ໂປໂລເອີຍ,ຢ່າຊູ່ຢ້ານ

『ເພາະວ່າໃນຄືນນີ້ເອງມີເທວະດາຕົນໜຶ່ງຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງເຮົາທີ່ເຮົາບົວລະບັດນັ້ນໄດ້ມາຢືນຢູ່ໃກ້ເຮົາ, 24ແລ້ວກ່າວວ່າ‘ໂປໂລເອີຍ,ຢ່າຊູ່ຢ້ານເຈົ້າຈະຕ້ອງເຂົ້າເຝົ້າກາຍ¬ຊາສ່ວນຄົນທັງປວງທີ່ຢູ່ໃນເຮືອກັບເຈົ້ານັ້ນພຣະເຈົ້າຈະຊົງໂຜດໃຫ້ພົ້ນຕາຍເພາະເຫັນແກ່ເຈົ້າ. ເພາະສັນນັ້ນທ່ານທັງຫລາຍເອີຍ,ຈົ່ງຊື່ນໃຈເທາະເພາະເຮົາໄວ້ວາງໃຈໃນພຣະເຈົ້າວ່າຈະເປັນໄປເໝືອນຢ່າງທີ່ຊົງກ່າວໄວ້ແກ່ເຮົານັ້ນ. 』(ກິດຈະການ 27: 23-25) ໂປໂລໄດ້ກ່າວໃນເຮືອໃນເວລາທີ່ອາກາດຮ້ອນທີ່ມີຊື່ວ່າ"Euragula" ໄດ້ລະເບີດ.ພະຍຸໄດ້ສືບຕໍ່ມາເປັນເວລາຫລາຍວັນ,ແຕ່ໂປໂລໄດ້ກ່າວກັບຜູ້ທີ່ບໍ່ສາມາດກິນແລະບໍ່ມີຄວາມຫວັງໃນຄວາມລອດວ່າ,"ຢ່າກັງວົນ, ບໍ່ມີໃຜເຈັບແຕ່ຄວາມເສຍຫາຍຂອງເຮືອ."ໂປໂລຖືກຜູກມັດດ້ວຍໂສ້ແລະຖືກພາໄປນະຄອນໂລມ.ສິ່ງທີ່ໂປໂລສາມາດເວົ້າກັບຜູ້ຄົນຢ່າງໝັ້ນ ໃຈແມ່ນ"ຂ້ອຍເຊື່ອວ່າພຣະເຈົ້າຈະເຮັດມັນ."ລາວໄດ້ພົບກັບ"ພະເຍຊູໃນຄວາມສະຫວ່າງທີ່ໜ້າງຶດງໍ້"ທີ່ເມືອງດາມາເຊ.ລາວຍັງໄດ້ປະສົບກັບອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້ານຳອີກ.ລາວຮູ້ກ່ຽວກັບພຣະເຈົ້າ."ຮູ້ຈັກພຣະເຈົ້າ"ແມ່ນເຂົ້າໃຈຍາກ.“ເພື່ອຈະຮູ້ຈັກພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ,ພວກເຮົາຕ້ອງໄດ້ພົບກັບພຣະອົງເປັນສ່ວນຕົວ. 『ພວກເຂົາໄດ້ມາຢຸດຢືນຢູ່ທີ່ຕີນພູທົ່ວພູຊີ¬ນາຍມີຄວັນປົກຫຸ້ມຢູ່ເພາະພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສະເດັດລົງມາເທິງພູນັ້ນດ້ວຍຄວັນໄຟໄດ້ພຸ່ງຂຶ້ນເໝືອນຄວັນໃນເຕົາໃຫຍ່ປະຊາຊົນທັງປວງຈຶ່ງຢ້ານສັ່ນຢ່າງຮຸນແຮງ.ເມື່ອສຽງແກດັງແຮງຂຶ້ນໂມ¬ເຊໄດ້ຂາບທູນພຣະເຈົ້າພຣະອົງກໍຊົງຕອບດ້ວຍສຽງຟ້າຮ້ອງ.』 (ອົບພະຍົບ 19: 18-19) ພຣະເຈົ້າໄດ້ເຕືອນປະຊາຊົນຜ່ານທາງໂມເຊ."ຢ່າຂຶ້ນໄປເທິງພູ"ຊ່ວງເວລາທີ່ປະຊາຊົນມາຮອດພູເຂົາແລະເຫັນພຣະເຈົ້າ,ພວກເຂົາຈະຕາຍ. ພວກເຂົາບໍ່ສາມາດເຫັນພຣະເຈົ້າໄດ້ເພາະວ່າພວກເຂົາເປັນຄົນບາບ. ພວກເຮົາກໍຄືກັນ.ພະເຈົ້າໃຫ້ໂມເຊສອງເມັດ(ພະບັນຍັດສິບປະການ) ຢູ່ເທິງພູເຂົາຊີນາຍ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ປະຊາຊົນໄດ້ເຮັດຮູບງົວ ຄຳ ຢູ່ໃຕ້ພູSinai.ປະຊາຊົນໄດ້ປະສົບກັບໄພພິບັດສິບປະການໃນປະເທດເອຢິບແລະສິ່ງມະຫັດສະຈັນຂອງການແຕກທະເລແດງ,ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ຮູ້ຈັກພຣະເຈົ້າ.ປະຊາຊົນຮູ້ສຶກວ່າພຣະເຈົ້າຄືກັບໄຟແລະຢ້ານກົວມັນ. ແຕ່ພວກເຂົາພະຍາຍາມສ້າງພະເຈົ້າ ສຳ ລັບພວກເຂົາ. ດັ່ງນັ້ນໃນ ຄຳ ລາວໄດ້ສ້າງຮູບປັ້ນທີ່ມີຮູບຄ້າຍຄືກັບງົວ.ເປັນຫຍັງພວກເຂົາຈຶ່ງເຮັດແບບນັ້ນ? ເພາະວ່າພຣະເຈົ້າບໍ່ສາມາດເປັນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພວກເຂົາ. ບໍ່ວ່າມະຫັດສະຈັນທີ່ມີປະສົບການຫລືພະລັງຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ, ຄວາມລອດໄດ້ຖືກກໍານົດແຕກຕ່າງກັນໂດຍໃຜເປັນຜູ້ທີ່ເປັນແມ່ບົດທາງວິນຍານຂອງພວກເຂົາ."ຜູ້ທີ່ຖືວ່າຕົນເອງເປັນເຈົ້ານາຍ"ທົດແທນຮູບເຄົາຣົບກັບພຣະເຈົ້າ.ແຕ່ຜູ້ທີ່ມີພຣະເຈົ້າຄືພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເປັນຜູ້ຮູ້ຈັກພຣະເຈົ້າ. ເພື່ອໃຫ້ພຣະເຈົ້າເປັນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ,ພວກເຮົາຕ້ອງເຂົ້າໄປໃນພຣະເຢຊູຄຣິດ.ພຣະເຈົ້າບໍ່ແມ່ນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຍົກເວັ້ນພຣະເຢຊູຄຣິດ. ເພາະພຣະເຢຊູຄຣິດເປັນພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ.ເພື່ອຈະເຂົ້າສູ່ພຣະເຢຊູຄຣິດ,ພວກເຮົາຕ້ອງໄດ້ຮ່ວມແຮງຮ່ວມໃຈກັບພຣະເຢຊູຜູ້ທີ່ໄດ້ສິ້ນພຣະຊົນຢູ່ເທິງໄມ້ກາງແຂນ.ພຣະເຈົ້າເຮັດໃຫ້ຜູ້ທີ່ກັບໃຈໃໝ່.ການກັບໃຈແມ່ນການກັບມາຫາພຣະເຈົ້າໂດຍຜ່ານພຣະເຢຊູເທິງໄມ້ກາງແຂນ.ນັ້ນແມ່ນເຫດຜົນທີ່ພວກເຮົາຈະຕາຍເທິງໄມ້ກາງແຂນ.ການຕາຍເທິງໄມ້ກາງແຂນແມ່ນການບັບຕິສະມາ. ເພື່ອຄຶງຄວາມໂລບທີ່ຊົ່ວຮ້າຍທັງ ໝົດ ໃນເນື້ອ ໜັງ. ສະນັ້ນທ່ານກາຍເປັນຄົນໃໝ່.ຄວາມຊົງຈຳທັງໝົດຂອງອະດີດບໍ່ໄດ້ຫາຍໄປ,ແຕ່ຄວາມຊົງຈຳຂອງອະດີດເປັນຂອງອະດີດ.ແຕ່ຜູ້ຊາຍທີ່ເກີດຈາກພຣະເຈົ້າຕ້ອງດຳລົງຊີວິດຕາມພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າ.ຊາຕານພະຍາຍາມເຮັດໃຫ້ຄວາມຊົງ ຈຳ ຂອງອະດີດກັບການເກີດ ໃໝ່. ໃນໃຈຂອງຄົນທີ່ເກີດ ໃໝ່ ມີການສູ້ຮົບທາງວິນຍານ.ສະນັ້ນພວກເຮົາຕ້ອງມີສະຕິລະວັງຕົວຢູ່ສະ ເໝີ. ເມື່ອໃດທີ່ຄວາມຊົງຈຳຂອງອະດີດປະກົດຂື້ນ,ຄົນໜຶ່ງຕ້ອງຄິດເຖິງຕົວເອງໃນອະດີດທີ່ໄດ້ເສຍຊີວິດຢູ່ເທິງໄມ້ກາງແຂນ. ສົງຄາມຈິດວິນຍານໃນຈິດໃຈຂອງພວກເຮົາເກີດຂື້ນຍ້ອນຄວາມຄິດຂອງພວກເຮົາ.ຢ່າງກະທັນຫັນ,ຄວາມຊົງຈຳຂອງອະດີດກໍ່ກັບມາມີຊີວິດອີກຫຼາຍໆເຫດຜົນ.ສະນັ້ນຊາຕານພະຍາຍາມທີ່ຈະກັບມາເກີດໃໝ່ເພື່ອຄວາມຊົງຈຳຂອງເນື້ອຫນັງ.ຢ່າງກະທັນຫັນ,ຕາ,ຫູ,ແລະປາກມີບົດບາດໃນການຟື້ນຟູຄວາມຊົງຈຳຂອງຮ່າງກາຍ.ຖ້າທ່ານເຊື່ອໃນພຣະເຢຊູແລະມີສິ່ງມະຫັດສະຈັນແລະປະສົບການຫລາຍຢ່າງ, ສິ່ງເຫລົ່ານີ້ຈະສືບຕໍ່ເກີດຂື້ນກັບທ່ານ. ໃນສະໄໝພຣະຄຳພີເດີມ,ເຖິງແມ່ນວ່າພຣະເຈົ້າໄດ້ໃຫ້ພອນແກ່ຊາໂລໂມນດ້ວຍພອນຫລາຍຢ່າງ,ແຕ່ລາວກໍ່ລົ້ມລົງ,ແລະສານຸສິດຂອງພຣະເຢຊູໄດ້ປະຖິ້ມພຣະເຢຊູຢູ່ເທິງໄມ້ກາງແຂນ. ຖ້າຄົນເຮົາບໍ່ກັບໃຈ, ພວກເຂົາທຸກຄົນ ດຳ ລົງຊີວິດຕາມວິທີການຂອງຕົນເອງ. ທຸກໆມື້, ມີສົງຄາມທາງວິນຍານ. ສະນັ້ນທຸກໆມື້,ຄືກັບອັກຄະສາວົກໂປໂລ,ພວກເຮົາຕ້ອງຈື່ "ຂ້ອຍຕາຍທຸກໆມື້." ຜູ້ທີ່ບໍ່ຮູ້ເລື່ອງນີ້ກໍ່ຍັງ ດຳ ລົງຊີວິດຢູ່ໃນຄວາມມືດ. ມີ ຄຳ ອຸປະມາຫຼາຍເລື່ອງໃນ ຄຳ ພີໄບເບິນ. ໃນ ຄຳ ອຸປະມາເລື່ອງເສດຖີຄົນ ໜຶ່ງແລະລາຊະໂລ,ສອງຄົນໄດ້ເສຍຊີວິດ,ເສດຖີຄົນນັ້ນໄດ້ໄປນະຮົກແລະລາຊະໂລກັບອຸທິຍານ. ມີຮ່ອມພູໃຫຍ່ໆທີ່ບໍ່ສາມາດຂ້າມຂ້າມໄປຫານາຮົກໄດ້. ມີຫລາຍອ້າຍນ້ອງຂອງເສດຖີ,ຜູ້ທີ່ຖາມວ່າ,"ຖ້າລາຊະໂລຈະກັບມາມີຊີວິດແລະເລົ່າເລື່ອງກ່ຽວກັບນາຮົກ,ລາວຈະກັບໃຈແລະຫັນກັບມາ." ອັບຣາຮາມກ່າວວ່າ,"ເຖິງແມ່ນວ່າຄົນທີ່ຕາຍແລ້ວຈະກັບມາມີຊີວິດຢູ່ແລະເວົ້າກ່ຽວກັບນາຮົກ,ພວກເຂົາຈະບໍ່ກັບໃຈ."ຜູ້ທີ່ບໍ່ກັບໃຈດຳ ລົງຊີວິດຍ້ອນເຫດຜົນຂອງຕົນເອງຈົນກວ່າພວກເຂົາຈະຕາຍ.ການກັບໃຈບໍ່ແມ່ນການປັບປຸງຊີວິດ, ແຕ່ກ່ຽວກັບການປ່ຽນແປງມັນຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ເນື້ອຫນັງທີ່ໄດ້ຮັບຈາກພໍ່ແມ່ຈະຕາຍ,ແລະຮ່າງກາຍທີ່ໄດ້ຮັບຈາກພຣະເຈົ້າກໍ່ເກີດມາໃໝ່.ມັນຄ້າຍຄືກັບການທົດແທນແຜ່ນແຂງຄອມພິວເຕີຂອງທ່ານ.ສິ່ງນີ້ຈະບໍ່ເກີດຂື້ນເວັ້ນເສຍແຕ່ວ່າທ່ານຈະກັບໃຈ.ເຖິງແມ່ນວ່າທ່ານຈະສາລະພາບຄວາມເຊື່ອຂອງທ່ານໃນພຣະເຢຊູ,ມັນບໍ່ມີປະໂຫຍດຫຍັງເວັ້ນເສຍແຕ່ວ່າທ່ານຈະກັບໃຈ. ຖ້າທ່ານບໍ່ຮູ້ສະພາບຂອງທ່ານ, ທ່ານຈະຕົກຢູ່ໃນຄວາມຄິດຂອງຊາຕານ, ເຖິງແມ່ນວ່າທ່ານຈະມີຊີວິດທີ່ໄດ້ຮັບພອນຄືກັບສວນເອເດນ.ຖ້າທ່ານບໍ່ຫັນໜີຈາກຊີວິດປະຈຸບັນ,ທ່ານຈະບໍ່ສາມາດ ໜີ ຈາກຄວາມຫຼົງໄຫຼຂອງໂລກ. swamp ຂອງໂລກແມ່ນ immersed ຫຼາຍມັນຍ້າຍ. ຖ້າທ່ານຕົກເປັນເງິນ, ອຳນາດ,ແລະກຽດຕິຍົດ,ມັນຍາກທີ່ຈະອອກໄປໄດ້. ຕາທາງວິນຍານຖືກປິດ, ແລະ ຄຳ ເວົ້າຂອງຊາຕານຖືກຫລອກລວງ. ຜູ້ຊາຍມັກຈະຖືກລໍ້ລວງ. ໃນທຸກເວລາ, ເວັ້ນເສຍແຕ່ວ່າທ່ານຫັນໄປຫາໄມ້ກາງແຂນ, ຄວາມຊົງ ຈຳ ກ່ຽວກັບຊີວິດທາງຮ່າງກາຍຈະໄດ້ຮັບການຟື້ນຟູ.ບາງຄັ້ງພຣະເຈົ້າໃຫ້ຄວາມເຈັບປວດເພື່ອຮັກສາຜູ້ທີ່ຖືກເລືອກໄວ້ຈາກການຕົກຢູ່ໃນຄວາມມືດ. ໂຢບໄດ້ເຮັດເຊັ່ນນັ້ນ.ສະນັ້ນ“ການຮູ້ຈັກພະເຈົ້າ”ໝາຍເຖິງການຮູ້ຈັກຄວາມຮັກຂອງພະເຈົ້າ.ພຣະເຈົ້າເອງໄດ້ມາໂລກນີ້ໃນຖານະເປັນບຸດແລະສິ້ນພຣະຊົນໃນເລືອດເພື່ອຊ່ວຍຄົນບາບ.ແຕ່ຄົນທີ່ບໍ່ຮູ້ຄວາມຊອບທຳ ຂອງພຣະເຈົ້າບໍ່ຮູ້ຄວາມຮັກອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະເຈົ້າ.ດັ່ງນັ້ນ,ຄົນທີ່ບໍ່ກັບໃຈບໍ່ຮູ້ຈັກພຣະເຈົ້າ."ຜູ້ທີ່ບໍ່ຍອມຮັບເອົາພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ທີ່ໄດ້ຕາຍເທິງໄມ້ກາງແຂນ"ບໍ່ໄດ້ຕັ້ງໃຈຈະຕາຍກັບພຣະເຢຊູ.ພວກເຂົາພຽງແຕ່ຮູ້ບຸນຄຸນສຳລັບພຣະຄຸນຂອງພຣະເຢຊູຜູ້ທີ່ໄດ້ໄຖ່ບາບ.ດັ່ງນັ້ນການກັບໃຈແມ່ນການຕາຍກັບພຣະເຢຊູແລະການປະຕິເສດຕົນເອງ.