ທີ່ທ່ານທັງຫລາຍໄດ້ຖືກຊົງໂຜດໃຫ້ພົ້ນນັ້ນກໍພົ້ນດ້ວຍພຣະຄຸນ

『ເມື່ອກ່ອນ,ເຮົາທັງປວງເຄີຍດຳເນີນຊີວິດຕາມຕັນຫາຂອງຝ່າຍມະນຸດທຳມະດາເໝືອນຄົນເຫລົ່ານັ້ນຄືດຳເນີນໄປຕາມຄວາມປາດຖະໜາຂອງຮ່າງກາຍແລະຂອງຈິດໃຈຕາມສັນດານພວກເຮົາເປັນຄົນຄວນຖືກພຣະພິໂລດເໝືອນດັ່ງຄົນອື່ນ. ແຕ່ພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງປະກອບດ້ວຍພຣະກະລຸນາອັນອຸດົມເພາະເຫດຄວາມຮັກອັນໃຫຍ່ຫລວງທີ່ພຣະອົງຊົງຮັກພວກເຮົານັ້ນ. ເຖິງແມ່ນວ່າເມື່ອພວກເຮົາຕາຍໄປແລ້ວໃນການຫລົງຜິດພຣະອົງຍັງໄດ້ຊົງບັນດານໃຫ້ເຮົາມີຊີວິດຢູ່ກັບພຣະ¬ຄຣິດ(ທີ່ທ່ານທັງຫລາຍໄດ້ຖືກຊົງໂຜດໃຫ້ພົ້ນນັ້ນກໍພົ້ນດ້ວຍພຣະຄຸນ).』 (ເອເຟໂຊ 2: 3-5) 『ພວກເຮົາເປັນຄົນຄວນຖືກພຣະພິໂລດເໝືອນດັ່ງຄົນອື່ນ.』 ເຫດຜົນແມ່ນດັ່ງຕໍ່ໄປນີ້: ເມື່ອກ່ອນ,ເຮົາທັງປວງເຄີຍດຳເນີນຊີວິດຕາມຕັນຫາຂອງຝ່າຍມະນຸດທຳມະດາເໝືອນຄົນເຫລົ່ານັ້ນຄືດຳເນີນໄປຕາມຄວາມປາດຖະໜາຂອງຮ່າງກາຍແລະຂອງຈິດໃຈຕາມສັນດານ ຄວາມໂລບຂອງເນື້ອຫນັງແມ່ນຄວາມໂລບມາກໂລພາ. ໂກໂລຊາຍ (3:5-6) ບອກວ່າ: 『ເຫດສັນນັ້ນຈົ່ງປະຫານນິໄສສ່ວນທີ່ອ້ຽງໄປຫາຝ່າຍໂລກຂອງເຈົ້າທັງຫລາຍນັ້ນຄືການຫລິ້ນຊູ້,ການຊົ່ວຮ້າຍ,ລາຄະຕັນຫາ,ຄວາມປາດຖະໜາຊົ່ວ,ແລະຄວາມໂລບຊຶ່ງເປັນການໄຫວ້ພຣະທຽມ. ເພາະສິ່ງເຫລົ່ານີ້ພຣະພິໂລດຂອງພຣະເຈົ້າຈຶ່ງຈະລົງມາເທິງຄົນທັງປວງທີ່ບໍ່ຍອມເຊື່ອຟັງ.』 ແຕ່ພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງປະກອບດ້ວຍພຣະກະລຸນາອັນອຸດົມເພາະເຫດຄວາມຮັກອັນໃຫຍ່ຫລວງທີ່ພຣະອົງຊົງຮັກພວກເຮົານັ້ນ. ເຖິງແມ່ນວ່າເມື່ອພວກເຮົາຕາຍໄປແລ້ວໃນການຫລົງຜິດພຣະອົງຍັງໄດ້ຊົງບັນດານໃຫ້ເຮົາມີຊີວິດຢູ່ກັບພຣະ¬ຄຣິດ ເພື່ອພວກເຮົາຈະມີຊີວິດອີກກັບພຣະຄຣິດ,ພວກເຮົາຕ້ອງຕາຍກັບພຣະຄຣິດກ່ອນ. ໂລມ 6: 3-4 ກ່າວວ່າ: 『ເຈົ້າທັງຫລາຍບໍ່ຮູ້ຫລືວ່າພວກເຮົາທຸກຄົນທີ່ໄດ້ຮັບບັບຕິສະມາເຂົ້າໃນພຣະເຢຊູຄຣິດກໍໄດ້ຮັບບັບຕິສະມາເຂົ້າໃນຄວາມຕາຍຂອງພຣະອົງ. ເຫດສັນນັ້ນພວກເຮົາຈິ່ງໄດ້ຖືກຝັງໄວ້ກັບພຣະອົງໂດຍການຮັບບັບຕິສະມາເຂົ້າສ່ວນໃນການສິ້ນພຣະຊົນນັ້ນເພື່ອວ່າພຣະ¬ຄຣິດໄດ້ຖືກຊົງບັນດານໃຫ້ຄືນພຣະຊົນໂດຍລິດເດດອັນຮຸ່ງເຮືອງຂອງພຣະບິດາສັນໃດເຮົາທັງຫລາຍກໍຈະໄດ້ດຳເນີນຊີວິດໃໝ່ເໝືອນກັນສັນນັ້ນ.』 ການຮັບບັບເຕມາແມ່ນສາມັກຄີກັບການຕາຍຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ. "ເພື່ອລວມຕົວກັນ"ແມ່ນ"ໜຶ່ງດຽວ."ອັກຄະສາວົກໂປໂລໄດ້ອະທິບາຍເຖິງຄວາມໝາຍຂອງການ“ເປັນໜຶ່ງດຽວ”ຜ່ານ“ຄວາມສຳ ພັນລະຫວ່າງພຣະຄຣິດແລະຄຣິສຕະຈັກ.” ເອເຟໂຊ (5:30-32) ກ່າວວ່າ: 『ເພາະວ່າເຮົາທັງຫລາຍເປັນອະໄວຍະວະແຫ່ງພຣະກາຍຂອງພຣະອົງ.“ເພາະເຫດນີ້ຜູ້ຊາຍຈຶ່ງຈະລະບິດາມານດາຂອງຕົນໄປຜູກພັນກັບພັນລະຍາແລະເຂົາທັງສອງຈະເປັນກາຍອັນດຽວກັນ.” ຄວາມຈິງທີ່ຝັງຢູ່ໃນຂໍ້ນີ້ກໍເລິກເຊິ່ງແຕ່ສ່ວນຂ້າພະເຈົ້າ,ເຂົ້າໃຈວ່າໝາຍເຖິງພຣະ¬ຄຣິດແລະຄຣິສຕະຈັກ.』 ຄວາມສຳພັນລະຫວ່າງພຣະຄຣິດແລະຄຣິສຕະຈັກແມ່ນຄ້າຍຄືກັບຄູ່ຜົວເມຍ.ສິ່ງນີ້ຍັງພົບເຫັນຢູ່ໃນປະຖົມມະການ.ປະຖົມມະການ(2:22-24) ກ່າວວ່າ:『 ພຣະອົງຊົງເອົາກະດູກຂ້າງນັ້ນມາສ້າງເປັນຜູ້ຍິງເມື່ອສ້າງແລ້ວພຣະອົງກໍຊົງມອບຍິງນັ້ນໃຫ້ແກ່ລາວ. ຊາຍຜູ້ນັ້ນຈຶ່ງເວົ້າວ່າ: “ໃນທີ່ສຸດ ນີ້ເດ ຜູ້ຊຶ່ງມີຮູບຮ່າງຄືເຮົາ ກະດູກຂອງນາງ ມາຈາກກະດູກຂອງເຮົາເນື້ອໜັງຂອງນາງ ມາຈາກເນື້ອໜັງຂອງເຮົານາງຊື່ວ່າ ຜູ້ຍິງ ເພາະນາງມາຈາກຜູ້ຊາຍ.”ດ້ວຍເຫດນີ້ຜູ້ຊາຍຈຶ່ງຕ້ອງລາຈາກພໍ່ແມ່ຂອງຕົນໄປຕິດພັນຢູ່ກັບເມຍແລ້ວເຂົາທັງສອງກໍກາຍເປັນຄົນຄົນດຽວກັນ.』 ຖ້າມະນຸດບໍ່ຢູ່ກັບພຣະຄຣິດ,ລາວຈະບໍ່ລອດ.ໃນໂຢຮັນ(17:20-22), ພະເຍຊູອະທິຖານຫາພະເຈົ້າໃຫ້“ ເປັນອັນ ໜຶ່ງ ອັນດຽວກັນ”. “ຂ້ານ້ອຍບໍ່ໄດ້ອ້ອນວອນເພື່ອຄົນເຫລົ່ານີ້ພວກດຽວແຕ່ເພື່ອຄົນທັງປວງທີ່ວາງໃຈໃນຂ້ານ້ອຍເພາະຖ້ອຍຄຳຂອງເຂົາ, ເພື່ອເຂົາທັງໝົດຈະເປັນອັນໜຶ່ງອັນດຽວກັນດັ່ງທີ່ພຣະອົງຄືພຣະບິດາຊົງສະຖິດໃນຂ້ານ້ອຍແລະຂ້ານ້ອຍໃນພຣະອົງເພື່ອໃຫ້ເຂົາຢູ່ໃນເຮົາທັງສອງເໝືອນກັນເພື່ອໂລກຈະໄດ້ເຊື່ອວ່າແມ່ນພຣະອົງແຫລະ,ຊົງໃຊ້ຂ້ານ້ອຍມາ. ແລະກຽດຕິຍົດທີ່ພຣະອົງຊົງປະທານໃຫ້ແກ່ຂ້ານ້ອຍນັ້ນຂ້ານ້ອຍກໍໄດ້ໃຫ້ແກ່ເຂົາເພື່ອເຂົາຈະເປັນອັນໜຶ່ງອັນດຽວກັນເໝືອນດັ່ງເຮົາທັງສອງເປັນອັນໜຶ່ງອັນດຽວກັນນັ້ນ.』 ຖ້າຄົນບໍ່ຢູ່ກັບພຣະຄຣິດ,ເປັນຫຍັງພວກເຂົາຈຶ່ງບໍ່ລອດຈາກພຣະເຈົ້າ? ສິ່ງນີ້ສາມາດເຫັນໄດ້ຈາກໂຢຮັນບົດທີ 17.『ພຣະອົງຄືພຣະບິດາຊົງສະຖິດໃນຂ້ານ້ອຍແລະຂ້ານ້ອຍໃນພຣະອົງ』 ເພື່ອເຮັດສິ່ງນີ້,ພວກເຮົາຕ້ອງເປັນເອກະພາບກັບການຕາຍຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ. ຖ້າພວກເຮົາບໍ່ເປັນ ໜຶ່ງ ໃນຄວາມຕາຍຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ, ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ສາມາດເຂົ້າໄປໃນພຣະບິດາເທິງສະຫວັນ, ແລະພຣະບິດາເທິງສະຫວັນບໍ່ສາມາດເຂົ້າໄປໃນຂ້າພະເຈົ້າໄດ້. ;"ການເປັນ ໜຶ່ງ ດຽວກັບການຕາຍຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ" ແລະ "ການ ດຳ ລົງຊີວິດຕາມຄວາມຕ້ອງການຂອງເນື້ອຫນັງ"ແມ່ນກົງກັນຂ້າມກັບກັນແລະກັນ.ຄວາມໂລບແມ່ນ"ຄວາມປາຖະຫນາທີ່ຈະເປັນຄືກັບພະເຈົ້າ." ມັນຄ້າຍຄືງູຢູ່ໃນຫົວໃຈຂອງມະນຸດ."ຄວາມໂລບທີ່ຈະເປັນຄືກັບພະເຈົ້າ" ໄດ້ເກີດຂື້ນເປັນສອງບ່ອນ.ທຳອິດແມ່ນຄວາມໂລບທີ່ຊາຕານມີໃນອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າ.ລາວພະຍາຍາມສ້າງສາອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າໃຫ້ມີທູດສະຫວັນຊົ່ວແລະທູດຊົ່ວຮ້າຍ.ຄັ້ງທີສອງແມ່ນຄວາມໂລບຂອງEveໃນສວນເອເດນ. ເອວາພະຍາຍາມປົກຄອງສວນເອເດນໂດຍບໍ່ມີພະເຈົ້າ. ໃນໂລກນີ້, ທຸກໆຄົນທີ່ອາໄສຢູ່ໂດຍບໍ່ມີພຣະເຈົ້າມີ"ຄວາມໂລບທີ່ຈະເປັນຄືກັບພຣະເຈົ້າ."ຕາບໃດທີ່ຄວາມໂລບມາກຢູ່ໃນຫົວໃຈຂອງມະນຸດ, ພວກເຂົາບໍ່ສາມາດຢູ່ກັບພຣະເຈົ້າໄດ້.ສະນັ້ນຄວາມໂລບມາກຕ້ອງຕາຍ. ວິທີການແມ່ນ"ຈະເປັນໜຶ່ງດຽວກັບການຕາຍຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ." ແຕ່ເຖິງແມ່ນວ່າຜູ້ທີ່ກັບໃຈໃໝ່ເຊື່ອໃນ“ການເປັນໜຶ່ງດຽວກັບການຕາຍຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ,”ຕາບໃດທີ່ຮ່າງກາຍຍັງມີຊີວິດຢູ່,ຄວາມໂລບມາກສາມາດມີຊີວິດອີກຄັ້ງ. ຮ່າງກາຍທີ່ໄດ້ຮັບຈາກພໍ່ແມ່ບໍ່ໄດ້ສູນເສຍຄວາມໂລບ. ແຕ່ພະເຈົ້າປະທານຮ່າງກາຍທາງວິນຍານໃຫ້ເປັນຂອງຂວັນແກ່ຜູ້ທີ່ກັບໃຈ.ຜູ້ທີ່ກັບໃຈມີສອງສົບ.ມັນແມ່ນຮ່າງກາຍທີ່ໄດ້ຮັບຈາກພໍ່ແມ່ແລະຮ່າງກາຍ (ຮ່າງກາຍວິນຍານ) ຈາກພຣະເຈົ້າ. ໃນ 1 ໂກຣິນໂທ 15:44 ກ່າວວ່າ: 『ເມື່ອຫວ່ານລົງກໍເປັນກາຍທຳມະດາເມື່ອຄືນຂຶ້ນມາກໍເປັນກາຍຝ່າຍວິນຍານຖ້າມີກາຍທຳມະດາກໍຄົງມີກາຍຝ່າຍວິນຍານດ້ວຍ.』 ຜູ້ກັບໃຈຕ້ອງເຊື່ອວ່າ ໜຶ່ງ ໃນສອງຄົນນີ້ແມ່ນຮ່າງກາຍຂອງລາວແທ້ໆ. ເຖິງແມ່ນວ່າຮ່າງກາຍຕົວຈິງຈະເບິ່ງບໍ່ເຫັນ, ແຕ່ຮ່າງກາຍທີ່ແທ້ຈິງແມ່ນ "ຮ່າງກາຍວິນຍານ."ພວກເຮົາຕ້ອງປະຕິເສດຮ່າງກາຍເນື້ອຫນັງທີ່ໄດ້ຮັບຈາກພໍ່ແມ່ຂອງພວກເຮົາກ່ອນພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າ.ສະນັ້ນມີການຕໍ່ສູ້ທາງວິນຍານຢູ່ໃນຮ່າງກາຍ. ໃນໂລມ (7:21-24) ໂປໂລກ່າວວ່າ: 『ດັ່ງນັ້ນເຮົາຈິ່ງເຫັນວ່າເປັນກົດທຳມະດາຢ່າງໜຶ່ງຄືເມື່ອໃດເຮົາຕັ້ງໃຈຈະເຮັດການດີຄວາມຊົ່ວກໍມາຕັນເຮົາ. ເພາະວ່າສ່ວນເລິກໃນໃຈຂອງເຮົານັ້ນກໍປິຕິຍິນດີໃນພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ. ແຕ່ເຮົາເຫັນກົດອີກຢ່າງໜຶ່ງມີຢູ່ໃນອະໄວຍະວະຂອງເຮົາຊຶ່ງຕໍ່ສູ້ກັບກົດແຫ່ງຈິດໃຈຂອງເຮົາແລະຜູກເຮົາໄວ້ໃຕ້ບັງຄັບກົດແຫ່ງຄວາມຜິດບາບຊຶ່ງຢູ່ໃນອະໄວຍະວະຂອງເຮົາ. ໂອ,ເຮົານີ້ຊ່າງເປັນຄົນທຸກຍາກເຂັນໃຈແທ້ໜໍໃຜແດ່ຈະຊ່ອຍເຮົາໃຫ້ພົ້ນຈາກຮ່າງກາຍທີ່ຕ້ອງຕາຍນີ້. ພາສາເດີມວ່າ,“ຮ່າງກາຍແຫ່ງຄວາມຕາຍນີ້”ແຕ່ເທົ່ານັ້ນ. 』 ພວກເຮົາຕ້ອງຕໍ່ສູ້ກັບຄວາມຊົ່ວຮ້າຍໃນການສູ້ຮົບທາງວິນຍານ. ໂລມ 8: 5-9 ອະທິບາຍເຖິງການສູ້ຮົບທາງວິນຍານ. 『ເພາະວ່າຄົນທັງຫລາຍທີ່ຢູ່ຝ່າຍມະນຸດກໍໃສ່ໃຈໃນສິ່ງທີ່ເປັນຝ່າຍມະນຸດແຕ່ຄົນທັງຫລາຍທີ່ຢູ່ຝ່າຍພຣະວິນຍານກໍໃສ່ໃຈໃນສິ່ງທີ່ເປັນຝ່າຍພຣະວິນຍານ. ດ້ວຍວ່າໃສ່ໃຈຢູ່ກັບຝ່າຍມະນຸດນັ້ນກໍຄືຄວາມຕາຍແລະການໃສ່ໃຈກັບຝ່າຍພຣະວິນຍານນັ້ນກໍຄືຊີວິດແລະສັນຕິສຸກ. ເຫດວ່າການທີ່ໃສ່ໃຈກັບຝ່າຍມະນຸດນັ້ນກໍເປັນສັດຕູຕໍ່ພຣະເຈົ້າເພາະບໍ່ຍອມຢູ່ໃຕ້ບັງຄັບພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າແລະທີ່ຈິງ,ຈະຢູ່ໃຕ້ບັງຄັບພຣະບັນຍັດນັ້ນກໍບໍ່ໄດ້. ແລະຄົນທັງຫລາຍທີ່ຢູ່ຝ່າຍມະນຸດຈະເປັນທີ່ຊອບພຣະໄທພຣະເຈົ້າກໍບໍ່ໄດ້. ອັນໜຶ່ງ,ຖ້າແມ່ນພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າຊົງສະຖິດຢູ່ໃນເຈົ້າທັງຫລາຍຢ່າງແທ້ຈິງແລ້ວພວກເຈົ້າກໍບໍ່ຢູ່ຝ່າຍມະນຸດແຕ່ຢູ່ຝ່າຍພຣະວິນຍານແຕ່ຖ້າຜູ້ໃດບໍ່ມີພຣະວິນຍານຂອງພຣະ¬ຄຣິດຜູ້ນັ້ນກໍບໍ່ເປັນຂອງພຣະອົງ. 』 ພຣະວິນຍານຂອງພຣະຄຣິດແມ່ນພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດເຂົ້າມາໃນ"ຜູ້ທີ່ເປັນໜຶ່ງດຽວກັບຄວາມຕາຍຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ."ພະລັງຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດສາມາດເອົາຊະນະຄວາມໂລບຂອງເນື້ອຫນັງ.ແຕ່ຖ້າທ່ານປະຕິບັດຕາມຄວາມຄິດແລະການພິພາກສາຂອງທ່ານ,ທ່ານແນ່ນອນຈະຕົກຢູ່ໃນຄວາມໂລບມາກຂອງເນື້ອຫນັງຂອງທ່ານ. ດັ່ງນັ້ນ ຄຳ ພີໄບເບິນກ່າວວ່າ "ຈົ່ງຕໍ່ສູ້ກັບຄວາມຊົ່ວ." ຄຳ ປາກົດ 21: 6-7 ກ່າວວ່າ: 『ພຣະອົງຊົງກ່າວກັບຂ້າພະເຈົ້າວ່າ,“ສຳເລັດແລ້ວເຮົານີ້ຄືອາ¬ລະ-ຟາແລະໂອ¬ເມຄາເປັນເບື້ອງຕົ້ນແລະເປັນເບື້ອງປາຍຜູ້ໃດຫິວນ້ຳຝ່າຍເຮົາຈະໃຫ້ຜູ້ນັ້ນດື່ມຈາກນ້ຳພຸແຫ່ງຊີວິດໂດຍບໍ່ຕ້ອງເສຍຄ່າ. ຜູ້ໃດມີໄຊຊະນະຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບສິ່ງເຫລົ່ານີ້ເປັນມໍລະດົກເຮົາຈະເປັນພຣະເຈົ້າຂອງເຂົາເຂົານັ້ນແຫລະ,ຈະເປັນບຸດຂອງເຮົາ. 』 ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບຄວາມລອດພົ້ນໂດຍພຣະຄຸນຂອງພຣະເຈົ້າຕ້ອງໄດ້ຄຶງຄວາມໂລບມາກ.ຜູ້ທີ່ເປັນໜຶ່ງດຽວກັບຄວາມຕາຍຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດກາຍເປັນປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ. ສັດທານີ້ແມ່ນພຣະຄຸນຂອງພຣະເຈົ້າ. ຄາລາເຕຍ 2:20 ກ່າວວ່າ: 『ເຮົາຈຶ່ງບໍ່ມີຊີວິດຢູ່ແຕ່ແມ່ນພຣະ¬ຄຣິດເປັນຜູ້ຊົງມີຊີວິດຢູ່ໃນເຮົາຊີວິດທີ່ເຮົາມີຢູ່ໃນຮ່າງກາຍເວລານີ້ນັ້ນເຮົາກໍມີຢູ່ໂດຍທາງຄວາມເຊື່ອໃນພຣະບຸດຂອງພຣະອົງເຈົ້າຜູ້ຊົງຮັກເຮົາແລະຊົງສະຫລະພຣະຊົນເອງແທນເຮົາ. 』