ຖ້າຜູ້ໃດບໍ່ມີຊື່ຈົດໄວ້ໃນທະບຽນແຫ່ງຊີວິດຜູ້ນັ້ນກໍຖືກຖິ້ມລົງໃນບຶງໄຟ.
『 ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນພຣະລາຊະບັນລັງໃຫຍ່ສີຂາວແລະເຫັນພຣະອົງຜູ້ຊົງປະທັບເທິງບັນລັງນັ້ນເມື່ອພຣະອົງຊົງປະກົດແຜ່ນດິນໂລກແລະທ້ອງຟ້າກໍຝ່າຍໜີແລະບ່ອນຢູ່ສຳລັບແຜ່ນດິນໂລກແລະທ້ອງຟ້ານັ້ນກໍບໍ່ເຫັນອີກ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນບັນດາຜູ້ທີ່ຕາຍແລ້ວທັງຜູ້ໃຫຍ່ແລະຜູ້ນ້ອຍຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະລາຊະບັນລັງນັ້ນແລະໜັງສືຕ່າງກໍໄຂອອກມີໜັງສືອີກເຫລັ້ມໜຶ່ງກໍໄຂອອກຄືທະບຽນແຫ່ງຊີວິດແລະຄົນທັງຫລາຍທີ່ຕາຍແລ້ວກໍຖືກຊົງພິພາກສາຕາມການປະຕິບັດຂອງເຂົາທີ່ຂຽນໄວ້ໃນໜັງສືເຫລົ່ານັ້ນ. ທະເລກໍສົ່ງຄົນທັງຫລາຍທີ່ຕາຍໃນທະເລຄືນຄວາມຕາຍແລະແດນມໍລະນາກໍສົ່ງຄົນທັງຫລາຍທີ່ຢູ່ໃນແດນນັ້ນຄືນເຂົາທັງປວງກໍຖືກຊົງພິພາກສາຕາມການປະຕິບັດຂອງຕົນທຸກຄົນ. ຄວາມຕາຍແລະແດນມໍລະນາກໍຖືກຖິ້ມລົງໃນບຶງໄຟບຶງໄຟນີ້ແຫລະ,ເປັນຄວາມຕາຍຄັ້ງທີສອງ. ຖ້າຜູ້ໃດບໍ່ມີຊື່ຈົດໄວ້ໃນທະບຽນແຫ່ງຊີວິດຜູ້ນັ້ນກໍຖືກຖິ້ມລົງໃນບຶງໄຟ. 』(ຄຳ ປາກົດ 20: 11-15))
ໃນຕອນທ້າຍຂອງໂລກແມ່ນການພິພາກສາຂອງພຣະເຈົ້າ. ແລະມີປື້ມສອງປະເພດ.
ມັນແມ່ນປື້ມແລະປື້ມແຫ່ງຊີວິດ. ຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບຄວາມລອດຈະຖືກຂຽນໄວ້ໃນປື້ມ. ບາບຂອງມະນຸດຖືກຂຽນໄວ້ໃນປື້ມຕ່າງໆ.ການເກີດໃໝ່ໄດ້ຖືກບັນທຶກໄວ້ໃນປື້ມບັນທຶກຂອງຊີວິດ.ຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ຂຽນໃນປື້ມບັນທຶກຂອງຊີວິດຈະເຂົ້າໄປໃນທະເລໄຟນິລັນດອນ.
ຄຣິສຕະຈັກເຈັດແຫ່ງໄດ້ຖືກ ນຳ ສະ ເໜີ ໃນ ໜັງ ສືພະນິມິດ.『“ຈົ່ງຂຽນໄປຍັງທູດຂອງພຣະເຈົ້າໃນຄຣິສຕະຈັກທີ່ເມືອງຊາເດວ່າ‘ພຣະອົງຜູ້ຊົງມີພຣະວິນຍານທັງເຈັດຂອງພຣະເຈົ້າແລະຊົງມີດາວທັງເຈັດດວງນັ້ນຊົງກ່າວດັ່ງນີ້ວ່າ,“ເຮົາຮູ້ຈັກການກະທຳຂອງເຈົ້າເຈົ້າຜູ້ຊື່ວ່າມີຊີວິດຢູ່ແຕ່ວ່າເຈົ້າຕາຍເສຍແລ້ວ. 』(ຄຳ ປາກົດ 3:
1)
ໃນມື້ນັ້ນ, ພຣະເຈົ້າຊົງຕັດສິນຕາມການກະ ທຳ ຂອງມະນຸດ. ສັດທາແລະການກະ ທຳ ແມ່ນຕິດຢູ່ ນຳ.
ດັ່ງນັ້ນຄວາມເຊື່ອທີ່ບໍ່ມີການກະ ທຳ ບໍ່ແມ່ນຄວາມເຊື່ອທີ່ແທ້ຈິງ, ແຕ່ຄວາມເຊື່ອທີ່ຄົນໜຶ່ງເຊື່ອ.ສັດທາໂດຍບໍ່ມີໝາກຜົນຂອງຜົນງານບໍ່ສົມບູນແບບຕໍ່
ໜ້າ ພຣະເຈົ້າ. ພຣະເຢຊູໄດ້ກ່າວກັບສາດສະຫນາຈັກຂອງເມືອງ Sarde: "ຈົ່ງກັບໃຈ."『 ເຫດສັນນັ້ນເຈົ້າຈົ່ງຈຳໄວ້ວ່າເຈົ້າໄດ້ຮັບແລະໄດ້ຍິນຢ່າງໃດຈົ່ງຖືຮັກສາແລະກັບໃຈເສຍໃໝ່ຖ້າເຈົ້າບໍ່ຕື່ນຂຶ້ນເຮົາຈະມາຫາເຈົ້າເໝືອນດັ່ງຂະໂມຍແລະເຈົ້າຈະບໍ່ຮູ້ວ່າຍາມໃດເຮົາຈະມາຫາເຈົ້າ.』(ຄຳ ປາກົດ 3:
3)
『 ແຕ່ວ່າໃນເມືອງຊາເດເຈົ້າກໍຍັງມີຄົນຈຳນວນໜ້ອຍທີ່ບໍ່ໄດ້ເຮັດເສື້ອຜ້າຂອງຕົນເປື້ອນເປິຄົນເຫລົ່ານັ້ນຈະນຸ່ງເຄື່ອງຂາວຍ່າງໄປກັບເຮົາເພາະເຂົາເປັນຄົນສົມຄວນຢູ່ແລ້ວ. 』(ຄຳ ປາກົດ 3: 4)
ຖ້າພວກເຮົາບໍ່ກັບໃຈ, ພວກເຮົາບໍ່ຮູ້ວ່າພຣະເຢຊູກັບມາ. ຜູ້ທີ່ລອດໄດ້ນຸ່ງເຄື່ອງຂາວ. ການນຸ່ງເສື້ອຂາວ,ພວກເຮົາຕ້ອງຕໍ່ສູ້ກັບຄວາມຊົ່ວແລະໄຊຊະນະ.ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມໃນທຸກມື້ນີ້,ໂບດຫຼາຍຄົນຄິດວ່າການນຸ່ງເສື້ອຂາວເຮັດໃຫ້ມີຄວາມບໍລິສຸດ.
ແຕ່ພຣະເຈົ້ານຸ່ງເຄື່ອງທີ່ເອົາຊະນະສີຂາວ.ຖ້າພວກເຮົາຈະເປັນກອງທັບຂອງພຣະເຈົ້າແລະຕໍ່ສູ້ກັບຊາຕານ, ພວກເຮົາສາມາດນຸ່ງເຄື່ອງຂາວ.
ຖ້າປາດສະຈາກຄວາມປາດຖະໜາທີ່ຈະເຊື່ອຟັງ,ຄວາມປາດຖະໜາ ທີ່ຈະບໍລິສຸດບໍ່ໄດ້ກ່ຽວຂ້ອງກັບຄວາມລອດ.ມີແຕ່ຜູ້ທີ່ເຊື່ອຟັງພະເຍຊູເທົ່ານັ້ນທີ່ເປັນນາຍຂອງເຂົາເຈົ້າ.
ຜູ້ທີ່ເຊື່ອຟັງແມ່ນຜູ້ທີ່ເອົາຊະນະແລະຖືກບັນທຶກລົງໃນປື້ມຊີວິດ. ພະຍາມານກຳລັງກີດຂວາງພຣະກິດຕິຄຸນແຫ່ງການກັບໃຈ.ຄຣິສຕະຈັກໃນພະນິມິດແມ່ນກ່ຽວກັບການກັບໃຈ,ຍົກເວັ້ນຄຣິສຕະຈັກທີ່ໄດ້ຮັບການຍ້ອງຍໍ.
ຜູ້ທີ່ກັບໃຈເອົາຊະນະພະຍາມານ.ເພາະຖ້າພວກເຮົາກັບໃຈ,ນາຍຂອງພວກເຮົາຈະປ່ຽນແປງ.
ອາຈານຫັນຈາກພະຍາມານມາຫາພຣະເຢຊູ ຖ້າພຣະເຢຊູບໍ່ໄດ້ເປັນນາຍ, ບໍ່ມີໃຜສາມາດເອົາຊະນະພະຍາມານໄດ້.『ຜູ້ໃດມີໄຊຊະນະຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບສິ່ງເຫລົ່ານີ້ເປັນມໍລະດົກເຮົາຈະເປັນພຣະເຈົ້າຂອງເຂົາເຂົານັ້ນແຫລະ,ຈະເປັນບຸດຂອງເຮົາ. 』(ຄຳ ປາກົດ 21:7)
ຜູ້ທີ່ເອົາຊະນະກາຍເປັນເຈົ້າສາວຂອງລູກແກະ(ພຣະເຢຊູ).『ແຕ່ສ່ວນຄົນຂີ້ໂຍ່ຍ,ຄົນບໍ່ເຊື່ອ,
ຫລືວ່າ “ຄົນທໍລະຍົດ.”ຄົນທີ່ເຮັດການໜ້າກຽດໜ້າຊັງ,ຄົນຄາດຕະກຳ,ຄົນລ່ວງຜິດຊາຍຍິງ,ຄົນໃຊ້ເວດມົນຄາຖາ,ຄົນໄຫວ້ພຣະທຽມ,ແລະຄົນຂີ້ຕົວະທຸກຄົນນັ້ນມໍລະດົກຂອງເຂົາຈະຢູ່ໃນບຶງທີ່ໄໝ້ຢູ່ດ້ວຍໄຟປົນກັບມາດຊຶ່ງເປັນຄວາມຕາຍຄັ້ງທີສອງ.”』 (ຄຳ ປາກົດ 21:8)
ທຸກໆຄົນທີ່ບໍ່ໄດ້ຖືກບັນທຶກໄວ້ໃນປື້ມຊີວິດແມ່ນຖືກຕັດສິນໂດຍພຣະເຈົ້າ『 ສິ່ງໜຶ່ງສິ່ງໃດທີ່ຖືກຊົ່ວມົວໝອງຫລືຜູ້ໃດທີ່ເຮັດການໜ້າກຽດໜ້າຊັງຫລືເວົ້າຕົວະຈະເຂົ້າໄປໃນນະຄອນນັ້ນບໍ່ໄດ້ເປັນເດັດຂາດມີແຕ່ຄົນທັງຫລາຍທີ່ມີຊື່ຈົດໄວ້ໃນທະບຽນຂອງພຣະເມສານ້ອຍເທົ່ານັ້ນຈິ່ງຈະເຂົ້າໄດ້. (ຄຳ ປາກົດ 21:27)』
ພວກເຮົາສາມາດເກີດໃໝ່ໄດ້ຖ້າເຮົາກັບໃຈ.ຢູ່ໃນອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າມີສິບສອງປະຕູແລະສິບສອງປະຕູ,
ແລະປະຕູສິບສອງແມ່ນເຮັດດ້ວຍວັດສະດຸຂອງ“ ໄຂ່ມຸກ”. ໄຂ່ມຸກແມ່ນສັນຍາລັກຂອງ"ການເກີດໃໝ່".ເນື່ອງຈາກວ່າໄຂ່ມຸກຖືກສ້າງຂື້ນເພື່ອຕ້ານທານກັບຄວາມເຈັບປວດໃນຫອຍ, ພວກມັນຖືກປຽບທຽບກັບການເກີດ
ໃໝ່. ສະນັ້ນພຽງແຕ່ຜູ້ທີ່ຊະນະເທົ່ານັ້ນທີ່ນຸ່ງເສື້ອຂາວ.ຊ່ວງເວລາທີ່ພວກເຮົາພາດພຣະເຢຊູ,ເຄື່ອງນຸ່ງຂອງພວກເຮົາໄດ້ເປື້ອນແລະຊື່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ມົວຢູ່ໃນ
"ປື້ມແຫ່ງຊີວິດ." ມີພຽງແຕ່ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບໄຊຊະນະເທົ່ານັ້ນທີ່ຖືກບັນທຶກລົງໃນ
"ປື້ມແຫ່ງຊີວິດ".
『ບັນດາຄົນທັງປວງທີ່ຢູ່ໃນໂລກຈະບູຊາສັດຮ້າຍນັ້ນຄືທຸກຄົນທີ່ບໍ່ມີຊື່ຈົດໄວ້ໃນທະບຽນແຫ່ງຊີວິດຕັ້ງແຕ່ຊົງສ້າງໂລກຄືທະບຽນຂອງພຣະເມສານ້ອຍທີ່ຊົງຖືກຂ້າເສຍນັ້ນ.』(ຄຳ ປາກົດ 13:8)
ຄົນທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເປັນນາຍແມ່ນເພື່ອບູຊາສັດຮ້າຍ.ການເປີດເຜີຍບໍ່ໄດ້ກ່າວເຖິງສັດທາ, ມັນ ໝາຍ ເຖິງຜູ້ໃດເປັນນາຍ.
ຄວາມລອດບໍ່ແມ່ນການໃຫ້ອະໄພບາບ, ແຕ່ແມ່ນໃຜເປັນນາຍ.ຄວາມລອດບໍ່ແມ່ນວ່າຂ້ອຍເຊື່ອໃນພຣະເຢຊູ,ແຕ່ຕາຍກັບພຣະເຢຊູ.
ຖ້າພວກເຮົາບໍ່ຕາຍກັບພຣະເຢຊູ, ພວກເຮົາບໍ່ສາມາດເກີດ ໃໝ່ ໄດ້.
ການເກີດຄືນປະຕິເສດຊີວິດທີ່ໄດ້ຮັບຈາກພໍ່ແມ່ແລະໄດ້ຮັບຊີວິດຈາກພຣະເຈົ້າ. ໃນມື້ນີ້, ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຮົາຈະ ດຳ ລົງຊີວິດທີ່ຊົ່ວຮ້າຍ, ເມື່ອພວກເຮົາກັບໃຈ, ອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າກໍ່ສະເດັດມາ.
ຖ້າພະເຍຊູເປັນນາຍຂອງຕົນ,ມັນເປັນສິ່ງທີ່ດີສຳລັບພະອົງທີ່ຈະເຮັດ“ ສິ່ງທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບພະເຍຊູ.”ແຕ່ຜູ້ຊາຍທີ່ຮູ້ສຶກດີແລະດີໃນໂລກຮູ້ສຶກວ່າເປັນພາລະໜັກ
ທີ່ຈະ“ເຮັດວຽກກັບພຣະເຢຊູ.”ຜູ້ທີ່ບໍ່ມີຫຍັງກ່ຽວຂ້ອງກັບພະເຍຊູແມ່ນຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ມາຈາກອີຢີບ.
ພວກເຂົາເປັນທາດຂອງຊາຕານຄືກັບຟາໂລ.ພວກເຂົາບໍ່ຮັບຮູ້ມັນ. ພຽງແຕ່ຜູ້ທີ່ຖືກຄຶງຢູ່ໃນໂລກທີ່ສາມາດກັບໃຈໄດ້.ຜູ້ທີ່ຂ້າມທະເລແດງມີໂອກາດທີ່ຈະກັບໃຈ.ພວກເຂົາຈະບໍ່ເຫັນປະເທດເອຢິບອີກຕໍ່ໄປ.ປະຊາຊົນຫຼາຍຄົນຍັງອາໄສຢູ່ໃນປະເທດເອຢິບແລະເວົ້າວ່າພວກເຂົາໄດ້ກັບໃຈແລ້ວ.ຜູ້ທີ່ເວົ້າວ່າພວກເຂົາເຊື່ອໃນພຣະເຢຊູໂດຍບໍ່ມີການກັບໃຈ.
ອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ມາເຖິງພວກເຂົາ.
ບໍ່ວ່າພວກເຮົາຈະຖືກຂຽນໄວ້ໃນ“ປື້ມແຫ່ງຊີວິດ”ຫລືໃນປຶ້ມທີ່ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກຜ່ານທາງພຣະເຢຊູ.ດຽວນີ້ພວກເຮົາສາມາດຮູ້ໄດ້ວ່າພວກເຮົາຢູ່ໃນພຣະເຢຊູຫລືບໍ່.
ດຽວນີ້ພວກເຮົາສາມາດຮູ້ໄດ້ວ່າພວກເຮົາຢ້ານກົວພຣະເຈົ້າຫລືບໍ່.ຜູ້ທີ່ຢຳເກງພຣະເຈົ້າບໍ່ຢ້ານໂລກ,ທັງບໍ່ຮັກໂລກ.ການເປີດເຜີຍສະແດງໃຫ້ເຫັນຢ່າງຈະແຈ້ງສອງຄົນຂອງສອງຄົນ.
ທຸກຄົນທີ່ບໍ່ໄດ້ຂຽນໄວ້ໃນປື້ມຊີວິດແມ່ນໃຫ້ກົ້ມຂາບສັດຮ້າຍ (ຊາຕານ).
ຊາຕານຮຽກຮ້ອງໃຫ້ປູກເຄື່ອງ ໝາຍ ໃສ່ຮ່າງກາຍຫລື ໜ້າ ຜາກຂອງລາວ. ໃນ ໜັງ ສືພະນິມິດ,ມັນຈະຖືກຫ້າມບໍ່ໃຫ້ຊື້ແລະຂາຍໂດຍບໍ່ມີເຄື່ອງໝາຍ.ນີ້ແມ່ນເລື່ອງລາວສຸດທ້າຍຂອງໂລກ.ໃນຄືນກ່ອນທີ່ພະເຍຊູຈະສິ້ນຊີວິດຢູ່ເທິງໄມ້ກາງແຂນ, ລາວໄດ້ບອກພວກສາວົກຂອງລາວ."ພວກເຈົ້າທຸກຄົນຄວນປະຖິ້ມຂ້ອຍ,"
ແຕ່ພວກສາວົກເວົ້າວ່າ"ບໍ່."ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ,ພວກເຂົາກໍ່ໜີໄປເມື່ອພຣະເຢຊູສິ້ນຊີວິດຢູ່ເທິງໄມ້ກາງແຂນ.ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຮົາຈະເວົ້າວ່າພວກເຮົາເຊື່ອໃນພຣະເຢຊູແລະເຊື່ອວ່າພຣະເຢຊູເປັນພຣະບຸດຂອງພຣ
『 ເຮົາທັງຫລາຍຮູ້ສິ່ງນີ້ແລ້ວວ່າເພດຄົນເກົ່າຂອງພວກເຮົານັ້ນໄດ້ຖືກຄຶງໄວ້ກັບພຣະອົງແລ້ວເພື່ອເພດຄົນເກົ່າຊຶ່ງເປັນທີ່ຢູ່ຂອງຄວາມຜິດບາບນັ້ນຈະໄດ້ຖືກທຳລາຍເສຍແລະພວກເຮົາຈິ່ງຈະບໍ່ໄດ້ເປັນຂ້ອຍຂ້າຂອງຄວາມຜິດບາບອີກຕໍ່ໄປ. 7ດ້ວຍວາຜູ້ທີ່ຕາຍໄປແລ້ວກໍພົ້ນຈາກຄວາມຜິດບາບ. 』 (ໂລມ 6: 6-7)
Comments
Post a Comment