ພຣະວິນຍານຊົງເຮັດໃຫ້ມີຊີວິດສ່ວນເນື້ອກາຍບໍ່ມີປະໂຫຍດ
『ເຖິງແມ່ນວ່າເມື່ອພວກເຮົາຕາຍໄປແລ້ວໃນການຫລົງຜິດພຣະອົງຍັງໄດ້ຊົງບັນດານໃຫ້ເຮົາມີຊີວິດຢູ່ກັບພຣະຄຣິດ(ທີ່ທ່ານທັງຫລາຍໄດ້ຖືກຊົງໂຜດໃຫ້ພົ້ນນັ້ນກໍພົ້ນດ້ວຍພຣະຄຸນ).』 (ເອເຟໂຊ 2: 5)
,ຄວາມລອດແມ່ນການເກີດໃໝ່ຂອງຄົນທີ່ຕາຍໃນການລ່ວງລະເມີດແລະບາບ.ມັນບໍ່ແມ່ນເນື້ອຫນັງແຕ່ເປັນວິນຍານທີ່ມາສູ່ຊີວິດ.ວິນຍານຕາຍແລ້ວ.
ໃນໂຢຮັນ 6:63 ກ່າວວ່າ:
『ພຣະວິນຍານຊົງເຮັດໃຫ້ມີຊີວິດສ່ວນເນື້ອກາຍບໍ່ມີປະໂຫຍດອັນໃດຖ້ອຍຄຳທີ່ເຮົາໄດ້ກ່າວຕໍ່ທ່ານທັງຫລາຍນັ້ນເປັນວິນຍານແລະເປັນຊີວິດ. 』ພີໄບເບິນກ່າວເຖິງພຣະວິນຍານ, ແລະຜູ້ຟັງ ກຳ ລັງຟັງດ້ວຍເນື້ອ
ໜັງ ທີ່ມີເນື້ອ ໜັງ.
ໂລມ (8: 9-10) ກ່າວວ່າ:
『ອັນໜຶ່ງ,ຖ້າແມ່ນພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າຊົງສະຖິດຢູ່ໃນເຈົ້າທັງຫລາຍຢ່າງແທ້ຈິງແລ້ວພວກເຈົ້າກໍບໍ່ຢູ່ຝ່າຍມະນຸດແຕ່ຢູ່ຝ່າຍພຣະວິນຍານແຕ່ຖ້າຜູ້ໃດບໍ່ມີພຣະວິນຍານຂອງພຣະຄຣິດຜູ້ນັ້ນກໍບໍ່ເປັນຂອງພຣະອົງ. ແຕ່ຖ້າພຣະຄຣິດຊົງຢູ່ໃນເຈົ້າທັງຫລາຍແລ້ວ,ເຖິງແມ່ນວ່າເນື້ອຕົວຂອງພວກເຈົ້າຕາຍແລ້ວເພາະຄວາມຜິດບາບແຕ່ວິນຍານຈິດຂອງເຈົ້າກໍມີຊີວິດຢູ່ເພາະຄວາມຊອບທຳ. 』
ເມື່ອຄົນເຮົາອ່ານບົດຄວາມນີ້,ຮ່າງກາຍແລະຈິດໃຈຈະຖືກຖືວ່າເປັນສັດຕູຂອງກັນແລະກັນ. ຖ້າເນື້ອຫນັງຕາຍ, ວິນຍານຈະມີຊີວິດຢູ່ແລະຖ້າເນື້ອ
ໜັງມີຊີວິດຢູ່, ວິນຍານຈະຕາຍ. ເນື້ອ ໜັງ ໝາຍ ເຖິງຄວາມຄິດຂອງເນື້ອ ໜັງ(ຈິດວິນຍານ:ຄົນເຖົ້າ).ເນື້ອຫນັງທີ່ໄດ້ຮັບຈາກພໍ່ແມ່ບໍ່ສາມາດຂ້າຕົວເອງຕາຍໄດ້.ຈິດວິນຍານທີ່ຖືກສ້າງຕັ້ງຂື້ນໃນເນື້ອຫນັງແມ່ນຮ່າງກາຍຂອງບາບ.
ມີຄວາມແຕກຕ່າງກັນໃນເນື້ອໃນ
ຄຳ ພີໄບເບິນຂອງ niv ແລະ kjv ໃນປະຖົມມະການ (2:7) ; ເມື່ອນັ້ນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ເອົາດິນມາປັ້ນເປັນຮູບຄົນແລ້ວເປົ່າລົມຫາຍໃຈໃສ່ຮູດັງໃຫ້ມີຊີວິດຮູບປັ້ນນັ້ນກໍກັບກາຍເປັນຄົນທີ່ມີຊີວິດຈິດວິນຍານ.
ສັດທີ່ມີຊີວິດ (niv), ຈິດວິນຍານທີ່ມີຊີວິດ (kjv)
[niv: ສະບັບພາສາສາກົນ ໃໝ່ (ອາເມລິກາ), kjv: King James`s Version (ອັງກິດ)]
ອາດາມໄດ້ເກີດມາໃນຮ່າງກາຍຂອງຈິດວິນຍານ. ດັ່ງນັ້ນວິນຍານຈຶ່ງຕາຍ.
ພະເຈົ້າໄດ້ຊ່ວຍອາດາມໂດຍການເອົາອາດາມເຂົ້າໃນສວນເອເດນໃຫ້ກິນ ໝາກ
ໄມ້ຈາກຕົ້ນໄມ້ແຫ່ງຊີວິດ. ປະຖົມມະການ 3:22 ອະທິບາຍມັນດີ:
『 ຫລັງຈາກນັ້ນຕໍ່ມາພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງກ່າວວ່າ,“ບັດນີ້ມະນຸດໄດ້ກາຍເປັນເໝືອນພວກເຮົາຄືຮູ້ຈັກການດີແລະການຊົ່ວເຂົາຈະບໍ່ໄດ້ກິນໝາກໄມ້ທີ່ໃຫ້ມີຊີວິດຕະຫລອດໄປເປັນນິດ.” 』
ດັ່ງນັ້ນ, ຜູ້ທີ່ເກີດ ໃໝ່ ຈະກາຍເປັນ ໜຶ່ງ ໃນພຣະເຈົ້າໃນພຣະຄຣິດ.
ພະເຍຊູເວົ້າກ່ຽວກັບການປະຢັດວິນຍານ. ໂຢຮັນ 6: 54-58 ກ່າວວ່າ:
『 ຜູ້ທີ່ກິນເນື້ອຕົວແລະດື່ມເລືອດຂອງເຮົາກໍມີຊີວິດອັນຕະຫລອດໄປເປັນນິດແລະເຮົາຈະໃຫ້ຜູ້ນັ້ນເປັນຄືນມາໃນວັນສຸດທ້າຍ. ເພາະວ່າເນື້ອຕົວຂອງເຮົາເປັນອາຫານອັນແທ້ແລະເລືອດຂອງເຮົາກໍເປັນຂອງດື່ມອັນແທ້. ຜູ້ທີ່ກິນເນື້ອຕົວແລະດື່ມເລືອດຂອງເຮົາຜູ້ນັ້ນກໍຕັ້ງຢູ່ໃນເຮົາແລະເຮົາຕັ້ງຢູ່ໃນຜູ້ນັ້ນ. ພຣະບິດາຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່ໄດ້ໃຊ້ເຮົາມາແລະເຮົາມີຊີວິດຢູ່ເພາະພຣະບິດາສັນໃດຜູ້ທີ່ຈະກິນເຮົາກໍຈະມີຊີວິດເພາະເຮົາສັນນັ້ນ. ນີ້ແຫລະ,ເປັນອາຫານຊຶ່ງລົງມາຈາກສະຫວັນບໍ່ເໝືອນກັບອາຫານທີ່ພວກບັນພະບຸລຸດຂອງທ່ານທັງຫລາຍໄດ້ກິນແລ້ວຕາຍໄປຜູ້ທີ່ກິນອາຫານນີ້ຈະມີຊີວິດສືບໄປເປັນນິດ.” 』
ດັ່ງທີ່ພະເຍຊູກ່າວຂໍ້ນີ້, ສາວົກຂອງພະເຍຊູແລະຄົນອື່ນໆພະຍາຍາມເຂົ້າໃຈ ຄຳເວົ້າຂອງພະເຍຊູ.ພຣະເຢຊູໄດ້ກ່າວວ່າ,"ຮ່າງກາຍຂອງຂ້ອຍແມ່ນອາຫານທີ່ແທ້ຈິງແລະເປັນເຄື່ອງດື່ມເລືອດ."
ຖ້າບຸກຄົນໃດ ໜຶ່ງ ບໍ່ກິນອາຫານ, ພວກເຂົາກໍ່ບໍ່ສາມາດຢູ່ໄດ້.ເປັນຫຍັງອາຫານຮ່າງກາຍຂອງພະເຍຊູ? ນີ້ແມ່ນຄຳເວົ້າກ່ຽວກັບພຣະວິນຍານ.ສົບຂອງພຣະເຢຊູເປັນຕົວແທນຂອງພຣະເຢຊູຜູ້ທີ່ໄດ້ສິ້ນພຣະຊົນຢູ່ເທິງໄມ້ກາງແຂນ.
ເມື່ອພວກເຂົາກິນຮ່າງກາຍຂອງພຣະເຢຊູ,ຮ່າງກາຍຂອງພຣະເຢຊູໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມກັບພວກເຂົາ.ນັ້ນແມ່ນເຫດຜົນທີ່ວ່າຜູ້ທີ່ໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມກັບພຣະເຢຊູຢູ່ເທິງໄມ້ກາງແຂນກິນເນື້ອຫນັງຂອງພຣະເຢຊູ.
ດັ່ງນັ້ນໃນໂລມ (6: 4) ກ່າວວ່າ:
『ເຫດສັນນັ້ນພວກເຮົາຈິ່ງໄດ້ຖືກຝັງໄວ້ກັບພຣະອົງໂດຍການຮັບບັບຕິສະມາເຂົ້າສ່ວນໃນການສິ້ນພຣະຊົນນັ້ນເພື່ອວ່າພຣະຄຣິດໄດ້ຖືກຊົງບັນດານໃຫ້ຄືນພຣະຊົນໂດຍລິດເດດອັນຮຸ່ງເຮືອງຂອງພຣະບິດາສັນໃດເຮົາທັງຫລາຍກໍຈະໄດ້ດຳເນີນຊີວິດໃໝ່ເໝືອນກັນສັນນັ້ນ.』
ຄຳ ພີໄບເບິນພັນລະນາສົບຂອງພະເຍຊູວ່າເປັນເຂົ້າຈີ່ຈາກສະຫວັນ. ພຣະ ຄຳ
ພີເດີມເອີ້ນວ່າອາຫານຈາກສະຫວັນວ່າ "ມານາ." ຊາວເຮັບເລີທີ່ ໜີ
ໄປຈາກປະເທດອີຢີບກິນມານາໃນປ່າທຸລະກັນດານ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ,
ພວກເຂົາຈື່ໄດ້ຕອນທີ່ພວກເຂົາກິນຊີ້ນໃນປະເທດເອຢິບ, ແລະພວກເຂົາກໍ່ກຽດຊັງໂມເຊເພາະວ່າພວກເຂົາບໍ່ສາມາດກິນຊີ້ນ
(ອົບພະຍົບ 16: 2-3). ແຕ່ຍ້ອນວ່າຜູ້ຊາຍເຫລົ່ານີ້ບໍ່ເຊື່ອຟັງພຣະເຈົ້າ,
ພວກເຂົາຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ເຂົ້າສູ່ເສັ້ນທາງແຫ່ງຊີວິດນິລັນດອນ.
『ເພາະວ່າຄົນທັງຫລາຍທີ່ຢູ່ຝ່າຍມະນຸດກໍໃສ່ໃຈໃນສິ່ງທີ່ເປັນຝ່າຍມະນຸດແຕ່ຄົນທັງຫລາຍທີ່ຢູ່ຝ່າຍພຣະວິນຍານກໍໃສ່ໃຈໃນສິ່ງທີ່ເປັນຝ່າຍພຣະວິນຍານ. ດ້ວຍວ່າໃສ່ໃຈຢູ່ກັບຝ່າຍມະນຸດນັ້ນກໍຄືຄວາມຕາຍແລະການໃສ່ໃຈກັບຝ່າຍພຣະວິນຍານນັ້ນກໍຄືຊີວິດແລະສັນຕິສຸກ. ເຫດວ່າການທີ່ໃສ່ໃຈກັບຝ່າຍມະນຸດນັ້ນກໍເປັນສັດຕູຕໍ່ພຣະເຈົ້າເພາະບໍ່ຍອມຢູ່ໃຕ້ບັງຄັບພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າແລະທີ່ຈິງ,ຈະຢູ່ໃຕ້ບັງຄັບພຣະບັນຍັດນັ້ນກໍບໍ່ໄດ້. 』
ບໍ່ມີພຣະເຈົ້າຢູ່ໃນໃຈຂອງຜູ້ຕິດຕາມເນື້ອຫນັງ, ແລະຊາຕານປົກຄອງ.
ດັ່ງນັ້ນຜູ້ທີ່ເຄື່ອນໄຫວຕາມຄວາມຄິດຂອງຊາຕານກາຍເປັນຄືກັບທາດຂອງຊາຕານ.ຜູ້ທີ່ອ້າງວ່າມີອິດສະຫຼະ,ແຕ່ຜູ້ທີ່ກະທຳ
ໃນຄວາມໂລບເປັນຂ້າທາດຂອງຊາຕານ. ໃນ 1 ຕີໂມທຽວ 6: 9-10 ມັນບອກວ່າ:
『 ສ່ວນຄົນເຫລົ່ານັ້ນທີ່ຢາກລຳລວຍກໍຕົກຢູ່ໃນການທົດລອງ,ໃນບ້ວງແຮ້ວ,ແລະໃນຕັນຫາອັນໂງ່ຫລາຍຢ່າງຊຶ່ງເປັນໄພແກ່ຕົວທີ່ເຮັດໃຫ້ມະນຸດຈົມລົງໃນຄວາມວິນາດຈິບຫາຍເສື່ອມສູນໄປ. ເພາະວ່າການຮັກເງິນຄຳເປັນເຄົ້າມູນແຫ່ງຄວາມຊົ່ວທຸກຢ່າງແລະເພາະເຫດຄວາມໂລບນີ້ແຫລະ,ຈິ່ງຊັກຈູງຜູ້ລາງຄົນໃຫ້ຫລົງໄປຈາກຄວາມເຊື່ອແລະແທງຕົວເອງຈົນຊອດດ້ວຍຄວາມເຈັບແສບຫລາຍປະການ. 』
Comments
Post a Comment