເຮົາເຫັນວ່າຄວາມທຸກລຳບາກໃນສະໄໝປັດຈຸບັນບໍ່ສົມຄວນທີຈະເອົາໄປປຽບກັບສະຫງ່າລາສີທີ່ຈະເຜີຍໃຫ້ເຮົາທັງຫລາຍເຫັນ. 』 (ໂລມ 8:14-18)
ຄວາມທຸກທໍລະມານກຳລັງຖືກຄຶງຢູ່ກັບພຣະເຢຊູຄຣິດ.ຖ້າທ່ານປະກາດພຣະເຢຊູເທິງໄມ້ກາງແຂນ,ຄວາມທຸກທໍລະມານຕ້ອງມາຫາທ່ານ.ແຕ່ຄວາມທຸກທໍລະມານນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ປຽບທຽບບໍ່ໄດ້,ຍ້ອນວ່າລັດສະຫມີພາບທີ່ຈະປະກົດຕົວແກ່ພວກເຮົາໃນອະນາຄົດ.
ຜູ້ທີ່ກັບໃຈ, ເຖິງແມ່ນວ່າຈະທົນທຸກທໍລະມານຢູ່ເທິງໄມ້ກາງແຂນ, ກໍ່ໄດ້ເກີດ ໃໝ່ໃນຮ່າງກາຍຂອງວິນຍານ,ແລະໄດ້ຮັບກຽດຕິຍົດຢູ່ເບື້ອງຂວາມືຂອງພຣະເຈົ້າໃນພຣະຄຣິດ.
Comments
Post a Comment