ໝາກ ຜົນແຫ່ງການກັບໃຈ
『ໂອຊາວຄາລາເຕຍຜູ້ບໍ່ມີຄວາມຄຶດເອີຍໃຜໄດ້ສະກົດດວງຈິດຂອງເຈົ້າທັງຫລາຍໃຫ້ຫລົງເຊື່ອໄປການທີ່ພຣະເຢຊູຊົງຖືກຄຶງໄວ້ນັ້ນກໍສະແດງຕໍ່ຕາຂອງພວກເຈົ້າຢ່າງຄັກແນ່ແລ້ວ.ເຮົາຢາກຮູ້ຂໍ້ດຽວຈາກພວກເຈົ້າວ່າເຈົ້າທັງຫລາຍໄດ້ຮັບພຣະວິນຍານນັ້ນໂດຍການປະຕິບັດຕາມພຣະບັນຍັດຫລືຫລືວ່າໄດ້ຮັບໂດຍການເຊື່ອຟັງຂໍ້ຄວາມທີ່ໄດ້ຍິນນັ້ນ.』(ຄາລາເຕຍ 3: 1-2)
ອັກຄະສາວົກໂປໂລໄດ້ບອກປະຊາຊົນຂອງສາດສະໜາຈັກໃນກາລາເຕຍກ່ຽວກັບພຣະເຢຊູຄຣິດ.ອັກຄະສາວົກໂປໂລໄດ້ພົບກັບພຣະເຢຊູຄຣິດໃນເມືອງດາມາເຊ.ໃນທາງເດີນທາງໄປເມືອງດາມາເຊ,ອັກຄະສາວົກໂປໂລໄດ້ເຫັນແສງສະຫວ່າງຮຸ່ງເຮືອງຢູ່ໃນສະຫວັນ, ແລະລາວໄດ້ຍິນສຽງຂອງພະເຍຊູ. ພຣະເຢຊູຊົງກ່າວວ່າ, "ໂຊໂລ, ເປັນຫຍັງເຈົ້າຂົ່ມເຫັງຂ້ອຍ?" ໂປໂລຖາມວ່າ:
"ເຈົ້າແມ່ນໃຜ?" ພະເຍຊູຕອບວ່າ: ຂ້ອຍຕາຍແລະຟື້ນຄືນຊີວິດໃນສາມມື້.”
ໂປໂລໄດ້ຕາບອດທັນທີຫຼັງຈາກໄດ້ຍິນສຽງນັ້ນເປັນເວລາສາມມື້ທີ່ລາວບໍ່ສາມາດກິນຫລືເບິ່ງຫຍັງເລີຍ.
ແຕ່ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໄດ້ໄປຫາອານາເນຍ, ເຊິ່ງອາໄສຢູ່ເມືອງດາມາເຊ. "ໄປຫາໂປໂລແລະໃຫ້ບັບຕິສະມາ Paul." ແລະໂປໂລໄດ້ຮັບບັບຕິສະມາໂດຍອານາເນຍ. ແລະໂປໂລສາມາດເບິ່ງໄປຂ້າງ ໜ້າ.
ທຸກຄົນທີ່ຮຽກຮ້ອງພຣະນາມຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະລອດ. ນີ້ແມ່ນ ຄຳ
ເວົ້າທີ່ມີຊື່ສຽງ.ແຕ່ມີຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງທີ່ສາມາດເອີ້ນຫາພຣະນາມຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ.ບໍ່ມີໃຜສາມາດເອີ້ນຊື່ຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້.ພຽງແຕ່ຜູ້ທີ່ກັບໃຈແລະກາຍມາເປັນລູກຂອງພຣະເຈົ້າເອີ້ນວ່າພຣະເຈົ້າພຣະບິດາ.
ຊື່ຂອງພະເຈົ້າແມ່ນເຢໂຫວາ.ດັ່ງນັ້ນລູກຂອງພະເຈົ້າຈຶ່ງເອີ້ນພະບິດາວ່າພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າ.;ອັກຄະສາວົກໂປໂລ,ນອນຢູ່ສາມມື້,ໄດ້ກັບໃຈຈາກພຣະເຈົ້າ.ລາວໄດ້ຂົ່ມເຫັງຊາວຄຣິດສະຕຽນ.ແຕ່ໂປໂລບໍ່ເຊື່ອວ່າພະເຍຊູເປັນບຸດຂອງພະເຈົ້າ.
ພະເຍຊູຍອມຮັບຊາອຶເລຜູ້ທີ່ໄດ້ກັບໃຈແລະປ່ຽນຊື່ ໃໝ່. ພະເຍຊູເອີ້ນລາວວ່າ"ໂປໂລ."ກ່ອນນັ້ນຊື່ຂອງລາວແມ່ນຊາອຶເລ.ຄວາມລອດໄດ້ຖືກມອບໃຫ້ແກ່ຜູ້ທີ່ກັບໃຈ.ການກັບໃຈແມ່ນການຫັນໄປຈາກຊີວິດກ່ອນ
ໜ້າ ນີ້.
ໂປໂລໄດ້ປະກາດກັບຜູ້ຄົນກ່ຽວກັບການກັບໃຈຕໍ່ພຣະເຈົ້າແລະຄວາມເຊື່ອຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ.
(ກິດຈະການ 20:21)
ທຸກຄົນບໍ່ຮູ້ຈັກພຣະເຈົ້າ.ປະຊາຊົນບໍ່ມີຄວາມສຳພັນກັບພຣະເຈົ້າເພາະວ່າພວກເຂົາບໍ່ຮູ້ຈັກພຣະເຈົ້າ.ພຣະເຈົ້າກ່າວກັບທຸກຄົນ,"ຈົ່ງກັບມາ."ທຸກໆຄົນຕ້ອງກັບຄືນສູ່ອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າ.ເພື່ອກັບຄືນສູ່ອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າ,ພວກເຮົາຕ້ອງເຂົ້າໄປໃນພຣະເຢຊູຄຣິດ.ພຣະເຢຊູໄດ້ສິ້ນພຣະຊົນເປັນບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ
ສຳ ລັບຄົນບາບ. ດັ່ງນັ້ນຜູ້ທີ່ຈະກາຍເປັນ ໜຶ່ງ
ກັບພຣະເຢຊູຜູ້ທີ່ໄດ້ສິ້ນພຣະຊົນຢູ່ເທິງໄມ້ກາງແຂນສາມາດເຂົ້າໄປໃນອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າ.ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ,ເພື່ອເຂົ້າໄປໃນອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າ, ພວກເຮົາຕ້ອງໃສ່ຮ່າງກາຍຂອງວິນຍານ.
ນີ້ແມ່ນການຟື້ນຄືນຊີວິດ. ມີແຕ່ຄົນທີ່ຕາຍກັບພະເຍຊູເທົ່ານັ້ນທີ່ຖືກປຸກໃຫ້ຄືນມາຈາກຕາຍໃນກາຍວິນຍານ.ສະນັ້ນເມື່ອພວກເຮົາອາໄສຢູ່ໃນໂລກນີ້,ພວກເຮົາປະສົບກັບອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າ.ການກັບໃຈຄືການຕາຍກັບພຣະເຢຊູຄຣິດ.
ມັນແມ່ນການປ່ຽນແປງຈາກຊີວິດກ່ອນໜ້ານີ້ໄປເປັນ"ໜຶ່ງ ກັບພຣະເຢຊູ."
ການກັບໃຈໃນພຣະຄຣິສຕະ ທຳ ຄຳ
ພີມີດັ່ງນີ້: ບໍ່ "ເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າ" ແຕ່
"ກັບຄືນສູ່ອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າ."ການເຊື່ອໃນພະເຈົ້າຄືການຮູ້ວ່າພະເຈົ້າແມ່ນໃຜ.ແຕ່ເຖິງແມ່ນວ່າລາວເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າ,ຜູ້ທີ່ບໍ່ກັບໃຈບໍ່ສາມາດກັບໄປອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້.ການເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າແລະການກັບຄືນສູ່ອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າແມ່ນບໍ່ສອດຄ່ອງ.ພວກເຂົາຈະຮູ້ໄດ້ແນວໃດວ່າຄົນເຮົາໄດ້ກັບໃຈແລ້ວ? ການກັບໃຈແມ່ນ ໝາກ ໄມ້. ໃນລູກາ (3:
7-8), ໂຢຮັນບັບຕິດໄດ້ບອກປະຊາຊົນວ່າ:
『ໂຢຮັນຈິ່ງກ່າວແກ່ປະຊາຊົນທີ່ອອກມາຮັບບັບຕິສະມາຈາກຕົນວ່າ,“ອ້າຍຊາດງູຮ້າຍເຮີຍ,ໃຜໄດ້ບອກສູໃຫ້ປົບໜີຈາກພຣະພິໂລດທີ່ຈະມາເຖິງນັ້ນ. ເຫດສັນນັ້ນ,ຈົ່ງປະຕິບັດໃຫ້ໄດ້ຜົນສົມກັບການຖິ້ມໃຈເກົ່າເອົາໃຈໃໝ່ແລະຢ່າຕັ້ງນຶກໃນໃຈວ່າ‘ພວກເຮົາມີອັບຣາຮາມເປັນພໍ່ເຄົ້າ’ເພາະເຮົາບອກເຈົ້າທັງຫລາຍວ່າພຣະເຈົ້າຊົງລິດອາດຈະບັນດານໃຫ້ລູກຫລານເກີດແກ່ອັບຣາຮາມຈາກກ້ອນຫີນເຫລົ່ານີ້ກໍໄດ້. 』
ຖ້າຜູ້ຊາຍບໍ່ກັບໃຈ,ພໍ່ທາງວິນຍານຂອງລາວແມ່ນມານ.ໝາກ
ໄມ້ທີ່ດີບໍ່ແມ່ນວຽກທີ່ດີແຕ່ເປັນການກັບໃຈຂອງມະນຸດຕໍ່ພຣະເຈົ້າ.ການກັບໃຈແມ່ນການປະຕິເສດຕົນເອງ.ປະຊາຊົນຄິດກ່ຽວກັບຜົນສະທ້ອນຂອງບາບຂອງພວກເຂົາ.
ແຕ່ສິ່ງ ທຳ ອິດທີ່ຕ້ອງເຮັດຄືການຫັນໄປຫາພຣະເຈົ້າ. ຖ້າທ່ານບໍ່ກຳຈັດຄວາມໂລບມາກໃນໃຈຂອງທ່ານ,ບໍ່ວ່າທ່ານຈະສະທ້ອນກັບບາບຫຼາຍປານໃດ, ທ່ານກໍ່ຈະເຮັດບາບອີກຄັ້ງໃນຄັ້ງຕໍ່ໄປ.
ສະນັ້ນ ທຳ ອິດທ່ານຕ້ອງ ກຳ ຈັດຄວາມໂລບມາກ. ວິທີທີ່ຈະ ກຳ ຈັດຄວາມໂລບຄືການຕາຍເທິງໄມ້ກາງແຂນກັບພຣະເຢຊູ.
ພຽງແຕ່ຜູ້ທີ່ເຫັນຄວາມໂລບມາກໃນໃຈຂອງເຂົາສາມາດຕາຍກັບພຣະເຢຊູໄດ້.ນີ້ແມ່ນການກັບໃຈ.ດັ່ງນັ້ນຜູ້ທີ່ກັບໃຈບໍ່ມີຄວາມໂລບມາກໂລພາສິ່ງຂອງຂອງໂລກ.
ຄຳ ພີໄບເບິນກ່າວໃນ 1 ໂຢຮັນ (3:15).
ໃນລູກາ 3:10 ຄົນເວົ້າກັບໂຢຮັນບັບຕິດ. "ພວກເຮົາຈະເຮັດແນວໃດ?"
ການກັບໃຈບໍ່ແມ່ນການສາລະພາບບາບແຕ່ເປັນການປ່ຽນແປງແນວທາງຊີວິດ.
ໂຢຮັນບັບຕິດໄດ້ກ່າວເຖິງຄວາມຮັ່ງມີ. ໂຢຮັນບັບຕິດໄດ້ກ່າວວ່າ,
"ແຈກຢາຍຊັບສົມບັດສຳລັບຄົນທຸກຍາກ."ຊັບສົມບັດເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມໂລບມາກຂອງຫົວໃຈ.ສະນັ້ນຄວາມຮັ່ງມີຈຶ່ງກາຍເປັນຮູບເຄົາລົບ.ຊັບສົມບັດກຳລັງກາຍເປັນເໝືອນດັ່ງພຣະເຈົ້າ.ມັນບໍ່ແມ່ນວ່າວຽກດີຈະຖືກບັນທືກ,ແຕ່ວ່າຜູ້ທີ່ກັບໃຈຈະເຮັດສິ່ງທີ່ດີ.ສັດທາແມ່ນຂອງປະທານຈາກພຣະເຈົ້າຕໍ່ຜູ້ທີ່ກັບໃຈ.
ສະນັ້ນຜູ້ທີ່ມີສັດທາໃນພຣະເຈົ້າບໍ່ມີຄວາມໂລບ.
『ບັນດາປະຊາຊາດຕ່າງຈະຖືກຊົງໂຮມກັນຕໍ່ພຣະພັກຂອງພຣະອົງແລະພຣະອົງຈະຊົງແຍກເຂົາອອກຈາກກັນເໝືອນຜູ້ລ້ຽງສັດແຍກຝູງແກະອອກຈາກຝູງແບ້. ຝູງແກະນັ້ນຈະຊົງຈັດໃຫ້ຢູ່ເບື້ອງຂວາພຣະຫັດຂອງພຣະອົງແຕ່ຝູງແບ້ນັ້ນຈະຊົງຈັດໃຫ້ຢູ່ເບື້ອງຊ້າຍ. ເມື່ອນັ້ນພຣະມະຫາກະສັດຈະຊົງກ່າວແກ່ບັນດາຜູ້ທີ່ຢູ່ເທິງພຣະຫັດຂວາຂອງພຣະອົງວ່າ‘ພວກທ່ານທີ່ໄດ້ຮັບພຣະພອນຈາກພຣະບິດາຂອງເຮົາເອີຍຈົ່ງມາຮັບເອົາລາຊະອານາຈັກຊຶ່ງໄດ້ຊົງຈັດຕຽມໄວ້ສຳລັບທ່ານຕັ້ງແຕ່ຕົ້ນເດີມໂລກ.
ເພາະວ່າເມື່ອເຮົາຢາກເຂົ້າພວກທ່ານກໍໃຫ້ເຮົາກິນເຮົາຫິວນ້ຳພວກທ່ານກໍໃຫ້ເຮົາດື່ມເຮົາເປັນແຂກບ້ານພວກທ່ານກໍໄດ້ຕ້ອນຮັບເຮົາໄວ້.
ເຮົາເປືອຍຕົວພວກທ່ານກໍໄດ້ເອົາເຄື່ອງມາໃຫ້ເຮົານຸ່ງຫົ່ມເຮົາເຈັບປ່ວຍພວກທ່ານກໍມາຢ້ຽມຢາມເຮົາເຮົາຢູ່ໃນຄຸກພວກທ່ານກໍມາໄດ້ຫາ.’
ເມື່ອນັ້ນບັນດາພວກສິນທຳຈະທູນວ່າ‘ພຣະອົງເຈົ້າເອີຍ,ພວກຂ້າພະອົງໄດ້ເຫັນພຣະອົງຊົງຢາກເຂົ້າຫລືຫິວນ້ຳແລ້ວໄດ້ຈັດມາຖວາຍພຣະອົງເມື່ອໃດ.
』 (ມັດທາຍ 25: 32-37)
ຄົນຊອບທຳບໍ່ຈື່ຈຳວ່າພວກເຂົາໄດ້ເຮັດສິ່ງທີ່ຖືກຕ້ອງ.ແຕ່ພຣະເຈົ້າຍັງເວົ້າກັບຄົນຊົ່ວໃນຂໍ້
25: 41-44:
『 ເມື່ອນັ້ນພຣະອົງຈະຊົງກ່າວກັບບັນດາຜູ້ທີ່ຢູ່ເບື້ອງພຣະຫັດຊ້າຍຂອງພຣະອົງວ່າ‘ສູທັງຫລາຍຜູ້ຖືກປ້ອຍເວນ,ຈົ່ງຖອຍໜີຈາກເຮົາເຂົ້າໄປໃນໄຟທີ່ໄໝ້ຢູ່ເປັນນິດຊຶ່ງຊົງຈັດຕຽມໄວ້ສຳລັບພະຍາມານກັບບໍລິວານຂອງມັນ. ເພາະວ່າເຮົາຢາກເຂົ້າສູບໍ່ໄດ້ໃຫ້ເຮົາກິນເຮົາຫິວນ້ຳສູບໍ່ໃຫ້ເຮົາດື່ມ. ເຮົາເປັນແຂກບ້ານມາສູບໍ່ໄດ້ພາເຮົາເຂົ້າໄປເຮົາເປືອຍຕົວແຕ່ສູບໍ່ໄດ້ເອົາເຄື່ອງມາໃຫ້ນຸ່ງເຮົາເຈັບປ່ວຍແລະຢູ່ໃນຄຸກແຕ່ສູບໍ່ໄດ້ມາຢ້ຽມຢາມເຮົາ.’ ເຂົາຈະທູນຕອບວ່າ‘ພຣະອົງເຈົ້າເອີຍ,ພວກຂ້າພະອົງໄດ້ເຫັນພຣະອົງຊົງຢາກເຂົ້າຫລືຊົງຫິວນ້ຳຊົງເປັນແຂກບ້ານມາ,ຊົງເປືອຍພຣະກາຍ,ຊົງປະຊວນຫລືຊົງຢູ່ໃນຄຸກແລະພວກຂ້າພະອົງບໍ່ໄດ້ປະຕິບັດພຣະອົງຍາມໃດ.’』
ປະຊາຊົນອ້າງວ່າພວກເຂົາໄດ້ເຮັດສິ່ງດີຫຼາຍຢ່າງ,ແຕ່ນັ້ນໝາຍ
ຄວາມວ່າພວກເຂົາໄດ້ຕົກຢູ່ໃນນະຮົກ. ຄຳ ພີໄບເບິນບອກວ່າເປັນຫຍັງໃນ (25: 45-46):
『ເມື່ອນັ້ນພຣະອົງຈະຊົງຕອບແກ່ເຂົາວ່າ‘ເຮົາບອກສູທັງຫລາຍຕາມຄວາມຈິງວ່າທີ່ສູບໍ່ໄດ້ເຮັດການເຫລົ່ານັ້ນແກ່ຜູ້ຕ່ຳຕ້ອຍທີ່ສຸດໃນພວກນີ້ພວກສູກໍບໍ່ໄດ້ເຮັດແກ່ເຮົາເໝືອນກັນ.’ ແລ້ວພວກເຫລົ່ານີ້ຈະອອກໄປສູ່ໂທດອັນຕະຫລອດໄປເປັນນິດແຕ່ພວກສິນທຳກໍເຂົ້າສູ່ຊິວິດອັນຕະຫລອດໄປເປັນນິດ.』
ຂໍ້ພຣະຄຳພີນີ້ສະແດງວ່າ"ທ່ານບໍ່ສາມາດຮັບໃຊ້ພຣະເຈົ້າແລະຄວາມຮັ່ງມີໃນເວລາດຽວກັນ."
ເງິນສາມາດເປັນຮູບບູຊາ. ໃນເວລາທີ່ປະຊາຊົນໂລບເງິນ, ມັນຈະກາຍເປັນ idol.
Comments
Post a Comment