ພຣະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ຊົງ​ບັນ​ດານ​ໃຫ້​ທ່ານ​ທັງ​ຫລາຍ​ຄືນ​ມີ​ຊີ​ວິດ​ເໝືອນ​ກັນ ຫົວຂໍ້ທີ1ນີ້ກໍຕິດຕໍ່ມາຈາກບົດທີ1ຂໍ້ທີ20.ເຖິງ​ແມ່ນ​ວ່າ​ທ່ານ​ທັງ​ຫລາຍ​ຕາຍ​ແລ້ວ​ໂດຍ​ການ​ຫລົງ​ຜິດ​ແລະ​ເຮັດ​ບາບ.

 

 

『ແຕ່​ພຣະ​ເຈົ້າ​ຜູ້​ຊົງ​ປະ​ກອບ​ດ້ວຍ​ພຣະ​ກະ​ລຸ​ນາ​ອັນ​ອຸ​ດົມເພາະ​ເຫດ​ຄວາມ​ຮັກ​ອັນ​ໃຫຍ່​ຫລວງ​ທີ່​ພຣະ​ອົງ​ຊົງ​ຮັກ​ພວກ​ເຮົາ​ນັ້ນ.ເຖິງ​ແມ່ນ​ວ່າ​ເມື່ອ​ພວກ​ເຮົາ​ຕາຍ​ໄປ​ແລ້ວ​ໃນ​ການ​ຫລົງ​ຜິດພຣະ​ອົງ​ຍັງ​ໄດ້​ຊົງ​ບັນ​ດານ​ໃຫ້​ເຮົາ​ມີ​ຊີ​ວິດ​ຢູ່​ກັບພຣະ­ຄຣິດ(ທີ່​ທ່ານ​ທັງ​ຫລາຍ​ໄດ້​ຖືກ​ຊົງ​ໂຜດ​ໃຫ້​ພົ້ນ​ນັ້ນ​ກໍ​ພົ້ນ​ດ້ວຍ​ພຣະ​ຄຸນ). 』 (ເອເຟໂຊ 2: 4-5)

 ຕັ້ງແຕ່ເກີດມາ,ມະນຸດວິນຍານກຳລັງຈະຕາຍເພາະບາບຕົ້ນສະບັບ.ບາບຕົ້ນສະບັບປະກອບມີທັງທາງກາຍແລະທາງວິນຍານ.ດັ່ງທີ່ເຮົາຮູ້ຈາກຄຳພີໄບເບິນ,ບາບຕົ້ນສະບັບທີ່ສືບທອດມາຈາກອາດາມແມ່ນມະນຸດ.ບາບເບື້ອງຕົ້ນທາງຮ່າງກາຍແມ່ນຄວາມຊົ່ວໃນຫົວໃຈ(ບາບ),ແລະການດຳລົງຊີວິດຢູ່ໃນໂລກ,ຄວາມຊົ່ວຮ້າຍນີ້ເຮັດໃຫ້ມະນຸດລະເມີດຄຳຂອງພຣະເຈົ້າແລະກົດໝາຍຂອງໂລກແລະເຮັດບາບ.ແຕ່ບາບຕົ້ນສະບັບທາງວິນຍານແມ່ນບາບຂອງການຢາກເປັນຄືກັບພະເຈົ້າ. ສະນັ້ນມະນຸດຈຶ່ງລືມພຣະເຈົ້າ, ຕໍ່ຕ້ານພຣະເຈົ້າ,ແລະນະມັດສະການຮູບເຄົາລົບ.ສະນັ້ນພວກເຮົາເອີ້ນວ່າສອງບາບຕົ້ນສະບັບນີ້.ຄົນໃນໂບດສ່ວນຫຼາຍເວົ້າວ່າບາບຂອງອາດາມແລະເອວາໃນສວນເອເດນແມ່ນບາບຕົ້ນສະບັບ,ແຕ່ບາບຕົ້ນສະບັບທາງວິນຍານແມ່ນການເລີ່ມຕົ້ນຂອງບາບເດີມທາງວິນຍານເມື່ອຊາຕານຕ້ອງການຄືກັບພຣະເຈົ້າໃນອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າ. ດັ່ງນັ້ນ, ທຸກຄົນທີ່ຕິດຕາມຊາຕານສືບທອດຄວາມບາບຕົ້ນສະບັບທາງວິນຍານ.

『ທ່ານ​ທັງ​ຫລາຍ​ມາ​ຈາກ​ພໍ່​ຂອງ​ທ່ານ​ຄື​ມານ,ພວກ​ທ່ານ​ມີ​ໃຈ​ຢາກ​ເຮັດ​ຕາມ​ຄວາມ​ປາດ​ຖະ​ໜາ​ຂອງ​ພໍ່​ທ່ານມັນ​ເປັນ​ຜູ້​ຂ້າ​ຄົນ​ຕັ້ງ​ແຕ່​ເດີມ​ມາ​ແລ້ວແລະ​ບໍ່​ໄດ້​ຕັ້ງ​ຢູ່​ໃນ​ຄວາມ​ຈິງເພາະ​ໃນ​ຕົວ​ມັນ​ບໍ່​ມີ​ຄວາມ​ຈິງເມື່ອ​ມັນ​ເວົ້າ​ຕົວະ​ມັນ​ກໍ​ເວົ້າ​ຕາມ​ສັນ​ດານ​ຂອງ​ມັນ​ເອງເພາະ​ເປັນ​ຜູ້​ຕົວະ​ແລະ​ເປັນ​ພໍ່​ຂອງ​ການ​ຕົວະ. 』 (ໂຢຮັນ 8:44)

ບາບເບື້ອງຕົ້ນທາງຮ່າງກາຍເກີດຂື້ນຢູ່ເທິງໂລກ,ແຕ່ວ່າບາບຕົ້ນສະບັບທາງວິນຍານເກີດຂື້ນໃນໂລກວິນຍານ.ມະນຸດເປັນຄົນບາບຕັ້ງແຕ່ເກີດແລະເກີດມາພ້ອມທັງບາບທັງສອງເບື້ອງຕົ້ນ.ບາບຕົ້ນສະບັບປະກອບມີບາບແລະຮູບປັ້ນ.ຄວາມຜິດບາບເຮັດໃຫ້ຮ່າງກາຍເປັນມົນທິນ,ແຕ່ຮູບປັ້ນຕ່າງໆຂ້າວິນຍານ.ດັ່ງນັ້ນຮ່າງກາຍຂອງເນື້ອຫນັງ(ຄວາມຜິດບາບ)ຕ້ອງຕາຍເທິງໄມ້ກາງແຂນກັບພຣະເຢຊູ.ການກັບໃຈແມ່ນເກີດມາຈາກຮ່າງກາຍຂອງວິນຍານ,ໂດຍອຳນາດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ,ເພື່ອວ່າວິນຍານຈະລຸກຂຶ້ນ.ສະນັ້ນສະພາບການແຫ່ງຄວາມລອດແມ່ນຮ່າງກາຍທີ່ຕາຍກັບພຣະເຢຊູແລະຖືກຟື້ນຄືນຊີວິດໃຫ້ກາຍເປັນກາຍວິນຍານ.『ພຣະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ຊົງ​ບັນ​ດານ​ໃຫ້​ທ່ານ​ທັງ​ຫລາຍ​ຄືນ​ມີ​ຊີ​ວິດ​ເໝືອນ​ກັນ ຫົວຂໍ້ທີ1ນີ້ກໍຕິດຕໍ່ມາຈາກບົດທີ1ຂໍ້ທີ20.ເຖິງ​ແມ່ນ​ວ່າ​ທ່ານ​ທັງ​ຫລາຍ​ຕາຍ​ແລ້ວ​ໂດຍ​ການ​ຫລົງ​ຜິດ​ແລະ​ເຮັດ​ບາບ. 』 (ເອເຟໂຊ 2: 1)

 ການລ່ວງລະເມີດແລະບາບ:ອະດີດເປັນບາບຂອງໂລກ.ສຸດທ້າຍແມ່ນບາບຕົ້ນສະບັບ.ມັນແມ່ນຍ້ອນບາບຕົ້ນສະບັບທາງວິນຍານທີ່ຄົນໃນໂລກຄິດວ່າພວກເຂົາສາມາດຮັບໃຊ້ຮູບເຄົາລົບຫລືກາຍເປັນພະເຈົ້າດ້ວຍຕົນເອງ.ມະນຸດທຸກຄົນທີ່ເກີດມາເທິງໂລກຄວບຄຸມໂດຍຊາຕານຕັ້ງແຕ່ເກີດ. ໂລກນີ້ແມ່ນໂລກຂອງຊາຕານ.

『ພຣະເຢຊູຊົງ​ຕອບ​ວ່າ,“ລາ​ຊະ​ອຳ​ນາດ​ຂອງ​ເຮົາ​ບໍ່​ເປັນ​ແຕ່​ໂລກ​ນີ້ຖ້າ​ລາ​ຊະ​ອຳ​ນາດ​ຂອງ​ເຮົາ​ເປັນ​ແຕ່​ໂລກ​ນີ້ຜູ້​ຮັບ​ໃຊ້​ຂອງ​ເຮົາ​ຄົງ​ຈະ​ໄດ້​ຕໍ່​ສູ້ບໍ່​ໃຫ້​ເຮົາ​ຖືກ​ມອບ​ໄວ້​ແກ່​ພວກຢິວແຕ່​ບັດ​ນີ້​ລາ​ຊະ​ອຳ​ນາດ​ຂອງ​ເຮົາ​ບໍ່​ເປັນ​ແຕ່​ໂລກ​ນີ້.” 』 (ໂຢຮັນ 18:36)

ນັບຕັ້ງແຕ່ພຣະເຢຊູຄຣິດໄດ້ສິ້ນພຣະຊົນຢູ່ເທິງໄມ້ກາງແຂນ, ພຣະເຢຊູໄດ້ເອົາຊະນະ ອຳນາດຂອງຊາຕານ.ສະນັ້ນຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນພຣະເຢຊູຄຣິດແມ່ນປາດສະຈາກບາບເບື້ອງຕົ້ນທາງວິນຍານ.ພ້ອມກັນນັ້ນ,ຜູ້ທີ່ເສຍຊີວິດໃນສະຫະພາບກັບພຣະເຢຊູຄຣິດແມ່ນປາດສະຈາກບາບເບື້ອງຕົ້ນທາງຮ່າງກາຍ.ການຮັບບັບເຕມາແມ່ນສະຫະພາບຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດຢູ່ເທິງໄມ້ກາງແຂນ.

『ເຈົ້າ​ທັງ​ຫລາຍ​ບໍ່​ຮູ້​ຫລື​ວ່າພວກ​ເຮົາ​ທຸກ​ຄົນ​ທີ່​ໄດ້​ຮັບ​ບັບ​ຕິ​ສະ​ມາເຂົ້າໃນພຣະເຢຊູຄຣິດກໍ​ໄດ້​ຮັບ​ບັບ​ຕິ​ສະ​ມາ​ເຂົ້າ​ໃນ​ຄວາມ​ຕາຍ​ຂອງ​ພຣະ​ອົງ』 (ໂລມ 6: 3)

 

 ໃນທຸກມື້ນີ້,ໂບດຫລາຍຄົນບໍ່ເຂົ້າໃຈຫລືບໍ່ຕ້ອງການທີ່ຈະຮ່ວມກັບພຣະເຢຊູຄຣິດຢູ່ເທິງໄມ້ກາງແຂນ.ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ,ພວກເຂົາຄິດວ່າພວກເຂົາປາດສະຈາກບາບເບື້ອງຕົ້ນທາງຮ່າງກາຍ.ຄົນສ່ວນຫລາຍໃນໂບດບໍ່ຮູ້ເຖິງຄວາມບາບຕົ້ນສະບັບທາງວິນຍານ.ບາບຕົ້ນສະບັບເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍບາບຕົ້ນສະບັບທາງວິນຍານ,ຕິດຕາມມາດ້ວຍບາບເບື້ອງຕົ້ນທາງຮ່າງກາຍ.ອາດາມແລະເອວາເກີດມາເປັນຈິດວິນຍານໃນໂລກນີ້. ວິນຍານໄດ້ຕາຍໄປແລ້ວ.ພຣະເຈົ້າໄດ້ສ້າງສວນເອເດນເພື່ອຊ່ວຍປະຢັດວິນຍານຂອງອາດາມ, ແລະໄດ້ວາງອາດາມໃນສວນເອເດນໃຫ້ກິນ ໝາກ ໄມ້ຈາກຕົ້ນໄມ້ແຫ່ງຊີວິດ. ຢູ່ທີ່ນັ້ນ,ເອວາໄດ້ເກີດມາຕ່າງຫາກຈາກອາດາມ.ໃນສວນເອເດນ,ອາດາມແລະເອວາບໍ່ມີບາບເດີມ.ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ,ງູເກົ່າ(ຊາຕານ)ປະກົດຢູ່ໃນສວນເອເດນ.ເອວາຖືກທົດລອງໂດຍຊາຕານແລະເຮັດບາບ.ຫຼັງຈາກນັ້ນອາດາມໄດ້ເຮັດບາບ.ເມື່ອອາດາມແລະເອວາເກີດມາສູ່ໂລກ,ພວກເຂົາແມ່ນລູກຂອງຊາຕານບໍ?ຄຳຕອບກໍຄືເຫດຜົນທີ່ວ່າເມື່ອອາດາມເກີດມາໃນໂລກນີ້,ລາວໄດ້ເກີດມາເປັນຈິດວິນຍານ.ມັນແມ່ນເລື່ອງຂອງຄວາມລັບກ່ອນການສ້າງໂລກ.

ໃນມັດທາຍ,ພຣະເຢຊູໄດ້ກ່າວຫຼາຍເທື່ອກ່ຽວກັບຄວາມລຶກລັບຂອງການສ້າງ. ໂດຍສະເພາະ,ພະເຍຊູບອກຄວາມລຶກລັບໃນຄຳ ອຸປະມາ. ເຫດຜົນທີ່ພະເຍຊູກ່າວເຖິງ ຄຳ ອຸປະມາທີ່ຫວ່ານຄື:“ ຕີດິນແດນແຫ່ງໃຈຂອງເຈົ້າ.” ອ່ານ, ຄິດ, ແລະຮັບຮູ້ ຄຳ ເວົ້າຂອງຄຳພີໄບເບິນ.ຖ້າບໍ່ມີດິນແດນທີ່ດີ,ຄືກັບງອກບໍ່ສາມາດອອກໄດ້,ຖ້າພວກເຮົາບໍ່ຮູ້,ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຮົາໄດ້ອ່ານພຣະຄຳພີຫລາຍເທື່ອແລ້ວ,ແຕ່ມັນກໍ່ຍັງຫູ ໜວກ ແລະຕາບອດຄືກັນກັບເອຊາຢາກ່າວ.『 ເຫດ​ສັນ​ນັ້ນ​ຈົ່ງ​ປະ​ຫານ​ນິ​ໄສ​ສ່ວນ​ທີ່​ອ້ຽງ​ໄປ​ຫາ​ຝ່າຍ​ໂລກ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ທັງ​ຫລາຍ​ນັ້ນຄືການ​ຫລິ້ນ​ຊູ້,ການ​ຊົ່ວ​ຮ້າຍ,ລາ​ຄະ​ຕັນ​ຫາ,ຄວາມ​ປາດ​ຖະ​ໜາ​ຊົ່ວ,ແລະ​ຄວາມ​ໂລບ​ຊຶ່ງ​ເປັນ​ການ​ໄຫວ້​ພຣະ​ທຽມ』 (ໂກໂລຊາຍ 3: 5)

 ພວກເຮົາສາມາດເຫັນການປະສົມປະສານຂອງບາບເດີມທາງຮ່າງກາຍແລະທາງວິນຍານ. ຄວາມໂລບມາກແມ່ນຄວາມຊົ່ວທີ່ສະແດງອອກໃນບາບຕົ້ນສະບັບ. Idolatry ແມ່ນບາບຕົ້ນສະບັບທາງວິນຍານ.ທາງທີ່ຈະໜີຈາກບາບເດີມຂອງເນື້ອຫນັງຄືການຕາຍເທິງໄມ້ກາງແຂນກັບພຣະເຢຊູ.ແຕ່ຖ້າພວກເຮົາຈະປາດສະຈາກບາບເບື້ອງຕົ້ນທາງວິນຍານ,ພວກເຮົາຕ້ອງເປັນອິດສະຫຼະຈາກຊາຕານ.ບາບເບື້ອງຕົ້ນທາງວິນຍານແລະບາບເບື້ອງຕົ້ນທາງຮ່າງກາຍແມ່ນເປັນໜຶ່ງດຽວ,ແຕ່ຕົ້ນກຳເນີດຂອງມັນກໍ່ແຕກຕ່າງກັນ.ໃນສະໄໝຂອງໂນເອ,ພຣະເຈົ້າໄດ້ພິພາກສາໂລກໂດຍທາງນໍ້າ, ແຕ່ໃນສະ ໄໝຂອງອັບຣາຮາມ,ພຣະເຈົ້າໄດ້ຕັດສິນເມືອງໂຊໂດມແລະເມືອງໂຄໂມຣາໂດຍໄຟເພາະຄວາມຊົ່ວຮ້າຍແລະການບູຊາຮູບປັ້ນຂອງພວກເຂົາ.ຄວາມຊົ່ວຮ້າຍຂອງພວກເຂົາສ່ວນໃຫຍ່ແມ່ນສຸມໃສ່ການຮັກຮ່ວມເພດ. ມັນແມ່ນຄວາມຈິງທີ່ວ່າການກະ ທຳ ເຫຼົ່ານີ້ຖືກປະຕິບັດໃນສະຖານທີ່ບູຊາຮູບປັ້ນ.

ຄວາມລອດແມ່ນການຈາກໄປຈາກອຳນາດແຫ່ງຄວາມມືດ(ຊາຕານ)ແລະຮ່າງກາຍຂອງບາບທີ່ຈະຕາຍກັບພຣະເຢຊູຄຣິດ.ເມື່ອຄົນບາບຮູ້ເລື່ອງນີ້ແລະກັບໃຈ,ພຣະເຈົ້າຈະຊົງປົດປ່ອຍລາວໃຫ້ພົ້ນຈາກບາບເດີມເຫລົ່ານີ້.ພຣະເຈົ້າຈະລ້າງບາບຂອງໂລກອອກໂດຍພຣະໂລຫິດຂອງພຣະເຢຊູ.ຖ້າປາດສະຈາກການກັບໃຈ,"ການເຊື່ອໃນພຣະເຢຊູຖືກບັນທືກ"ແມ່ນສິ່ງທີ່ຜິດ.ມັນແມ່ນຍ້ອນວ່າປະຊາຊົນບໍ່ເຂົ້າໃຈບາບແລະຄວາມຊົ່ວ. ປະຊາຊົນເຊື່ອໃນສິ່ງທີ່ພວກເຂົາຄິດ. ຖ້າພວກເຮົາບໍ່ກັບໃຈ, ບໍ່ມີຫຍັງເກີດຂື້ນ.

ຄວາມລອດແມ່ນການຟື້ນຟູອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າໃນໂລກນີ້,ແຕ່ວ່າມັນແມ່ນທາງວິນຍານ,ບໍ່ແມ່ນຂອງໂລກ.ສຳລັບໂລກນີ້ຖືກຄອບງຳໂດຍຊາຕານ.ປະຊາຊົນຂອງຊາຕານກຳລັງເຮັດຄວາມຊົ່ວໂດຍບໍ່ຮູ້ຕົວວ່າພວກເຂົາກຳລັງເຮັດຫຍັງຢູ່.ພຣະເຈົ້າຕ້ອງການຊອກຫາວິນຍານທີ່ສູນຫາຍໄປ.

『ພວກ​ທ່ານ​ຄຶດ​ເຫັນ​ຢ່າງ​ໃດຖ້າ​ຜູ້​ໜຶ່ງ​ມີ​ແກະ​ຢູ່​ຮ້ອຍ​ໂຕແລະ​ໂຕ​ໜຶ່ງ​ຫລົງ​ເສຍ​ໄປ​ຈາກ​ຝູງຜູ້​ນັ້ນ​ຈະ​ບໍ່​ປະ​ແກະ​ເກົ້າ​ສິບ​ເກົ້າ​ໂຕ​ໄວ້​ຢູ່​ພູແລ້ວ​ໄປ​ຊອກ​ຫາ​ໂຕ​ທີ່​ຫລົງ​ເສຍ​ໄປ​ນັ້ນ​ຫລື.ເຮົາ​ບອກ​ພວກ​ທ່ານ​ຕາມ​ຄວາມ​ຈິງ​ວ່າຖ້າ​ພົບ​ແກະ​ໂຕ​ທີ່​ເສຍຜູ້​ນັ້ນ​ຄົງ​ມີ​ຄວາມ​ຊົມ​ຊື່ນ​ຍິນ​ດີ​ໃນ​ແກະ​ໂຕ​ນັ້ນຫລາຍ​ກວ່າ​ແກະ​ເກົ້າ​ສິບ​ເກົ້າ​ໂຕ​ທີ່​ບໍ່​ຫລົງ​ເສຍ​ໄປ.

ດັ່ງ​ນັ້ນ​ແຫລະ,ພຣະ​ບິ​ດາ​ຂອງ​ພວກ​ທ່ານ​ຜູ້​ຊົງ​ສະ​ຖິດ​ຢູ່​ໃນ​ສະ​ຫວັນຈິ່ງ​ບໍ່​ຊົງ​ປາດ​ຖະ​ໜາ​ໃຫ້​ຜູ້​ນ້ອຍ​ເຫລົ່າ​ນີ້​ຈິບ​ຫາຍ​ແມ່ນ​ແຕ່​ຄົນ​ດຽວ.” 』 (ມັດທາຍ 18: 12-14)