ອະທິປະໄຕຂອງພະເຈົ້າ

 

 

『ເຖິງ​ແມ່ນ​ວ່າ​ເມື່ອ​ພວກ​ເຮົາ​ຕາຍ​ໄປ​ແລ້ວ​ໃນ​ການ​ຫລົງ​ຜິດພຣະ​ອົງ​ຍັງ​ໄດ້​ຊົງ​ບັນ​ດານ​ໃຫ້​ເຮົາ​ມີ​ຊີ​ວິດ​ຢູ່​ກັບພຣະ­ຄຣິດ(ທີ່​ທ່ານ​ທັງ​ຫລາຍ​ໄດ້​ຖືກ​ຊົງ​ໂຜດ​ໃຫ້​ພົ້ນ​ນັ້ນ​ກໍ​ພົ້ນ​ດ້ວຍ​ພຣະ​ຄຸນ).』(ເອເຟໂຊ 2: 5), 『ດ້ວຍ​ວ່າ​ຊຶ່ງ​ທ່ານ​ທັງ​ຫລາຍ​ໄດ້​ຖືກ​ຊົງ​ໂຜດ​ໃຫ້​ພົ້ນ​ນັ້ນກໍ​ຍ້ອນ​ພຣະ​ຄຸນ​ດ້ວຍ​ທາງ​ຄວາມ​ເຊື່ອສິ່ງ​ເຫລົ່າ​ນີ້​ບໍ່​ໃຊ່​ພວກ​ທ່ານ​ເຮັດ​ເອົາ​ເອງແຕ່​ພຣະ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ປະ​ທານ​ໃຫ້』 (ເອເຟໂຊ 2: 8)

 

ປຽບທຽບສອງປະໂຫຍກ,ພວກເຮົາເວົ້າວ່າພວກເຮົາໄດ້ຮັບຄວາມລອດໂດຍພຣະຄຸນ (ໃນ2:5) ແລະວ່າທ່ານໄດ້ຖືກບັນທືກໂດຍຄວາມເຊື່ອ(ສຳ ລັບພຣະຄຸນ). "ສັດທາແມ່ນຂອງປະທານຂອງພຣະເຈົ້າ."

 

ມັນເປັນລະບຽບຂອງພຣະຄຸນ,ສັດທາແລະຂອງປະທານ.ພຣະເຈົ້າບໍ່ໃຫ້ພຣະຄຸນແກ່ຜູ້ໃດ, ແຕ່ໃຫ້ພຣະຄຸນແກ່ຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນພຣະຄຣິດຄືກັບ 2:7. ສະນັ້ນ, ກ່ອນພຣະຄຸນຂອງພຣະເຈົ້າ,"ທີ່ຈະເວົ້າວ່າມະນຸດເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າ" ແມ່ນສິ່ງທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງ.ປະຊາຊົນຂອງໂບດອະທິຖານຂໍຄວາມກະລຸນາຈາກພຣະເຈົ້າ.ຖ້າບັນຫາຂອງພວກເຂົາຖືກແກ້ໄຂ,ພວກເຂົາປະສົບກັບສິ່ງມະຫັດສະຈັນ,ແລະຄຸນນະພາບຊີວິດຂອງພວກເຂົາກໍ່ດີຂື້ນ, ພວກເຂົາຈະເວົ້າວ່າ, "ພວກເຮົາໄດ້ຮັບຄວາມໂປດປານຈາກພຣະເຈົ້າ."ແຕ່ເຫດຜົນທີ່ພຣະເຈົ້າປະທານພຣະຄຸນບໍ່ແມ່ນມະນຸດ,ແຕ່ວ່າພຣະເຈົ້າເອງ.ພຣະຄຸນຂອງພຣະເຈົ້າສຳລັບມະນຸດບໍ່ໄດ້ຂື້ນກັບຄວາມພະຍາຍາມແລະການອຸທິດຂອງມະນຸດແຕ່ຂື້ນກັບຄວາມປະສົງແລະ ອຳ ນາດອະທິປະໄຕຂອງພຣະເຈົ້າ.

 

ທຸກໆຄົນຖືກວາງໄວ້ພາຍໃຕ້ພຣະພິໂລດຂອງພຣະເຈົ້າ. ຄວາມຊອບ ທຳ ຂອງມະນຸດຊົ່ວຮ້າຍກວ່າຂີ້ຝຸ່ນໃສ່ພຣະເຈົ້າ.ແຕ່ພຣະເຈົ້າໃຫ້ພຣະຄຸນແກ່ຜູ້ທີ່ກັບໃຈ.ນີ້ແມ່ນອະທິປະໄຕຂອງພຣະເຈົ້າ.ພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ໃຫ້ພຣະຄຸນແກ່ຜູ້ທີ່ບໍ່ກັບໃຈ.ສະນັ້ນ,ໃນຂະນະທີ່ພຣະເຢຊູແລະພວກສາວົກພາກັນໄປຕາມຖະໜົນ,ພວກເຂົາໄດ້ເຫັນວ່າ“ ຫໍຄອຍຂອງເມືອງສີໂຄມໄດ້ລົ້ມລົງແລະມີຫລາຍຄົນຕາຍ.” ພຣະເຢຊູໄດ້ປຽບທຽບໃນລູກາ 13: 4-5, "ຖ້າທ່ານບໍ່ກັບໃຈ, ທ່ານສາມາດຕາຍໄດ້."

『ຫລື​ສິບ​ແປດ​ຄົນ​ນັ້ນ​ຊຶ່ງ​ປ້ອມ​ໃນຊີ­ໂລ­ອາມໄດ້​ເຈື່ອນ​ທັບ​ເຂົາ​ຕາຍ​ເສຍ​ນັ້ນທ່ານ​ທັງ​ຫລາຍ​ຄຶດ​ວ່າ​ເຂົາ​ເປັນ​ຄົນ​ຜິດ​ລື່ນ​ກວ່າ​ຄົນ​ທັງ​ປວງ​ທີ່​ອາ​ໃສ​ຢູ່​ໃນ​ກຸງເຢ­ຣູ­ຊາ­ເລັມຫລື. ເຮົາ​ບອກ​ທ່ານ​ທັງ​ຫລາຍ​ວ່າບໍ່​ແມ່ນ​ດອກແຕ່​ຖ້າ​ພວກ​ທ່ານ​ໝົດ​ທຸກ​ຄົນ​ບໍ່​ຖິ້ມ​ໃຈ​ເກົ່າ​ເອົາ​ໃຈ​ໃໝ່ກໍ​ຈະ​ຈິບ​ຫາຍ​ໄປ​ເໝືອນ​ກັນ.”』

ພຣະເຢຊູໄດ້ກ່າວເຖິງ ໝາກ ຜົນແຫ່ງການກັບໃຈໃນລູກາ (13: 6-9).

『 ພຣະ​ອົງ​ຊົງ​ກ່າວ​ຄຳ​ອຸ​ປະ​ມາ​ຕໍ່​ໄປ​ນີ້​ວ່າ,“ຄົນ​ຜູ້​ໜຶ່ງ​ມີ​ຕົ້ນ​ເດື່ອ​ເທດ​ຕົ້ນ​ໜຶ່ງ​ໃນ​ສວນ​ອະ​ງຸ່ນ​ຂອງ​ຕົນເມື່ອ​ມາ​ຊອກ​ຫາ​ໝາກ​ເດື່ອ​ໃນ​ຕົ້ນ​ນັ້ນ​ກໍ​ບໍ່​ພົບ. ເພິ່ນ​ຈິ່ງ​ບອກ​ກັບ​ຄົນ​ງານ​ໃນ​ສວນ​ອະ​ງຸ່ນ​ນັ້ນ​ວ່າ‘ເບິ່ງ​ແມ!ເຮົາ​ມາ​ຊອກ​ຫາ​ໝາກ​ເດື່ອ​ໃນ​ຕົ້ນ​ນີ້​ໄດ້​ສາມ​ປີ​ແລ້ວ​ກໍ​ບໍ່​ພົບຈົ່ງ​ປ້ຳ​ຖິ້ມ​ເສຍຈະ​ເອົາ​ໄວ້​ຮົກ​ດິນ​ລ້າເຮັດ​ຫຍັງ?’. ແຕ່​ຄົນ​ງານ​ຕອບ​ວ່າ‘ນາຍ​ເອີຍ,ຂໍ​ປະ​ມັນ​ໄວ້​ປີ​ນີ້​ກ່ອນຈົນ​ກວ່າ​ຂ້າ​ນ້ອຍ​ຈະ​ຂຸດ​ດິນ​ອ້ອມ​ເອົາ​ຝຸ່ນ​ໃສ່. ຖ້າ​ເມື່ອ​ໜ້າ​ມັນ​ເກີດ​ໝາກ​ກໍ​ດີ​ຢູ່ຖ້າ​ບໍ່​ເກີດ​ໝາກພາຍ​ຫລັງ​ທ່ານ​ຈົ່ງ​ປ້ຳ​ມັນ​ຖິ້ມ​ເສຍ’.”』

 

ພຣະຄຸນຂອງພຣະເຈົ້າມີສ່ວນພົວພັນກັບການກັບໃຈຂອງຄົນບາບ. ການກັບໃຈແມ່ນວິທີທາງທີ່ເຂົ້າໄປໃນພຣະຄຸນຂອງພຣະເຈົ້າ.ສະນັ້ນການກັບໃຈແມ່ນການຂ້າມຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ.ໃນປະຈຸບັນ,ໂບດຫຼາຍຄົນບໍ່ສາມັກຄີກັບພຣະເຢຊູຢູ່ເທິງໄມ້ກາງແຂນ,ແຕ່ເວົ້າເຖິງຄວາມຮັກຂອງພຣະເຈົ້າ.ແລະພວກເຂົາເວົ້າວ່າ,"ຜູ້ທີ່ຮັບເອົາພຣະເຢຊູໄດ້ຮັບພຣະຄຸນແຫ່ງຄວາມລອດ."ພະເຈົ້າບອກຄົນບາບໃຫ້“ຕາຍ”ແຕ່ມະນຸດຊອກຫາຄວາມຮັກຂອງພະເຈົ້າ.

 

ປະຊາຊົນຊາວເຮັບເຣີທີ່ ໜີ ຈາກອີຢີບໄດ້ກ່າວໂທດພຣະເຈົ້າທີ່ຂາດນ້ ຳ ໃນຖິ່ນແຫ້ງແລ້ງກັນດານ. ດັ່ງນັ້ນພະເຈົ້າໄດ້ສົ່ງງູ, ເຮັດໃຫ້ພວກມັນຕາຍ. ເຫດຜົນທີ່ພະເຈົ້າສົ່ງງູໃຫ້ປະຊາຊົນບໍ່ແມ່ນເພື່ອໃຫ້ຮູ້ແລະກັບໃຈ, ແຕ່ແມ່ນການຕາຍໂດຍການຖືກງູກັດ.ພຣະເຈົ້າໂກດແຄ້ນ,ແຕ່ມະນຸດບໍ່ເຂົ້າໃຈຄວາມປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າ.ພະເຈົ້າສັ່ງໃຫ້ເຮັດທອງແດງ serpentine, ແຂວນມັນສູງ,ແລະເບິ່ງປະຊາຊົນ.ຕອນທີ່ພວກເຂົາເບິ່ງງູທອງແດງ, ສານພິດຂອງງູກໍ່ຫາຍໄປ.ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊ່ວຍພວກເຂົາໃຫ້ຮູ້ວ່າເມື່ອພວກເຂົາເບິ່ງງູທອງແດງ,"ສານພິດຂອງງູໄດ້ແຜ່ລາມໄປສູ່ຮ່າງກາຍຂອງພວກເຂົາ, ແລະພວກມັນກໍ່ລົ້ມລົງເປັນງູ." ພຣະເຈົ້າບອກພວກເຂົາໃຫ້ກັບໃຈ.

 

ທຸກມື້ນີ້, ສະຖານະການຂອງໂລກ ກຳ ລັງຮ້າຍແຮງທີ່ສຸດໃນປະຫວັດສາດ. ຄວາມເປັນລະບຽບຮຽບຮ້ອຍຂອງການສ້າງກຳລັງຖືກທຳລາຍ,ແລະມະນຸດຊາດກຳລັງຈະຫາຍໄປ.ການມີເພດດຽວກັນແມ່ນແຜ່ລາມໄປຄືກັບການລະບາດ.ທັງໝົດນີ້ແມ່ນຍ້ອນຊາຕານ.ຫຼັງຈາກຊາຕານເຂົ້າໄປໃນຈິດໃຈຂອງມະນຸດ, ຊາຕານເຮັດໃຫ້ມະນຸດຄິດບໍ່ດີ. ຄວາມຮຸນແຮງ, ການຫລິ້ນຊູ້, ການຂີ້ຕົວະ, ການບູຊາຮູບປັ້ນ, ແລະອື່ນໆ. ດັ່ງນັ້ນ ຄຳ ພີໄບເບິນກ່າວວ່າ: ພວກນີ້ແມ່ນເດັກນ້ອຍທັງ ໝົດ ຂອງຊາຕານ. 2000 ປີກ່ອນ, ຊາວຢິວຜູ້ທີ່ເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າໄດ້ມາຫາພຣະເຢຊູ. ພວກເຂົາໄດ້ເຫັນພຣະເຢຊູເຮັດການອັດສະຈັນແລະເຊື່ອວ່າພຣະເຢຊູແມ່ນພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ.ແຕ່ພະເຍຊູເວົ້າກັບພວກເຂົາວ່າ:ພໍ່ຂອງເຈົ້າແມ່ນຊາຕານບໍ່ແມ່ນພະເຈົ້າ.ພະເຍຊູເວົ້າກັບພວກເຂົາເພາະວ່າພວກເຂົາບໍ່ຮູ້ວ່າພະເຈົ້າຕ້ອງການຫຍັງ.ພະເຍຊູກ່າວກັບສາວົກຂອງພະອົງວ່າ:“ ຄືນນີ້ເຈົ້າຈະປະຖິ້ມເຮົາ.”ພວກສາວົກໄດ້ປະຕິເສດຢ່າງແຂງແຮງ.ແຕ່ເມື່ອພະເຍຊູຖືກຄຶງທີ່ໄມ້ກາງແຂນພວກສາວົກກໍ່ ໜີ ໄປ.

 

ໃນມື້ນີ້, ອາດຈະມີເດັກນ້ອຍຂອງມານໃນບັນດາຜູ້ທີ່ນະມັດສະການໃນໂບດ. ຜູ້ທີ່ຢູ່ໄກຈາກໄມ້ກາງແຂນຂອງພຣະເຢຊູແລະສະແຫວງຫາພຣະເຈົ້າແຫ່ງຄວາມຮັກແມ່ນລູກຂອງຊາຕານ.ການຮັບປະກັນຕົນເອງບໍ່ແມ່ນຄວາມລອດ.ຄວາມ ໝັ້ນ ໃຈໃນຕົວເອງຈະຫາຍໄປຄືກັບຟອງໃນບາງສະຖານະການ.

 

ພວກເຮົາໄດ້ຮັບຄວາມລອດເພາະວ່າພວກເຮົາມີຄວາມເຊື່ອເພາະວ່າພຣະຄຸນຂອງພຣະເຈົ້າ.ພຣະຄຸນຂອງພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຖືກມອບໃຫ້ເພາະຄວາມເຊື່ອຂອງພວກເຮົາ.ພຣະຄຸນຂອງພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຖືກມອບໃຫ້ເພາະຄວາມດີແລະຄວາມພະຍາຍາມຂອງມະນຸດ.ພຣະເຈົ້າບໍ່ມີຄວາມສົນໃຈຫຍັງເລີຍນອກຈາກພຣະເຢຊູຄຣິດ,ຜູ້ທີ່ໄດ້ສິ້ນພຣະຊົນຢູ່ເທິງໄມ້ກາງແຂນ. ມະນຸດພາຍໃຕ້ຄວາມໂກດແຄ້ນຂອງພຣະເຈົ້າແມ່ນຈຸດປະສົງຂອງການພິພາກສາຂອງພຣະເຈົ້າ,ບໍ່ແມ່ນຈຸດປະສົງຂອງຄວາມເມດຕາຂອງພຣະເຈົ້າ. ດັ່ງນັ້ນ,ຖ້າພວກເຮົາບໍ່ເຂົ້າໄປໃນພຣະເຢຊູຄຣິດ,ຜູ້ທີ່ໄດ້ຕາຍເທິງໄມ້ກາງແຂນ,ພວກເຮົາຈະຖືກພິພາກສາຈາກພຣະເຈົ້າດ້ວຍໄຟ,ຄືກັບນໍ້າຖ້ວມຂອງໂນອາ.ນີ້ແມ່ນສະພາບຄວາມທຸກທໍລະມານຂອງມະນຸດ.ຖ້າພວກເຮົາບໍ່ຮູ້ເລື່ອງນີ້,ມັນບໍ່ມີທາງທີ່ຈະຮູ້ວ່າການຫຼັ່ງໄຫຼຂອງເລືອດຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດໄດ້ເສຍຊີວິດຢູ່ເທິງໄມ້ກາງແຂນ.ພຽງແຕ່ຜູ້ທີ່ກັບໃຈເທົ່ານັ້ນທີ່ສາມາດພົບເຫັນຄວາມຮັກໃນພຣະເຢຊູຄຣິດ. ການກັບໃຈຄືການຕາຍກັບພຣະເຢຊູ.

 

ພວກເຮົາຕ້ອງຮູ້ວ່າມີສອງຄວາມເຊື່ອ.ທຳອິດແມ່ນສັດທາທີ່ພຣະເຈົ້າປະທານໃຫ້ແກ່ຜູ້ທີ່ກັບໃຈ.ນີ້ແມ່ນຂອງຂວັນ.ກ່ອນຄວາມເຊື່ອມາຈາກພຣະເຈົ້າ, ທຸກຄົນລ້ວນແຕ່ຢູ່ໃນບາບແລະບໍ່ໄດ້ລອດຈາກພຣະເຈົ້າ. ຄາລາເຕຍ 3: 22-23 ກ່າວວ່າ: ແຕ່​ພຣະ​ຄຳ​ພີ​ໄດ້​ຮວບ​ຮວມ​ສິ່ງ​ທັງ​ໝົດໃຫ້​ເຂົ້າ​ຢູ່​ພາຍ​ໃຕ້​ອຳ​ນາດ​ຄວາມ​ຜິດ​ບາບເພື່ອ​ວ່າ​ທຸກ​ຄົນ​ທີ່​ເຊື່ອ​ຈະ​ໄດ້​ຮັບ​ຂອງ​ປະ​ທານ​ຕາມ​ທີ່ຊົງສັນຍາໄວ້,ຊຶ່ງໄດ້ໂຜດປະທານໂດຍອາໃສຄວາມເຊື່ອໃນພຣະເຢຊູຄຣິດເປັນ​ຫລັກ.

 

ເມື່ອ​ຄວາມ​ເຊື່ອ​ຍັງ​ບໍ່​ທັນ​ມາ​ນັ້ນພວກ​ເຮົາ​ໄດ້​ຕົກ​ຢູ່​ໃນ​ຂອບ​ເຂດ​ອຳ​ນາດ​ຂອງ​ພຣະ​ບັນ​ຍັດຖືກ​ຄວບ​ຄຸມ​ໄວ້​ຈົນ​ເຖິງ​ຄວາມ​ເຊື່ອ​ຈະ​ໄດ້​ມາ​ປະ​ກົດ.
ອັນທີສອງແມ່ນຄວາມເຊື່ອທີ່ມະນຸດຄິດກັບຄວາມຮູ້ແລະປະສົບການແລະເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າ.ຄວາມເຊື່ອນີ້ແມ່ນຄວາມເຊື່ອຂອງຕົນເອງ. ນີ້ແມ່ນຄວາມເຊື່ອຂອງຄົນສ່ວນໃຫຍ່. ຖ້າພວກເຮົາມີຄວາມເຊື່ອນີ້, ພວກເຮົາຈະ ໜີ ຈາກໄມ້ກາງແຂນຄືກັບສາວົກຂອງພຣະເຢຊູ.

ດັ່ງນັ້ນພຣະເຈົ້າຈຶ່ງໃຫ້ສັດທາເປັນຂອງຂວັນໃຫ້ຜູ້ທີ່ກັບໃຈ.ການກັບໃຈ ໃໝ່ ຕ້ອງຮູ້ວ່າພວກເຮົາ ກຳ ລັງ ດຳ ລົງຊີວິດຢູ່ໃນຄວາມຊົ່ວຮ້າຍ, ແລະສອງ,ຕ້ອງຕາຍກັບພຣະເຢຊູໃນຕົວເຮົາເອງ.ຄວາມຕາຍແມ່ນການຮັບໃຊ້ບັບຕິສະມາ. ນໍ້າສະແດງເຖິງຄວາມຕາຍ. ດັ່ງນັ້ນ, ພຣະເຈົ້າຈຶ່ງໃຫ້ ກຳ ເນີດມະນຸດ (ຜູ້ທີ່ຕາຍກັບພຣະເຢຊູ). ນີ້ແມ່ນພຣະຄຸນ.